Atos 27

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Fesito aacuuwamu ati batute mu bwati̱, batutwale I̱tale. Paulo na banyankomo banji, baabakwati̱ya mukulu wa baasilikale ki̱ku̱mi̱ li̱i̱na liye Ju̱li̱yasi. Akaba ali wʼomu ki̱bbu̱la baali balu̱ki̱ye li̱i̱na lya mukama Agu̱si̱to.Lughendo lwa Paulo lwa kughenda e Looma|alt="Paul’s journey to Rome" src="TLJHG-K-Paul-RomeBW3D.tif" size="span" ref="Bikoluwa 27:1—28:16"
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Twani̱i̱na bwati̱ buunamu̱li̱to obwalu̱ghagha Adulami̱ti̱ mbughenda kusaalila mu myalo ya kyalo kya Asi̱ya. Du̱mbi̱ twaghenda. Alisitaako Munamakedoni̱ya, oghu akaba alu̱ghi̱ye e Tesolonika aatuhelekela.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kilo ekyalabhi̱yʼo twaki̱dha haa mwalo ghwa Si̱dooni̱. Ju̱li̱yasi oghu, aaghilila Paulo ngughuma aamu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kubungila baabhootu̱ siye niikuwo bakoonele Paulo oghu bamuhe ebi akwetaaghisibuwa.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Obu twalu̱ghi̱ye haala twatodha twani̱i̱na bwati̱ obu. Haabwa kyegha kuhingulana twaghendagha ntwegi̱ma kyalo kya Ki̱pu̱lo, ntukwamila haa luhande lwakiyo olu kyegha kitaabaaghʼo.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Twabhasuka nanja twasaalila haa bi̱si̱yo bya kyalo kya Ki̱li̱ki̱ya na kya Panfu̱li̱ya, twaki̱dha mu kibugha Miila mu kyalo kya Li̱ki̱ya. Twalu̱gha mu bwati̱ obu.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Haala niiyo mukulu wa baasilikale oghu aasangi̱ye bwati̱ buunamu̱li̱to bwa Mi̱si̱li̱ obwaghendagha mu kyalo kya I̱tale mbu̱lu̱gha Alekijandi̱li̱ya, du̱mbi̱ aatulaghila twabu̱ni̱i̱namu.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Haabwa kyegha kutatu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kwanguha, twamala bilo bikani̱ye ntunabona-bona kwisa ku̱ki̱dha haa mwalo ghwa Ku̱ni̱do. Niibuwo twakweme hambali kyegha kitahingulaane, haakpengbu̱ ya kyalo kya Ku̱leete, ekilolaane na mwalo ghwa Salamoone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Twatalibanila kimui ntukwama haakpengbu̱ ya ki̱si̱yo ku̱hi̱ki̱ya obu twaki̱dhi̱ye mu ki̱i̱kalo bakughilaghamu Myalo Esemeeye, haai-haai na tau̱ni̱ ya Laseya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Twamala bilo bikani̱ye ntunaghenda kandi na lughendo lweyongela kuba lwa kabhi kaamaani̱ na bwile bwa ki̱si̱i̱bo bukaba mbwahooyʼo. Niibuwo Paulo aabahabuuye ati,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Bhaawai̱, ntwaghendi̱ye kabhi kaamaani̱ kakutubʼo mu kihanda. Bwati̱ buni bukubhiiya na bintu ebibulimu bini byona tukubifweluwa kandi na bantu baku̱ku̱wa.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Bhaatu mukulu wa baasilikale mu ki̱i̱kalo kyaku̱u̱ghu̱wa ebi Paulo aamuhanuliiye aaghu̱wa ebyʼoghu aafugagha bwati̱ obu hamui nʼebya mukama wabuwo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Obu baaboone mwalo oghu ghutasemeeye kughuukalʼo mu bwile bwa mbu̱la ekani̱ye obu, banamu̱nji̱ baacuwamu bati tweyongele kughenda. Beeli̱li̱kana bati nkyagubhukaane tu̱ku̱ki̱dha e Foni̱ke, haaliiyo twalindila bwile obu kuhuwʼo. Nanga mwalo ghwa Foi̱ni̱ke kyegha takyaghukwataghʼo, nanga ghukaba ghuli haakpengbu̱ ya kyalo kya Ku̱leete ekyaghu̱swi̱ki̱li̱li̱yagha kyegha kutaghu̱hi̱kʼo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Obu baaboone mpwegha eghi yaalu̱ghagha eku̱wa ya nanja etakani̱ye, baamanya bati bakugubha ku̱ki̱dha e Foi̱ni̱ke ngoku baabbalagha. Baameena mu maasi kyoma kya bwati̱ eki̱ku̱bwemi̱li̱li̱yaghamu, baatandika kughendela mu maakpengbu̱ ghaa ki̱si̱yo kya kyalo kya Ku̱leete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Tutakaseli̱ye kyegha kyamaani̱ eki baaghilaghamu “Kyelughulu ya bu̱lu̱gha ejooba” kyatwedungilisani̱ya. Kyasila kimui nkisaalila mu kyalo kya Ku̱leete eki.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Kyegha eki kyalu̱mbi̱la kimui bwati̱ bwatu obu ti̱ tutaagubha kweyongela mu maaso, du̱mbi̱ kyatandika kubutwala ngoku kibbali̱ye.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Obu twahi̱ki̱ye haakpengbu̱ ya kaalo aka bakughilaghamu Kahuda, kaatu̱swi̱ki̱li̱li̱ya kyegha eki. Du̱mbi̱ twatandika kutalibana twagubha kubhula mu maasi kaati̱ kaanabwana aka bakubohagha enu̱ma ya buunamu̱li̱to.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Baakahi̱dha baakataahi̱ya mu buunamu̱li̱to obu twabaaghamu niikuwo kataatikaa-tika. Du̱mbi̱ baabuboha na mighuwo ku̱bweli̱ghi̱i̱li̱li̱ya bwona nanga bakaba boobahi̱ye bati busobola kutomela kisene kya ki̱si̱yo kya kyalo kya Li̱bbi̱ya mbu̱twi̱ka-twi̱ka. Bansu̱ndu̱ki̱ya kitambaala ekikulekagha mpwegha eteghekeeleli̱ya bwati̱ hambali bukughenda, du̱mbi̱ baabuleka kyegha kyakala kubutwala hambali kibbali̱ye.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kyegha eki kyakala ku̱hu̱ngi̱li̱ya kimui bwati̱ obu, du̱mbi̱ kilo ekyalabhi̱yo balu̱ki̱ baa bwati̱ obu baatandika kukuba-kaka mu maasi bintu ebyabaagha mu bwati̱ omu.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Haa kilo kyakasatu, baakwata na binji haa bintu byʼomu bwati̱ obu baabikuba mu maasi.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Obu twamali̱ye bilo bikani̱ye tutaboone nankabha musana kedha nsooli̱ya kandi kyegha nkineeyongelela kimui, twamaniililuwa kimui tuti etu̱we boona tu̱ku̱twi̱ka!
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Twakamali̱ye bilo bikani̱ye tutaliiye haabwa kutuntulila kimui, niibuwo Paulo aamiliiye aaghila ati, “Bhaawai̱, nguli mwaghu̱u̱ye eki naabahanuliiye nti tutalu̱gha e Ku̱leete, tamwangubaaye mu̱tu̱ngi̱ye bu̱lemeeji̱ buni bwona na kufweluwa bintu ebi byona.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Bhaatu mugume, taaliyo na muntu nʼomui oghu aku̱tu̱ku̱wamu bbaa. Kuuyʼo bwati̱ buni bwonkaha niibuwo bukubhiihila kimui.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Eki naakimani̱ye nanga eso mukilo, malai̱ka wa Luhanga wanje oghu nku̱heeleli̱yagha anji̱si̱yʼo,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 angila ati, ‘Paulo, otoobaha. Okwemilila mu maaso ghaa Kai̱saali̱. Luhanga aakughiliiye ngughuma kandi bantu aba boona abali naawe taalimu nʼomui oghu aku̱ku̱wa.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Nahabweki mugume, nanga neesi̱ghi̱ye Luhanga kandi ebi angambiiye ebi niibiyo bikaakubʼo.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Bhaatu kyegha kikunatukuba hantu hoona haa ki̱si̱yo.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Obu syahi̱ki̱ye wi̱i̱ki̱ ebili kyegha eki nkinatutwala, tunali mu nanja Medi̱teleni̱yani̱, saaha nga mukaagha ghwʼekilo haala, balu̱ki̱ aba beeli̱li̱kana bati bali haai ku̱ki̱dha haa ki̱si̱yo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Baapi̱ma kutobheela kwa maasi agha, baabona sili mi̱ta maku̱mi̱ anaa. Haanu̱ma ya kughendʼo kati̱i̱, baatodha baaghapi̱ma, baabona sili mi̱ta maku̱mi̱ asatu kutobheela.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Haabwa balu̱ki̱ aba kwobaha kyegha ku̱hu̱u̱mi̱li̱ya bwati̱ obu mu bibaale, baatu̱bi̱ka enu̱ma yabuwo byoma bbinaa bi̱lyoti̱ye ebi̱ku̱bwemi̱li̱li̱yagha, baabikuba mu maasi. Baalindilila bwile kukiya.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Balu̱ki̱ aba baalengʼo kuuluka. Baakwata kaati̱ kaanabwana baakalaghaliya mu maasi, mbeekwati̱i̱si̱ya bati baghendi̱ye mu maaso ghaa bwati̱ obu kukuba mu maasi byoma ebi̱ku̱bwemi̱li̱li̱yaghamu.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Niibuwo Paulo aaghi̱li̱ye mukulu wa baasilikale hamui nʼabasilikale ati, “Basaasa aba bataakaaye mu bwati̱ muni, tamukukila bbaa.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Du̱mbi̱ baasilikale aba baajomba-kaka mighuwo eghi ekaba ebohi̱ye haa kaati̱ kaanabwana aka, kaatwikʼo kaasenda.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Bwile mbughenda kukiya, Paulo aabeesengeleli̱ya ati baliye. Aabaghila ati, “Mwamala wi̱i̱ki̱ ebili munali mu tali̱-tali̱ kandi mutaakuliya na kantu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Gutu! Mukubile njoka, mutaku̱wa. Mukwetaaghisibuwa kuliya niikuwo mutunge maani̱. Muleke kweli̱li̱kana muti kyegha kini kikutwitamu muntu nʼomui.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Obu aamali̱ye ku̱bu̱gha atiyo, aakwata mugaati̱, aasi̱i̱ma Luhanga boona banamu̱loli̱ye, aatandika kuliya.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Du̱mbi̱ boona mitima yaabasu̱ndu̱ka munda nabo baaliya.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Etu̱we boona tukaba tuli bantu bi̱ku̱mi̱ bibili nsanju̱ na mukaagha.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Obu bantu boona baamali̱ye kuliya mbaakuta, baakubakaka byokuliya ebyati̱ghaayo mu mansi niikuwo bwati̱ obu buwaawaane.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Obu bwile bwakeeye balu̱ki̱ aba bataamaniilila mwalo, bhaatu baabona ghuli nga musene haa ki̱si̱yo, du̱mbi̱ baacuwamu ku̱su̱kanʼo bwati̱ obu.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Baajomba mighuwo eghi baboheei̱ye byoma ebi bakukubagha mu maasi, baabileka enu̱ma mu maasi. Baasambuula mighuwo eghi baku̱bohi̱yagha bitambaala eghulu ya bwati̱. Du̱mbi̱ baahanika kitambaala kiinamu̱li̱to mu maaso ghaa bwati̱ obu niikuwo mpwegha ebutwale haa ki̱si̱yo.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Bhaatu bwati̱ obu bwahuumila kisene, du̱mbi̱ bwakwatuwa. Ki̱twi̱ke kyʼomumaaso kya bwati̱ obu kyakwatiluwa kimui mu musene kitakugubha kudhinga. Kyegha kyatandika kuhuulila kimui ki̱twi̱ke kya enu̱ma kya bwati̱ obu, ti̱ kyatandika ku̱twi̱ka-twi̱kamu bihande-hande.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Baasilikale aba bakaba bategheki̱ye kwita banyankomo aba niikuwo nʼomui ataahala maasi kuuluka.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Bhaatu mukulu wa baasilikale oghu, haabwa kubbala ku̱ki̱li̱ya bwomi̱i̱li̱ bwa Paulo, aabatanga kwita banyankomo aba. Aalaghila abakugubha kuhala maasi ku̱du̱bha kughahalalamu, baki̱dhe haa mwalo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Abatamani̱ye kuhala maasi balangaale haagu̱u̱li̱ ya bihande-hande bya bwati̱ obu, niikuwo nabo baki̱dhe haa mwalo. Bantu boona niikuwo baaki̱dhi̱ye batiyo kusemeeye kandi baakila.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.