Hebreus 11

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God nugw pöi nöbö mö piaku, ñɨŋ ap piaku mämäga nugwölöi aku, jɨ rɨb mös yöx nugwölöi wöhö, God nuŋ, nɨ ñɨŋ rɨ ri abnö, rɨmɨd mönö aku nugw pɨ gö nɨgön, God mönö rɨg yadmɨd akwör nugw pɨ gö nɨgmɨdöia.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Nöbö mö bli maduar ör, kai kɨtmɨdɨl kɨ mag akuyöbö rɨmɨn, God nugumɨn wä röŋa.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 An God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, nugwöla ap adöx yöd röul adö kau sö aipam, ap mögörɨb il kɨ aipam, God ap i pön rɨ nɨgölöŋ, God mönö akwör yadmɨn wöxnö nɨgöŋa.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Maduar ör nöbö nagö Ebol nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ap pön hön pal God höjöpal ur nölmɨn, God nugumɨn wä röŋa. Jɨ hödnɨŋ Ken ap pön hön höjöpal ur nölöŋ aku, God nugumɨn wä rölöŋ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Inok nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God nugwo pɨbör nugw pɨp duön wöröxölöŋ. God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugumɨdöŋ aku mɨ, God nugwo nöbö kömö wä nɨ, me rön, kömö akwör pön duöŋa. Nöbö mö nugwo hölu hölu nugw yualöbmä; God nuŋ keir nugwo pön mögörɨb adöx yöd röul adö kau sö yöraku pön wöluöŋa.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Nöbö mö God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöñ nöbö mö piakwör, God nugwaŋ wä cöna. Aku agapɨm: God nuŋ kömö mɨdö, rɨ rɨbyöx nugwön, nugwo höjöpalɨŋ, anɨŋ mönö rɨg yad mag akuyöbö cönɨŋö, rɨ rɨbyöx nugwöi nöbö mö piakwör pɨ ösös cöna.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Noa nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God rɨg yadöŋ mag akwör röŋa. God nuŋ Noa nugwo ruö diba piönɨŋö, rɨmɨn, Noa mämäga nugwölöŋ aku, jɨ nuŋ God nugw pöŋ aku mɨ, mönö mi yadö, rön, bɨyöj diba rɨ nɨgöŋa. Noa bɨyöj dib aku rɨ nɨgön, mönɨŋ halöu ha kap magalɨg bɨyöj möla dumɨn, mɨ ruö ib diba röŋa, jɨ ñɨŋ kömö mɨdmä. God ruö diba piönɨŋö rɨmɨn, Noa mämäga nugwölöŋ wop aku, jɨ God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, bɨyöj rɨ nɨgöŋ aku mɨ, God nugwo nöbö kömö wä nɨ, me röŋa. Nuŋ kömö dum nugugɨrön, nöbö mö mönö nuŋwa röd abim piaku nöbö mö ap kib mag gwogwo akwör rɨ gör mɨdmä aku, wöxnö mɨda.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Nöso maduebö Ebraham nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, nuŋ God rɨg yadöŋ mag akwör röŋa. Ebraham nuŋ nuö mögörɨb aku mɨdmɨn nugugɨrön God nuŋ nugwo yadöŋa, “Halöu ha nagö yöx pön haŋ yöx pön höŋ diön piaku, ñɨgö mögörɨb dib i aŋadö yajɨn aku mɨ, naŋ duön piaku mɨdane,” röŋa. God aliö rɨmɨn, Ebraham mögörɨb aku pikai mɨdö rön nugwölöŋ; God nɨ nugwidɨx mɨjönɨŋö, rön, amɨn duöŋa.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 God nuŋ mögörɨb Ebraham nugwo yad nɨgmɨn du mɨdöŋ mögörɨb aku mögörɨb nuŋ yöi, nöbö mö hör mögörɨb ñɨŋɨm. Nuŋ nöbö pad piakuyöbö i röxg mɨdöŋa. Nuŋ aliö du mɨdön, ap uñ ram akwör urön hölɨm yönön, ha nuŋwa Aisak yöx pön höŋa. Yöx pön höm dib röxön, nuö rɨg röŋ mag akwör ap uñ ram akwör hölɨm yönmɨdöŋa. Aisak ha nuŋwa Jekop yöx pön höm dib röxön, algör ap uñ ram akwör hölɨm yönmɨdöŋa. Makwam God mönö ölɨsö ma yadön Ebraham nugwo yad nɨgöŋ mögörɨb aku, ha nuŋ hogwa Aisak Jekop yöŋö algör ör yad nɨgöŋa.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Ebraham nuŋ rɨbyöx nugwöŋa, God nuŋ keir rɨbyöx nugwön taun dib öim mɨdɨba rɨ nɨgön taun wä aku du öim mɨjɨnö, rɨ rɨbyöx nugu gör mɨdöŋa.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Ebraham nöbö nom röxgmɨn, mönɨŋ Sara lap wösɨm röxgön mɨdmä. Makwam Ebraham nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, mönö ölɨsö ma nɨ yad nɨgöŋ aku rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha Aisak yöx pön hömä.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ebraham nöbö mödö wöröxbä röxg mɨdöŋa, jɨ ha nuŋ aku yöxɨm yöxɨp höuöilmel rɨm, an nöbö mö magöri maga rɨm gɨ rɨm mɨdöla. Gupö adöx sö mɨ magöri maga rɨg mɨd mag akuyöbö, an alɨg mɨdöla. Röbö halaia rɨg jɨmi bla iŋ wöd nugwölöi mag aliö akuyöbö, an alɨg mɨdöla.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Nöbö maduar ör mɨdmɨdöi yadmɨdɨl nöbö piaku magalɨg God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, mönö ölɨsö ma anɨŋ yad nɨgöŋ aku, rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, wöröxmä. God ñɨgö agap apɨm yadmɨn, rɨg yad mag akwör anɨŋ cönɨŋö, rön, nugwo pɨbör nugw pɨp dumä aku, jɨ God yadöŋ mag aku rɨm mämäga nugwön wöröxölim. God ñɨgö agap apɨm yadöŋ aku, mämäga nugwölön, pad piakuyöbö röxg rɨb ñɨŋ akwör nugwön, mai God ap wä anɨŋ nöiönɨŋö röŋ aku nöiönɨŋö, rön, wahax pön nugugu mɨdɨp duön wöröxmä. Mögörɨb döul il kɨ mɨdön yadmɨdmä, “An hör piakuyöbö nöbö mö hör hön mögörɨb döul il kɨ mɨdölɨŋö,” rɨmɨdmä.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Nöbö mö mönö aliö akuyöbö yadmɨdöi bla, mögörɨb an ödöriö mɨd yöraku, me rön, aliö rɨmɨdöia.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Mögörɨb ñɨŋa röböxön hömä mögörɨb aku rɨb maga dumɨn, höuöil dubä rɨgɨba jɨ höuöil duölim.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Jɨ rɨb dib ñɨŋa duöŋ God mögörɨb wä adöx yöd röul adö kau sö yöraku. God nuŋ ñɨgö taun dib i rɨ nɨg ri ab aku mɨ, an nugwöla God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, möigw yöxöl.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 — ausente —
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Aisak dib röxön ha hogw aku yöx pön höŋa. Ha i ib nuŋwa Jekop; ha i ib nuŋwa Iso. Nuö Aisak nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nuöm röxgön, God rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha nuŋ hogw aku ñɨgö ap wä mai rɨb mönö aku bli höd yad nölöŋa. Wöröxɨm, mai rɨg yadöŋ mag akwör röŋa.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Makwam ha nuŋwa Jekop nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nuöm röxgön womiöx wöröxɨba röŋ wop aku, sauö rɨb pön yönmɨd nuŋ aku pön, God iba yadmɨn bɨl sö dumɨn nugugɨrön, ha nuŋwa Josep ha yöxöŋ ha hogwa yadön, God ñɨgö ha hogwa pɨ ösös rön nugwidɨx mɨdaŋ, mɨd ri ab gɨ mɨjöñɨŋö, röŋa.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Makwam ha nuŋwa Josep nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, mɨ nöbö nom röxgön womiöx wöröxɨba röŋ wop aku, Isrel nöbö mö nuŋ piaku ñɨgö yadöŋa, “Mai mögörɨb Ijip kɨ röböxön höbkal mögörɨb Kenan diöña. Wop aku, yöd nɨ bla alɨg pön duön al aliö cɨne,” röŋa. Yadön wöröxɨm, mai ñɨŋ rɨg yadöŋ mag akwör rɨmä.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Mosɨs nuö nuöm mönöbö hogwa ñɨŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, ha Mosɨs yöx pön hön, ha uñ kɨtɨb wä mɨdöŋ aku nugwön, röun mös paŋ umad gɨm mɨdöŋa. Ñɨŋ Ijip Kiŋ Pero nugwo ipöxölim.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mosɨs dib röxön, nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, yadöŋa, “Nɨ Pero halöu nuŋwa ha nuŋ me rölɨŋ.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 — ausente —
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 — ausente —
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Mosɨs nuŋ God mämäga nugwölöl Nöbö aku wöxnö nugubi röxgöb nugwön, mönö nuŋwa nugw pön, kiŋ Pero nugwo ölɨsö wölɨm nugwöŋ aku ipöxölöŋ. Nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör rön nɨ nugwidɨx mɨjönɨŋö, rön, God rɨg yadöŋ mag akwör rön, Isrel nöbö mö ñɨgö yölɨŋ pön Ijip röböxöŋa.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Mosɨs nuŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, yadmɨn, Isrel nöbö mö Pasopa sipsip ha bla palön, haña pön palgwañ rɨmɨn, cɨnö cɨnö, bla bɨl sö aipam calmɨn, ubalɨja il adöi adöi aipam calöŋa. Aliö almɨn nugugɨrön ejol hön Ijip nöbö mö ha höd yöx pön hem bla magalɨg pɨl pal nɨg gɨrön, Isrel nöbö mö ram ñɨŋ bla duön ha höd ñɨŋ bla pɨl pal nɨgölöŋ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Isrel nöbö mö ñɨŋ kwo God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, Ijip ada ñɨgö rɨbɨx abmɨn, duön ban yuö dib Hañ Kapa aku dumba rɨmɨn nugugɨrön, God rɨmɨn röbö aku lɨl rɨ adöi adöi dumɨn, mögedö rola pö kwo dumä. Jɨ Ijip ada ñɨŋ ñɨgö rɨbɨxɨp röbö yuö mibɨla hömɨdmɨn, röbö adöi adöi höbkal hön ñɨgö yuabmɨn magalɨg röbö nɨmön wöröx pörmä.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Mai Isrel nöbö mö ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, du taun dib Jeriko rɨg kul ölɨsö aku wop akuyöbö mɨj sö wob mɨdɨm wob mɨdɨm, rɨg kul aku aŋadö gɨlɨx pɨn pöröŋa.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Nöbö kib mag yönɨb mö Rehap aku, nuŋ kwo algör God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, God mönö nuŋwa röböxim nöbö mö nuŋ piaku pɨsaŋ wöröxölöŋ. Aku agapɨm: nöbö Isrel hogw aku taun dib Jeriko dumɨn, ñɨgö nöbö hogwa pɨl pal nɨgɨba rɨm, God Rehap yadmɨn, mögörɨb ana nugw nɨgɨba höiŋö, rön, pön ömdö hölun rɨmɨn, kömö mɨdön höuöil dumä.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Makwam, nöbö mö bli kwo God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, God ñɨgö mag keiryöbö röŋ haiwo bla pödpödiö yadmön mɨxɨla diön? Nöbö nagö Gidion, Barak, Samson, Jepta, Depid, Samuel nöbö bla aipam, God mönö yadɨb nöbö bla aipam rɨg rɨm rɨm akuyöbö yadmön, mönö mɨxɨl diba diöna.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Nöbö mö piaku ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rön, bli nöbö mö mögörɨb hör bli ñɨgö rɨbɨx abmä. Ñɨŋ rɨ ri abmä aku, God cɨnö röŋ mag akwör ñɨgö röŋa. Bli ñɨgö wöñö höpebö laiön mɨdim mibɨla pɨ abmɨn, God ñɨgö nugwidɨx mɨdmɨn öbɨx nɨmölim.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Bli rɨn diba yönmɨdöŋ mibɨla pɨ abmɨn yönölöŋ. Bli yu mɨxɨl ölɨsö me bla pön ñɨgö pɨn nɨgnɨŋö, rɨmä aku, jɨ bör dumä. Nöbö mö bli nöbö mö höimölɨb aku, jɨ God ñɨgö nugwidɨx mɨdɨm ñɨŋ gɨg yad gɨ mɨdmä. Paiŋö paiŋö rɨ gɨrön, duön ami nöbö mögörɨb keiryöbö piaku ñɨgö rɨbɨx abmä.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Mö bli nöbönɨŋ nöbö halöu ha ñɨŋ bla aŋadö wöröxmä, jɨ God nugw pön höjöpalɨm, nuŋ rɨmɨn höbkal öbɨlmä. Nöbö mö bli God nugw pɨmä aku nugwön ñɨgö ölɨŋ höb pɨ nölmä. God nugwo röböxölöyɨx, ñɨgö yau abɨm kömö duöyɨx aku, jɨ, an wöröxɨŋ God anɨŋ raŋ öbɨlön mögörɨb wä nuŋ aku öim öim mɨd ri abnɨŋö, rön, God nugwo cɨrɨp gör mɨdön nugwo röböxölim me, ñɨgö uplöb rɨ gwogwam rön ölɨŋ höb pɨ nöl gör mɨdɨm wöröxmä.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bli ñɨgö yad höimöuön, kaiö pɨ uplöb palmä. Bli sen wabɨlön nag nɨgmä.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Bli rɨg röd pal nɨgɨm wöröxmä. Bli ñɨgö so pön wölɨxdör umaumö nɨgmä. Bli yu mɨxɨl ölɨsö me bla pön, ñɨgö aŋadö pɨn nɨgmä. Bli ñɨgö öim öim mɨ rɨ gwogwam rön, rɨbɨxön rɨm rɨm, ñɨŋ mɨ öliöxön, nöbö mö lɨblɨb rɨbä akuyöbö mɨdön, hön meme sipsip uña pön wölɨj röxg yömön rɨp yönmɨdmä.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Nöbö mö piaku nöbö mö wä ödöriö; nöbö mö gwogwo bla alebö ñɨŋ yöraku mɨdölöyɨx. An pɨsaŋ mɨdɨb maga nɨgölö, rön, ñɨgö mɨ rɨ gwogwam rɨm rɨm, ipöxön bör du mögörɨb rɨg kap mibɨl piaku mɨdön, rɨg möl mögö möl piaku hölɨmön yönmɨdmä.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Nöbö mö yadmɨdɨl piaku, ñɨŋ God nugw pön, God mönö yad aku mönö mi yadö, rön, God nuŋ rɨg yad mag akwör cönɨŋö, rɨmɨn, God ñɨgö magalɨg nugwön, ñɨgö rɨ ri abön nöbö mö kömö wä na mɨdöiŋö, röŋa. Makwam God ñɨgö ap wä nöinö, röŋ aku, ap wä aku wop aku pölim.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Aku agapɨm: God an ap wä ödöriö nölɨba rɨmɨdlö rɨ rɨbyöx nugwöŋ aku mɨ, mai wop paŋyöbö akwör, nöbö mö yadmɨdɨl piaku aipam, an nöbö mö weik mɨdöl kɨyöbö aipam anɨŋ paŋ, magalɨg paŋör du nɨgiö nɨgön nöbö mö lei nuŋwa mɨjnɨŋa.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.