João 11
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NAA
1 Ram yöj agrö Betani yöbö nöbö i ap röŋa. Ib nuŋwa Lasaras. Nöbö aku, nölöunɨŋ nuŋwa mös mɨdmɨdöia; i Maria, i Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria aku, Jisas nugwo yamsö pɨlö nuŋwa wel röbö hör nölön, yöj panö nuŋwa pɨ mɨxsa örɨx aböŋ mö aku. Haul nuŋwa Lasaras ap röŋa.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lasaras nölöunɨŋ hogwa Jisas nugwo mönö pɨn abön yadmä, “Nöbö Dib! Nöbö madmag yöbö nagö aku ap rö,” rɨmä.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Makwam Jisas mönö yad abim aku nugwön yadöŋa, “Nuŋ ap rɨ makwam jɨ nuŋ aŋadö wöröxen. God nuŋ keir nugwa aku, nuŋ ölɨsö mag nuŋwa keir raŋ, nöbö mö bla God ib nuŋwa aipam, God Ha ib nuŋwa aipam yadɨŋ bɨl sö diönɨŋö, rön, rö,” röŋa.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jisas nuŋ Mata, Maria, Lasaras nɨmamañö adaku ñɨgö madmag nɨgmɨda.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Lasaras ap röŋ mönö aku nugwön, Jisas nuŋ Lasaras nuguba yadkap duölöŋ; mögörɨb mɨdöŋ yöra wop mös alɨg mɨdöŋa.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Wop mös pɨnmɨn, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Mögörɨb Judia höbkal duŋö,” röŋa.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. Idöm yoŋwör kwo, Juda nöbö bla nagö rɨg röd palɨba rɨmɨdim aku, jɨ nagö iswob höbkal mögörɨb akwör duba rɨmɨdlö ä?” rɨmä.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nugwöia, wop paŋyöbö i, aua akuyöbö möl sö mɨda. Nöbö mö mil alɨg yönmɨjöñ bla, mögörɨb mil aku mil ab gɨ mɨdaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨreñ.
9 Jesus respondeu:
10 Makwam nöbö mö pɨxmag yuö bö yönmɨjöñ bla, mil ñɨŋa mɨdölaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨcöñɨŋö,” röŋa.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas aliö rön, mönö i kwo ñɨgö yadön yadöŋa, “Nöbö nugub ana Lasaras inɨmö hölɨmmɨda; jɨ nɨ duön nugwo yadmön öbɨl diönɨŋö,” röŋa.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla paiŋö yadmä, “Nöbö Dib. Nuŋ hölɨmmɨdö, rɨlö aku, kömö nɨgönɨŋö,” rɨmä.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas nuŋ Lasaras mödö wöröxöŋ aku nugwön, “Lasaras inɨmö hölɨmmɨdö,” röŋa. Makwam nöbö nuŋ bla Jisas mönö nuŋwa nugwön, Lasaras hör inɨmö hölɨmmɨdö, rɨ rɨbyöx nugumä.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nöbö nuŋ bla nugwölɨbör mɨdmä nugwön Jisas ñɨgö wöxnö yadön yadöŋa, “Lasaras mödö wöröxa.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Makwam nɨ Lasaras pɨsaŋ mɨdölmön wöröx aku, ñɨgö, me rön, wahax pɨla. Aliö al aku, ñɨŋ mönö na nugw pɨb maga nɨga. Makwam Lasaras mɨd yöra duŋö,” röŋa.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Jisas aliö rɨmɨn, Tomas Didimas nuŋ Jisas nöbö adö bli ñɨgö yadöŋa, “An magalɨg mönö yad nölɨb nöbö ana pɨsaŋ mögörɨb Judia duŋ, nugwo pɨl pal nɨgön, anɨŋ aipam pɨl pal nɨgɨŋ,” me röŋa.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Makwam ñɨŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani uröpɨnmɨn, nöbö mö bla Jisas nugwo yadmä, “Lasaras wöröxɨm hogw pɨlɨm, wop mös mös padɨxö,” rɨmä.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Makwam ram yöj lɨglɨg agrö Betani aku, Jerusalem il yöra, kilomita akuyöbö mös paŋ mɨdmɨd aku,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Lasaras wöröxɨm, Juda nöbö mö mɨga hön, Mata Maria mö hödpɨg hogwa ögwö yöxön imön möb nɨgmɨdmä.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Makwam Jisas hömɨdö, rɨmɨn, Mata nugwön, pɨgnɨŋ Maria nugwo rama röböxön, Jisas nuguba duöŋa.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata nuŋ du Jisas nugwo nugwön yadöŋa, “Nöbö Dib. Nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na Lasaras wöröxölöx.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Makwam nɨ nugula, weik God nugwo ap agapɨm yad nugumɨjɨnö aku, rɨg yajɨnö mag akwör cönɨŋö,” röŋa.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Haul nagö höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
23 Jesus disse a ela:
24 Aliö rɨmɨn, Mata yadöŋa, “Nɨ nugula mönö diba yadɨb wop aku öbiönɨŋö,” röŋa.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ keir rɨmön nöbö mö öbiöña; nɨ keir rɨmön nöbö mö kömö mɨjöña. Nöbö mö nɨ nugw pön wöröxöñ akuyöbö, kömö mɨjöña.
25 Então Jesus declarou:
26 Nöbö mö kömö mɨdön nɨ nugw pöñ akuyöbö, wöröxeñ; öim öim kömö mɨjöña. Mönö yadmɨdɨl kɨ nugw pɨlanö owa?” röŋa.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Jisas aliö rɨmɨdmɨn, Mata yadöŋa, “Nöbö Dib. Yöwä, nɨ nugula, naŋ mɨ Krais aku, God Ha nuŋwa mögörɨb kɨ hönɨŋö, röi akwör,” me röŋa.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata mönö aku yadön, rama höbkal duön, pɨgnɨŋ nuŋwa Maria nugwo rɨmɨj möl piaku mönömɨm rön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö mödö ha; nagö mɨkai me rön yad nugumɨdö,” röŋa.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria mönö aku nugwön rɨmgör öbɨlön, Jisas nugwo nuguba duöŋa.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Makwam Jisas nuŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani hölöŋ; Mata nugwo nugwöŋ yör akwör mɨdöŋa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Maria nuŋ aliö ipalɨp dumɨn, Juda nöbö mö nugwo pɨsaŋ ram möl yuadö mɨdim piaku rɨbyöx nugumä, nöbäpö hogwaj kwo imɨba dumɨdö, rön, dumɨn nugugɨrön mai dumä.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria du Jisas nugwön, mɨdöŋ yödpɨlö il yöra mödömödö pɨlön yadöŋa, “Nöbö Dib, nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na wöröxölöx!” me röŋa.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Makwam Maria aipam, Juda nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hem piaku aipam immɨdmä aku nugwön, Jisas höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba röŋa.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Almɨn, Jisas yadöŋa, “Nugwo hogw pɨlöi pikai?” röŋa.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jisas mäp röbö pɨnöŋa.
35 Jesus chorou.
36 Jisas mäp röbö pɨnmɨdöŋ aku nugwön, Juda nöbö mö piaku nugwön yadmä, “Nugwi! Nuŋ Lasaras nugwo mɨ ödöriö madmag nɨgö!” rɨmä.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Bli piöŋö yadmä, “Nuŋ nöbö mämäg we wölöŋ aku nugwo rɨmɨn mämäga ix nugwöŋ aku, pödpöd rɨmɨn ap nöbö kɨ nugwo röŋ aku rɨmɨn kömö nɨgölöŋ?” rɨmä.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Makwam Jisas iswob höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba rɨmɨn, Lasaras nugwo hogw pɨlim hogw möla uröpɨnöŋa. Nöbäpö hogw pɨlim aku, rɨg möl i hogw pɨlmä; makwam rɨg dib i pɨ mölaja idɨx gɨmɨn mɨdöŋa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Makwam Jisas nuŋ nöbö bla yadöŋa, “Rɨg aku pɨ abnö,” röŋa.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Nagö agamö rɨl? Nagö yadla, ‘Nɨ nugw pɨ mɨjɨnö aku, God ölɨsö nuŋwa keir nugunaŋö,’ rɨlö,” röŋa.
40 Jesus respondeu:
41 Jisas aliö rɨmɨn, rɨg aku pɨ abɨm, Jisas pisö rɨ laxiö nugwön yadöŋa, “Acö, nɨ nagö yad nugumön nɨ nugulö aku, nagö wä rö rɨmɨdla.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nɨ nagö yad nugumön nɨ öim nugulö aku mödö nugula. Makwam mönö yadmɨdɨl kɨ, nöbö mö yörɨk öbɨl gɨ mɨdöi pik, nagör nɨ agal abman höm aku nugw pɨŋ, me rön, yadmɨdlö,” röŋa.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas aliö rön, ajmöla aj halön yadöŋa, “Lasaras, nagö rɨŋö yörɨk hö!” röŋa.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Jisas aliö rɨmɨn, wölɨj iŋ wajmag nugwo wobön, haŋaj mämäg yuö wölɨj wobön, pön du hogw pɨlim wölɨj piaku, aliö mɨdmɨn nugugɨrön, nöbäpö högi mɨŋ aku öbɨl wölɨj waba alɨg röpɨn rɨŋadö höŋa. Höm, Jisas nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Nugwo wobim wölɨj piaku yau abɨŋ duaŋ,” me röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨg yadöŋ mag akuyöbö rɨmä.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Juda nöbö mö Maria nugwo nuguba hem piaku, Jisas Lasaras nugwo rɨm öbɨlöŋ aku nugwön, nöbö mö mɨg mɨŋa Jisas nuŋ Krais öim pöx mɨdmɨdöl Nöbö aku, me rön, nugwo nugw pɨmä.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Makwam bli höbkal Perisi nöbö mɨdim yöra duön, Jisas rɨg röŋ akuyöbö ñɨgö yad nölmä.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Yad nölmɨn, Perisi nöbö bla aipam, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, ñɨŋ Juda Kansol mönö pɨ asɨx nɨgmɨdöi nöbö dib akuyöbö ñɨgö wö rɨmɨn, du mögum rɨmɨn, ñɨgö yadmä, “Nöbö aku ap rölɨbä mɨga akwör rɨmɨd aku, an pödpöd cɨnɨŋ?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 An nugwön röböxɨŋ, nuŋ paŋ mag akwör raŋ duaŋ, nöbö mö magalɨg nugwo nugw pön, kiŋ an, me rɨmɨjöñ aku, Rom nöbö dib piaku hön, God höjöpalɨb ram an aku rɨ gwogwam rön, anɨŋ Juda nöbö mö rɨ ajö nɨgön, cöñɨŋö,” rɨmä.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Makwam kɨm akwör, nöbö i nugwo yad nɨgɨm, nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mɨdöŋa. Nöbö aku ib nuŋwa Kaiapas. Nuŋ mögum rɨmɨdim mibɨl aku mönö yadön yadöŋa, “Ñɨgö rɨb nɨgöl.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nɨ ñɨgö yadmɨdla, nöbö paŋyöbö i wöröxaŋ an magalɨg kömö dinɨŋ aku wä; an magalɨg wöröxnɨŋ aku gwogwo cönɨŋö,” röŋa.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas nuŋ mönö yadöŋ aku, nuŋ keir yadölöŋ; nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö kɨm aku mɨdöŋ aku mɨ, nuŋ ap agap apɨm mai cön akuyöbö rɨbyöx nugwön, Jisas nuŋ Juda nöbö mö bla ñɨgö me rön wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Makwam Juda ada ñɨgör yöi; nöbö mö God halöu ha nuŋ pɨba rɨmɨd piaku magalɨg pɨ nɨgiö nɨgön nɨgaŋ, il nuŋwa paŋyöbö iör mɨjöñɨŋö, rön, wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Makwam, wop aku ila nɨgön, Juda nöbö dib piaku Jisas nugwo pödpöd rön pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, öim mönö akwör yad nugup uhömɨdmä.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Juda nöbö dib bla Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku nugwön, Jisas nuŋ mögörɨb ñɨŋ Judia wöxnö yönmɨdöl; nuŋ nöbö nuŋ bla pɨsaŋ mögörɨb Judia yöra röd du Epraim tauna uröpɨnön, mögörɨb rɨg kap rɨb piaku du mɨdmɨdöia.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Makwam Juda ada Pasopa wop dib ñɨŋ aku womiöx igöp hömɨdöŋa nugwön, nöbö mö mɨga mögörɨb ñɨŋ keir bla röböxön, an God mämäg il rola nöbö mö lei wä mɨdön, Pasopa ap nɨmɨŋö, rön, mabö adö ñɨŋa maduar ör rɨg rɨmɨdöi mag akuyöbö rɨba Jerusalem dumä.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ñɨŋ Jerusalem du nɨgön Jisas hölu nugw mɨdmä. Ñɨŋ duön God höjöpalɨb rama ram möl yuadö du mɨdön, Jisas mɨkai, me rön, nuö nuö yad nugwön yadmä, “Ñɨŋ agö rɨbɨm yöx nugwöi? Nuŋ Pasopa wop kɨ hönɨŋönö wöhö?” rɨmä.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, Perisi nöbö bla aipam, mönö i yadmä, “Nöbö mö i Jisas nugumɨjön aku, nuŋ hö anɨŋ yadaŋ, an du Jisas nugwo pɨ cɨcɨ nɨgnɨŋö,” rɨmä.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.