1 Tessalonicenses 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NVT
1 Piak me, kɨmiaha hiəukurən mə nəpɨn iahəuvehe mhətoni kɨmiaha fwe kupwən, nuveheien səkɨmaha rɨpko mhə nəri auər a irə.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Hiəukurən mə nəpɨn iahamarə ihi fwe Filipae, nərmama ho nəmisəien m kɨmaha, mhəni ərəha kɨmaha. Mətə Kumwesən səkɨtaha rɨno nətərɨɡien səkɨmaha rɨskai iahəuvehe mhəni irapw nəɡkiariien amasan səvənhi tukumiaha ia nəmri nərmama həpɨk səməme həmwəki nəɡkiariien nəha.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Nənə hiəukurən mə nəɡkiariien səkɨmaha iahənəvisau irapw m kɨmiaha rier ia tərhumaha tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə iahərkwafə nətərɨɡien ərəha riti ia rerɨmaha, uə iahəmwur mə taheikuə ia kɨmiaha, uə taho nɨfeifeiien m kɨmiaha? Rekəm!
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Iahəpwəh noien iamɨnha irə, mətə ia nəpɨn me iahaməni nəɡkiariien sə Kumwesən rokeikei, tɨ nəri nə mə in rɨnətə raka kɨmaha mə iahəmwhen, rəmri pehe nəɡkiariien amasan səvənhi ia tɨpaɡe rəɡɨmaha. Ro iamɨnhi irə iahəpkəmwur mhə mə nərmama rerɨnraha traɡien tukumaha, mətə iahaməmwur mə Kumwesən sə ramətə nətərɨɡien səkɨmaha rerɨn traɡien tukumaha.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Rəmwhen kɨmiaha hiəuvəukurən raka kɨmaha iahəpkuvehe mhə mhəni nəɡkiariien əsien me tukumiaha, uə nəɡkiariien sə tahəvi kɨmiaha irə hiəuvehe mhəuvei pehe mane m kɨmaha. Kumwesən mwi rukurən mə nəɡkiariien i ro nɨpərhienien!
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Nənə iahəpkəmwur mhə mə taho nərmama həɡnəɡɨni kɨmaha. Iahəpwəh noien iamɨnhi irə ia kɨmiaha uə ia nərmama nepwɨn mwi.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Nənə nari riti tɨ nəri nə mə kɨmaha aposol me səvəi Kristo iahəukurən nɨniien mə tihaməkeikei mhəsiai kɨmaha rəmwhen ia nəmə asori me, mətə iahəpko mhə iamɨnhi irə. Nəpɨn iahamarə kɨtaha m kɨmiaha fwe kupwən, noien səkɨmaha rɨməru rəmwhen ia mama riti sə ramətui amasan tɨ nɨpwnətɨn me.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Iahokeikei pɨk kɨmiaha, ro pen ia nəpɨn me nəha rerɨmaha raɡien tɨ nɨni irapwien nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən tukumiaha. Mətə rɨpko mhə in əpa i, rerɨmaha raɡien a mwi tɨ nuvei peheien nɨmɨruien səkɨmiaha m kɨmiaha tɨ nəri nə mə iahokeikei pɨk kɨmiaha.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Piak me, rerɨmiaha ramrhi wok skai sə iahəno uə rekəm? Nəpɨn iahaməni irapw nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən tukumiaha, iahamo wok ia rəɡɨmaha ia nəpɨn mɨne ia ran mə tahəpwəh nəres peheien nari riti tukumiaha.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Kɨmiaha mɨne Kumwesən mwi hiəukurən mə nəɡkiariien i ro nɨpərhienien! Nəpɨn iahamarə kɨtaha m kɨmiaha nərmama hiamahatətə ia Kumwesən, noien səkɨmaha ro ikinan, matukwatukw, məmher.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Hiəukurən mə iahəno m kɨmiaha rəmwhen ia tata riti ramo m nɨpwnətɨn me.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Iahamərpwi əknekɨn kɨmiaha, mamhəuvehi utə nətərɨɡien səkɨmiaha, nənə mamhəɡkiari skai m kɨmiaha mə tiharə ia narəien sə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən. In raməkwein kɨmiaha mə tihəuvehe ia nəkwai nɨtətə sə in ramərɨmənu irə mamhəhiapw.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Nari riti mwi nəha ikɨn ia nəpɨn me pam iahaməni vivi Kumwesən tukwe. Nəpɨn iahəni pehe nəɡkiariien səvəi Kumwesən tukumiaha, kɨmiaha hiəreɡi, mhəuvehi nəɡkiariien nəha, mhəni nɨpərhienien irə. Hiəpkuvehi mhə nəɡkiariien nəha rəmwhen ia nəɡkiariien səvəi iərmama, mətə hiəuvehi atukwatukw mhəukurən mə nəɡkiariien i in pərhien nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nəɡkiariien nəha rauverə ia kɨmiaha səməme hiaməni nɨpərhienien irə.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Piak me, hiəukurən nakalasia me səvəi Kumwesən fwe tənə Jutia kamhəni nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Kɨmiaha hiəuvəuvehe mhənəmwhen raka ia nirəha. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəmisəien me nəha nəkur Isrel həno mɨnraha nəkur imwəmiaha me həno rəmwhen a mwi ia kɨmiaha.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Nəkur Isrel me nəha irəha hənousi əpune Iesu Iərɨmənu səkɨtaha, mɨne profet kupwən me, nənə mhəkoui irapw kɨmaha iahəier. Kumwesən rerɨn rɨpkaɡien anan mhə tɨ nirəha. Irəha kamhəmwəki nərmama me pam,
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 mamhəmwur mə tuhənise kɨmaha iahəpwəh nəɡkiariien m nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel kamo Kumwesən ruvehimɨru irəha. Ia noien nəha kamhakutan pen noien ərəha səvənraha meste trukuər. Mətə təkwtəkwuni nəha niemaha səvəi Kumwesən ruvəuvehe mɨneste irəha.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Piak me, fwe kupwən kɨmaha iahənəpwəh kɨmiaha ia nɨpwramaha mhəuvən isipwɨn tukumiaha səvəi nəpɨn ouihi, mətə nətərɨɡien səkɨmaha raməmak ihi ia kɨmiaha. Ia nəpɨn nəha iahaməmwur pɨk mə tahərərɨɡ mhətoni mwi kɨmiaha tɨ nəri nə mə iahokeikei pɨk kɨmiaha.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Iahənokeikei mə tahəuvehe mhətoni kɨmiaha, iou, Pol, iakani pərhien mə iakɨnəmwur nəpɨn rɨpɨk, mətə Setan rəsisəɡ kɨmaha.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Nəfe nəha iahaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmaha irə, uə nəfe nəha naɡienien səkɨmaha mɨne kəfəfau səvəi nɨsiaiien sə tahərpwi kɨmaha tukwe ia nəmri Iərɨmənu səkɨtaha Iesu nəpɨn in truvehe irə? Rosi kɨmiaha nə uə?
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Ouəh nɨpərhienien, kɨmiaha nə nərmama iahamərpwi kɨmaha tukumiaha, nənə rerɨmaha ramaɡien tukumiaha.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.