João 11
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA
1 Ram yöj agrö Betani yöbö nöbö i ap röŋa. Ib nuŋwa Lasaras. Nöbö aku, nölöunɨŋ nuŋwa mös mɨdmɨdöia; i Maria, i Mata.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria aku, Jisas nugwo yamsö pɨlö nuŋwa wel röbö hör nölön, yöj panö nuŋwa pɨ mɨxsa örɨx aböŋ mö aku. Haul nuŋwa Lasaras ap röŋa.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lasaras nölöunɨŋ hogwa Jisas nugwo mönö pɨn abön yadmä, “Nöbö Dib! Nöbö madmag yöbö nagö aku ap rö,” rɨmä.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Makwam Jisas mönö yad abim aku nugwön yadöŋa, “Nuŋ ap rɨ makwam jɨ nuŋ aŋadö wöröxen. God nuŋ keir nugwa aku, nuŋ ölɨsö mag nuŋwa keir raŋ, nöbö mö bla God ib nuŋwa aipam, God Ha ib nuŋwa aipam yadɨŋ bɨl sö diönɨŋö, rön, rö,” röŋa.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jisas nuŋ Mata, Maria, Lasaras nɨmamañö adaku ñɨgö madmag nɨgmɨda.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lasaras ap röŋ mönö aku nugwön, Jisas nuŋ Lasaras nuguba yadkap duölöŋ; mögörɨb mɨdöŋ yöra wop mös alɨg mɨdöŋa.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Wop mös pɨnmɨn, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Mögörɨb Judia höbkal duŋö,” röŋa.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. Idöm yoŋwör kwo, Juda nöbö bla nagö rɨg röd palɨba rɨmɨdim aku, jɨ nagö iswob höbkal mögörɨb akwör duba rɨmɨdlö ä?” rɨmä.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nugwöia, wop paŋyöbö i, aua akuyöbö möl sö mɨda. Nöbö mö mil alɨg yönmɨjöñ bla, mögörɨb mil aku mil ab gɨ mɨdaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨreñ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Makwam nöbö mö pɨxmag yuö bö yönmɨjöñ bla, mil ñɨŋa mɨdölaŋ, ap bli ñɨŋ pölöpösöx abaŋ pɨn bɨcöñɨŋö,” röŋa.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas aliö rön, mönö i kwo ñɨgö yadön yadöŋa, “Nöbö nugub ana Lasaras inɨmö hölɨmmɨda; jɨ nɨ duön nugwo yadmön öbɨl diönɨŋö,” röŋa.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla paiŋö yadmä, “Nöbö Dib. Nuŋ hölɨmmɨdö, rɨlö aku, kömö nɨgönɨŋö,” rɨmä.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas nuŋ Lasaras mödö wöröxöŋ aku nugwön, “Lasaras inɨmö hölɨmmɨdö,” röŋa. Makwam nöbö nuŋ bla Jisas mönö nuŋwa nugwön, Lasaras hör inɨmö hölɨmmɨdö, rɨ rɨbyöx nugumä.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nöbö nuŋ bla nugwölɨbör mɨdmä nugwön Jisas ñɨgö wöxnö yadön yadöŋa, “Lasaras mödö wöröxa.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Makwam nɨ Lasaras pɨsaŋ mɨdölmön wöröx aku, ñɨgö, me rön, wahax pɨla. Aliö al aku, ñɨŋ mönö na nugw pɨb maga nɨga. Makwam Lasaras mɨd yöra duŋö,” röŋa.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Jisas aliö rɨmɨn, Tomas Didimas nuŋ Jisas nöbö adö bli ñɨgö yadöŋa, “An magalɨg mönö yad nölɨb nöbö ana pɨsaŋ mögörɨb Judia duŋ, nugwo pɨl pal nɨgön, anɨŋ aipam pɨl pal nɨgɨŋ,” me röŋa.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Makwam ñɨŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani uröpɨnmɨn, nöbö mö bla Jisas nugwo yadmä, “Lasaras wöröxɨm hogw pɨlɨm, wop mös mös padɨxö,” rɨmä.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Makwam ram yöj lɨglɨg agrö Betani aku, Jerusalem il yöra, kilomita akuyöbö mös paŋ mɨdmɨd aku,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Lasaras wöröxɨm, Juda nöbö mö mɨga hön, Mata Maria mö hödpɨg hogwa ögwö yöxön imön möb nɨgmɨdmä.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Makwam Jisas hömɨdö, rɨmɨn, Mata nugwön, pɨgnɨŋ Maria nugwo rama röböxön, Jisas nuguba duöŋa.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata nuŋ du Jisas nugwo nugwön yadöŋa, “Nöbö Dib. Nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na Lasaras wöröxölöx.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Makwam nɨ nugula, weik God nugwo ap agapɨm yad nugumɨjɨnö aku, rɨg yajɨnö mag akwör cönɨŋö,” röŋa.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Haul nagö höbkal öbiönɨŋö,” röŋa.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Aliö rɨmɨn, Mata yadöŋa, “Nɨ nugula mönö diba yadɨb wop aku öbiönɨŋö,” röŋa.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ keir rɨmön nöbö mö öbiöña; nɨ keir rɨmön nöbö mö kömö mɨjöña. Nöbö mö nɨ nugw pön wöröxöñ akuyöbö, kömö mɨjöña.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nöbö mö kömö mɨdön nɨ nugw pöñ akuyöbö, wöröxeñ; öim öim kömö mɨjöña. Mönö yadmɨdɨl kɨ nugw pɨlanö owa?” röŋa.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Jisas aliö rɨmɨdmɨn, Mata yadöŋa, “Nöbö Dib. Yöwä, nɨ nugula, naŋ mɨ Krais aku, God Ha nuŋwa mögörɨb kɨ hönɨŋö, röi akwör,” me röŋa.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata mönö aku yadön, rama höbkal duön, pɨgnɨŋ nuŋwa Maria nugwo rɨmɨj möl piaku mönömɨm rön yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö mödö ha; nagö mɨkai me rön yad nugumɨdö,” röŋa.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Maria mönö aku nugwön rɨmgör öbɨlön, Jisas nugwo nuguba duöŋa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Makwam Jisas nuŋ ram yöj lɨglɨg agrö Betani hölöŋ; Mata nugwo nugwöŋ yör akwör mɨdöŋa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Maria nuŋ aliö ipalɨp dumɨn, Juda nöbö mö nugwo pɨsaŋ ram möl yuadö mɨdim piaku rɨbyöx nugumä, nöbäpö hogwaj kwo imɨba dumɨdö, rön, dumɨn nugugɨrön mai dumä.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria du Jisas nugwön, mɨdöŋ yödpɨlö il yöra mödömödö pɨlön yadöŋa, “Nöbö Dib, nagö yörɨk mɨdlaxisöŋö, haul na wöröxölöx!” me röŋa.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Makwam Maria aipam, Juda nöbö mö nuŋ pɨsaŋ hem piaku aipam immɨdmä aku nugwön, Jisas höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba röŋa.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Almɨn, Jisas yadöŋa, “Nugwo hogw pɨlöi pikai?” röŋa.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jisas mäp röbö pɨnöŋa.
35 Jesus chorou.
36 Jisas mäp röbö pɨnmɨdöŋ aku nugwön, Juda nöbö mö piaku nugwön yadmä, “Nugwi! Nuŋ Lasaras nugwo mɨ ödöriö madmag nɨgö!” rɨmä.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Bli piöŋö yadmä, “Nuŋ nöbö mämäg we wölöŋ aku nugwo rɨmɨn mämäga ix nugwöŋ aku, pödpöd rɨmɨn ap nöbö kɨ nugwo röŋ aku rɨmɨn kömö nɨgölöŋ?” rɨmä.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Makwam Jisas iswob höbwab rɨb madmag nuŋwa mɨ ödöriö ögwö diba rɨmɨn, Lasaras nugwo hogw pɨlim hogw möla uröpɨnöŋa. Nöbäpö hogw pɨlim aku, rɨg möl i hogw pɨlmä; makwam rɨg dib i pɨ mölaja idɨx gɨmɨn mɨdöŋa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Makwam Jisas nuŋ nöbö bla yadöŋa, “Rɨg aku pɨ abnö,” röŋa.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Aliö rɨmɨn, Jisas paiŋö yadöŋa, “Nagö agamö rɨl? Nagö yadla, ‘Nɨ nugw pɨ mɨjɨnö aku, God ölɨsö nuŋwa keir nugunaŋö,’ rɨlö,” röŋa.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Jisas aliö rɨmɨn, rɨg aku pɨ abɨm, Jisas pisö rɨ laxiö nugwön yadöŋa, “Acö, nɨ nagö yad nugumön nɨ nugulö aku, nagö wä rö rɨmɨdla.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nɨ nagö yad nugumön nɨ öim nugulö aku mödö nugula. Makwam mönö yadmɨdɨl kɨ, nöbö mö yörɨk öbɨl gɨ mɨdöi pik, nagör nɨ agal abman höm aku nugw pɨŋ, me rön, yadmɨdlö,” röŋa.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jisas aliö rön, ajmöla aj halön yadöŋa, “Lasaras, nagö rɨŋö yörɨk hö!” röŋa.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Jisas aliö rɨmɨn, wölɨj iŋ wajmag nugwo wobön, haŋaj mämäg yuö wölɨj wobön, pön du hogw pɨlim wölɨj piaku, aliö mɨdmɨn nugugɨrön, nöbäpö högi mɨŋ aku öbɨl wölɨj waba alɨg röpɨn rɨŋadö höŋa. Höm, Jisas nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Nugwo wobim wölɨj piaku yau abɨŋ duaŋ,” me röŋa. Aliö rɨmɨn, rɨg yadöŋ mag akuyöbö rɨmä.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Juda nöbö mö Maria nugwo nuguba hem piaku, Jisas Lasaras nugwo rɨm öbɨlöŋ aku nugwön, nöbö mö mɨg mɨŋa Jisas nuŋ Krais öim pöx mɨdmɨdöl Nöbö aku, me rön, nugwo nugw pɨmä.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Makwam bli höbkal Perisi nöbö mɨdim yöra duön, Jisas rɨg röŋ akuyöbö ñɨgö yad nölmä.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Yad nölmɨn, Perisi nöbö bla aipam, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, ñɨŋ Juda Kansol mönö pɨ asɨx nɨgmɨdöi nöbö dib akuyöbö ñɨgö wö rɨmɨn, du mögum rɨmɨn, ñɨgö yadmä, “Nöbö aku ap rölɨbä mɨga akwör rɨmɨd aku, an pödpöd cɨnɨŋ?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 An nugwön röböxɨŋ, nuŋ paŋ mag akwör raŋ duaŋ, nöbö mö magalɨg nugwo nugw pön, kiŋ an, me rɨmɨjöñ aku, Rom nöbö dib piaku hön, God höjöpalɨb ram an aku rɨ gwogwam rön, anɨŋ Juda nöbö mö rɨ ajö nɨgön, cöñɨŋö,” rɨmä.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Makwam kɨm akwör, nöbö i nugwo yad nɨgɨm, nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mɨdöŋa. Nöbö aku ib nuŋwa Kaiapas. Nuŋ mögum rɨmɨdim mibɨl aku mönö yadön yadöŋa, “Ñɨgö rɨb nɨgöl.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nɨ ñɨgö yadmɨdla, nöbö paŋyöbö i wöröxaŋ an magalɨg kömö dinɨŋ aku wä; an magalɨg wöröxnɨŋ aku gwogwo cönɨŋö,” röŋa.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas nuŋ mönö yadöŋ aku, nuŋ keir yadölöŋ; nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö kɨm aku mɨdöŋ aku mɨ, nuŋ ap agap apɨm mai cön akuyöbö rɨbyöx nugwön, Jisas nuŋ Juda nöbö mö bla ñɨgö me rön wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Makwam Juda ada ñɨgör yöi; nöbö mö God halöu ha nuŋ pɨba rɨmɨd piaku magalɨg pɨ nɨgiö nɨgön nɨgaŋ, il nuŋwa paŋyöbö iör mɨjöñɨŋö, rön, wöröxönɨŋö, rön, mönö aku yadöŋa.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Makwam, wop aku ila nɨgön, Juda nöbö dib piaku Jisas nugwo pödpöd rön pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, öim mönö akwör yad nugup uhömɨdmä.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Juda nöbö dib bla Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku nugwön, Jisas nuŋ mögörɨb ñɨŋ Judia wöxnö yönmɨdöl; nuŋ nöbö nuŋ bla pɨsaŋ mögörɨb Judia yöra röd du Epraim tauna uröpɨnön, mögörɨb rɨg kap rɨb piaku du mɨdmɨdöia.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Makwam Juda ada Pasopa wop dib ñɨŋ aku womiöx igöp hömɨdöŋa nugwön, nöbö mö mɨga mögörɨb ñɨŋ keir bla röböxön, an God mämäg il rola nöbö mö lei wä mɨdön, Pasopa ap nɨmɨŋö, rön, mabö adö ñɨŋa maduar ör rɨg rɨmɨdöi mag akuyöbö rɨba Jerusalem dumä.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ñɨŋ Jerusalem du nɨgön Jisas hölu nugw mɨdmä. Ñɨŋ duön God höjöpalɨb rama ram möl yuadö du mɨdön, Jisas mɨkai, me rön, nuö nuö yad nugwön yadmä, “Ñɨŋ agö rɨbɨm yöx nugwöi? Nuŋ Pasopa wop kɨ hönɨŋönö wöhö?” rɨmä.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, Perisi nöbö bla aipam, mönö i yadmä, “Nöbö mö i Jisas nugumɨjön aku, nuŋ hö anɨŋ yadaŋ, an du Jisas nugwo pɨ cɨcɨ nɨgnɨŋö,” rɨmä.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.