2 Coríntios 10
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Nərmama nepwɨn haməni mə nəpɨn kɨtaha m kɨmiaha nətərɨɡien səiou reiwaiu, mətə nəpɨn iakier məpwəh kɨmiaha, noien sə iakamo m kɨmiaha rɨskai pɨk. Mətə iou Pol, iakokeikei mə takɨni nari riti tukumiaha i. Kristo, in nətərɨɡien səvənhi reiwaiu. In iərmama riti noien səvənhi ramasan mɨməru. Ia noien a mwi nəha
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 iakaməres kɨmiaha mə tiho noien səkɨmiaha ratukwatukw mə nəpɨn iakuvehe, iakəpwəh nəɡkiari skaiien m kɨmiaha. Mətə iakukurən amasan mə takəɡkiari skai m nərmama me nepwɨn səməme haməni mə iahamesi pen noien səvəi tɨprənə i.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Nɨpərhienien, kɨmaha iahamarə ia tɨprənə i, mətə iahamaruaɡən, mhəpkesi pen mhə noien kamaruaɡən irə səvəi tɨprənə i.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə narimnari me səkɨmaha iahamərer irə mamharuaɡən rɨpko mhə narimnari me səvəi tɨprənə i, mətə həskai ia nɨskaiien səvəi Kumwesən. Ia narimnari me nəha kɨmaha iahaməuvehi irapw kwopun skai me kamərkwafə ikɨn. Iahaməuvehi irapw mwi nəɡkiariien eikuə me
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 mɨne nəɡkiariien ərpwi me səməme hamənise nərmama tɨ nukurənien Kumwesən. Iahamaruaɡən ia nətərɨɡien me pam səvəi nərmama, mamho irəha həuvehe mho nəkwai Kristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Nəpɨn kɨmiaha tihamo nəkwai Kristo ia narimnari me pam, kɨmaha tahamərer mwatuk tɨ nəkoui atukwatukwien kɨmiaha trɨni mɨnuə hio mwi noien ərəha me.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Kɨmiaha hiaməkiri nari mamhesi pen a nəfe hiamətoni iruə, mətə tihaməkeikei mhəukurən nəri i. Trɨni mɨnuə iərmama riti rukurən pərhien mə in iərmama səvəi Kristo, nənə in trətərɨɡ amasan mwi mə kɨmaha mwi nərmama səvəi Kristo iahəmwhen irə.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Nəri auər a mə iakaməɡkiari mamərpwi iou kwopti tɨ nasoriien sə Iərɨmənu səkɨtaha rɨməuvei pehe miou, mətə ko iapkaurɨs mhə tukwe. Rɨməuvei pehe nasoriien nəha miou mə takuvrhəkɨn kɨmiaha hiəuvehe mhəutə, mətə rɨpkuvei pehe mhə nasoriien nəha miou mə takuvehi irapw kɨmiaha.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Iakəpwəh nokeikeiien mə kɨmiaha tihətə mə iakamrai nəkukuə me i mə kɨmiaha tihəhekɨr.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nərmama nepwɨn haməni iou mə, “Nəkukuə səvənhi rɨskai mɨpam, mətə nəpɨn ramavən kɨtaha min, rɨpko mhə in iəmə sɨkai riti, nənə nəɡkiariien səvənhi ro nəri auər a irə.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Pwəh nərmama sə ro me iamɨnha irə həukurən nəri i. Nəfe kɨmaha iahamərai ia nəkukuə nəpɨn iahamarə isipwɨn, tahamo rəmwhen nəpɨn samarə pəri.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Rəknekɨn tukumaha ko iahəpkərer mhə kɨmaha nərmama me nəha səməme haməɡnəɡɨni atukw a irəha. Rəknekɨn mwi tukumaha ko iahəpkətə əmwhen mhə kɨmaha mɨnraha. Nərmama me nəha hamətə əmwhen irəha me mamhəkiri irəha me mə sin in iəmə asori mɨne sin rɨpko mhə in iəmə asori. Mətə nəpɨn kamho iamɨnha irə ramahatən pen mə həpkukurən mhə nari.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Mətə kɨmaha tahəpkəɡkiari ərpwi mhə məpi raka nari. Kɨmaha tahəɡkiari ərpwi əpa tɨ wok sə Kumwesən rɨməuvei pehe m kɨmaha. Wok i kɨmaha iahamo rɨneste raka mwi kɨmiaha.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ro pen kɨmaha iahəukurən nəɡkiari ərpwiien. Nəpɨn iahamo iamɨnhi irə, iahəpwəh nəpi rakaien wok səkɨmaha, tɨ nəri nə mə kɨmaha nə nərmama iahaməkupwən mhəuvehi nəɡkiariien amasan səvəi Kristo mhəuvehe tukumiaha.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Kɨmaha iahəpkəɡkiari ərpwi mhə tɨ wok sə iərməpə rɨno, mətə iahaməɡkiari ərpwi a ia wok sə Kumwesən rɨnəmri pehe m kɨmaha. Kɨmaha iahokeikei mə nahatətəien səkɨmiaha truvehe masori, ro pen wok səkɨmaha ia rerɨmiaha truvehe masori mwi,
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 mo kɨmaha iahəukurən nəvisauien nəɡkiariien amasan səvəi Kristo ia tənə me ia kwopun səkɨmiaha mevən evən mwi. Ia noien nəha kɨmaha iahəpko mhə wok ia kwopun riti sə iərmama riti rɨno raka wok ikɨn, nənə mhəpkəɡkiari ərpwi mhə tɨ wok səvəi iərməpə.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Mətə Nəkukuə Ikinan rani mə,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə kɨpkəseni mhə iərmama sə raməɡnəɡɨni atukw a in, mətə kaməseni iərmama sə Iərɨmənu səkɨtaha raməɡnəɡɨni in.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.