1 Tessalonicenses 2
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NTLH
1 Piak me, kɨmiaha hiəukurən mə nəpɨn iahəuvehe mhətoni kɨmiaha fwe kupwən, nuveheien səkɨmaha rɨpko mhə nəri auər a irə.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Hiəukurən mə nəpɨn iahamarə ihi fwe Filipae, nərmama ho nəmisəien m kɨmaha, mhəni ərəha kɨmaha. Mətə Kumwesən səkɨtaha rɨno nətərɨɡien səkɨmaha rɨskai iahəuvehe mhəni irapw nəɡkiariien amasan səvənhi tukumiaha ia nəmri nərmama həpɨk səməme həmwəki nəɡkiariien nəha.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Nənə hiəukurən mə nəɡkiariien səkɨmaha iahənəvisau irapw m kɨmiaha rier ia tərhumaha tɨ nəfe? Tɨ nəri nə mə iahərkwafə nətərɨɡien ərəha riti ia rerɨmaha, uə iahəmwur mə taheikuə ia kɨmiaha, uə taho nɨfeifeiien m kɨmiaha? Rekəm!
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Iahəpwəh noien iamɨnha irə, mətə ia nəpɨn me iahaməni nəɡkiariien sə Kumwesən rokeikei, tɨ nəri nə mə in rɨnətə raka kɨmaha mə iahəmwhen, rəmri pehe nəɡkiariien amasan səvənhi ia tɨpaɡe rəɡɨmaha. Ro iamɨnhi irə iahəpkəmwur mhə mə nərmama rerɨnraha traɡien tukumaha, mətə iahaməmwur mə Kumwesən sə ramətə nətərɨɡien səkɨmaha rerɨn traɡien tukumaha.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Rəmwhen kɨmiaha hiəuvəukurən raka kɨmaha iahəpkuvehe mhə mhəni nəɡkiariien əsien me tukumiaha, uə nəɡkiariien sə tahəvi kɨmiaha irə hiəuvehe mhəuvei pehe mane m kɨmaha. Kumwesən mwi rukurən mə nəɡkiariien i ro nɨpərhienien!
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Nənə iahəpkəmwur mhə mə taho nərmama həɡnəɡɨni kɨmaha. Iahəpwəh noien iamɨnhi irə ia kɨmiaha uə ia nərmama nepwɨn mwi.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Nənə nari riti tɨ nəri nə mə kɨmaha aposol me səvəi Kristo iahəukurən nɨniien mə tihaməkeikei mhəsiai kɨmaha rəmwhen ia nəmə asori me, mətə iahəpko mhə iamɨnhi irə. Nəpɨn iahamarə kɨtaha m kɨmiaha fwe kupwən, noien səkɨmaha rɨməru rəmwhen ia mama riti sə ramətui amasan tɨ nɨpwnətɨn me.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Iahokeikei pɨk kɨmiaha, ro pen ia nəpɨn me nəha rerɨmaha raɡien tɨ nɨni irapwien nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən tukumiaha. Mətə rɨpko mhə in əpa i, rerɨmaha raɡien a mwi tɨ nuvei peheien nɨmɨruien səkɨmiaha m kɨmiaha tɨ nəri nə mə iahokeikei pɨk kɨmiaha.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Piak me, rerɨmiaha ramrhi wok skai sə iahəno uə rekəm? Nəpɨn iahaməni irapw nəɡkiariien amasan səvəi Kumwesən tukumiaha, iahamo wok ia rəɡɨmaha ia nəpɨn mɨne ia ran mə tahəpwəh nəres peheien nari riti tukumiaha.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Kɨmiaha mɨne Kumwesən mwi hiəukurən mə nəɡkiariien i ro nɨpərhienien! Nəpɨn iahamarə kɨtaha m kɨmiaha nərmama hiamahatətə ia Kumwesən, noien səkɨmaha ro ikinan, matukwatukw, məmher.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Hiəukurən mə iahəno m kɨmiaha rəmwhen ia tata riti ramo m nɨpwnətɨn me.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Iahamərpwi əknekɨn kɨmiaha, mamhəuvehi utə nətərɨɡien səkɨmiaha, nənə mamhəɡkiari skai m kɨmiaha mə tiharə ia narəien sə ratukwatukw ia nəmri Kumwesən. In raməkwein kɨmiaha mə tihəuvehe ia nəkwai nɨtətə sə in ramərɨmənu irə mamhəhiapw.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Nari riti mwi nəha ikɨn ia nəpɨn me pam iahaməni vivi Kumwesən tukwe. Nəpɨn iahəni pehe nəɡkiariien səvəi Kumwesən tukumiaha, kɨmiaha hiəreɡi, mhəuvehi nəɡkiariien nəha, mhəni nɨpərhienien irə. Hiəpkuvehi mhə nəɡkiariien nəha rəmwhen ia nəɡkiariien səvəi iərmama, mətə hiəuvehi atukwatukw mhəukurən mə nəɡkiariien i in pərhien nəɡkiariien səvəi Kumwesən. Nəɡkiariien nəha rauverə ia kɨmiaha səməme hiaməni nɨpərhienien irə.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Piak me, hiəukurən nakalasia me səvəi Kumwesən fwe tənə Jutia kamhəni nɨpərhienien ia Iesu Kristo. Kɨmiaha hiəuvəuvehe mhənəmwhen raka ia nirəha. Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nəmisəien me nəha nəkur Isrel həno mɨnraha nəkur imwəmiaha me həno rəmwhen a mwi ia kɨmiaha.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Nəkur Isrel me nəha irəha hənousi əpune Iesu Iərɨmənu səkɨtaha, mɨne profet kupwən me, nənə mhəkoui irapw kɨmaha iahəier. Kumwesən rerɨn rɨpkaɡien anan mhə tɨ nirəha. Irəha kamhəmwəki nərmama me pam,
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 mamhəmwur mə tuhənise kɨmaha iahəpwəh nəɡkiariien m nərmama rɨpko mhə irəha nəkur Isrel kamo Kumwesən ruvehimɨru irəha. Ia noien nəha kamhakutan pen noien ərəha səvənraha meste trukuər. Mətə təkwtəkwuni nəha niemaha səvəi Kumwesən ruvəuvehe mɨneste irəha.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Piak me, fwe kupwən kɨmaha iahənəpwəh kɨmiaha ia nɨpwramaha mhəuvən isipwɨn tukumiaha səvəi nəpɨn ouihi, mətə nətərɨɡien səkɨmaha raməmak ihi ia kɨmiaha. Ia nəpɨn nəha iahaməmwur pɨk mə tahərərɨɡ mhətoni mwi kɨmiaha tɨ nəri nə mə iahokeikei pɨk kɨmiaha.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Iahənokeikei mə tahəuvehe mhətoni kɨmiaha, iou, Pol, iakani pərhien mə iakɨnəmwur nəpɨn rɨpɨk, mətə Setan rəsisəɡ kɨmaha.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Nəfe nəha iahaməmri pen əknekɨn nətərɨɡien səkɨmaha irə, uə nəfe nəha naɡienien səkɨmaha mɨne kəfəfau səvəi nɨsiaiien sə tahərpwi kɨmaha tukwe ia nəmri Iərɨmənu səkɨtaha Iesu nəpɨn in truvehe irə? Rosi kɨmiaha nə uə?
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Ouəh nɨpərhienien, kɨmiaha nə nərmama iahamərpwi kɨmaha tukumiaha, nənə rerɨmaha ramaɡien tukumiaha.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.