Lucas 24
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs BKJ
1 Löum yöbö wop agñeb Sade aku, ruö yöudöŋdöŋ löuöŋ mag aku, mö rogw aku agunɨŋ röbö hölɨŋ wä höb aku pön, nöbäpö högia mɨxɨña ap nɨn kapa pugul nöinɨŋö, rön, pön du nöbäpö hogw pɨlim yöra dumä.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Duön nugumɨn, rɨg aso dib nöbäpö hogw möla idɨx gɨmä aku, kɨrɨrɨ rɨ du gägäp adö mɨdöŋa.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Makwam ñɨŋ möla duön nugumɨn, Nöbö Dib Jisas högia mɨdölöŋ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Pöd rɨ, rön, audiöx nugumɨn, rɨb pia nöbö hogwa il yöra öbɨl gɨ mɨdmä. Nöbö hogwa wölɨj ñɨŋa lei mil mag keiryöbö alɨg mɨdöŋa.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Mö piaku ñɨŋ nugumɨn, ölölö rɨmɨn ipöxön, höxmax yuön ubɨlmɨn nugugɨrön, nöbö rama yadmä, “Pödpöd rɨmɨn nöbö kömö mɨd aku nugwo nöbäpö hogw pɨlöi mibɨl kɨyöbö hölu nugup yönmɨdöi? “Pödpöd rɨmɨn nöbö kömö mɨd aku nugwo nöbäpö hogw pɨlöi mibɨl kɨyöbö hölu nugup yönmɨdöi?” rɨmä.|alt="angels & women in tomb" src="ubscl-25a.tif" size="col" ref="24:5"
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Nuŋ yörɨk mɨdöl; maduö öbɨla. Makwam ñɨgö pɨsaŋ Galili mɨdön mönö yadöŋ aku rɨbyöx nugwi.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Jisas nuŋ ñɨgö yadöŋa, ‘Nöbö Ha nuŋ aku nugwo, pɨ nöbö mö ap kib mag gwogwo röi imag rol ñɨŋa nɨg gɨŋ, nugwo bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨg gɨŋ, wöröxön wop mös mɨdön, löuaŋ wop paŋ aku höbkal öbiönɨŋö,’ rö,” rɨmä.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Aliö rɨmɨn nugugɨrön, rɨb mag ñɨŋa rɨbyöx nölmɨn, Jisas höd Galili mɨdön mönö yadöŋ aku rɨbyöx nugup du nugumä.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Mö piaku ñɨŋ nöbäpö hogwaja aku röböxön, höbkal duön, ap rɨm nugwim aku, Jisas nöbö nuŋ akuyöbö agɨp sö piaku aipam, nöbö mö nuŋ bli aipam yad nölmä.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mö rogw mönö yad nölim aku, Maria Magdala aku, Joana aku, Jems nuöm Maria aku, mö bli pɨsaŋ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ñɨŋ Jisas mönö wä pön dub nöbö nuŋwa mönö aku yad nölmɨn, audiöx nugwön, mi yadmɨdöiŋö, rön, nugwölim. Höbai wobɨbi röxg yadmɨdöiŋö, rön, rɨb aku yöx nugumä.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Makwam Pita mönö aku nugwön, ipalɨp duön, hogw pɨlim rɨg möl aku amnör mokwac möl wöd nugumɨn, nöbäpö wölɨj wob nɨgim ap uñ wab akwör mɨdöŋa. Aku nugwön, pödpöd rɨ, rön, rɨb mɨga yöx nugu gɨrön, nöbäpö hogwaj aku röböxön höuöil duöŋa.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Wop akwör, nöbö mös ram yöj lɨglɨg agrö Emeas, hör Jerusalem il yörakwam duŋö, rön, ödöia du gɨrön,
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 ap agap apɨm rɨmɨdmɨn nugwim mönö aku tar yad nugu gɨrön dumɨdmä.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Dumɨdmɨn nugugɨrön, Jisas höglöm adö hön, ñɨgö nöbö hogwa yölɨŋön duöŋa.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Makwam nöbö hogw aku Jisas nugwo nugwöyɨx aku, jɨ God rɨmɨn rɨb ñɨŋa uplöbmɨn, ñɨŋ Jisas nugwo nugumɨn nuŋ nöbö keiryöbö wöxnö nɨgöŋa.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Nuŋ ñɨgö nöbö hogwa yad nugwön yadöŋa, “Mönö aku agö mönöm nɨgɨp dumɨdöi?” röŋa.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 nöbö Kliopas yadöŋa, “Naŋ weik wop ulmɨdö mɨdö kɨ Jerusalem yörɨk du mɨdön ap agap apɨm rɨmɨd aku nugwöiö ä?” röŋa.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ap aku pödpöd rɨm yadmɨdöi?” röŋa.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Weik pɨxmag alɨg mag aku, mö rogw an i, du nugwo hogw pɨlim ulöm möl kau aku nugwön, hö anɨŋ ap agap apɨm rɨ aku yad nölɨm nugwön pɨlɨx röla.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Mö piaku ñɨŋ yadöia, ‘Nöbäpö högi mɨŋ aku mɨdölöm, makwam ejol hogwa hön yadöia, “Nuŋ öbɨlön kömö mɨdö,” röiŋö,’ röia.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Aliö rɨmɨn, nöbö an bli nugwo hogw pɨlim ulöm möl kau aku duön nugumɨn, mö piaku rɨg yadöi mag akuyöbö akwör rɨg mɨda. Makwam Jisas nugwo nugwölöi,” rɨmä.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa rɨbyöx nugw ri abölöi. God mönö yadɨb nöbö akuyöbö mönö yadmä aku magalɨg, pödpöd rɨmɨn mönö mi yadöiŋö, rön, nugwölöi?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 God rɨg yadöŋ mag akuyöbö, Mesaia aku höd ölɨŋ höb dib ödöriö pöna, jɨ mai mil mag wä keiryöbö alɨg mɨjönɨŋö,” röŋa.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jisas aliö rön, Mosɨs aipam, God mönö yadɨb nöbö akuyöbö aipam magalɨg, Krais nugwo God Mönö kai kɨtim mɨd mönö aku magalɨg ñɨgö yad nöl ri abɨm duöŋa.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mögörɨb dumɨdim aku igöp yöra uröpɨnön, Jisas nöbö hogwa önɨb nɨgön duba röŋa.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Makwam ñɨŋ nöbö hogwa nugwo wöhö rön yadmä, “Pɨgö kɨ höla. Pɨxmag gurɨba rɨmɨda nugwön naŋ han an pɨsaŋ du hölɨmɨŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, Jisas nuŋ nöbö hogwa pɨsaŋ rama duöŋa.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Rama du mɨdön, ap nɨmɨba nuŋ bred pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöbö hogwa nölmɨn nugugɨrön,
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 rɨb mag ñɨŋ nöbö hogwa aku rɨbyöx nölmɨn, aku Jisas ör, me rön, nugumɨn nugugɨrön, Jisas tar yöm röŋa.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Alöŋ aku nugwön yadmä, “Ödöi mibɨl yöra hö gɨrön, mönö bli yad nöl gɨrön, God Mönö kai kɨtim mönö il aku bli yad nölmɨdmɨn, madmag an aku rɨn röxg yönön pabɨl nölö,” rɨmä.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Aliö rön, wop akwör höbkal Jerusalem duön nugumɨn, Jisas nöbö nuŋ akuyöbö agɨp sö, nöbö mö nugub ñɨŋ bli aipam pɨsaŋ hö mögum rön mɨdmä.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Du gɨrön ñɨŋ nugumɨn, nöbö mö bla ñɨŋ keir Jisas rɨg röŋ mag akuyöbö mönö nɨgmɨdmä. “Mör! Jisas wöröxöŋ aku, jɨ höbkal öbɨlön, hö Saimon mɨd yöra wöxnö nɨgɨm nugwö,” rɨmä.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Mönö yadmɨdim aku nugwön, nöbö hogwa aku yadmä, “An nöbö hogwa ödöi mibɨl yöra dumɨdmɨn, Jisas anɨŋ möigw palmɨn, an nugwo pön ram ana du nɨgön, ap nɨmɨba rön, nuŋ bred pön, God nugwo ri ablaŋe rɨmɨdmɨn mönö, aku Jisas ör, me rön, nugwölɨŋö,” rɨmä.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Makwam mönö aku yadmɨdmɨn nugugɨrön, Jisas nuŋ keir mɨdim mibɨl yöra wöxnö nɨgön, mibɨl yöraku pisö öbɨl gɨ mɨdön yadöŋa, “God ñɨgö nugwidɨx mɨdaŋ,” me röŋa.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ nöbäpö höjöl, me rön, ölölö rɨmɨn ipöxmä.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ipöxmɨdmɨn mönö, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn ipöxmɨdöi? Mämäg ñɨŋa keir nugwöi aku, jɨ pödpöd rɨmɨn rɨb mös yöxmɨdöi?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Imag yamsö nɨ bla nugwi. Nör pal! Nɨ pɨ pöi rɨ nugwön nugwöña. Nöbäpö höjöla mɨxɨñ yöd alɨg mɨdöl. Makwam nɨ yuö aipam, yöd aipam alɨg mɨdɨl aku, mämäg ñɨŋa keir mödö nugwöiŋö,” röŋa.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Jisas aliö rɨ gɨrön, imag yamsö nuŋ akuyöbö ñɨgö yabuöŋa.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Almɨn, ñɨŋ wahax pɨ gɨrön, rɨb mɨxɨla yöx gɨrön, aku Jisas ör mönö, rön, rɨb mös yöx nugumɨn nugugɨrön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ nɨmɨb ap mag bli yörɨk mɨdönö owa?” röŋa.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Aliö rɨmɨn, nugwo dölöm ur nɨgim i nölmä.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ñɨŋ nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Jisas nuŋ dölöm aku pɨ nɨmöŋa.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Makwam Jisas nuŋ ñɨgö yadöŋa, “Höd nɨ ñɨŋ pɨsaŋ mɨdön, weik nɨ rɨ mag akuyöbö aku cönɨŋö, rön, ñɨgö yad nölmɨdma. Mosɨs nɨ rɨbyöx nugwön kɨtöŋ mönö aku nɨgön, God mönö yadɨb nöbö nɨ rɨbyöx nugwön kɨtim mönö aku nɨgön, God Mönö rɨb Sam aku nɨ rɨbyöx nugwön kɨtöŋ mönö aku nɨgön, nɨ kai kɨtim mag akwör magalɨg paŋ mag akwör cönɨŋö, rön, ñɨgö yad nöl ri abön rɨmö,” röŋa.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Jisas aliö rön, God Mönö kai kɨtim aku nugw ri abɨŋ, me rön, rɨb wä mɨda ñɨgö nölöŋa.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Nuŋ al gɨrön, ñɨgö yadöŋa, “Höd piaku kai kɨtön yadmä, ‘Mesaia aku ölɨŋ höb diba pön wöröxaŋ, hogw pɨlɨŋ, wop mös mɨdön, wop paŋ aku höbkal öbiöna.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Makwam, mönö wä nuŋ aku mögörɨb Jerusalem ila nɨg yad nölön, yad nölɨp duön, nöbö mö mögörɨb adadö piaku piaku magalɨg yad nölɨŋ duaŋ nugugɨrön, nöbö mö ap kib mag gwogwo röi aku, pödpöd rɨmɨn aliö alölɨŋö, rön, röböxön, Krais nugw pön cɨrɨpɨŋ nugugɨrön, mag gwogwo pɨx ñɨŋ aku örɨx abönɨŋö,’ rɨmä.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nɨ röŋ aku mämäg ñɨŋa keir nugwöia.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Makwam Acö na mönö höd rɨg yad nɨgöŋ akwör, nɨ ñɨgö nöina. Ñɨŋ taun dib yörɨk ör mɨdön pöx mɨjöña. Adöx yöd röul adö kau sebö ölɨsö mag keiryöbö hö ñɨgö pɨsaŋ mɨdaŋ nugwön diöñɨŋö,” röŋa.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Jisas aliö rön, ñɨgö yölɨŋ pön, Jerusalem röböxön, ram yöj lɨglɨg agrö Betani il yöra duön, God ñɨgö nugwidɨx mɨdaŋ, me rön, imag nuŋwa pabɨlön God höjöpalöŋa.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Jisas almɨn nugugɨrön, God nugwo pön mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö pön duöŋa. God Jisas nugwo pön mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö pön duöŋa.|alt="Jesus ascending" src="CN01883B.TIF" size="col" ref="24:51"
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Almɨn, ñɨgö wä rɨmɨn nugugɨrön, ib nuŋwa yadmɨn bɨl sö dumɨn nugugɨrön, höuöil Jerusalem dumä.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Duön, öim öim God höjöpalɨb rama ram möl yuadö duön, God iba yadmɨn bɨl sö dumɨda.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.