Marcos 6

Tanimuca-Retuarã NT portions (TNC_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Torãjĩrã mae, kika wãrũrimajaᵽitiyika Jesúre a'rika, kime'rãrĩ kimaeka wejearã.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Torã eyatirã jẽrĩtarirĩmi simaeka ᵽoto ᵽo'imajare kiwãrõũ'mueka judíorãkare rẽrĩriwi'iarã. Kire ã'mitiritirã, “Jiitakaja õñuka kime”, ãrĩwa'ri marãkã'ã narĩwãrũberika, i'suᵽaka jaikite ã'mitirikoriberikarã imarĩ. I'suᵽaka kibaamaka ikuᵽaka ᵽo'imajare kireka ãrĩka: —¿Marãkã'ã baatirã jiitakaja ĩ'ĩre õrĩᵽũayu? ¿Maki kire wãrõekaki ruku? Maikoribeyua ᵽariji ritaja baabeaiki kime,— narĩka.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Suᵽabatirã ikuᵽaka narĩka aᵽea: —María maki, õ'õrã yaᵽua yi'yerimaji kime. Suᵽabatirã Santiago, José, Judas, Simónᵽitiyika nama'miji kimema. Iki kima simamaka kibe'erõ'õkarã rõmijãoka õ'õrã makaja imarã,— torã imaekarãte ãrĩka. I'suᵽaka simamaka “Yija uᵽakaja imaki imarĩ imatiyabeyuka kime”, ãrĩwa'ri kire na'mitiriᵽẽariyaᵽaberika.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 I'suᵽaka naᵽuᵽajoamaka, ikuᵽaka nare kẽrĩka: —Tuᵽarãro'si bojaĩjirimajire “Jiitaka mare kibojayu”, ritaja ᵽo'imajare kireka ãñuka kime. I'suᵽaka simako'omakaja kiᵽo'ijirika wejeareka, kitã'omajataka ᵽuri i'suᵽaka ãrĩbeyurã,— kẽrĩka.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Suᵽa imarĩ jia kire nayi'ribeᵽakã'ã, maikoribeyua nare kibeawãrũberika. I'suᵽaka imariᵽotojo ĩ'rãrimarãre takaja kiᵽitaka ja'aᵽeatirã wãmarĩa nimaeka nareka kijieka.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kitã'omajare kire ã'mitiriᵽẽabeᵽakã'ã marãkã'ã ãrĩwãrũberijĩka Jesúre jarika. I'suᵽaka imariᵽotojo aᵽea wejearã ᵽo'imajare wãrõtaᵽarĩ ke'rika mae.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ĩ'ᵽoũ'ᵽuarãe'earirakamarã kika wãrũrimaja imaekarãte Jesúre akaeka. Suᵽabatirã kirika nare ja'ajiyetirã, —Satanárika ima ᵽo'imajareka ña'rĩjãikarãte mija ᵽoatabe mijaro'sioka,— nare kẽrĩka. I'suᵽaka nare ãrĩweatirã ĩ'ᵽarimaki oyiaja Jesúre nare ᵽũataeka aᵽea wejeareka imaekarãte wãrõtaᵽaokaro'si.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 —Torã mija a'rirãka ᵽoto ᵽan, yaiᵽi'ia, niñerũoka mija e'ewa'ria'si. I'suᵽaka simako'omakaja mija tu'ua takaja mija e'ewa'ᵽe.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Suᵽabatirãoka ũ'ᵽuko'a, jariroaka mija jããika takaᵽiji mija a'ᵽe,— nare kẽrĩka.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ikuᵽakaoka ate nare kẽrĩka: —Wejearã yirika bojarĩ mija eyaũ'murãñu, wi'itakarãja mija imabe, aᵽe wi'i, aᵽe wi'irã baabekaja. Aᵽea wejearã mija a'rirãka ᵽoto takaja toᵽi mija ᵽoᵽe.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mija eyarijarirãka wejerakakaja mijare e'etoriberiwa'ri, Tuᵽarãrika ã'mitiriᵽẽarika nayaᵽabesarãkareka, jãjiaᵽi nare jaika ka'wisijũabekaja nare mija ja'atabe. Toᵽi a'rirãka ᵽoto, ikuᵽaka mija baabe: Mija ũ'ᵽuko'arã ka'ia uyua eika mija ᵽajeᵽatebe “Yijare mija ã'mitiriᵽẽabeyua simamaka, Tuᵽarãte mijare ba'iaja mijare baarãñu”,— ãrĩwa'ri kika wãrũekarãte kẽrĩka.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 I'suᵽaka nare kẽrĩka be'erõ'õ ᵽo'imajare wãrõrĩ na'rika mae. Suᵽa imarĩ naᵽõ'irã eyatirã ikuᵽaka nare narĩka: “Ba'iaja mija baaika ja'atatirã Tuᵽarãte mija ã'mitiriᵽẽabe”, neyaekarõ'õrã imaekarãte nabojarijarika.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 I'suᵽakajaoka Satanárika ima ña'rĩjãika imaekarãte nareka sanajieroyika. I'suᵽakajaoka rĩkimarãja wãmarĩa imaekarãte iyebakaᵽi yo'yebaraka, narisirika nareka ima no'ataroyika.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ritaja maikoribeyua Jesúre baabearoyika ã'mitiritirã ᵽo'imajare sabojaᵽibaeka. Ᵽo'imajare i'suᵽaka ãñua ĩᵽi Herodesoka sõrĩkaki. I'suᵽaka ᵽo'imajare ãñua ã'mitiritirã ikuᵽaka ĩ'rãrimarãre ãrĩka: —Juan, ᵽo'imajare ruᵽuko'a jũjerimajiji kime je'e aᵽeyari. Reyariᵽotojo ate õñia jarijĩki imarĩ, maikoribeyua kibeayu je'e aᵽeyari,— narĩka.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Aᵽerã ikuᵽaka ãrĩkarã: —Tuᵽarãro'si bojaĩjirimaji imaroyikaki Elías kime je'e aᵽeyari,— narĩka. I'suᵽaka narĩko'omakaja aᵽerimarã ᵽuri ikuᵽaka ãrĩkarã: —Bikija Tuᵽarãro'si bojaĩjirimaja imaroyikarã uᵽaka kime je'e aᵽeyari,— narĩka.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 I'suᵽaka najaimaka ã'mitiritirã, ikuᵽaka Herodete ãrĩka kiro'si: —Juan bikija kiruᵽuko'a yita'terũjekaki imariᵽotojo õñia jariᵽe'ritirã i'suᵽaka kibaabearijayu je'e aᵽeyari ate,— kẽrĩka.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã, Juanre najããerã baaeka ruᵽu, kirĩ'ĩ Feliᵽe rũmu Herodías wãmeikore ẽ'matirã Herodete koka imaeka. I'suᵽaka kibaamaka, ikuᵽaka Juanre kire ãrĩka: —Herodías mirĩ'ĩ rũmure me'maeka ba'iaja mibaayu, Tuᵽarãte jã'meika yi'riberiwa'ri,— ãrĩwa'ri kire kibojakoᵽeroyika. I'suᵽaka kẽᵽakã'ã, koka jia imarika yaᵽawa'ri Herodete kire ñi'arũjeka kisurararãkare. Kire ñi'atirã ᵽerumijiaᵽi ᵽi'ᵽetirã, wẽkomaka imariwi'iarã kire natarika.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 “I'suᵽaka kijaika waᵽa kire jããrika sime”, ãrĩᵽuᵽajoaekako imarĩ, Herodíare kire jããrũjerika yaᵽaeka. I'suᵽaka koᵽuᵽajoako'omakaja, Herodes ᵽuri “Tuᵽarãte yaᵽaika uᵽakaja jia wãjia baaiki Juanre ime”, ãrĩwa'ri jia jiyiᵽuᵽaka kireka õrĩkaki. Suᵽa imarĩ Juanre kojããrũjeriyaᵽako'omakaja kiyaᵽaberikoᵽeka. I'suᵽakajaoka Juanre bojaroyika jĩjimakaᵽi ã'mitirikaki imariᵽotojo “Kibojaika uᵽakaja yiyi'riye'e”, ãrĩriᵽotojo, sareka ña'rĩyaarĩ kimawãrũberika.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 I'suᵽaka Juanka kimako'omakaja “Ikuᵽaka yibaajĩkareka, yiᵽuᵽajoaika kitá'tewãrũberijĩñu je'e”, Herodíasre ãrĩᵽuᵽajoaekarĩmi seyaeka. I'suᵽaka kõrĩᵽuᵽajoaekarĩmi Herodete ᵽo'ijirika wejejẽ'rãka sarãkutorika. Suᵽa imarĩ kiro'si ba'irabeĩjirimaja ĩᵽarimarãre, suᵽabatirã surararãka ĩᵽarimarãreoka, Galilea ka'iakarã imatiyarimajareoka kiakaeka, “Mabayaarirã”, ãrĩwa'ri.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ritaja kiakaekarãte rẽrĩkarõ'õrã kãkatirã Herodías makore nare bayatããbeaeka jĩjimaka nimaokaro'si. “Jiitaka mare kobaabeayu”, Herodes kijeyomarãᵽitiyika ãrĩᵽuᵽajoaekarã. I'suᵽaka imawa'ri ikuᵽaka kore kẽrĩka: —¿Dakoa mire ñijirika miyaᵽayu maekaka jiitakaja mibaaika waᵽa? Miyaᵽaikaja mire ĩjirã i'suᵽaka ñañu.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Mire ᵽakibeyuka yi'i, ika ka'iakaki ĩᵽi imarĩ, ritaja yiba'irĩjia waᵽajã'rĩakaka ñe'metãjirõ'õjĩrã mire ĩjijĩki imarĩ suᵽa mire ñañu,— Herodías makore kẽrĩka.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 I'suᵽaka kore kẽᵽakã'ã, koᵽakore jẽrĩarĩ ko'rika mae. —¿Dakoa kire yijẽñerãñu ruku, ma'i?— kore kõrĩka. I'suᵽaka kõᵽakã'ã, —“Juan ᵽo'imajare ruᵽuko'a jũjerimaji ruᵽuko'a yiyaᵽayu”, kire meᵽe,— kore kõrĩka.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 I'suᵽaka kore kõᵽakã'ã, jajuaja a'ritirã koĩᵽamaki Herodes ᵽõ'irã koeyaeka. Kiᵽõ'irã eyatirã ikuᵽaka kire kõrĩka: —Juan ruᵽuko'a yiyaᵽayu. I'suᵽaka simamaka kimarõ'õrã a'ritirã, sata'tetirã, seroarã saᵽeatatirã yire samijibe maekakaja,— kire kõrĩka.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 I'suᵽaka kõᵽakã'ã jimarĩa Herodete ba'iaja ᵽuᵽarika. Juanre jããrika yaᵽabeririᵽotojo, mamarĩji kore kẽrĩka kijaita'ariyaᵽaberika. Ᵽo'imajare ã'mitirika wãjitãji, “Miyaᵽaikaja mire ñijirãñu”, kẽrĩtika simamaka, kojẽñeikaja kore kĩjirã baaeka.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 I'suᵽaka simamaka ñojimarĩji ĩ'rĩka kisurarate Juan ruᵽuko'a ta'terĩ kiᵽũataeka.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Torã eyatirã Juan ruᵽuko'a ta'tetirã, seroᵽemarã saᵽeatatirã sake'era'aeka. I'suᵽaka baarĩ ke'rikarõ'õᵽi ᵽe'rietatirã Herodías makore sakĩjika. Suᵽa imarĩ iko mae koᵽakore sĩjikako.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 I'suᵽaka Juanre nabaaeka ã'mitiritirã, kika wãrũeka mirãrãte kiᵽo'imirãka e'erĩ etaeka sayayeokaro'si.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 I'suᵽaka simaeka be'erõ'õ Jesúka wãrũrimaja kirika bojataᵽarĩ turikarãte ᵽe'rietaeka. Suᵽa imarĩ kiᵽõ'irã etatirã nawãrõtaᵽaeka majaroka kire nabojaeka.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 I'suᵽaka simaeka ᵽoto torã rĩkimarãja ᵽo'imaja i'tarijayurã, ᵽe'ririjayurãoka imaekarã. I'suᵽaka simamaka kika wãrũrimajaka no'ojĩteoka maba'awãrũberijĩka Jesúro'si simaeka. Suᵽa imarĩ ikuᵽaka kika imaekarãte kẽrĩka: —Dajoa, ᵽo'imajamatorã kũᵽajĩ majẽrĩtaerã,— nare kẽrĩka.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 I'suᵽaka nare kẽrĩka be'erõ'õ, kũmuaᵽi ᵽo'imajamatorã naka ke'rika mae.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Na'rirã baaeka ruᵽu rĩkimarãja ĩawãrũekarã. I'suᵽaka nabaamaka ĩatirã, ritaja wejeakarãre rĩrĩwa'rika Jesúre a'rikarõ'õrã. I'suᵽaka baaekarã imarĩ, kijeyomarãᵽitiyika torã keyabeyukajiji torã neyaweitika jãjia rĩrĩwa'rikarã imarĩ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 I'suᵽaka nabaaeka simamaka waata'rieyatirã marĩwa'rikõrĩ rĩkimarãja ᵽo'imajare imamaka Jesúre ĩaeka. Torã eyatirã, ovejawẽkoa nare ĩarĩrĩrimajire imabeyurã uᵽaka ᵽo'imajare imamaka kĩaeka. I'suᵽaka nimaeka Tuᵽarãrika nare wãrõrimajire imaberika simamaka. I'suᵽaka imaekarã nimamaka “Jia õrĩwãrũbeyurã nime. Suᵽa imarĩ marãkã'ã baawãrũberijĩñurã nime”, ãrĩwa'ri wayuĩaekaki imarĩ, ritajakaka nare kiwãrõũ'mueka mae.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Aiyate ka'rawa'rirã baaeka ᵽoto kika wãrũrimajare kika jairĩ etaeka. Ikuᵽaka kire narĩka: —Na'irã sajaritiyu mae. Ᵽõ'imamato sime õ'õ. Suᵽa imarĩ ba'arika imabeyua.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Suᵽa imarĩ wejekoyikurirã ba'arika waruaᵽaraka ᵽo'imajare imarõ'õrã sawaᵽaĩjiba'arĩ na'rirũ,— kire narĩka.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 I'suᵽaka naᵽakã'ã ikuᵽaka nare kẽrĩka: —Mijaja ba'arika nare mija ji'abe.— I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ikuᵽaka kire narĩka: —¿Ᵽan yija waᵽaĩjirãñu bai je'e waᵽajã'rĩtaka simako'omakaja? Rĩkimarãja ᵽo'imajare imamaka, dosciento rakato denario sawaᵽa simarãñu,— kire narĩka.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 I'suᵽaka naᵽakã'ã ã'mitiritirã, ikuᵽaka nare kẽrĩka: —¿No'ojĩrãrakato ᵽan mija rikayu je'e? Mija ĩabe ruᵽu.— I'suᵽaka kẽᵽakã'ã, —Ĩ'rãᵽitarakatojĩkaja sime. Suᵽabatirã wa'iaoka ĩ'ᵽarãjĩkaja ima,— kire narĩka.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 I'suᵽaka naᵽakã'ã ikuᵽaka nare kẽrĩka: —“Ritario'ro jia taya imarõ'õrã mija ruᵽabe”, ᵽo'imajare mija ãᵽe.—
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã, kẽrĩka uᵽakaja ᵽo'imajare nabaarũjeka. Suᵽa imarĩ nare najã'meka uᵽakaja nimaekarõ'õrã ĩ'rão'roreka cincuenta, aᵽerio'roreka cien rakamarã nimaeka.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Suᵽa imarĩ ᵽan ĩ'rãᵽitarakato imaeka, wa'ia ĩ'ᵽarã imaekaoka Jesúre e'erikaeka. Suᵽabatirã wejeᵽemarã yu'ayoitirã, “Jia mibaayu a'bi”, ãrĩweatirã, ᵽan kiña'kata'ruika mae. Suᵽabatirã “Ᵽo'imajare samija ᵽibabe”, ãrĩwa'ri kika wãrũrimajare sakĩjika mae. I'suᵽakajaoka kibaaeka ĩ'ᵽarã wa'ia imaeka ritaja ᵽo'imajaka sanaᵽibaba'aerã.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 I'suᵽaka kibaamaka ritaja ᵽo'imajare ba'aeka, jia ña'ᵽirika najarikarõ'õjĩrã.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Sabe'erõ'õ, ĩ'ᵽoũ'ᵽuarãe'earirakaᵽi'i ᵽururika kika wãrũrimajare rẽaeka naña'ᵽika ᵽiyia.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Cinco mil rakamarã ĩmirĩja nimaeka saba'aekarã.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 I'suᵽaka baaweatirã kika wãrũrimajare ikuᵽaka Jesúre ãrĩka: —Kũmuarã jãitirã i'siᵽẽ'rõtorã mija waata'riwa'ᵽe. Suᵽabatirã Betsaida wejearã yire mija ta'abe.— Kika wãrũrimajare waata'riwa'rika ᵽoto ᵽo'imajare a'yaokaro'si kimajaroka bojabaraka kimaeka ruᵽu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 I'suᵽaka baaweatirã, ĩmimakarã kimarĩwa'rika, Tuᵽarãka jairĩ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Aiyate ka'raeka be'erõ'õ Galilea ᵽa'wa ñe'metãjirãja kũmua eyawa'rika, sarijeᵽi rĩkamaritirã Jesúre ĩamaka.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Wĩrõa jãjia baemaka jãjia nawẽ'ãko'omakaja sa'ribeᵽakã'ã kĩaeka. Suᵽa imarĩ bikitojo ñamiji okoᵽemaᵽi turitirã nakoyikurirã keyaeka. Nare kio'riwa'rirã baatikarã kire niatõᵽoeka.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Okoᵽemaᵽi kituᵽakã'ã ĩatirã, jimarĩa nakasereka, “Ᵽo'imaja oᵽirekoa sime je'e”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri. I'suᵽaka nimaeka jẽrãko'atirã, ikuᵽaka nare kẽrĩka: —Rikitubaka mija jaᵽe, kĩkibekaja. Yi'iji ñime,— kẽrĩka.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Suᵽa nare ãrĩtirã naᵽõ'i kũmuarã kijãika mae. Sarã kijãika ᵽoto wĩrõa o'rika mae. Suᵽa imarĩ i'suᵽaka kibaamaka ĩatirã marãkã'ã ãrĩwãrũberijĩka najarika, i'suᵽaka ĩakoriberikarã imarĩ.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Saruᵽubaji, ᵽan kũᵽajĩ imako'aᵽi ᵽo'imajare Jesúre ji'amaka ĩako'omakaja, “Tẽrĩwa'ribaji imaki Jesúre ime”, ãrĩbeyukajirã nimaeka, õrĩwãrũberikarã imarĩ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ᵽa'wa waata'riwa'ritirã Genesaret wãmeika ka'iarã neyaeka.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Waata'rieyatirã nakũmua ji'aᵽããtirã namarĩwa'rika ᵽotojĩteje torã imaekarãte Jesúre ĩawãrũeka.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Kire ĩatirã jajuaja na'rika aᵽerãte bojarĩ. Sã'mitiritirã wãmarĩa imaekarãte naᵽeyurũkiaᵽi ne'era'aeka kiᵽõ'irã.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ke'riroyikarõ'õrãja kũᵽajĩriwejerã, jo'bariwejerã, wi'imatorãoka, kiᵽõ'irã neyaroyika. Suᵽabatirã rĩkimarãja ba'irĩjia ĩjibaraka ᵽo'imajare imaekarõ'õrã, jĩñurãte naᵽããjiyeroyika nare kitããokaro'si. Kijariroaka kũᵽajĩji nare kiraberũjerika yaᵽawa'ri jimarĩa jĩñurãte kire akaeka. Kijariroaka rabekarakamarãreje narisirika o'riᵽataeka mae.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.