1 Coríntios 4
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs VC
1 Ro iamɨnhi iərmama riti trəfətə kɨmaha irə? In trətə kɨmaha rəmwhen ia kɨmaha iotukwininari me səvəi Kristo. Nəɡkiariien me i səvəi Kumwesən hənamərkafə fwe kupwən, Kumwesən rɨnəmri pehe nəɡkiariien me nəha ia rəɡɨmaha mə tahətui amasan tukwe.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Nənə kɨmiaha hiəukurən nərmama me səməme iəmə asori riti rəmri pen narimnari me səvənhi ia rəɡɨnraha hamətui tukwe, irəha tuhaməkeikei mho wok səvənraha ramasan mə nəpɨn iəmə asori rətoni wok səvənraha nənə rɨni nɨpərhienien ia nirəha.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Mətə tukw iou, ro a nəri ouihi riti trɨni mɨnuə kɨmiaha uə nərmama əpə me nepwɨn hənuə tuhəkiri noien səiou. Iou mwi ko iapkəkiri atukw mhə noien səiou iamɨnhi irə.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ia nətərɨɡien səiou, iou iakɨno a sə ramasan, mətə rɨpko mhə iakani mə iakatukwatukw. Iərɨmənu səkɨtaha in əpa ratukwatukw tɨ nəkiriien noien səiou.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ro iamɨnhi irə tihəpwəh nəkiri akwauakwien noien səvəi nərmama ia nəpɨn sə rɨpkatukwatukw mhə mə tukəkiri noien səvəi nərmama irə. Tihəfwini meste nəpɨn Iərɨmənu səkɨtaha truvehe irə. In truvehe mɨpeki irapw narimnari səməme hamərkwafə ia nəpitəvien, mɨpeki pehe ia nukuraanien, nənə mɨni irapw nətərɨɡien afafa me səvəi nərmama ia nukuraanien. Ia nəpɨn nəha Kumwesən trəɡnəɡɨni nərmama kuatia kuatia mesi pen atukwatukw noien amasan me səməme həno.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Piak me, iakɨməni nəɡkiariien me i ia kɨmrau Apolos mə trasitu ia kɨmiaha. Iakokeikei mə tihəuvehi nukurənien ia kɨmrau nənə mhəukurən nɨpwrai nəɡkiariien i sə rani mə, “Tikamevən məpwəh nəpi rakaien nəfe kɨmərai pen ia Nəkukuə Ikinan.” Rərəha mə tihərpwi kɨmiaha tɨ iərmama riti mamhəni ərəha riti.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Rəfo? Kɨmiaha hiasori mhəpi raka nərmama me pam? Rekəm! Kɨmiaha hiəpkuvehi mhə nari riti sə ruku pehe atukw tukumiaha. Narimnari me pam səməme hiaməuvehi, Kumwesən rauvei pehe auər a m kɨmiaha. Ro pen rɨpkəmwhen mhə mə tihaməɡkiari ərpwi.
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Rəfo nəha? Rosi kɨmiaha hiəuvəukuər raka uə? Rosi nautə səkɨmiaha ruvəuvehe mɨnasori raka uə? Rosi kɨmiaha hiənəvtənhi raka kɨmaha mhəuvehe mho kiɡ me ia kɨmiaha uə? Kamo hiamərɨmənu pərhien kɨmaha iahokeikei pwəh sərɨmənu pəri kɨtaha m kɨmiaha.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Kɨmaha aposol me, mətə iakamətoni mə Kumwesən ruvehi irapw kɨmaha inhərɨpw anan. Kɨmaha iahəmwhen ia nərmama səməme kɨnəkiri raka irəha mə tuhaməkeikei mhemhə. Rəmwhen mə iahamərer ia nəmri naɡelo me mɨne nərmama me pam səvəi tɨprənə mə irəha tuhəspau ia noien səvəi nemhəien səkɨmaha.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Kɨmaha nərmama səvəi Kristo ro pen nərmama kamharɨs ia kɨmaha mə kɨmaha iahəreirei nari. Mətə rəfo? Rosi kɨmiaha hiəukurən nari tɨ nəri nə mə hiəuvəuvehe mhəno kuatia kɨmiaha Kristo uə? Kɨmaha nɨskaiien səkɨmaha riwən. Mətə rəfo? Rosi nɨskaiien səkɨmiaha rarə uə? Nərmama kamhəni ərəha kɨmaha. Mətə rəfo? Rosi irəha kamhəsiai kɨmiaha uə?
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Meste pehe ipwet mɨne nukumhə ramahi kɨmaha, kɨmaha iahaməkwakwa, mamharkahu ia tɨnari eitehi me, nərmama hamousi kɨmaha, nimwə səkɨmaha riwən.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Kɨmaha iahaməsese mamhowok ia rəɡɨmiaha tɨ nuvehiien nəveɡɨnien sənəmaha. Nəpɨn nərmama həni ərəha kɨmaha, kɨmaha iahəkwein amasan ia nirəha. Nəpɨn nərmama hometə kɨmaha, kɨmaha iahəseni a mhərer əknekɨn.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Nəpɨn nərmama houraha nəɡhɨmaha ia neikuəien, mətə kɨmaha iahəɡkiari pen amasan a mɨnraha. Meste pehe ipwet mɨne ia nəmri nərmama kamətə kɨmaha rəmwhen ia nəri əmkemɨk me səməme kamərarki mɨne nɨpware narimnari me pam ia təkure tɨprənə i.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Iapkrai mhə nəɡkiariien me i mə tako kɨmiaha hiaurɨs, rekəm. Kɨmiaha hiəmwhen ia nɨpwnətɨk keikei me səiou ro pen iakaməvəhaɡ m kɨmiaha.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Nahatən me səkɨmiaha həpɨk səməme tuhahatən kɨmiaha ia Kristo. Rosi irəha həmwhen ia tata karen i səkɨmiaha irəha pam ten taosen, mətə tata atukwatukw səkɨmiaha kuatia a, in i iou, tɨ nəri nə mə iou iakɨməuvehe mo tata səkɨmiaha ia Iesu Kristo nəpɨn iakɨnaməvisau pehe nəɡkiariien amasan səvənhi m kɨmiaha fwe kupwən.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ro pen iakani pehe tukumiaha i mə ramasan mə tihəuvnhi iou.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ro iamɨnhi irə iakərhi pehe Timoti ruvehe tukumiaha. In nərɨk keikei riti ia Iərɨmənu səkɨtaha. Iou iakukurən nətɨɡiteien irə. In trahatən mwi kɨmiaha ia suatuk me səiou ia Iesu Kristo, suatuk me nəha iakamahatən nakalasia me irə ia kwopun me pam.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Kɨmiaha me nepwɨn hiamərpwi kɨmiaha tɨ nəri nə mə rerɨmiaha ramrhi mə tapkuvehe mhə mətoni kɨmiaha.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Mətə trɨpko mhə tui iakuvehe mətoni kɨmiaha trɨni mɨnuə Iərɨmənu səkɨtaha rəseni iou. Nənə iou tapkreɡi mhə nəɡkiariien me səvəi nərmama səməme hamərpwi irəha, mətə takuvehe mətə sas ia nɨskaiien səvənraha.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Iakani iamɨnhi irə tɨ nəri nə mə nɨtətə sə Kumwesən ramərɨmənu irə rɨpko mhə nɨtətə səvəi nəɡkiariien, mətə nɨtətə səvəi nɨskaiien.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Nənə hiokeikei nəfe? Takuvehe mətoni kɨmiaha mərisi kɨmiaha uə takuvehe masitu ia kɨmiaha ia noien məru tɨ nəri nə mə iakokeikei kɨmiaha?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.