Lucas 11
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Wop i, Jisas mögörɨb hör adöi mɨdön, Nuö God höjöpal gɨr mɨdöŋa. Höjöpal pörɨm nugugɨrön, nöbö nuŋ i hön nugwo yadöŋa, “Nöbö Dib, God nugwo pödpödiö höjöpainɨŋ? Jon nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yad nölmɨn nugwöi mag akuyöbö, nagö anɨŋ algör yad nölaŋ nuguŋö,” röŋa.
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “God höjöpainöb, al aliö yajöña,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Ap mag anɨŋ wop paŋ paŋ öim öim nöilö akuyöbö nölö.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Nöbö mö bli an rɨ gwogwam rɨmɨn,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 — ausente —
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 ‘Pɨxmag yuö dib kɨ hön nɨ akuyöbö yadmɨjɨnö! Nɨ halöu ha nɨ bla pɨsaŋ uba wölön hölɨmmɨdöla. Makwam, nɨ pödpödiö öbɨlön, nagö ap yadmɨdlö piaku pɨ nöin?’ cöna.
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Makwam ñɨgö yadmɨdla, nöbö ram mɨnöbö aku, nöbö nugub nɨ, me rön, rɨmgör pɨ nölen; jɨ nugwo nölaŋ, me rön, pöx mɨd gɨr, yad gör mɨdaŋ mɨdaŋ, rɨg yajön akwör nöiöna.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Makwam, ñɨgö yadmɨdla, ap agapɨm mɨden aku, God nugwo yad nugwɨŋ, ñɨgö nöiöna. Ap agapɨm hölu nugwöñ aku, pöña. Anɨŋ uba rödö, rön, pal gigu rɨŋ, röjöna.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Aku agapɨm: nöbö mö God yad nugwöñ akuyöbö pöña. Nöbö mö ap hölu nugwöñ akuyöbö pöña. Nöbö mö anɨŋ uba rödaŋ, me rön, pal gigu rɨŋ, ñɨgö uba röjöna.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ñɨŋ halöu ha nuö bla, ha ñɨŋ i dölöm ap rɨmɨdaŋ, kas i nöiönɨŋönö?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Yöur mɨj ap rɨmɨdaŋ, hakai i nöiönɨŋönö? Aku kwo algör alöinö.
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ñɨŋ nöbö mö wä yöi akuyöbö jɨ halöu ha ñɨŋ bla ap wä bla akwör nöiöña. Acö adöx yöd röul adö kau sö mɨd aku Nöbö wä ödöriö. Nuŋ ap gwogwo i nölen. Inöm Leia anɨŋ nölö, rɨmɨjöñ aku, Acö ñɨgö nöiönɨŋö,” röŋa.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Makwam nöbö i nugwo ragwo as öim nɨgɨm, mönö pɨmɨdöl wöhö, hör ör mɨdöŋa. Jisas ragwo as yad abmɨn, öim nɨg gɨ mɨdöŋ nöbö aku mönö pɨmɨn nugugɨrön, nöbö mö nugugu mɨdim bla aiö waiö rɨmä.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Makwam nöbö mö piaku bli yadmä, “Nuŋ ragwo as nuö ñɨŋa Bielsebul ölɨsö pön, ragwo as bla yad abmɨdö,” rɨmä.
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Makwam nöbö mö piaku bli, Jisas pödpöd cönɨŋö, rön, yadmä, “Ap nugwölɨbä i keir mɨjöi adöx bɨl yörsak raŋ nugwön mɨ, God nuŋwör yad abɨm hölaŋö, rön nugunɨŋö,” rɨmä.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Makwam inakmönö hörim rɨb ñɨŋ keir aku Jisas nuŋ keir nugwön yadöŋa, “Mögörɨb dib paŋyöbö i, pɨ asɨx hörɨrör nɨgön, nöbö mö ñɨŋör keir pɨsaŋ nuö nuö pɨlmɨjöñ aku, mögörɨb aku pɨn pal diöna. Nöbö mö il paŋyöbö i, algör ör pɨ asɨx hörɨrör nɨgön, nöbö mö ñɨŋör keir pɨsaŋ nuö nuö pɨlmɨjöñ aku, nöbö mö il paŋyöbö aku pɨn pal diöna.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Mag aliö akuyöbö, Seten il nuŋ aku pɨ asɨx hörɨrör nɨgmɨjön aku, pödiö mɨd ri abön? Jɨ ñɨŋ nɨ yadöia, ‘Bielsebul ölɨsö maga pön, ragwo asa yad abmɨn röu dumɨdöiŋö,’ röia.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Aliö yadöi aku, yam ñɨŋa keir bla ragwo as bla pödpödiö rön yad abɨm röu duöi? Yam ñɨŋa keir yajöña, nöbö mö aliö alɨb maga nɨgöl.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Makwam nɨ God ölɨsö nuŋwa pön, ragwo as piaku yad abmön röu duöi aku, ñɨŋ nugwöña, God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb wop aku anɨŋ mödö hö mɨk, me rön nugwöña.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Makwam nöbö ölɨsö i, ömdö cɨl wome ap nuŋwa nɨg ri abön, ram nuŋwa nugugu mɨjöna, nöbö mö bli ap nuŋ bla pɨb maga mɨden.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Makwam nöbö ölö ödöriö i keir hön, nugwo pɨsaŋ nuö nuö pɨp duön nugwo pal nɨgön, ömdö cɨl wome ap rama nɨg ri aböŋ aku alɨg pön, ap kib pön bla pön du nuöm nɨg nöiöna.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Nöbö mö nɨ pɨsaŋ mɨdölöi piaku, nɨ rɨl mabö na aku hajal aböia. Nöbö mö ñɨŋ nöbö mö bli nɨ pöl hömɨdeñ bla, nöbö mö nɨ pöl höba rɨmɨdöi bla ñɨgö rɨbɨxɨp du aböia.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ragwo as hö, nöbö mö öim nɨg mɨdaŋ, yad abɨŋ röu diön aku, du mögörɨb ör mibɨl piaku duön, yör i hölu nugwön mɨjɨnö, rön, du mibɨl piaku hölu nugw yön yualöbön, ‘Ram möl höd mɨdön höl aku höuöil dinö,’ cöna.
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Yadön, duön nugwaŋ, ram aku jöujöu lɨl rɨ ri abɨŋ, yöra wä mögedö akwör mɨjöna.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Nuŋ nugwön höuöil duön, nuŋ röxgɨb yöi, ragwo as gwogwo ödöriö akuyöbö mɨj sö aku yölɨŋ höuöil hön, möl aku wölu mɨjöña. Alɨŋ, nöbö aku höd wä ul mɨŋi mɨdɨbi röxg mɨdmɨd mag akuyöbö yöi; wopik mɨdɨb nuŋwa mɨ ödöriö gwogwo cönɨŋö,” röŋa.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Jisas mönö aku yadɨm, nöbö mö mɨga mɨdmä mibɨl yöra mö i öbɨlön, wö rɨ yadön yadöŋa, “Nam nagö yöx pön hö kau nölöŋ aku, mɨ ödöriö wahax pɨnö,” röŋa.
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Aliö yadlö aku, jɨ nöbö mö yön yön God Mönö aku nugwön rɨg yad mag akuyöbö cöñ bla, ñɨŋ mɨ ödöriö wahax pöñɨŋö,” me röŋa.
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Makwam nöbö mö mɨga ödöriö hö mögum rɨm nugugɨrön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö weik mɨdöi mibɨl yörɨk, ap kib mag gwogwo rɨ gɨr mɨdön yadöia, ‘Ap rölɨbä akuyöbö i adöx yöd röul adö kau sebö raŋ nuguŋö,’ röia. Makwam nɨ ñɨgö yadmɨdla, ap i keir rɨmön nugweñ. God mönö yadɨb nöbö Jona nuŋ rɨg röŋ mag akwör nɨ raŋ, nugwöña.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Taun dib Ninepa nöbö mö bla, God mönö yadɨb nöbö Jona hön rɨg röŋ akuyöbö nugwön God nugw pim mag aliö, nöbö mö wopik mɨdöi bla, nɨ Nöbö Ha nuŋwa rɨg rɨmɨjɨn akuyöbö nugwön nugwöña.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Makwam maduar ör kwin i mögörɨb pad mɨdöŋ piakuyöbö hön, Kiŋ Solomon mönö wä yadmɨd aku nugunö, rön, höŋa. Makwam ñɨŋ nöbö mö weik mɨdöi bla, nöbö dib Solomon röxgɨb yöi wöhö, nɨ Nöbö Dib ödöriö hön mibɨl ñɨgö yörɨk mɨdön, ñɨgö mönö wä ödöriö yad nölmön pölöi. Makwam, mönö diba yadɨb wop aku, kwin aku öbɨlön ñɨgö nöbö mö weik mɨdöi bla mönö diba yajöna.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Maduar ör Jona du Ninepa nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadɨm, ap kib mag gwogwo rɨmɨdöi aku, pödpöd rɨmɨn aliö alölɨŋö, rön, röböxön, God nugw pɨmä. Jona nuŋ yadɨm nugw pim aku, jɨ weik nɨ Nöbö Dib ödöriö hön mibɨl ñɨgö yörɨk mɨdön, mönö wä ödöriö yad nölmön, ap kib mag gwogwo röi piaku röböxölöi. Makwam, mönö diba yadɨb wop aku, Jona nuŋ öbɨlön ñɨgö nöbö mö weik mɨdöi bla mönö diba yajöna.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Nöbö mö akuyöbö hötɨkö urön möl i mönö wi yöj mo möl böisö öim umad nɨgmɨdölöi; bɨl yöraku pisö cɨx nɨg gɨŋ mil abmɨn, nöbö mö akuyöbö ram möl yuadö hön wöxnö nugwöña.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Makwam mämäg aku hötɨkö mila röxg mɨda. Mämäga mɨd ri abön aku, mɨxɨña yuö kwo mil abɨm mɨd ri aba. Makwam mämäga mɨd ri aben aku, mɨxɨña yuö kwo pɨxmag röxg gur gɨ mɨjöna.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Ñɨŋ nugw ri aböña, yuö ñɨŋ kwo mila mɨdönö pɨxmag gur gɨ mɨd? Ñɨŋ rɨbyöx nugwöia, yuö an kwo mil ab gɨ mɨdö, rön rɨbyöx nugwöi aku, jɨ pɨxmag gurɨbä maga ra aku, ñɨŋ keir nugw ri aböña.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Mɨxɨñ ñɨŋa yuö kwo magalɨg mil abɨm mɨd gɨr, möl ulmɨdö mɨdöy pɨxmaga mɨden aku, hötɨkö mila abɨm ñɨgö mila ab nöiön mag akuyöbö cönɨŋö,” röŋa.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Makwam Jisas mönö yad pörmɨn nugugɨrön, Perisi nöbö i nugwo yadöŋa, “Haŋ ram na duön ap nɨmɨŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Jisas ram nuŋwa duön, ram möl yuadö ap nɨmɨba römɨdöŋa.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Römɨdön, ap nɨmmɨdɨm nugugɨrön, Perisi nöbö aku, rɨb nuŋ akwör yöx nugwön, nöbö kɨ pödpöd rɨmɨn an Juda ada öim rɨg röl mag akuyöbö, imag nuŋ aku röbö äbäd abön wöhö, hör ör ap pɨ nɨmɨba rɨmɨdö, rön, rɨb aku yöxöŋa.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Aliö rɨbyöx nugwöŋ aku Jisas nuŋ keir nugwön nugwo yadöŋa, “Ñɨŋ Perisi ada, kwosö namag bla rɨŋadö adö bla röbö äbäd ri abön röi mag aliö akuyöbö röi aku, jɨ yuö ñɨŋ bö ap kib mag gwogwo röi pɨx aku aja wöl gɨ mɨda. Ñɨŋ nöbö mö ap wä ñɨŋ bla pɨŋö, rön, mɨ mag gwogwo akwör rɨmɨdöia.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ñɨgö nöbö mö u bɨlɨm. God ñɨgö uñ wab akwör rɨ nɨgölöŋ; yuö bö aipam rɨ nɨgöŋa.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Makwam, ap kwosö namaga möl bö mɨd piaku, nöbö mö lɨblɨb rɨ mɨdö bla ñɨgö nöiöña. Akuyöbö almɨjöñ aku, ap ñɨŋa magalɨg lei röjöna.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Makwam ñɨŋ Perisi ada, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Pöm, dil, hör ap hölɨŋ wä höb möriwö rɨba wölmɨd piaku nugumɨn, ap diba röxg nɨgmɨn, iŋ wöd nugup dumɨdɨŋ, ragpɨd sö duaŋ, nuöm nɨgön God nugwo paŋyöbö i nöinɨŋö, rön, öim nugwöia. Ap ulul bla öim alön röi aku wä rɨ, makwam pödpöd rɨmɨn mönö il ödöriö aku nugwön mai duölöi? Nöbö mö akuyöbö ñɨgö ödöriö wä cön adaku rölöi; ñɨgö gwogwo cön adakwör röia. God nugwo madmag nɨgölöi. Akuyöbö alön mag gwogwo röia.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Makwam ñɨŋ Perisi ada, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Ñɨŋ Juda mögum rɨb ram akuyöbö duön, nöbö dib römɨdöi hogw rol akwör römɨdöia. Rɨb ñɨŋa yöx nugwöi aku, nöbö mö mɨga mɨdöi mibɨl piaku duŋ, ‘Mönö yad nölɨb nöbö hömɨdlaŋ e!’ rɨŋ, anɨŋ wä cönɨŋö, rön, nugwöia.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Makwam ñɨŋ Perisi ada, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Nöbö mö bli ñɨgö nugwön, nöbö wä ödöriö, me röi aku, jɨ nöbäpö hogw pɨlɨm lɨdu gwogwo rɨg mɨd möl bö nöbö mö nugwölɨb rol sö yönöi mag aliö akuyöbö mɨdöiŋö,” röŋa.
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Jisas aliö rɨmɨn, lo mönö yad nölɨb nöbö i nugwo yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö, mönö ölɨsö waba yadlö aku, anɨŋ kwo algön nör yad höimöulaŋö,” röŋa.
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Makwam ñɨŋ lo mönö yad nölɨb nöbö piaku, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Mönö kɨtɨb wä yadöi aku, yogw ömörö dib piakuyöbö, nöbö mö akuyöbö ñɨgö rag nölöi aku, jɨ ñɨgö uliöxön yadön öröu pölöi.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Makwam ñɨŋ lo mönö yad nölɨb nöbö bla, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Nöhönɨŋ maduebö ñɨŋ bla maduar ör God mönö yadɨb nöbö akuyöbö ñɨgö pɨl pal nɨgmä. Jɨ ñɨŋ God mönö yadɨb nöbö piaku nöbäpö hogw pɨlɨba ñɨŋ rɨ nɨgöia.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Alöi aku, wä pal nɨgöiŋö, rön, röia. Nöhönɨŋ maduebö God mönö yadɨb nöbö bla pɨl pal nɨgmä; jɨ nöbäpö hogw möla ñɨŋ rɨ nɨgöia.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Makwam, God rɨb wä yöx nugw Nöbö aku yadöŋa, ‘Mönö na yadɨb nöbö bla, mönö wä na pɨrag dub nöbö bla, ñɨgö abna, jɨ ñɨgö höj nugwön, bli rɨ gwogwam rön, bli aŋadö pɨl pal nɨgöñɨŋö,’ röŋa.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Makwam maduar ör, God mögörɨb il kɨ rɨ nɨgɨba röŋ wop aku ila nɨgön, God mönö yadɨb nöbö akuyöbö ñɨgö öim pɨl pal nɨgɨm hö aku, ñɨŋ nöbö mö weik mɨdöi kɨyöbö, ap rɨb aku paiŋö pöña.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Ömörö aku mɨ, nöbö Ebol nugwo höd ila nɨgön pɨl pal nɨgɨp duön, nɨgɨp hön, mai Sekaraia nugwo, ap höjöpal ur nölɨb ram möl yuadö kau adokwo, rɨg pön rim rɨgpɨd rol adök, mibɨl yöra pɨl pal nɨgmä. Ñɨgö mɨ ödöriö yadmɨdla, ömörö mönö aku magalɨg, ñɨŋ nöbö mö weik mɨdöi akuyöbö pöña.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Makwam ñɨŋ lo mönö yad nölɨb nöbö bla, nugw ri aböña: ñɨŋ mɨ ödöriö ömörö diba pöña. Mönö wä aku, rɨb wä yöx nugub ram möl ubalɨja kai wab aku ñɨŋ pön piaku umadöia. Piaku umadön röi aku, nöbö mö ram möla du nugunɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi bla, ñɨgö öim ödöi rɨmö abag wölöiŋö,” röŋa.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 — ausente —
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.