Lucas 18
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC
1 Jisas, nöbö nɨ bla rɨb mɨga yöxölön, God höjöpal gör mɨdɨŋ, me rön, ñɨgö mönö i mönö höd röxön yadöŋa,
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 “Mögörɨb i, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib i mɨjöna. Makwam nöbö aku, nuŋ God rɨbyöx nugwen; nöbö mö bla ñɨgö uliöxen.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Makwam mö wösrö mögörɨb akuyöbö i, öim hö nugwo yajöna, ‘Nöbö kwolmal na mönö anɨŋ aku nugwö,’ cöna.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Aliö cön aku, jɨ mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib aku mönö nuŋ aku pen. Jɨ mö wösrö aku, nuŋ öim öim hö yad nugu gör mɨdaŋ mɨdaŋ, mai nöbö dib aku yajöna, ‘Nɨ God nugwo ipöxöi; ñɨgö nöbö mö piaku algör uliöxöi;
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 jɨ mö wösrö kɨ nɨ öim öim hö yad nugu gör mɨdɨm mɨdɨm nɨ ipɨt makwam, nɨ du mönö dib aku yad nugunö,’ cönɨŋö,” röŋa.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Nöbö Diba aliö rön yadöŋa, “Mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö aku nöbö mö uliöxölöŋ, jɨ nuŋ mönö kai yadöŋ aku nugw ri aböña.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ñɨŋ rɨb kai yöx nugwöi? God nuŋ nöbö mö nuŋ keir yad nɨg bla, mil pɨxmag yuö nugwo höjöpalmɨjöñ aku, mönö ñɨgö nugwön uliöxön nugwenɨŋö, rön, nugwöi? Ñɨŋ mɨxɨl magi pöx mɨjöñɨŋö, rön nugwöiŋ ä?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nɨ ñɨgö yadmɨdla, nuŋ mönö yajöñ aku nugwön, ñɨgö ögwö yöxön, yadkap ör nöbö kwolmal ñɨŋa rɨ gwogwam cöñ akuyöbö ödöia idɨxöna. Makwam Nöbö Ha nuŋwa mögörɨb il kɨ höbkal hön wop aku, nöbö mö bli nugwo nugw pɨ gör mɨjöñɨŋönö wöhö?” röŋa.
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Nöbö mö bli, an nöbö mö wä, nöbö mö bli nöbö mö gwogwo, me rön, nugwim akuyöbö, Jisas ñɨgö mönö i mönö höd röxön yadöŋa,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Perisi nöbö i, takis pɨb nöbö i, God höjöpalɨba, God höjöpalɨb rama diöña.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Perisi nöbö aku, rɨb nuŋ akwör God höjöpalön yajöna, ‘Nagö ri ablaŋe rɨmɨdla. Nɨ nöbö bli rɨg röi akuyöbö, ap wä mɨga akwör pön, ap kib pön, mö kib mag yönön, röi. Nɨ takis pɨb nöbö kɨyöbö kɨ röxgɨb yöi.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Iŋpɨlö paŋ paŋ wop mös ap mag nɨmöi aipam. Öim ap nɨ akuyöbö ragpɨd sö pön, nagö paŋyöbö i nöilö,’ cöna.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Makwam takis pɨb nöbö aku, nuŋ möigw yöxön, adöx yöd röul adö kau sö nugwen; hör hör yörakwo iröpa ubɨlön, ibön nuŋwa keir palön, rɨb mɨga yöx nugwön yajöna, ‘God, nɨ nöbö ap kib mag gwogwo rɨl aku, nɨ ögwö yöxö,’ cöna.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Ñɨgö yadmɨdla, takis pɨb nöbö aku aliö yadaŋ, God nugwo, ap kib mag gwogwo rɨlö aku nugwön röböxmɨdlö, cöna. Makwam God nuŋ Perisi nöbö aku nugwo aliö yaden. Aku agapɨm: nöbö mö ib ñɨŋa keir pɨrag wöiöñ bla, God raŋ ib ñɨŋa pɨn pal diöna. Jɨ nöbö mö ib ñɨŋa pɨrag wöleñ bla, God raŋ ib ñɨŋa mɨjönɨŋö,” röŋa.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Nöbö mö bla, Jisas halöu ha ulul anɨŋ kɨyöbö pɨ nugwaŋ, me rön, pön hömä. Jisas ñɨgö pɨ nugum nugugɨrön, nöbö nuŋ bla almɨdim aku nugwön, nöbö mö piakuyöbö ñɨgö yadyöxön yadmä, “Ñɨŋ akuyöbö almɨjeñ,” rɨmä.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Jisas piöŋö halöu ha piaku wö rɨm hömɨdmɨn, nöbö nuŋ bla ñɨgö yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn ñɨgö aliö yadyöxmɨdöi? Halöu ha ulul piaku röböxɨŋ nɨ pöl höŋ. God nöbö mö pön adöx yöd röul adö kau sö nugwidɨx mɨdɨb aku, halöu ha ulmɨdö piaku röxg mɨjöñɨŋö,” röŋa.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 God Mönö yad nölön, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb mönö aku aliö mɨdö, rɨmɨjöñ aku, halöu ha ulul bla God Mönö aku nugwön, rɨmgör nugw pöña. Makwam, nɨ ñɨgö mi yadmɨdla, nöbö mö halöu ha ulul nɨ rɨg nugw pöi mag aliö akuyöbö nugw pɨmɨjöñ bla, God ñɨgö pön nugwidɨx mɨjöna. Jɨ nöbö mö halöu ha ulul nɨ nugw pöi mag aliö akuyöbö nugw peñ bla, God mögörɨb nuŋ yör sö dueñ.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Juda nöbö dib i Jisas mɨdöŋ yöra hön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö wä na. Nɨ pödpöd rön, öim mɨdɨb mag aku pɨn?” röŋa.
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ pödpöd rɨmɨn, ‘Nöbö wä,’ me rɨlö? Nöbö mö i wä mɨdöl; God paŋyöbö akwör Nöbö wä mɨda.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Makwam nagö God lo mönö aku nugulö: ‘Mö kib nöbö kib rɨmɨjeñ; nöbäpö pɨlmɨjeñ; ap kib pɨmɨjeñ; mönö diba yajöñ piaku du mönö inakmönö hörön yadmɨjeñ; nauö nam rɨg yajöñ mönö akwör yöxön mai dinö,’” röŋa.
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö aku yadöŋa, “Nɨ haŋal mɨd akwör ila nɨgön, lo mönö ada piaku magalɨg rɨp hö hö, weik wop kɨ paŋ mag akwör rɨ mɨdlö,” röŋa.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jisas mönö aku nugwön yadöŋa, “Ap paŋyöbö iör röiö. Ap nagö blaku magalɨg sɨm rön, rɨg pön, nöbö mö lɨblɨb rɨ mɨdö bla nölö. Naŋ almɨjɨnö aku mɨ, mɨd ri abɨb mag nagö aku mɨjön God mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö. Rɨg yadɨl akuyöbö rön, han, nɨ pɨsaŋ yönmɨdɨŋö,” röŋa.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Jisas mönö aku yadɨm, Juda nöbö dib aku rɨg ap nuŋ bla mɨga mɨdöŋ aku, audiöx nugwön rɨb diba yöx nugwöŋa.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Rɨb diba yöx nugumɨdöŋ aku, Jisas nugwo nugwön yadöŋa, “Nöbö mö ap mɨga mɨjön akuyöbö, mɨŋi rɨ öliöxön God nöbö mö nuŋwa mɨdɨŋ, ñɨgö pön ram nuŋwa nugwidɨx mɨjöna.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Hön kamel bla kai mauöl nag aböi möl aku dinöb, mɨŋi rɨ öliöxön diöñ aku, jɨ nöbö mö köme ulnöu ap bla mɨga mɨd akuyöbö, God mögörɨb nuŋ aku mɨŋi rɨ öliöxön diöñɨŋö,” röŋa.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö mö mɨdim bla yadmä, “Mönö yadmɨdlö aku, God nuŋ nöbö mö i kömö pɨb maga nɨgöl owa agapɨm?” rɨmä.
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Adö bli nöbö mö rɨb maga nɨgöl aku, jɨ God nuŋ cɨnöb paŋ rɨb akwör nɨgö,” röŋa.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Jisas aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Mɨ! Ram ap an akuyöbö magalɨg röböxön, nagö pɨsaŋ paŋör alɨp yönmɨdɨŋö,” röŋa.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Ñɨgö mi yadmɨdla, nöbö mö, God mönö wä nuŋ aku pɨrag yönɨŋö, rön, ram rɨb, mönɨŋ, nɨmam, nuö nuöm, halöu ha ñɨŋ bla röböxöñ aku, God ñɨgö uplöbenɨm.
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 Weik mɨdöl wop mibɨl yörɨk, God nuŋ ñɨgö nugwidɨx mɨd ri abön raŋ, ap ñɨŋ bla, nöbö mö ñɨŋ bla, magöri maga rɨg mɨjöna. Makwam wop maiyöbö aku, nuŋ pɨsaŋ öim öim mɨjöñɨŋö,” röŋa.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisas nöbö nuŋwa akuyöbö möl sö ñɨgö pön rɨb piaku duön yadöŋa, “Nugwi. Weik Jerusalem dumɨdöla. Du röpɨñɨnɨŋ aku, Nöbö Ha nuŋwa nugwo, God mönö yadɨb nöbö bla maduar ör God Mönö aku kai kɨtön rɨg yadim mag akwör cöña.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Nugwo pön, Juda nöbö yöi akuyöbö imag rol ñɨgö nɨgɨŋ, nugwo yad höimöuön, ñɨlöŋ nɨg gɨrön, höpöl pɨlön, naga pɨ palön, mɨ aŋadö pɨl pal nɨgöña.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Makwam wop mös mɨdön, wop paŋ aku höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Makwam Jisas aliö rɨmɨdmɨn, nöbö nuŋ bla rɨbyöx nugub maga nɨgölmɨn, mönö rɨg yadmɨd aku, me rön, lɨbak nugwölim.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Makwam mai, Jisas du Jeriko uröpɨnmɨn nugugɨrön, nöbö mämäg we i mɨdöŋa. Nöbö aku nuŋ ödöi kwol yöraku römɨd gɨ mɨdön, rɨg ap nöinö, rön, sö rɨ mɨdöŋa.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nöbö mö mɨga akwör mönö pɨp hö padɨxmɨn nugugɨrön, nuŋ nöbö mö bli ñɨgö yad nugwön yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨdöi?” röŋa.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Aliö rɨmɨn, yadmä, “Jisas nöbö Nasaret yöbö aku hön dumɨdö,” rɨmä.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Aliö rɨmɨn, nuŋ wö diba rön yadöŋa, “Jisas, Depid Ha nuŋwa, nɨ ögwö yöxö!” röŋa.
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Aliö rɨmɨn, nöbö mö hö dumɨdim bla nugwo yadyöxön yadmä, “Pödpöd rɨmɨn wölmɨdlö? Dar mɨdö!” rɨmä. Aliö yadim aku, jɨ nuŋ tar mɨdölöŋ. Wö mɨ diba rön yadöŋa, “Jisas, Depid Ha nuŋwa, nɨ ögwö yöxö!” röŋa.
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwön aŋöi nɨgön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Yölɨŋ il yörɨk hönö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, pön hömɨn yadöŋa,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Nagö pödpöd cɨnö?” röŋa.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Aliö rɨmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Jisas nɨ raŋ, mämäg na ix nugunö, rön, rɨbyöx nugw pɨlö aku mɨ, mämäga ix nugwö,” röŋa.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Jisas aliö rɨmɨn, wop akwör mämäga ix nugwön, God iba yadmɨn bɨl sö dumɨn nugugɨrön, Jisas dumɨdöŋa yöraku mai duöŋa. Nöbö mö magalɨg Jisas röŋ aku nugwön, God iba yadmɨn bɨl sö duöŋa.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.