Atos 27

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fesito aacuuwamu ati batute mu bwati̱, batutwale I̱tale. Paulo na banyankomo banji, baabakwati̱ya mukulu wa baasilikale ki̱ku̱mi̱ li̱i̱na liye Ju̱li̱yasi. Akaba ali wʼomu ki̱bbu̱la baali balu̱ki̱ye li̱i̱na lya mukama Agu̱si̱to.Lughendo lwa Paulo lwa kughenda e Looma|alt="Paul’s journey to Rome" src="TLJHG-K-Paul-RomeBW3D.tif" size="span" ref="Bikoluwa 27:1—28:16"
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to obwalu̱ghagha Adulami̱ti̱ mbughenda kusaalila mu myalo ya kyalo kya Asi̱ya. Du̱mbi̱ twaghenda. Alisitaako Munamakedoni̱ya, oghu akaba alu̱ghi̱ye e Tesolonika aatuhelekela.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kilo ekyalabhi̱yʼo twaki̱dha haa mwalo ghwa Si̱dooni̱. Ju̱li̱yasi oghu, aaghilila Paulo ngughuma aamu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kubungila baabhootu̱ siye niikuwo bakoonele Paulo oghu bamuhe ebi akwetaaghisibuwa.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Obu twalu̱ghi̱ye haala twatodha twani̱i̱na bwati̱ obu. Haabwa kyegha kuhingulana twaghendagha ntwegi̱ma kyalo kya Ki̱pu̱lo, ntukwamila haa luhande lwakiyo olu kyegha kitaabaaghʼo.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Twabhasuka nanja twasaalila haa bi̱si̱yo bya kyalo kya Ki̱li̱ki̱ya na kya Panfu̱li̱ya, twaki̱dha mu kibugha Miila mu kyalo kya Li̱ki̱ya. Twalu̱gha mu bwati̱ obu.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Haala niiyo mukulu wa baasilikale oghu aasangi̱ye bwati̱ buunamu̱li̱to bwa Mi̱si̱li̱ obwaghendagha mu kyalo kya I̱tale mbu̱lu̱gha Alekijandi̱li̱ya, du̱mbi̱ aatulaghila twabu̱ni̱i̱namu.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Haabwa kyegha kutatu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kwanguha, twamala bilo bikani̱ye ntunabona-bona kwisa ku̱ki̱dha haa mwalo ghwa Ku̱ni̱do. Niibuwo twakweme hambali kyegha kitahingulaane, haakpengbu̱ ya kyalo kya Ku̱leete, ekilolaane na mwalo ghwa Salamoone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Twatalibanila kimui ntukwama haakpengbu̱ ya ki̱si̱yo ku̱hi̱ki̱ya obu twaki̱dhi̱ye mu ki̱i̱kalo bakughilaghamu Myalo Esemeeye, haai-haai na tau̱ni̱ ya Laseya.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Twamala bilo bikani̱ye ntunaghenda kandi na lughendo lweyongela kuba lwa kabhi kaamaani̱ na bwile bwa ki̱si̱i̱bo bukaba mbwahooyʼo. Niibuwo Paulo aabahabuuye ati,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Bhaawai̱, ntwaghendi̱ye kabhi kaamaani̱ kakutubʼo mu kihanda. Bwati̱ buni bukubhiiya na bintu ebibulimu bini byona tukubifweluwa kandi na bantu baku̱ku̱wa.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Bhaatu mukulu wa baasilikale mu ki̱i̱kalo kyaku̱u̱ghu̱wa ebi Paulo aamuhanuliiye aaghu̱wa ebyʼoghu aafugagha bwati̱ obu hamui nʼebya mukama wabuwo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Obu baaboone mwalo oghu ghutasemeeye kughuukalʼo mu bwile bwa mbu̱la ekani̱ye obu, banamu̱nji̱ baacuwamu bati tweyongele kughenda. Beeli̱li̱kana bati nkyagubhukaane tu̱ku̱ki̱dha e Foni̱ke, haaliiyo twalindila bwile obu kuhuwʼo. Nanga mwalo ghwa Foi̱ni̱ke kyegha takyaghukwataghʼo, nanga ghukaba ghuli haakpengbu̱ ya kyalo kya Ku̱leete ekyaghu̱swi̱ki̱li̱li̱yagha kyegha kutaghu̱hi̱kʼo.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Obu baaboone mpwegha eghi yaalu̱ghagha eku̱wa ya nanja etakani̱ye, baamanya bati bakugubha ku̱ki̱dha e Foi̱ni̱ke ngoku baabbalagha. Baameena mu maasi kyoma kya bwati̱ eki̱ku̱bwemi̱li̱li̱yaghamu, baatandika kughendela mu maakpengbu̱ ghaa ki̱si̱yo kya kyalo kya Ku̱leete.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tutakaseli̱ye kyegha kyamaani̱ eki baaghilaghamu “Kyelughulu ya bu̱lu̱gha ejooba” kyatwedungilisani̱ya. Kyasila kimui nkisaalila mu kyalo kya Ku̱leete eki.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Kyegha eki kyalu̱mbi̱la kimui bwati̱ bwatu obu ti̱ tutaagubha kweyongela mu maaso, du̱mbi̱ kyatandika kubutwala ngoku kibbali̱ye.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Obu twahi̱ki̱ye haakpengbu̱ ya kaalo aka bakughilaghamu Kahuda, kaatu̱swi̱ki̱li̱li̱ya kyegha eki. Du̱mbi̱ twatandika kutalibana twagubha kubhula mu maasi kaati̱ kaanabwana aka bakubohagha enu̱ma ya buunamu̱li̱to.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Baakahi̱dha baakataahi̱ya mu buunamu̱li̱to obu twabaaghamu niikuwo kataatikaa-tika. Du̱mbi̱ baabuboha na mighuwo ku̱bweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya bwona nanga bakaba boobahi̱ye bati busobola kutomela kisene kya ki̱si̱yo kya kyalo kya Li̱bbi̱ya mbu̱twi̱ka-twi̱ka. Bansu̱ndu̱ki̱ya kitambaala ekikulekagha mpwegha eteghekeeleli̱ya bwati̱ hambali bukughenda, du̱mbi̱ baabuleka kyegha kyakala kubutwala hambali kibbali̱ye.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Kyegha eki kyakala ku̱hu̱ngi̱li̱ya kimui bwati̱ obu, du̱mbi̱ kilo ekyalabhi̱yo balu̱ki̱ baa bwati̱ obu baatandika kukuba-kaka mu maasi bintu ebyabaagha mu bwati̱ omu.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Haa kilo kyakasatu, baakwata na binji haa bintu byʼomu bwati̱ obu baabikuba mu maasi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Obu twamali̱ye bilo bikani̱ye tutaboone nankabha musana kedha nsooli̱ya kandi kyegha nkineeyongelela kimui, twamaniililuwa kimui tuti etu̱we boona tu̱ku̱twi̱ka!
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Twakamali̱ye bilo bikani̱ye tutaliiye haabwa kutuntulila kimui, niibuwo Paulo aamiliiye aaghila ati, “Bhaawai̱, nguli mwaghu̱u̱ye eki naabahanuliiye nti tutalu̱gha e Ku̱leete, tamwangubaaye mu̱tu̱ngi̱ye bu̱lemeeji̱ buni bwona na kufweluwa bintu ebi byona.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Bhaatu mugume, taaliyo na muntu nʼomui oghu aku̱tu̱ku̱wamu bbaa. Kuuyʼo bwati̱ buni bwonkaha niibuwo bukubhiihila kimui.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Eki naakimani̱ye nanga eso mukilo, malai̱ka wa Luhanga wanje oghu nku̱heeleli̱yagha anji̱si̱yʼo,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 angila ati, ‘Paulo, otoobaha. Okwemilila mu maaso ghaa Kai̱saali̱. Luhanga aakughiliiye ngughuma kandi bantu aba boona abali naawe taalimu nʼomui oghu aku̱ku̱wa.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Nahabweki mugume, nanga neesi̱ghi̱ye Luhanga kandi ebi angambiiye ebi niibiyo bikaakubʼo.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Bhaatu kyegha kikunatukuba hantu hoona haa ki̱si̱yo.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Obu syahi̱ki̱ye wi̱i̱ki̱ ebili kyegha eki nkinatutwala, tunali mu nanja Medi̱teleni̱yani̱, saaha nga mukaagha ghwʼekilo haala, balu̱ki̱ aba beeli̱li̱kana bati bali haai ku̱ki̱dha haa ki̱si̱yo.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Baapi̱ma kutobheela kwa maasi agha, baabona sili mi̱ta maku̱mi̱ anaa. Haanu̱ma ya kughendʼo kati̱i̱, baatodha baaghapi̱ma, baabona sili mi̱ta maku̱mi̱ asatu kutobheela.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Haabwa balu̱ki̱ aba kwobaha kyegha ku̱hu̱u̱mi̱li̱ya bwati̱ obu mu bibaale, baatu̱bi̱ka enu̱ma yabuwo byoma bbinaa bi̱lyoti̱ye ebi̱ku̱bwemi̱li̱li̱yagha, baabikuba mu maasi. Baalindilila bwile kukiya.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Balu̱ki̱ aba baalengʼo kuuluka. Baakwata kaati̱ kaanabwana baakalaghaliya mu maasi, mbeekwati̱i̱si̱ya bati baghendi̱ye mu maaso ghaa bwati̱ obu kukuba mu maasi byoma ebi̱ku̱bwemi̱li̱li̱yaghamu.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Niibuwo Paulo aaghi̱li̱ye mukulu wa baasilikale hamui nʼabasilikale ati, “Basaasa aba bataakaaye mu bwati̱ muni, tamukukila bbaa.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Du̱mbi̱ baasilikale aba baajomba-kaka mighuwo eghi ekaba ebohi̱ye haa kaati̱ kaanabwana aka, kaatwikʼo kaasenda.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Bwile mbughenda kukiya, Paulo aabeesengeleli̱ya ati baliye. Aabaghila ati, “Mwamala wi̱i̱ki̱ ebili munali mu tali̱-tali̱ kandi mutaakuliya na kantu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Gutu! Mukubile njoka, mutaku̱wa. Mukwetaaghisibuwa kuliya niikuwo mutunge maani̱. Muleke kweli̱li̱kana muti kyegha kini kikutwitamu muntu nʼomui.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Obu aamali̱ye ku̱bu̱gha atiyo, aakwata mugaati̱, aasi̱i̱ma Luhanga boona banamu̱loli̱ye, aatandika kuliya.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Du̱mbi̱ boona mitima yaabasu̱ndu̱ka munda nabo baaliya.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Etu̱we boona tukaba tuli bantu bi̱ku̱mi̱ bibili nsanju̱ na mukaagha.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Obu bantu boona baamali̱ye kuliya mbaakuta, baakubakaka byokuliya ebyati̱ghaayo mu mansi niikuwo bwati̱ obu buwaawaane.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Obu bwile bwakeeye balu̱ki̱ aba bataamaniilila mwalo, bhaatu baabona ghuli nga musene haa ki̱si̱yo, du̱mbi̱ baacuwamu ku̱su̱kanʼo bwati̱ obu.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Baajomba mighuwo eghi baboheei̱ye byoma ebi bakukubagha mu maasi, baabileka enu̱ma mu maasi. Baasambuula mighuwo eghi baku̱bohi̱yagha bitambaala eghulu ya bwati̱. Du̱mbi̱ baahanika kitambaala kiinamu̱li̱to mu maaso ghaa bwati̱ obu niikuwo mpwegha ebutwale haa ki̱si̱yo.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Bhaatu bwati̱ obu bwahuumila kisene, du̱mbi̱ bwakwatuwa. Ki̱twi̱ke kyʼomumaaso kya bwati̱ obu kyakwatiluwa kimui mu musene kitakugubha kudhinga. Kyegha kyatandika kuhuulila kimui ki̱twi̱ke kya enu̱ma kya bwati̱ obu, ti̱ kyatandika ku̱twi̱ka-twi̱kamu bihande-hande.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Baasilikale aba bakaba bategheki̱ye kwita banyankomo aba niikuwo nʼomui ataahala maasi kuuluka.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Bhaatu mukulu wa baasilikale oghu, haabwa kubbala ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwa Paulo, aabatanga kwita banyankomo aba. Aalaghila abakugubha kuhala maasi ku̱du̱bha kughahalalamu, baki̱dhe haa mwalo.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Abatamani̱ye kuhala maasi balangaale haagu̱u̱li̱ ya bihande-hande bya bwati̱ obu, niikuwo nabo baki̱dhe haa mwalo. Bantu boona niikuwo baaki̱dhi̱ye batiyo kusemeeye kandi baakila.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.