Atos 28
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC
1 Makwam an röbö wödoböŋ mögörɨb dumɨŋa, nöbö mö piaku mɨdim bla anɨŋ yadmä, “Kɨ mögörɨb Molta,” me rɨmä.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Aliö rön, anɨŋ pön ösös rɨ ri abmä. Anɨŋ ruö pɨl pal nɨgɨm lɨd pɨlöŋ makwam, anɨŋ pɨ ösös rɨ ri abön, rɨn rag hö urmɨn, mauön rɨmɨŋa.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol piöŋö du bɨ löx löx bli hölu rag hö urmɨn nugugɨrön, hakai i bɨ löx löx rag hömɨdöŋ alebö piaku mɨdöŋ makwam, rɨn aña abmɨn, wölön Pol nugwo imag wab aku öbɨx rɨp alɨg nɨgöŋa.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Almɨn, nöbö mö mögörɨb aku mɨdim piaku nugwön, ñɨŋ keir yadmä, “Kɨlabɨs nöbö kɨ nuŋ gwogwam rɨ makwam, kömö dubä maga nɨgöl. Ban yuö yöra mɨdön, bɨyöj aku gwogwo rɨmɨn wöröxöl aku, weik wöröxönɨŋö,” rɨmä.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Aliö rɨmɨn mönö, Pol imag nuŋwa palgwañ rɨmɨn, hakai aku kɨtu pɨnön, rɨn yönöŋa. Makwam Pol nugwo ap i rölöŋ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Almɨn, nöbö mö piaku ñɨŋ keir yadmä, “Nöbö kɨ nugwo hakai öbɨx aku dɨxönɨŋönö dɨxölaŋ rɨmgör wöröxönɨŋönö,” rön, mɨŋi uplöb nugugu mɨdmä. Makwam aliö nugugu mɨdɨm, nugwo ap i rölöŋ, wöhö. Ñɨŋ nugwön, yadmä, “Nöbö aku nöbö ödöriö i yöi; nuŋ god i mɨdö,” me rɨmä.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Makwam mögörɨb aku nugwidɨx mɨdöŋ nöbö dib aku ib nuŋwa Pablias. Mögörɨb nuŋ aku il yöraku mɨdöŋ makwam, an pön ram nuŋwa duön, wop mös paŋ nugwidɨx mɨd ri aböŋa.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Nöbö dib aku nuö nuŋwa ap rɨmɨn, mɨxɨñ nuŋwa rɨn abɨm, höba yuö röbɨm, wöröxmɨdöŋa. Jɨ Pol nuŋ Pablias nuö nugwön, God höjöpalön, nugwo imaga nɨgmɨn nugugɨrön, ap röŋ aku aŋadö kömö nɨgöŋa.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Almɨn mönö, nöbö mö mögörɨb aku ap röŋ piaku audiöx nugwön hömɨn nugugɨrön, Pol nuŋ God höjöpalmɨn, ñɨgö kömö nɨgöŋa.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Pol almɨn mönö, anɨŋ nugwidɨx mɨd ri abön, bɨyöja pön duba rɨmɨdmɨŋ wop aku, ap agap apɨm mɨdölöŋ bla anɨŋ amnɨmab nölmä.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Makwam mögörɨb aku, bɨyöj Aleksadria yöbö i hö mɨdöŋa. Bɨyöj aku ib nuŋwa “Ha Wab” me rɨmä. Wop aku hödal diba höb wop aku höŋ makwam, dub maga nɨgölmɨn, yöraku mɨdöŋa. An aipam mögörɨb akwör mɨdmɨn, mɨlmej mös paŋ röd pöŋa.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Bɨyöj Ha Wab aku möla wöl duön, taun dib Sairakius uröpɨnön aŋöi nɨgmɨŋa. U aŋöi nɨgön, wop mös paŋ yöraku mɨdmɨŋa.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Bɨyöj akwör pön, Sairakius röböxön, taun dib Regium dumɨŋa. Löum yöbö hödal dib i höglöm adö hö pɨraiumɨn, bɨyöja rɨmgör pön dumɨn, wop mösör röbö yuö yöra mɨdön, Putiolai taun uröpɨnön aŋöi nɨgmɨŋa.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Mögörɨb aku Jisas nugw pim nöbö mö bli mɨdim makwam, anɨŋ yadmä, “An pɨsaŋ hölɨm mɨdön, dine,” rɨmä. Aliö rɨmɨn, ñɨgö pɨsaŋ wop akuyöbö mɨj sö hölɨm mɨdön, “Rom duŋö,” rön, dumɨŋa.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Makwam Rom nöbö mö Jisas nugw pim bla, “Pol nöbö piaku höñɨŋö,” rɨmɨn nugwön, bli hö anɨŋ Apias Sɨmaim mibɨl aku möigw palmä; bli hö anɨŋ Hölɨmɨb Ram Mös Paŋ mɨdöŋ mögörɨb aku möigw palmä. Pol ñɨgö nugumɨn, höbwab nuŋwa wä rɨmɨn, God nugwo ri ablaŋe röŋa.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Makwam an du Rom mɨdmɨŋa, gapman nöbö dib aku Pol nugwo yadöŋa, “Ram naŋ i keir hölɨmanö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pol nuŋ ram i hölu nugwön hölɨmön mɨdɨm nugugɨrön, ami nöbö i nugwo nugwidɨx mɨdöŋa.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pol wop mös paŋ mɨdön, Juda nöbö dib mögörɨb aku mɨdim piaku ñɨgö wö rɨm, hö mögum rɨmɨn, yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nɨ nöbö mö an piaku ap gwogwo i rön, nöso auso nöbö mönö rɨg yadim akuyöbö i röd aböi aku, jɨ Juda nöbö dib Jerusalem yöbö piaku nɨ pɨ cɨcɨ nɨgön, pön du Rom gapman nöbö dib piaku nölmä.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 — ausente —
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 — ausente —
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 An Juda ada Nöbö Diba nugwo rɨbyöx gɨba alɨg mɨdöl mönö wä nuŋwa akwör yad nölmön, nɨ nag nɨgöi kɨ. Mönö aku yadɨba mɨ ñɨgö wö rɨmön höiŋö,” röŋa.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Pol aliö rɨmɨn, nugwo paiŋö yadmä, “Nöbö mögörɨb Judia yöbö piaku, kɨ hön mönö köp nölmɨn höm, mönö gwogwo bli yadmɨn, nugwölöl.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Makwam an nugumɨn, Juda nöbö mö piaku piaku magalɨg yadöia, ‘Nöbö mö rɨb nagö yöxlö akuyöbö nugwöi piaku, nöbö mö waiö yöi,’ me röia. Makwam, naŋ mönö naŋa keir yadaŋ, an keir nuguŋö,” rɨmä.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ñɨŋ aliö rön, wop i mönö yajnɨŋö, rön, yad nɨgmä. Yad nɨgim wop akwör, nöbö mö höd hem akuyöbö yöi, mɨ nöbö mö mɨga Pol mɨdöŋ ram aku cɨcɨbö yuö alɨg hö mögum rɨmä. Alön hö mögum rɨm nugugɨrön, Pol nuŋ, God nöbö mö pɨba rön, Ha nuŋwa yad abmɨn, Kiŋ röxg höŋ mönö aku yad nölɨba, Mosɨs aipam, God mönö yadɨb nöbö piaku aipam, maduar ör Jisas al aliö cönɨŋö, rön, kai kɨtim mönö aku ñɨgö yad nölöŋa. Jisas mönö aku yadmön nugwɨŋ, me rön, Pol mönö aku yad nölmɨdmɨn nugugɨrön, naiö röd pöŋa.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Makwam mönö yadöŋ aku, bli yadöŋ akuyöbö nugw pɨmä jɨ bli nugw pölim.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Pol nöbö mö nugw pölim bla ñɨgö yadöŋa, “Maduar ör Inöm Leia nuŋ Aisaia pɨsaŋ mɨdɨm nugugɨrön, nuŋ nöso auso ñɨŋ bla mönö ma yadöŋa.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Mönö aku Aisaia nuŋ God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Nöbö mö bɨlɨk mönö na yadɨl aku
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “Makwam, Juda nöbö mö bɨlɨk nugwi! Ñɨŋ Juda ada, God mönö wä aku röböxöi aku, nuŋ yadmɨn, mönö wä aku Juda nöbö mö yöi möl bli duaŋ nugwön ñɨŋ mönö aku pöñɨŋö,” röŋa.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Pol ñɨgö mönö aku yad pörmɨn nugugɨrön, Juda nöbö mö piaku ñɨŋ keir du gɨrön, paiŋö yadɨm paiŋö yadɨp dumä.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pol taun dib Rom hölɨmön mɨdmɨd ram aku wobön hölɨm gɨr mɨdɨm, kɨm mös yönöŋa. Nöbö mö nugwo nuguba hömɨdim piaku ñɨgö magalɨg yad wahax pön, pɨ ösös rɨ ri aböŋa.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Nöbö mö nugwo hem piaku, God nöbö mö pɨba rön, Ha nuŋwa yad abmɨn, Kiŋ röxg höŋ mönö aku ñɨgö yad nölön, Nöbö Dib Jisas Krais mönö wä aku yad nölön, rɨmɨda. Nuŋ alön rɨmɨdmɨn, Rom gapman nöbö dib bla nugwo yadyöxölim makwam, nuŋ mɨ ususör rön nöbö mö piaku ñɨgö mönö yadön, ödöriö akwör yad nölmɨda.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.