Lucas 9
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs BKJ
1 — ausente —
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 — ausente —
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Makwam duba rön, sauö rɨb, yogw, ap nɨmɨb, rɨg, wölɨj, ap bla alɨg pɨrag dumɨjeñ; hör diöña.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Taun i duön ram i uröpɨnɨŋ, ñɨgö yad pɨmɨdɨŋ, ñɨgö pɨsaŋ hölɨmön mɨdön, taun aku röböx duŋö, cöñ aku, wop akwör röböx diöña.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Makwam mögörɨb möl i duŋ, ñɨgö yad pɨmɨdölɨŋ, taun aku röböx duŋö, cöñ aku, ñɨŋ nugu mɨdɨŋ yajöña, ‘Mönö wä pön höla pölöi aku, mögörɨb ñɨgö kɨ hömɨdmɨn, ap bɨcep cep yamsö anɨŋa cɨrɨp aku örɨx abön dumɨdölɨŋö,’ rön, örɨx abön diöña. Almɨdɨŋ, ñɨŋ mag gwogwo röi aku nugwöñɨŋö,” röŋa.
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ du ram yöj lɨglɨg agrö piaku piaku magalɨg yönön mönö wä aku yad nöl gɨrön, nöbö mö wöj pɨlɨm mɨdim bla rɨm kömö nɨgöŋa.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Makwam nöbö mö akuyöbö, Jisas agap apɨm röŋ mönö aku yad nölɨp yönɨm nugugɨrön, gapman nöbö dib Herod nugwön, rɨb mɨga yöxöŋa. Nöbö mö bli yadmä, “Röbö pal nölɨb nöbö Jon göliöda römaxdörɨm wöröxöŋ nöbö aku höuöil öbɨlö,” rɨmä.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Bli yadmä, “God mönö yadɨb nöbö hödyöbö Ilaija nuŋ hö,” rɨmä. Bli yadmä, “Maduö nöbö God mönö yadmɨdöi akuyöbö i höbkal kömö nɨgön hö,” rɨmä.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Aliö rɨmɨn, nöbö dib Herod yadöŋa, “Jon nugwo göliöda römaxdörmɨn mödö wöröxöŋ makwaim, nöbö aku nöbö kai hö mɨdmɨn nugwön yadmɨdöi aku nɨ keir du nugunö,” rön, rɨb aku yöx nugwöŋa.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Makwam Jisas nöbö nuŋwa akuyöbö möl sö höuöil hön, mögörɨb piaku yönön ap rɨg rim mönö aku Jisas nugwo yad nölmä. Yad nölmɨn, du möl i keir mɨjnɨŋö, rön, Jisas nuŋ ñɨgö yölɨŋön Betsaida tauna dumä.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Makwam ödöi mibɨl piaku dumɨdɨm nugugɨrön, nöbö mö bli yadmä, “Jisas nöbö nuŋ bla pɨsaŋ hö dumɨdöiŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, nöbö mö mɨga akwör nugwo nuguba mai dumä. Hömɨdmɨn, nuŋ wä höiŋö, rön, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö aku ñɨgö yad nöl gɨrön, nöbö mö ap röŋ bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Makwam pɨgöm naiö röd pɨba rɨmɨdöŋ mag aku, nöbö nuŋwa akuyöbö möl sö hön, Jisas nugwo yadmä, “Mögörɨb bɨlɨk, nöbö mö mɨdölöi, mögörɨb ör mibɨl yörɨk mɨdöl aku, nöbö mö bɨlɨk ñɨgö yad abaŋ, nöbö mö mɨdöi ram piaku hörɨrör duön, ap nɨmɨb ñɨŋ bla keir hölu nugwön, hölɨmɨb yör bla hölu nugwɨŋ,” me rɨmä.
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Ñɨŋ keir nöbö mö piaku ap mag nöine,” röŋa.
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Wop aku, nöbö mö hön mögum rim piaku, mö halöu ha piaku wöhö, nöbö piakwör iŋ wödmɨdmɨn paip tausan (5000) duöŋa.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla nuŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨm, nöbö mö bla magalɨg yöraku römɨdmä.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Nuŋ bred mag akuyöbö mömɨd sö pön, dölöm hogwa alɨg pön, laxiö pisö rɨ adöx yöd röul adö kau sö nugwön, God nugwo ri ablaŋe rön, ap nɨmɨb aku pɨ gɨlɨxön, nöbö nuŋ pia nölmɨn, ñɨŋ piöŋö pön nuöm nɨgön nöbö mö nölmä.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Nölmɨn, ñɨŋ magalɨg nɨmɨp duön, nɨm pörɨb maga nɨgölmɨn, rɨb rɨb röbö röböxɨp rim bla, nöbö nuŋ bla pɨ yogw akuyöbö möl sö piöxmɨn aja wölöŋa.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Makwam wop i, Jisas nuŋwör keir du mɨdön God höjöpal pörön, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yad nugwön yadöŋa, “Nöbö mö ñɨŋ nɨ nöbö kai me rön rɨbyöx nugwöiŋö?” röŋa.
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö mö bli naŋ röbö pal nölɨb nöbö Jon aku, me rön, rɨbyöx nugwöia; bli God mönö yadɨb nöbö hödyöbö Ilaija, me rön, rɨbyöx nugwöia; bli maduö nöbö God mönö yadmɨdöi akuyöbö i höbkal kömö nɨgön hö, rön, rɨbyöx nugwöiŋö,” rɨmä.
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö paiŋö yad nugwöŋa, “Makwam ñɨŋ keir nɨ nöbö kai me rön rɨbyöx nugwöi?” röŋa.
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Mönö aku nöbö mö bli yad nölmɨjeñ, mɨ wöhö!” röŋa.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Jisas aliö rön, mönö i yadön yadöŋa, “Nöbö Ha nuŋwa nugwo ölɨŋ höb diba ödöriö pɨ nöiöña. Nöbö mönö pɨ nuöm nɨgɨb bla, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla, lo mönö yad nölɨb nöbö bla, nugwo nugwɨŋ ölɨsö wölaŋ pɨl pal nɨg gɨŋ wöröxön aku, jɨ wop mös mɨdön aiaŋ wop paŋ aku höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Makwam Jisas nöbö nuŋ bla aipam, nöbö mö mɨdim bla aipam, ñɨgö magalɨg yadön yadöŋa, “Nöbö mö nɨ mai dinɨŋö, rön rɨbyöx nugumɨjöñ bla, ap mögörɨb rol il kɨ rɨb diba yöx nugwöi aku röböxön, mɨxɨñ ñɨŋa keir rɨb diba yöx nugwöi aku röböxön, wop paŋ paŋ bɨ katlö watlö waba pɨ ragpɨd nɨg rag nɨ mai höŋ.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Nöbö mö kai, mɨxɨñ, kömö mɨdɨb mag ana keir rɨbyöx nugwön mɨd ri abnɨŋö, rön, rɨbyöx nugwöñ bla, aŋadö pɨn bɨcöña. Makwam nöbö mö kai, Jisas nugw pön, mɨxɨñ, kömö mɨdɨb mag ana agö magɨm cön aku mönö mɨdölö, rön, rɨbyöx nugwöñ bla, kömö mɨdɨb maga pöña.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Nöbö mö ap mögörɨb rol il kɨ pɨnɨŋö, rön, rɨŋ diön bla, ap wä wä bla pön, mögörɨb rol il kɨ mɨd ri aböña, jɨ mai wöröxön mögörɨb mɨgrö kɨ röböxön, God pɨsaŋ öim öim mɨdɨbä maga mɨden.
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Nöbö mö yön nɨ möigw yöxön, nɨ Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, mönö na nugw pen aku, mai Acö an nuarö mil mag wä keiryöbö aku pön, ejol lei bla mil wä alɨg hön wop aku, nöbö aku nuŋ möigw yöxön, nugumɨdöiö, cɨna.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Makwam ñɨgö mi yadmɨdla, nöbö mö weik mɨdöi kɨyöbö bli wöröxeñ; kömö ör mɨdɨŋ, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb wop aku nugwöñɨŋö,” röŋa.
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jisas aliö rön, wop akuyöbö amñaxɨb sö mɨdön, Jon, Jems, Pita ñɨgö yölɨŋön, God höjöpalɨba rön pɨd yöraku duöŋa.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Duön, God höjöpal gɨr mɨdɨm, haŋaj mäp yuö nuŋwa keiryöbö wöxnö nɨgɨm, wölɨj nuŋwa lei gudogudö mɨda röxgön mil mag keiryöbö mɨdöŋa, nugumä.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Makwam Pita, Jems, Jon nöbö ada inɨmö pɨlɨm, mämäga ipax ipax röxiö rɨ gɨr mɨdmä, jɨ mɨdön ñɨŋ mämäga ix nugumɨn, Jisas mil wä nuŋ aku aipam, nöbö hogw aku Jisas pɨsaŋ öbɨl gɨ mɨdmä aku aipam, nugumä.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Nöbö hogw aku duba rɨm nugugɨrön, Pita rɨbyöx nugw ri abön wöhö, Jisas nugwo yadöŋa, “Nöbö Dib, an yörɨk mɨdöl aku wä mɨdöla. Nagö anɨŋ yöwö ran, ram bötö hör mös paŋ, nagö i, Mosɨs nugwo i, Ilaija nugwo i cɨnɨŋö,” röŋa.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Aliö rɨmɨn nugugɨrön, wop akwör, mɨjöi lei dib wab i hön ñɨgö magalɨg yuö abmɨn ipöxmä.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Makwam mönö i mɨjöi yuö yör sö pik yadön yadöŋa, “Nöbö kɨ Ha nɨ; nɨ nugwo yad nɨgma. Ñɨŋ mönö nuŋ yajön akuyöbö nugune,” röŋa.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Mönö yad pörɨm, mag akwör nugumä, nöbö hogw aku mɨdölɨmem; Jisas nuŋwör mɨdöŋa. Makwam önöŋ ajmag pɨd sö mɨdön, ap rɨg röŋ aku nugwön, wop mibɨl yöraku nöbö mö bli yad nölölim.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Makwam löumɨn, önöŋ ajmag sö röböxön, ödöi aku pibö i pɨn dumɨn nugugɨrön, nöbö mö mɨga hö ñɨgö möigw palmä.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Nöbö i nöbö mö mibɨl yöraku wö diba rön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö. Ha paŋyöbö nɨ kɨ, nagö ögwö yöxane, rön, pön höla.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Ragwo as öim nugwo yuö wöl mɨdön nugwo rɨm, aiö diba rön rɨp du palön, höpöl höbwa röpnɨm, wöröx gögöidö pɨlmɨda. Nugwo akuyöbö alön, öim öim rɨm rɨm, nuŋ ölɨŋ höb pɨmɨda.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Nöbö nagö akuyöbö ñɨgö, ragwo as mɨd aku yad abɨŋ, me rɨl aku, jɨ ñɨŋ yad ab wöhö nugwön röböxöiŋö,” röŋa.
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nöbö mö weik mögörɨb il kɨ mɨdöi aku, wop kai mönö nugw pöñ? Nɨ maduar ör ömörö ñɨŋa pɨp yönla; jɨ mai wop pödpödiö nɨ ömörö ñɨŋa pɨp din?” röŋa. Jisas aliö rön, nöbö aku nugwo yadöŋa, “Ha naŋ aku il yörɨk pön hö,” röŋa.
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Jisas aliö rɨmɨn, ha aku pɨrag höm nugugɨrön, ragwo asa ha aku nugwo mɨ usus rön, pal wöd abmɨn rɨp du pɨn bɨröŋa. Jisas nuŋ ragwo as aku nugwo yadyöxɨm, hör dumɨn nugugɨrön, ha aku kömö nɨgmɨn, Jisas ha pön du nuö nölöŋa.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Nöbö mö hö gɨ mɨdim bla, God ölɨsö maga nugwön, aiöuñ rɨmä.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Mönö yadɨba rɨmɨdɨl kɨ, ñɨŋ rɨmɨj pal nugw ri abön mɨjöña. Womiöx mɨda, Nöbö Ha nuŋwa nugwo höuöu rön, nöbö adö bli nöiöñɨŋö,” röŋa.
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Makwam mönö yadöŋ aku, ñɨŋ röx nugub maga mɨdölöŋ. Makwam ipöxön Jisas nugwo yad nugwölim.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Jisas nöbö nuŋ adaku ñɨŋ keir yadɨp duön, nöbö i yadöŋa, “Nɨ nöbö diba mɨjɨnö,” röŋa. Jɨ nöbö i paiŋö yadöŋa, “Nagö yöi, nɨ nöbö diba mɨjɨnö,” röŋa.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas nöbö nuŋ bla rɨbyöx nugwim aku nuŋ keir nugwön, ha ulmɨdö i rag hö nuŋ mɨdöŋ höñ yöra nɨgön yadöŋa,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 “Nöbö mö kai nɨ rɨbyöx nugwön, ha ulmɨdö kɨyöbö röxg pön aku, nɨ aipam pöna. Jɨ nöbö mö kai nɨ pön aku, Nöbö nɨ yad abmɨn höma aku aipam pöna. Makwam nöbö kai mibɨl ñɨŋ yöra haŋal mɨdöy röxg mɨd, nöbö akwör nuŋ nöbö dib ödöriö,” me röŋa.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jisas aliö rɨmɨn, Jon yadöŋa, “Nöbö Dib, an nugwöla, nöbö i ib nagö urön, ragwo as bla yad aböŋa. Makwam nöbö aku an pɨsaŋ yönölöl aku, ‘Naŋ al mɨjɨnö,’ rɨmɨŋö,” röŋa.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn nugwo aliö wöhö rim? Nöbö mö ñɨgö nugwɨŋ ölɨsö wölen bla, nöbö nugub an, me rön nugune,” röŋa.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Makwam Nuö nuŋwa Jisas nugwo pön du mögörɨb nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö pön dub wop aku womiöx höm nugwön, Jisas Jerusalem dinö, rön, rɨb ölɨsö yöx nugu gɨrön duöŋa.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Nuŋ nöbö nuŋ bli höd yad aböŋa. Ñɨŋ duön ap nugwo rɨ pɨdɨluba, mögörɨb Sameria mibɨl yöra ram yöj lɨglɨg agrö i dumä.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Makwam Sameria nöbö mö ram yöj lɨglɨg agrö aku hölɨmmɨdöi piaku, Jisas Jerusalem duba rɨmɨdöŋ mönö aku nugwön, nugwo yad wahax pölim.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Almɨdɨm, Jisas nöbö nuŋ mös Jems Jon yöŋö nugwön, Jisas nugwo yadmä, “Nöbö Dib, adöx yöd röul adö kau sebö rɨn pina yadɨŋ, pɨnön nöbö mö alöi akuyöbö ñɨgö yöñönɨŋönö?” rɨmä.
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Aliö rɨmɨn, Jisas höuöiliö nöbö hogwa nugwön, mag akuyöbö alöinɨŋö, rön, ñɨgö nöbö hogwa yadyöxön röŋa.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Nöbö mö piaku Jisas nugwo peñ aku nugwön, ram yöj lɨglɨg agrö aku röböxön, ram yöj lɨglɨg agrö hör i dumä.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Makwam ödöi mibɨl piaku dumɨdɨm nugugɨrön, nöbö i hön, Jisas nugwo yadöŋa, “Mögörɨb pikai pikai dinö piaku, nɨ pɨsaŋ yönmɨjnɨŋö,” röŋa.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Nɨ pɨsaŋ öliöxɨp yönmɨjɨnö. Wöñö höpebö bla ram hölɨmɨb ñɨŋa mögö möl bla mɨda; yöur bla rin ñɨŋ aku keir mɨda; makwam Nöbö Ha nuŋwa, hölɨmɨb yör nuŋ i mɨdölö,” röŋa.
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Makwam Jisas nöbö i nugwo yadöŋa, “Nagö nɨ pɨsaŋ yönmɨdɨŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, nöbö aku paiŋö yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ yöwö ran, nɨ du acö na hogw pɨlön hönö,” röŋa.
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwo paiŋö yadöŋa, “Nöbö mö nɨ nugw pölöi bli wöröxmɨjöñ aku, nöbö mö nɨ nugw pölöi bli pön du hogw piöña. Nagö duön, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö aku yad nölaŋ duaŋ,” me röŋa.
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Makwam nöbö i yadöŋa, “Nɨ nagö pɨsaŋ yönmɨjnɨŋ aku, jɨ nɨ yöwö raŋ, du acö mam, haul nöbö mölöu nöbö nɨ akuyöbö ñɨgö mönö yad nöl ri abön, iŋ palön, hönö,” röŋa.
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Nöbö mö kai mabö rɨba ila nɨgön, rɨb mɨga yöxön, um yöra röböxön aku, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö wä aku yad nölɨb nöbö mabö aku rɨbä maga nɨgölö,” röŋa.
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.