Números 11

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Banai̱saaleeli̱ baatandika kutongana Mukama anategheleei̱ye haabwa bijibu ebi baatu̱ngi̱ye. Obu Mukama aaghu̱u̱ye eki, aasaaliluwa kwonini. Du̱mbi̱ mulilo ghwa Mukama ghwaka kandi ghwoki̱ya bimui haa bi̱i̱kalo bya kumaliilila kwa hambali baghooneeye.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Obu bantu aba baataaghi̱ye ewaa Musa, aasaba ewaa Mukama kandi mulilo oghu ghwali̱ma.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Tabbela, nanga mulilo ku̱lu̱gha ewaa Mukama ghukaaka mu bantu aba.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Bamui mu banamahanga abaaghendagha na Banai̱saaleeli̱ bakaba babbali̱ye munu kuliya nyama kandi Banai̱saaleeli̱ nabo dhee baatandika kutaagha mbaghila bati, “Tukwekumbula kuliya nyama!
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Twasu̱ki̱ye nsu̱i̱ esi twaliyagha mu nsi ya Mi̱si̱li̱ esi tutaghu̱li̱ye. Twaliyagha dhee cucumba, meloni̱, bu̱tu̱ngu̱lu̱ buunabwana, matu̱ngu̱lu̱ na bu̱tu̱ngu̱lu̱su̱mu̱.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Bhaatu endindi maani̱ ghaatuhooye, muntu taakyabona byokuliya binji, kuuyʼo maanu eni yonkaha!”
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Maanu ekaba esu̱si̱ye nga kasigho kati̱i̱ kanjelu.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Banai̱saaleeli̱ baaghendagha kandi bakumaani̱ya maanu, baghisiya haa lubengo kedha baghisekula mu musekulo. Baaghiteekelagha mu minagha kandi bakolamu keeki̱ kandi syanulagha nga migaati̱ bateekeei̱ye mafu̱ta ghaa biti oli̱va.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Ki̱me kyakakwatagha hambali baghooneeye mukilo, du̱mbi̱ maanu elaghalika hansi.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Musa aaghu̱wa ngoku bantu aba bakwete kutongana, bu̱li̱ omui ali haa mulyango ghwa weema yee. Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi Musa aatamuwa.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Musa aabu̱u̱li̱ya Mukama ati, “Si̱ye mu̱heeleli̱ya waawe wandeeteeye kijibu kini nangaaki? Nkiki naaku̱koli̱ye ekyakutami̱ye kumpa mulimo ghutimbiikaane ghwa kuba mwebembeli̱ wa bantu bani?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Bantu aba taali̱i̱si̱ye esebo. Buuye ni̱i̱si̱ye nkababyala? Nkiki ki̱leki̱ye nongila oti, ‘Obaheeke haa ki̱ku̱bha kyawe ngoku mukali̱ akuheekagha mwana oghu akwonki̱ya kandi mbaki̱dhi̱ye mu nsi eghi waalahiiye kuha baataata baabo?’
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Buuye nkuuya haa nyama sya kuha bantu aba boona? Bakuukalagha mbataagha nanje bati, ‘Otuhe nyama sya kuliya!’
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Si̱ye nenkaha tankugubha kuba mwebembeli̱ wa bantu aba. Mulimo oghu ghuntimbikilaane kwonini.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Okaakuba haaliikuwo okuntwalikani̱ya otiyo, nkwesengeleei̱ye gutu ongilile kisa kandi onjite bwangu, niikuwo ndeke kubona-bona ntiyo kuloleelela bantu aba.”
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Mukama aaghila Musa ati, “Okumaani̱ye beebembeli̱ nsanju̱ aba omani̱ye nga beebembeli̱ baa Banai̱saaleeli̱. Oleete bantu aba haa weema ya kusanga-sangaanamu kandi beemililʼo naawe.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Nku̱su̱ndu̱ka haa weema eghi kandi mbu̱ghe naawe. Du̱mbi̱ nkuuya haa maani̱ ghaa Mwoyo wanje agha oli nagho kandi nkuha haa maani̱ agha bantu aba. Bakukukoonela haa mulimo ghwa kuloleelela bantu aba, niikuwo oleke kughukola wenkaha.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 “Oghambile Banai̱saaleeli̱ oti, ‘Mweyeli̱ye kweteekani̱li̱ja kilo kya munkiya, nanga mukuliya nyama. Mukama aaghu̱u̱ye ngoku mukwete kutaagha muti, “Tukwekumbula kuliya nyama! Twabaagha kusemeeye mu nsi ya Mi̱si̱li̱!” Nahabweki Mukama akubaha nyama sya kuliya.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Tamukuliya nyama esi haabwa kilo kimui, kedha bibili, kedha bitaano, kedha eku̱mi̱ kedha maku̱mi̱ abili.
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Bhaatu mukuliya nyama esi haabwa kweli̱ kwona, ku̱hi̱ki̱ya sibatami̱ye, nanga mwabhengi̱ye Mukama, oghu aakaaye mu enu̱we kandi mwataagha muti nguli mutaalu̱ghi̱ye mu nsi ya Mi̱si̱li̱.’ ”
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa aaghila Mukama ati, “Ndi hani na basaasa mitwalo nkaagha. Bhaatu niibuwo waaghila oti, ‘Nkubaha nyama sya kuliya haabwa kweli̱ kwona!’
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Buuye nankabha basala bisolo bikaniiye kimui, bantu aba bakugubha kutunga nyama esikubamala? Nankabha bakumaani̱ya nsu̱i̱ syona esili mu nanja, buuye sikugubha kumala bantu aba?”
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Mukama aakuukamu Musa ati, “Buuye mukono ghwa Mukama ghu̱di̱i̱di̱ye? Nahabweki nkaakuba ninaabu̱ghi̱ye majima kedha bisubha okubona!”
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Nahabweki Musa aatuwa kandi aaghambila bantu ebi Mukama aabu̱ghi̱ye. Aakumaani̱ya bengei̱ nsanju̱ baa Banai̱saaleeli̱, beemilila kandi beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya weema ehi̱ki̱li̱i̱ye.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Du̱mbi̱ Mukama aasu̱ndu̱ka ali mu kicu kandi aabu̱gha na Musa. Aamuuyʼo ghamui haa maani̱ ghaa Mwoyo agha aabaagha amuhaaye kandi aaghaha bengei̱ nsanju̱ aba. Mwoyo akaba makabaasʼo, baalangilila ebikubʼo, bhaatu tabaatodhi̱ye beeyongela kukikola.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Basaasa babili Elidaadi̱ na Medaadi̱, bakaba batali mu bengei̱ aba, bakaba bati̱ghaaye hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Bakaba bahandi̱i̱ku̱u̱we mu muhendo ghwa bengei̱ nsanju̱ aba, bhaatu ebo bataaghenda haa weema ehi̱ki̱li̱i̱ye. Bhaatu nabo dhee baatunga haa maani̱ ghaa Mwoyo oghu kandi baatandika kulanga hambali bantu baghooneeye.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Mutabhana aali̱gi̱ta kandi aaghambila Musa ati, “Elidaadi̱ na Medaadi̱ niibuwo baalangilila hambali bantu baghooneeye.”
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Yosuwa mutabani̱ wa Nu̱u̱ni̱, oghu ku̱lu̱gha mu buujongo buwe aakoonelagha Musa haa mulimo, aaghila ati, “Mukama wanje Musa, obatange.”
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Bhaatu Musa aamughila ati, “Okwatu̱u̱we etima haabwanje? Nkwekumbula bantu baa Mukama boona baba balangi̱ kandi Mukama abaha Mwoyo wee!”
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Du̱mbi̱ Musa na bengei̱ baa Banai̱saaleeli̱ aba boona baakuuka hambali bantu baghooneeye.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Mukama aatuma mwegha kandi ghwahu̱ngi̱ya nkwali ku̱lu̱gha haa nanja. Syasu̱nda hansi hoona kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali Banai̱saaleeli̱ baghooneeye. Nkwali esi syakanila kimui ku̱hi̱ka haai lughendo lwa muntu lwa kilo kimui haa mpande syona hambali baghooneeye.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Bantu aba boona baamuka kilo eki mukilo na ntangaali̱ na kilo ekyalabhi̱yʼo kandi baakumaani̱ya nkwali esi kandi oghu aakumaani̱yagha sikee aasu̱li̱ya haai bighegha eku̱mi̱. Bu̱li̱ muntu aanikila nkwali siye hansi kweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya hambali baghooneeye ku̱syomeleli̱ya.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Obu baatandikagha kuliya nyama esi kandi sinali mu kanu̱wa kaabo, Mukama aasaaliluwa kwonini na bantu aba kandi aabaha kifubilo kya ndwala yamaani̱ kandi yaata bakani̱ye.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Nahabweki ki̱i̱kalo eki baakighilamu Ki̱bbu̱loti̱-hatava, nanga bakajiikamu bantu bakani̱ye abeekumbuuye kuliya nyama.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Ki̱bbu̱loti̱-hatava, baaghenda Hajelooti̱ kandi baaghoonayo.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.