Lucas 9
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA
1 — ausente —
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 — ausente —
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Makwam duba rön, sauö rɨb, yogw, ap nɨmɨb, rɨg, wölɨj, ap bla alɨg pɨrag dumɨjeñ; hör diöña.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Taun i duön ram i uröpɨnɨŋ, ñɨgö yad pɨmɨdɨŋ, ñɨgö pɨsaŋ hölɨmön mɨdön, taun aku röböx duŋö, cöñ aku, wop akwör röböx diöña.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Makwam mögörɨb möl i duŋ, ñɨgö yad pɨmɨdölɨŋ, taun aku röböx duŋö, cöñ aku, ñɨŋ nugu mɨdɨŋ yajöña, ‘Mönö wä pön höla pölöi aku, mögörɨb ñɨgö kɨ hömɨdmɨn, ap bɨcep cep yamsö anɨŋa cɨrɨp aku örɨx abön dumɨdölɨŋö,’ rön, örɨx abön diöña. Almɨdɨŋ, ñɨŋ mag gwogwo röi aku nugwöñɨŋö,” röŋa.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ du ram yöj lɨglɨg agrö piaku piaku magalɨg yönön mönö wä aku yad nöl gɨrön, nöbö mö wöj pɨlɨm mɨdim bla rɨm kömö nɨgöŋa.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Makwam nöbö mö akuyöbö, Jisas agap apɨm röŋ mönö aku yad nölɨp yönɨm nugugɨrön, gapman nöbö dib Herod nugwön, rɨb mɨga yöxöŋa. Nöbö mö bli yadmä, “Röbö pal nölɨb nöbö Jon göliöda römaxdörɨm wöröxöŋ nöbö aku höuöil öbɨlö,” rɨmä.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Bli yadmä, “God mönö yadɨb nöbö hödyöbö Ilaija nuŋ hö,” rɨmä. Bli yadmä, “Maduö nöbö God mönö yadmɨdöi akuyöbö i höbkal kömö nɨgön hö,” rɨmä.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Aliö rɨmɨn, nöbö dib Herod yadöŋa, “Jon nugwo göliöda römaxdörmɨn mödö wöröxöŋ makwaim, nöbö aku nöbö kai hö mɨdmɨn nugwön yadmɨdöi aku nɨ keir du nugunö,” rön, rɨb aku yöx nugwöŋa.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Makwam Jisas nöbö nuŋwa akuyöbö möl sö höuöil hön, mögörɨb piaku yönön ap rɨg rim mönö aku Jisas nugwo yad nölmä. Yad nölmɨn, du möl i keir mɨjnɨŋö, rön, Jisas nuŋ ñɨgö yölɨŋön Betsaida tauna dumä.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Makwam ödöi mibɨl piaku dumɨdɨm nugugɨrön, nöbö mö bli yadmä, “Jisas nöbö nuŋ bla pɨsaŋ hö dumɨdöiŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, nöbö mö mɨga akwör nugwo nuguba mai dumä. Hömɨdmɨn, nuŋ wä höiŋö, rön, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö aku ñɨgö yad nöl gɨrön, nöbö mö ap röŋ bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Makwam pɨgöm naiö röd pɨba rɨmɨdöŋ mag aku, nöbö nuŋwa akuyöbö möl sö hön, Jisas nugwo yadmä, “Mögörɨb bɨlɨk, nöbö mö mɨdölöi, mögörɨb ör mibɨl yörɨk mɨdöl aku, nöbö mö bɨlɨk ñɨgö yad abaŋ, nöbö mö mɨdöi ram piaku hörɨrör duön, ap nɨmɨb ñɨŋ bla keir hölu nugwön, hölɨmɨb yör bla hölu nugwɨŋ,” me rɨmä.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Ñɨŋ keir nöbö mö piaku ap mag nöine,” röŋa.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Wop aku, nöbö mö hön mögum rim piaku, mö halöu ha piaku wöhö, nöbö piakwör iŋ wödmɨdmɨn paip tausan (5000) duöŋa.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla nuŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨm, nöbö mö bla magalɨg yöraku römɨdmä.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Nuŋ bred mag akuyöbö mömɨd sö pön, dölöm hogwa alɨg pön, laxiö pisö rɨ adöx yöd röul adö kau sö nugwön, God nugwo ri ablaŋe rön, ap nɨmɨb aku pɨ gɨlɨxön, nöbö nuŋ pia nölmɨn, ñɨŋ piöŋö pön nuöm nɨgön nöbö mö nölmä.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Nölmɨn, ñɨŋ magalɨg nɨmɨp duön, nɨm pörɨb maga nɨgölmɨn, rɨb rɨb röbö röböxɨp rim bla, nöbö nuŋ bla pɨ yogw akuyöbö möl sö piöxmɨn aja wölöŋa.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Makwam wop i, Jisas nuŋwör keir du mɨdön God höjöpal pörön, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yad nugwön yadöŋa, “Nöbö mö ñɨŋ nɨ nöbö kai me rön rɨbyöx nugwöiŋö?” röŋa.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö mö bli naŋ röbö pal nölɨb nöbö Jon aku, me rön, rɨbyöx nugwöia; bli God mönö yadɨb nöbö hödyöbö Ilaija, me rön, rɨbyöx nugwöia; bli maduö nöbö God mönö yadmɨdöi akuyöbö i höbkal kömö nɨgön hö, rön, rɨbyöx nugwöiŋö,” rɨmä.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö paiŋö yad nugwöŋa, “Makwam ñɨŋ keir nɨ nöbö kai me rön rɨbyöx nugwöi?” röŋa.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Mönö aku nöbö mö bli yad nölmɨjeñ, mɨ wöhö!” röŋa.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Jisas aliö rön, mönö i yadön yadöŋa, “Nöbö Ha nuŋwa nugwo ölɨŋ höb diba ödöriö pɨ nöiöña. Nöbö mönö pɨ nuöm nɨgɨb bla, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla, lo mönö yad nölɨb nöbö bla, nugwo nugwɨŋ ölɨsö wölaŋ pɨl pal nɨg gɨŋ wöröxön aku, jɨ wop mös mɨdön aiaŋ wop paŋ aku höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Makwam Jisas nöbö nuŋ bla aipam, nöbö mö mɨdim bla aipam, ñɨgö magalɨg yadön yadöŋa, “Nöbö mö nɨ mai dinɨŋö, rön rɨbyöx nugumɨjöñ bla, ap mögörɨb rol il kɨ rɨb diba yöx nugwöi aku röböxön, mɨxɨñ ñɨŋa keir rɨb diba yöx nugwöi aku röböxön, wop paŋ paŋ bɨ katlö watlö waba pɨ ragpɨd nɨg rag nɨ mai höŋ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Nöbö mö kai, mɨxɨñ, kömö mɨdɨb mag ana keir rɨbyöx nugwön mɨd ri abnɨŋö, rön, rɨbyöx nugwöñ bla, aŋadö pɨn bɨcöña. Makwam nöbö mö kai, Jisas nugw pön, mɨxɨñ, kömö mɨdɨb mag ana agö magɨm cön aku mönö mɨdölö, rön, rɨbyöx nugwöñ bla, kömö mɨdɨb maga pöña.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Nöbö mö ap mögörɨb rol il kɨ pɨnɨŋö, rön, rɨŋ diön bla, ap wä wä bla pön, mögörɨb rol il kɨ mɨd ri aböña, jɨ mai wöröxön mögörɨb mɨgrö kɨ röböxön, God pɨsaŋ öim öim mɨdɨbä maga mɨden.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Nöbö mö yön nɨ möigw yöxön, nɨ Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, mönö na nugw pen aku, mai Acö an nuarö mil mag wä keiryöbö aku pön, ejol lei bla mil wä alɨg hön wop aku, nöbö aku nuŋ möigw yöxön, nugumɨdöiö, cɨna.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Makwam ñɨgö mi yadmɨdla, nöbö mö weik mɨdöi kɨyöbö bli wöröxeñ; kömö ör mɨdɨŋ, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb wop aku nugwöñɨŋö,” röŋa.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jisas aliö rön, wop akuyöbö amñaxɨb sö mɨdön, Jon, Jems, Pita ñɨgö yölɨŋön, God höjöpalɨba rön pɨd yöraku duöŋa.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Duön, God höjöpal gɨr mɨdɨm, haŋaj mäp yuö nuŋwa keiryöbö wöxnö nɨgɨm, wölɨj nuŋwa lei gudogudö mɨda röxgön mil mag keiryöbö mɨdöŋa, nugumä.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Makwam Pita, Jems, Jon nöbö ada inɨmö pɨlɨm, mämäga ipax ipax röxiö rɨ gɨr mɨdmä, jɨ mɨdön ñɨŋ mämäga ix nugumɨn, Jisas mil wä nuŋ aku aipam, nöbö hogw aku Jisas pɨsaŋ öbɨl gɨ mɨdmä aku aipam, nugumä.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Nöbö hogw aku duba rɨm nugugɨrön, Pita rɨbyöx nugw ri abön wöhö, Jisas nugwo yadöŋa, “Nöbö Dib, an yörɨk mɨdöl aku wä mɨdöla. Nagö anɨŋ yöwö ran, ram bötö hör mös paŋ, nagö i, Mosɨs nugwo i, Ilaija nugwo i cɨnɨŋö,” röŋa.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Aliö rɨmɨn nugugɨrön, wop akwör, mɨjöi lei dib wab i hön ñɨgö magalɨg yuö abmɨn ipöxmä.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Makwam mönö i mɨjöi yuö yör sö pik yadön yadöŋa, “Nöbö kɨ Ha nɨ; nɨ nugwo yad nɨgma. Ñɨŋ mönö nuŋ yajön akuyöbö nugune,” röŋa.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Mönö yad pörɨm, mag akwör nugumä, nöbö hogw aku mɨdölɨmem; Jisas nuŋwör mɨdöŋa. Makwam önöŋ ajmag pɨd sö mɨdön, ap rɨg röŋ aku nugwön, wop mibɨl yöraku nöbö mö bli yad nölölim.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Makwam löumɨn, önöŋ ajmag sö röböxön, ödöi aku pibö i pɨn dumɨn nugugɨrön, nöbö mö mɨga hö ñɨgö möigw palmä.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Nöbö i nöbö mö mibɨl yöraku wö diba rön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö. Ha paŋyöbö nɨ kɨ, nagö ögwö yöxane, rön, pön höla.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ragwo as öim nugwo yuö wöl mɨdön nugwo rɨm, aiö diba rön rɨp du palön, höpöl höbwa röpnɨm, wöröx gögöidö pɨlmɨda. Nugwo akuyöbö alön, öim öim rɨm rɨm, nuŋ ölɨŋ höb pɨmɨda.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Nöbö nagö akuyöbö ñɨgö, ragwo as mɨd aku yad abɨŋ, me rɨl aku, jɨ ñɨŋ yad ab wöhö nugwön röböxöiŋö,” röŋa.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nöbö mö weik mögörɨb il kɨ mɨdöi aku, wop kai mönö nugw pöñ? Nɨ maduar ör ömörö ñɨŋa pɨp yönla; jɨ mai wop pödpödiö nɨ ömörö ñɨŋa pɨp din?” röŋa. Jisas aliö rön, nöbö aku nugwo yadöŋa, “Ha naŋ aku il yörɨk pön hö,” röŋa.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Jisas aliö rɨmɨn, ha aku pɨrag höm nugugɨrön, ragwo asa ha aku nugwo mɨ usus rön, pal wöd abmɨn rɨp du pɨn bɨröŋa. Jisas nuŋ ragwo as aku nugwo yadyöxɨm, hör dumɨn nugugɨrön, ha aku kömö nɨgmɨn, Jisas ha pön du nuö nölöŋa.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Nöbö mö hö gɨ mɨdim bla, God ölɨsö maga nugwön, aiöuñ rɨmä.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mönö yadɨba rɨmɨdɨl kɨ, ñɨŋ rɨmɨj pal nugw ri abön mɨjöña. Womiöx mɨda, Nöbö Ha nuŋwa nugwo höuöu rön, nöbö adö bli nöiöñɨŋö,” röŋa.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Makwam mönö yadöŋ aku, ñɨŋ röx nugub maga mɨdölöŋ. Makwam ipöxön Jisas nugwo yad nugwölim.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Jisas nöbö nuŋ adaku ñɨŋ keir yadɨp duön, nöbö i yadöŋa, “Nɨ nöbö diba mɨjɨnö,” röŋa. Jɨ nöbö i paiŋö yadöŋa, “Nagö yöi, nɨ nöbö diba mɨjɨnö,” röŋa.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas nöbö nuŋ bla rɨbyöx nugwim aku nuŋ keir nugwön, ha ulmɨdö i rag hö nuŋ mɨdöŋ höñ yöra nɨgön yadöŋa,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 “Nöbö mö kai nɨ rɨbyöx nugwön, ha ulmɨdö kɨyöbö röxg pön aku, nɨ aipam pöna. Jɨ nöbö mö kai nɨ pön aku, Nöbö nɨ yad abmɨn höma aku aipam pöna. Makwam nöbö kai mibɨl ñɨŋ yöra haŋal mɨdöy röxg mɨd, nöbö akwör nuŋ nöbö dib ödöriö,” me röŋa.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jisas aliö rɨmɨn, Jon yadöŋa, “Nöbö Dib, an nugwöla, nöbö i ib nagö urön, ragwo as bla yad aböŋa. Makwam nöbö aku an pɨsaŋ yönölöl aku, ‘Naŋ al mɨjɨnö,’ rɨmɨŋö,” röŋa.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn nugwo aliö wöhö rim? Nöbö mö ñɨgö nugwɨŋ ölɨsö wölen bla, nöbö nugub an, me rön nugune,” röŋa.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Makwam Nuö nuŋwa Jisas nugwo pön du mögörɨb nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö pön dub wop aku womiöx höm nugwön, Jisas Jerusalem dinö, rön, rɨb ölɨsö yöx nugu gɨrön duöŋa.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Nuŋ nöbö nuŋ bli höd yad aböŋa. Ñɨŋ duön ap nugwo rɨ pɨdɨluba, mögörɨb Sameria mibɨl yöra ram yöj lɨglɨg agrö i dumä.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Makwam Sameria nöbö mö ram yöj lɨglɨg agrö aku hölɨmmɨdöi piaku, Jisas Jerusalem duba rɨmɨdöŋ mönö aku nugwön, nugwo yad wahax pölim.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Almɨdɨm, Jisas nöbö nuŋ mös Jems Jon yöŋö nugwön, Jisas nugwo yadmä, “Nöbö Dib, adöx yöd röul adö kau sebö rɨn pina yadɨŋ, pɨnön nöbö mö alöi akuyöbö ñɨgö yöñönɨŋönö?” rɨmä.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Aliö rɨmɨn, Jisas höuöiliö nöbö hogwa nugwön, mag akuyöbö alöinɨŋö, rön, ñɨgö nöbö hogwa yadyöxön röŋa.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Nöbö mö piaku Jisas nugwo peñ aku nugwön, ram yöj lɨglɨg agrö aku röböxön, ram yöj lɨglɨg agrö hör i dumä.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Makwam ödöi mibɨl piaku dumɨdɨm nugugɨrön, nöbö i hön, Jisas nugwo yadöŋa, “Mögörɨb pikai pikai dinö piaku, nɨ pɨsaŋ yönmɨjnɨŋö,” röŋa.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Nɨ pɨsaŋ öliöxɨp yönmɨjɨnö. Wöñö höpebö bla ram hölɨmɨb ñɨŋa mögö möl bla mɨda; yöur bla rin ñɨŋ aku keir mɨda; makwam Nöbö Ha nuŋwa, hölɨmɨb yör nuŋ i mɨdölö,” röŋa.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Makwam Jisas nöbö i nugwo yadöŋa, “Nagö nɨ pɨsaŋ yönmɨdɨŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, nöbö aku paiŋö yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ yöwö ran, nɨ du acö na hogw pɨlön hönö,” röŋa.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwo paiŋö yadöŋa, “Nöbö mö nɨ nugw pölöi bli wöröxmɨjöñ aku, nöbö mö nɨ nugw pölöi bli pön du hogw piöña. Nagö duön, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö aku yad nölaŋ duaŋ,” me röŋa.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Makwam nöbö i yadöŋa, “Nɨ nagö pɨsaŋ yönmɨjnɨŋ aku, jɨ nɨ yöwö raŋ, du acö mam, haul nöbö mölöu nöbö nɨ akuyöbö ñɨgö mönö yad nöl ri abön, iŋ palön, hönö,” röŋa.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Nöbö mö kai mabö rɨba ila nɨgön, rɨb mɨga yöxön, um yöra röböxön aku, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö wä aku yad nölɨb nöbö mabö aku rɨbä maga nɨgölö,” röŋa.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.