Hebreus 11
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God nugw pöi nöbö mö piaku, ñɨŋ ap piaku mämäga nugwölöi aku, jɨ rɨb mös yöx nugwölöi wöhö, God nuŋ, nɨ ñɨŋ rɨ ri abnö, rɨmɨd mönö aku nugw pɨ gö nɨgön, God mönö rɨg yadmɨd akwör nugw pɨ gö nɨgmɨdöia.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Nöbö mö bli maduar ör, kai kɨtmɨdɨl kɨ mag akuyöbö rɨmɨn, God nugumɨn wä röŋa.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 An God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, nugwöla ap adöx yöd röul adö kau sö aipam, ap mögörɨb il kɨ aipam, God ap i pön rɨ nɨgölöŋ, God mönö akwör yadmɨn wöxnö nɨgöŋa.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Maduar ör nöbö nagö Ebol nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ap pön hön pal God höjöpal ur nölmɨn, God nugumɨn wä röŋa. Jɨ hödnɨŋ Ken ap pön hön höjöpal ur nölöŋ aku, God nugumɨn wä rölöŋ.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Inok nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God nugwo pɨbör nugw pɨp duön wöröxölöŋ. God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugumɨdöŋ aku mɨ, God nugwo nöbö kömö wä nɨ, me rön, kömö akwör pön duöŋa. Nöbö mö nugwo hölu hölu nugw yualöbmä; God nuŋ keir nugwo pön mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö yöraku pön wöluöŋa.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Nöbö mö God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöñ nöbö mö piakwör, God nugwaŋ wä cöna. Aku agapɨm: God nuŋ kömö mɨdö, rɨ rɨbyöx nugwön, nugwo höjöpalɨŋ, anɨŋ mönö rɨg yad mag akuyöbö cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöi nöbö mö piakwör pɨ ösös cöna.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Noa nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God rɨg yadöŋ mag akwör röŋa. God nuŋ Noa nugwo ruö diba piönɨŋö, rɨmɨn, Noa mämäga nugwölöŋ aku, jɨ nuŋ God nugw pöŋ aku mɨ, mönö mi yadö, rön, bɨyöj diba rɨ nɨgöŋa. Noa bɨyöj dib aku rɨ nɨgön, mönɨŋ halöu ha kap magalɨg bɨyöj möla dumɨn, mɨ ruö ib diba röŋa, jɨ ñɨŋ kömö mɨdmä. God ruö diba piönɨŋö rɨmɨn, Noa mämäga nugwölöŋ wop aku, jɨ God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, bɨyöj rɨ nɨgöŋ aku mɨ, God nugwo nöbö kömö wä nɨ, me röŋa. Nuŋ kömö dum nugugɨrön, nöbö mö mönö nuŋwa röd abim piaku nöbö mö ap kib mag gwogwo akwör rɨ gör mɨdmä aku, wöxnö mɨda.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Nöso maduebö Ebraham nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, nuŋ God rɨg yadöŋ mag akwör röŋa. Ebraham nuŋ nuö mögörɨb aku mɨdmɨn nugugɨrön God nuŋ nugwo yadöŋa, “Halöu ha nagö yöx pön haŋ yöx pön höŋ diön piaku, ñɨgö mögörɨb dib i aŋadö yajɨn aku mɨ, naŋ duön piaku mɨdane,” röŋa. God aliö rɨmɨn, Ebraham mögörɨb aku pikai mɨdö rön nugwölöŋ; God nɨ nugwidɨx mɨjönɨŋö, rön, amɨn duöŋa.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 God nuŋ mögörɨb Ebraham nugwo yad nɨgmɨn du mɨdöŋ mögörɨb aku mögörɨb nuŋ yöi, nöbö mö hör mögörɨb ñɨŋɨm. Nuŋ nöbö pad piakuyöbö i röxg mɨdöŋa. Nuŋ aliö du mɨdön, ap uñ ram akwör urön hölɨm yönön, ha nuŋwa Aisak yöx pön höŋa. Yöx pön höm dib röxön, nuö rɨg röŋ mag akwör ap uñ ram akwör hölɨm yönmɨdöŋa. Aisak ha nuŋwa Jekop yöx pön höm dib röxön, algör ap uñ ram akwör hölɨm yönmɨdöŋa. Makwam God mönö ölɨsö ma yadön Ebraham nugwo yad nɨgöŋ mögörɨb aku, ha nuŋ hogwa Aisak Jekop yöŋö algör ör yad nɨgöŋa.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Ebraham nuŋ rɨbyöx nugwöŋa, God nuŋ keir rɨbyöx nugwön taun dib öim mɨdɨba rɨ nɨgön taun wä aku du öim mɨjɨnö, rɨ rɨbyöx nugu gör mɨdöŋa.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ebraham nöbö nom röxgmɨn, mönɨŋ Sara lap wösɨm röxgön mɨdmä. Makwam Ebraham nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, mönö ölɨsö ma nɨ yad nɨgöŋ aku rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha Aisak yöx pön hömä.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ebraham nöbö mödö wöröxbä röxg mɨdöŋa, jɨ ha nuŋ aku yöxɨm yöxɨp höuöilmel rɨm, an nöbö mö magöri maga rɨm gɨ rɨm mɨdöla. Gupö adöx sö mɨ magöri maga rɨg mɨd mag akuyöbö, an alɨg mɨdöla. Röbö halaia rɨg jɨmi bla iŋ wöd nugwölöi mag aliö akuyöbö, an alɨg mɨdöla.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Nöbö maduar ör mɨdmɨdöi yadmɨdɨl nöbö piaku magalɨg God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, mönö ölɨsö ma anɨŋ yad nɨgöŋ aku, rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, wöröxmä. God ñɨgö agap apɨm yadmɨn, rɨg yad mag akwör anɨŋ cönɨŋö, rön, nugwo pɨbör nugw pɨp dumä aku, jɨ God yadöŋ mag aku rɨm mämäga nugwön wöröxölim. God ñɨgö agap apɨm yadöŋ aku, mämäga nugwölön, pad piakuyöbö röxg rɨb ñɨŋ akwör nugwön, mai God ap wä anɨŋ nöiönɨŋö röŋ aku nöiönɨŋö, rön, wahax pön nugugu mɨdɨp duön wöröxmä. Mögörɨb döul il kɨ mɨdön yadmɨdmä, “An hör piakuyöbö nöbö mö hör hön mögörɨb döul il kɨ mɨdölɨŋö,” rɨmɨdmä.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Nöbö mö mönö aliö akuyöbö yadmɨdöi bla, mögörɨb an ödöriö mɨd yöraku, me rön, aliö rɨmɨdöia.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Mögörɨb ñɨŋa röböxön hömä mögörɨb aku rɨb maga dumɨn, höuöil dubä rɨgɨba jɨ höuöil duölim.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Jɨ rɨb dib ñɨŋa duöŋ God mögörɨb wä adöx yöd röul adö kau sö yöraku. God nuŋ ñɨgö taun dib i rɨ nɨg ri ab aku mɨ, an nugwöla God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, möigw yöxöl.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 — ausente —
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Aisak dib röxön ha hogw aku yöx pön höŋa. Ha i ib nuŋwa Jekop; ha i ib nuŋwa Iso. Nuö Aisak nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nuöm röxgön, God rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha nuŋ hogw aku ñɨgö ap wä mai rɨb mönö aku bli höd yad nölöŋa. Wöröxɨm, mai rɨg yadöŋ mag akwör röŋa.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Makwam ha nuŋwa Jekop nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nuöm röxgön womiöx wöröxɨba röŋ wop aku, sauö rɨb pön yönmɨd nuŋ aku pön, God iba yadmɨn bɨl sö dumɨn nugugɨrön, ha nuŋwa Josep ha yöxöŋ ha hogwa yadön, God ñɨgö ha hogwa pɨ ösös rön nugwidɨx mɨdaŋ, mɨd ri ab gɨ mɨjöñɨŋö, röŋa.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Makwam ha nuŋwa Josep nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nom röxgön womiöx wöröxɨba röŋ wop aku, Isrel nöbö mö nuŋ piaku ñɨgö yadöŋa, “Mai mögörɨb Ijip kɨ röböxön höbkal mögörɨb Kenan diöña. Wop aku, yöd nɨ bla alɨg pön duön al aliö cɨne,” röŋa. Yadön wöröxɨm, mai ñɨŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨmä.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Mosɨs nuö nuöm mönöbö hogwa ñɨŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha Mosɨs yöx pön hön, ha uñ kɨtɨb wä mɨdöŋ aku nugwön, röun mös paŋ umad gɨm mɨdöŋa. Ñɨŋ Ijip Kiŋ Pero nugwo ipöxölim.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Mosɨs dib röxön, nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, yadöŋa, “Nɨ Pero halöu nuŋwa ha nuŋ me rölɨŋ.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 — ausente —
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 — ausente —
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Mosɨs nuŋ God mämäga nugwölöl Nöbö aku wöxnö nugubi röxgöb nugwön, mönö nuŋwa nugw pön, kiŋ Pero nugwo ölɨsö wölɨm nugwöŋ aku ipöxölöŋ. Nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör rön nɨ nugwidɨx mɨjönɨŋö, rön, God rɨg yadöŋ mag akwör rön, Isrel nöbö mö ñɨgö yölɨŋ pön Ijip röböxöŋa.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Mosɨs nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, yadmɨn, Isrel nöbö mö Pasopa sipsip ha bla palön, haña pön palgwañ rɨmɨn, cɨnö cɨnö, bla bɨl sö aipam calmɨn, ubalɨja il adöi adöi aipam calöŋa. Aliö almɨn nugugɨrön ejol hön Ijip nöbö mö ha höd yöx pön hem bla magalɨg pɨl pal nɨg gɨrön, Isrel nöbö mö ram ñɨŋ bla duön ha höd ñɨŋ bla pɨl pal nɨgölöŋ.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Isrel nöbö mö ñɨŋ kwo God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, Ijip ada ñɨgö rɨbɨx abmɨn, duön ban yuö dib Hañ Kapa aku dumba rɨmɨn nugugɨrön, God rɨmɨn röbö aku lɨl rɨ adöi adöi dumɨn, mögedö rola pö kwo dumä. Jɨ Ijip ada ñɨŋ ñɨgö rɨbɨxɨp röbö yuö mibɨla hömɨdmɨn, röbö adöi adöi höbkal hön ñɨgö yuabmɨn magalɨg röbö nɨmön wöröx pörmä.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Mai Isrel nöbö mö ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, du taun dib Jeriko rɨg kul ölɨsö aku wop akuyöbö mɨj sö wob mɨdɨm wob mɨdɨm, rɨg kul aku aŋadö gɨlɨx pɨn pöröŋa.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Nöbö kib mag yönɨb mö Rehap aku, nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God mönö nuŋwa röböxim nöbö mö nuŋ piaku pɨsaŋ wöröxölöŋ. Aku agapɨm: nöbö Isrel hogw aku taun dib Jeriko dumɨn, ñɨgö nöbö hogwa pɨl pal nɨgɨba rɨm, God Rehap yadmɨn, mögörɨb ana nugw nɨgɨba höiŋö, rön, pön ömdö hölun rɨmɨn, kömö mɨdön höuöil dumä.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Makwam, nöbö mö bli kwo God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, God ñɨgö mag keiryöbö röŋ haiwo bla pödpödiö yadmön mɨxɨla diön? Nöbö nagö Gidion, Barak, Samson, Jepta, Depid, Samuel nöbö bla aipam, God mönö yadɨb nöbö bla aipam rɨg rɨm rɨm akuyöbö yadmön, mönö mɨxɨl diba diöna.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Nöbö mö piaku ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, bli nöbö mö mögörɨb hör bli ñɨgö rɨbɨx abmä. Ñɨŋ rɨ ri abmä aku, God cɨnö röŋ mag akwör ñɨgö röŋa. Bli ñɨgö wöñö höpebö laiön mɨdim mibɨla pɨ abmɨn, God ñɨgö nugwidɨx mɨdmɨn öbɨx nɨmölim.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Bli rɨn diba yönmɨdöŋ mibɨla pɨ abmɨn yönölöŋ. Bli yu mɨxɨl ölɨsö me bla pön ñɨgö pɨn nɨgnɨŋö, rɨmä aku, jɨ bör dumä. Nöbö mö bli nöbö mö höimölɨb aku, jɨ God ñɨgö nugwidɨx mɨdɨm ñɨŋ gɨg yad gɨ mɨdmä. Paiŋö paiŋö rɨ gɨrön, duön ami nöbö mögörɨb keiryöbö piaku ñɨgö rɨbɨx abmä.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Mö bli nöbönɨŋ nöbö halöu ha ñɨŋ bla aŋadö wöröxmä, jɨ God nugw pön höjöpalɨm, nuŋ rɨmɨn höbkal öbɨlmä. Nöbö mö bli God nugw pɨmä aku nugwön ñɨgö ölɨŋ höb pɨ nölmä. God nugwo röböxölöyɨx, ñɨgö yau abɨm kömö duöyɨx aku, jɨ, an wöröxɨŋ God anɨŋ raŋ öbɨlön mögörɨb wä nuŋ aku öim öim mɨd ri abnɨŋö, rön, God nugwo cɨrɨp gör mɨdön nugwo röböxölim me, ñɨgö uplöb rɨ gwogwam rön ölɨŋ höb pɨ nöl gör mɨdɨm wöröxmä.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Bli ñɨgö yad höimöuön, kaiö pɨ uplöb palmä. Bli sen wabɨlön nag nɨgmä.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Bli rɨg röd pal nɨgɨm wöröxmä. Bli ñɨgö so pön wölɨxdör umaumö nɨgmä. Bli yu mɨxɨl ölɨsö me bla pön, ñɨgö aŋadö pɨn nɨgmä. Bli ñɨgö öim öim mɨ rɨ gwogwam rön, rɨbɨxön rɨm rɨm, ñɨŋ mɨ öliöxön, nöbö mö lɨblɨb rɨbä akuyöbö mɨdön, hön meme sipsip uña pön wölɨj röxg yömön rɨp yönmɨdmä.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Nöbö mö piaku nöbö mö wä ödöriö; nöbö mö gwogwo bla alebö ñɨŋ yöraku mɨdölöyɨx. An pɨsaŋ mɨdɨb maga nɨgölö, rön, ñɨgö mɨ rɨ gwogwam rɨm rɨm, ipöxön bör du mögörɨb rɨg kap mibɨl piaku mɨdön, rɨg möl mögö möl piaku hölɨmön yönmɨdmä.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Nöbö mö yadmɨdɨl piaku, ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, God ñɨgö magalɨg nugwön, ñɨgö rɨ ri abön nöbö mö kömö wä na mɨdöiŋö, röŋa. Makwam God ñɨgö ap wä nöinö, röŋ aku, ap wä aku wop aku pölim.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Aku agapɨm: God an ap wä ödöriö nölɨba rɨmɨdlö rɨ rɨbyöx nugwöŋ aku mɨ, mai wop paŋyöbö akwör, nöbö mö yadmɨdɨl piaku aipam, an nöbö mö weik mɨdöl kɨyöbö aipam anɨŋ paŋ, magalɨg paŋör du nɨgiö nɨgön nöbö mö lei nuŋwa mɨjnɨŋa.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.