Números 11

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Banai̱saaleeli̱ baatandika kutongana Mukama anategheleei̱ye haabwa bijibu ebi baatu̱ngi̱ye. Obu Mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kwonini. Du̱mbi̱ mulilo ghwa Mukama ghwaka kandi ghwoki̱ya bimui haa bi̱i̱kalo bya kumaliilila kwa hambali baghooneeye.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Obu bantu aba baataaghi̱ye ewaa Musa, aasaba ewaa Mukama kandi mulilo oghu ghwali̱ma.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Tabbela, nanga mulilo ku̱lu̱gha ewaa Mukama ghukaaka mu bantu aba.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Bamui mu banamahanga abaaghendagha na Banai̱saaleeli̱ bakaba babbali̱ye munu kuliya nyama kandi Banai̱saaleeli̱ nabo dhee baatandika kutaagha mbaghila bati, “Tukwekumbula kuliya nyama!
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Twasu̱ki̱ye nsu̱i̱ esi twaliyagha mu nsi ya Mi̱si̱li̱ esi tutaghu̱li̱ye. Twaliyagha dhee cucumba, meloni̱, bu̱tu̱ngu̱lu̱ buunabwana, matu̱ngu̱lu̱ na bu̱tu̱ngu̱lu̱su̱mu̱.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Bhaatu endindi maani̱ ghaatuhooye, muntu taakyabona byokuliya binji, kuuyʼo maanu eni yonkaha!”
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Maanu ekaba esu̱si̱ye nga kasigho kati̱i̱ kanjelu.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Banai̱saaleeli̱ baaghendagha kandi bakumaani̱ya maanu, baghisiya haa lubengo kedha baghisekula mu musekulo. Baaghiteekelagha mu minagha kandi bakolamu keeki̱ kandi syanulagha nga migaati̱ bateekeei̱ye mafu̱ta ghaa biti oli̱va.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Ki̱me kyakakwatagha hambali baghooneeye mukilo, du̱mbi̱ maanu elaghalika hansi.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Musa aaghu̱wa ngoku bantu aba bakwete kutongana, bu̱li̱ omui ali haa mulyango ghwa weema yee. Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi Musa aatamuwa.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Musa aabu̱u̱li̱ya Mukama ati, “Si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe wandeeteeye kijibu kini nangaaki? Nkiki naaku̱koli̱ye ekyakutami̱ye kumpa mulimo ghutimbiikaane ghwa kuba mwebembeli̱ wa bantu bani?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Bantu aba taali̱i̱si̱ye esebo. Buuye ni̱i̱si̱ye nkababyala? Nkiki ki̱leki̱ye nongila oti, ‘Obaheeke haa ki̱ku̱bha kyawe ngoku mukali̱ akuheekagha mwana oghu akwonki̱ya kandi mbaki̱dhi̱ye mu nsi eghi waalahiiye kuha baataata baabo?’
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Buuye nkuuya haa nyama sya kuha bantu aba boona? Bakuukalagha mbataagha nanje bati, ‘Otuhe nyama sya kuliya!’
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Si̱ye nenkaha tankugubha kuba mwebembeli̱ wa bantu aba. Mulimo oghu ghuntimbikilaane kwonini.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Okaakuba haaliikuwo okuntwalikani̱ya otiyo, nkwesengeleei̱ye gutu ongilile kisa kandi onjite bwangu, niikuwo ndeke kubona-bona ntiyo kuloleelela bantu aba.”
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Mukama aaghila Musa ati, “Okumaani̱ye beebembeli̱ nsanju̱ aba omani̱ye nga beebembeli̱ baa Banai̱saaleeli̱. Oleete bantu aba haa weema ya kusanga-sangaanamu kandi beemililʼo naawe.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Nku̱su̱ndu̱ka haa weema eghi kandi mbu̱ghe naawe. Du̱mbi̱ nkuuya haa maani̱ ghaa Mwoyo wanje agha oli nagho kandi nkuha haa maani̱ agha bantu aba. Bakukukoonela haa mulimo ghwa kuloleelela bantu aba, niikuwo oleke kughukola wenkaha.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 “Oghambile Banai̱saaleeli̱ oti, ‘Mweyeli̱ye kweteekani̱li̱ja kilo kya munkiya, nanga mukuliya nyama. Mukama aaghu̱u̱ye ngoku mukwete kutaagha muti, “Tukwekumbula kuliya nyama! Twabaagha kusemeeye mu nsi ya Mi̱si̱li̱!” Nahabweki Mukama akubaha nyama sya kuliya.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Tamukuliya nyama esi haabwa kilo kimui, kedha bibili, kedha bitaano, kedha eku̱mi̱ kedha maku̱mi̱ abili.
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Bhaatu mukuliya nyama esi haabwa kweli̱ kwona, ku̱hi̱ki̱ya sibatami̱ye, nanga mwabhengi̱ye Mukama, oghu aakaaye mu enu̱we kandi mwataagha muti nguli mutaalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱.’ ”
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Musa aaghila Mukama ati, “Ndi hani na basaasa mitwalo nkaagha. Bhaatu niibuwo waaghila oti, ‘Nkubaha nyama sya kuliya haabwa kweli̱ kwona!’
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Buuye nankabha basala bisolo bikaniiye kimui, bantu aba bakugubha kutunga nyama esikubamala? Nankabha bakumaani̱ya nsu̱i̱ syona esili mu nanja, buuye sikugubha kumala bantu aba?”
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Mukama aakuukamu Musa ati, “Buuye mukono ghwa Mukama ghu̱di̱i̱di̱ye? Nahabweki nkaakuba ninaabu̱ghi̱ye majima kedha bisubha okubona!”
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Nahabweki Musa aatuwa kandi aaghambila bantu ebi Mukama aabu̱ghi̱ye. Aakumaani̱ya bengei̱ nsanju̱ baa Banai̱saaleeli̱, beemilila kandi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya weema ehi̱ki̱li̱i̱ye.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Du̱mbi̱ Mukama aasu̱ndu̱ka ali mu kicu kandi aabu̱gha na Musa. Aamuuyʼo ghamui haa maani̱ ghaa Mwoyo agha aabaagha amuhaaye kandi aaghaha bengei̱ nsanju̱ aba. Mwoyo akaba makabaasʼo, baalangilila ebikubʼo, bhaatu tabaatodhi̱ye beeyongela kukikola.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Basaasa babili Elidaadi̱ na Medaadi̱, bakaba batali mu bengei̱ aba, bakaba bati̱ghaaye hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Bakaba bahandi̱i̱ku̱u̱we mu muhendo ghwa bengei̱ nsanju̱ aba, bhaatu ebo bataaghenda haa weema ehi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu nabo dhee baatunga haa maani̱ ghaa Mwoyo oghu kandi baatandika kulanga hambali bantu baghooneeye.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Mutabhana aali̱gi̱ta kandi aaghambila Musa ati, “Elidaadi̱ na Medaadi̱ niibuwo baalangilila hambali bantu baghooneeye.”
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Yosuwa mutabani̱ wa Nu̱u̱ni̱, oghu ku̱lu̱gha mu buujongo buwe aakoonelagha Musa haa mulimo, aaghila ati, “Mukama wanje Musa, obatange.”
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Bhaatu Musa aamughila ati, “Okwatu̱u̱we etima haabwanje? Nkwekumbula bantu baa Mukama boona baba balangi̱ kandi Mukama abaha Mwoyo wee!”
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Du̱mbi̱ Musa na bengei̱ baa Banai̱saaleeli̱ aba boona baakuuka hambali bantu baghooneeye.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Mukama aatuma mwegha kandi ghwahu̱ngi̱ya nkwali ku̱lu̱gha haa nanja. Syasu̱nda hansi hoona kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Nkwali esi syakanila kimui ku̱hi̱ka haai lughendo lwa muntu lwa kilo kimui haa mpande syona hambali baghooneeye.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Bantu aba boona baamuka kilo eki mukilo na ntangaali̱ na kilo ekyalabhi̱yʼo kandi baakumaani̱ya nkwali esi kandi oghu aakumaani̱yagha sikee aasu̱li̱ya haai bighegha eku̱mi̱. Bu̱li̱ muntu aanikila nkwali siye hansi kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali baghooneeye ku̱syomeleli̱ya.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Obu baatandikagha kuliya nyama esi kandi sinali mu kanu̱wa kaabo, Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi aabaha kifubilo kya ndwala yamaani̱ kandi yaata bakani̱ye.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Ki̱bbu̱loti̱-hatava, nanga bakajiikamu bantu bakani̱ye abeekumbuuye kuliya nyama.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Ki̱bbu̱loti̱-hatava, baaghenda Hajelooti̱ kandi baaghoonayo.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.