Hebreus 11
GOD IMI WENG (TLF) vs NTLH
1 Kale kanube nuyo atamupta, God iyo ilami weng uyo fen waafulan-tema kalaa agelup umdii, nuyo tele utamupta, God imi weng kwep daa-nala, “Mufekmufek numi kopman-temi o,” age-se boyo fen tuluun kopman-tema kalaa age-nulupta, fenan-temup kale, mufekmufek maak uyo God iyo nuyo kopmin-tem bom-balata, nuyo tiin fala utamin-tem albup kuta, nugol utamum. Boyo fen albu ko.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Kale sugayok olal bii-silip bilip iyo utamipta, God imi weng kam agela boyo fen kanubelan-tema kalaa agan-bilipta, God iyo bogo-nala, “Bilip imi aget tem ko kam agan-bilip boyo tambaliim o,” agan-bii-se ko.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Kale nuyo utamupta, God iyo ilami weng uyo waafu-nalata, kanum-nuuba kalaa age-nulupta, nuyo utamupta, God iyo mufekmufek utam-numup binim fen bisop diim kugol weng uta kup bogolata, weng bota tebe-nuluta, abiil so kafin so alugum mufekmufek utaman-bulup boyo telela kosu kalaa age utamsup ko.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Kale Abel iyo utamata e, fen God iyo alba kalaa age-nalata, tolop uyo kulep tal God iyo kobelata, God iyo utamata e, Abel imi tolop kopnela boyo atin tambal ke uta uta ke-nuluta, imi fik Kein imi mufekmufek kulep tal nimi kopnela uyo kubaganu kupkabelu kalaa age-se kale, Abel beyo, fen God iyo alba kalaa agelata, bota God iyo bogobe-nala kano, “Kabo tol tinum kelap o,” age-nala e minte, Abel imi tolop kobela bomi deng uyo tebe-bomta kulu no ke-se kale, Abel iyo kaan-se kuta, kamano koyo imi, fen God iyo alba kalaa age-se kuso imi kuguup kusino bota tebe-nuluta, nuyo ilep tambal uyo kafale-bo ko.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Kale minte nuubuta, Enok yagal mungkup utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa agelata, God iyo dupkala kaansaala binim kale, Enok iyo kafan so bom-salata, God iyo tebe ilum so duptamo abiil tigiin unata, ipkumal iyo tebe fen-biita atamin-tem ke-silip kale, God imi suuk kon tem uyo bogo-nulu kano,
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Kale kanube unang tinum iyo, yang God imi mep so unum o agelip umdii, unang tinum bilip iyo utamipta, fen God iyo alba kalaa age-nilip e minte, utamipta, unang tinum God imi finang meng tala iyo God iyo tebe kuguup tambal uyo kupka-em-nuuba kalaa age no ke-nilipta, no God imi mep so uyo no aman duga-emin o ageta kale minte, tinum iyo boyo kanupmin-tem kelip umdii, bota God iyo deng tebeman-temaala ko.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Kale nuubu nala tam God imi Noa bogobe-nala, “Son-temu uyo, mufekmufek uyo kanum mitam tabon-temu o,” agesa uyo, kota Noa iyo ilami tiin fala utamin-tem kuta, iyo utamata, God imi kam agela boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, God imi weng bota tinangku-nalata, sip ko age bot afek uyo dinan-bii ko-nalata, ilami kalel man iyo kulep tam sip afek tem kutam iinata kale, ok uyo tebe anolu kaansaalip kale, Noa ilami kuguup kanu-be bota tebe-nuluta, alugum kafin diim unang tinum imi kafalebe-nulu kano, “Ibo kuguup mafak kanu-bilip o,” agan-bii-suu kale, God iyo Noa imi utamata, God iyo fen kanubelan-tema kalaa agan-be bota God iyo, “Noa beyo tol tinum o,” age-se kale, mungkup alugum unang tinum utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa agan-bilip uyo, God iyo tebe, “Bilip iyo tol unang tinum o,” agan-bom no kem-nuuba ko.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Sugayok uyo God iyo, kafin maak Abraham ilami kup kobelan o age-nalata, kota Abraham iyo bogobelata, utamata e, God ilami weng kwep daala boyo fen kopnelan-tema kalaa age-nalata, Abraham iyo God imi weng uyo waafu-nalata, ilami abiip uyo kupkaa daagina kuta, iyo utamata, niyo dogap iinon o ageta talan-bii kalaa agesaala binim ko.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Kale kafin boyo tinum miit maak imi kuta, Abraham iyo utamata, kafin boyo fen God iyo kopnelan-tema kalaa age-nalata, abiip simanim tinum ilatap abiin mafak uyo ton-nalata, am tambaliim de-nama binim sel am kutam kal Aisak so e minte Jekop sino iyo bii-silip kale, sugayok God ilami suuk kon tem uyo alop bilip imi sang uyo bogo-nala, “Kapmi man ilop so ulimal ibo kafin boyo kulan-temip o,” age-se ko.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Kale Abraham iyo son-temu nala no abiip afalik nan-tema umi aget uta fugun-bom-nalata, fen-nuuba kuta, abiip afek bomi aget fugun-nuuba uyo ugulumi migik kale, God maagup ita kup abiip afek telelamin bomi aget uyo fuguno, kanubelan-temi kalaa age-nalata, yagal telela kosa kale, ise abiip afalik boyo suun abiip ko.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Kale Abraham iyo tinum usom ke-nalata, dogobe man iyo do-nama binim kela e minte, Sara ugol fuunan no ke-nuluta, dogobe man iyo do-numu binim kelu kuta, God iyo utamata e, Abraham iyo utamata, God imi, “Kanubelan-temi o,” age weng kwep daa-se boyo fen kanubelan-tema kalaa agela kalaa age-nalata, God yagal Abraham iyo titil kobelata, man iyo do-se ko.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Kale tinum maagup Abraham beyo, tinum usoman mep so kaanan o angba umi diim kota man ilop deng mit kal uyo kutelata, tinum miit uyo mitam sengan-nuluta, iit abiil tigiin biningok mobu ulutap aa-e min, daak yol ok kan tem umi ok diniing tem ulutap uyo dogobeta tiki-namap binim kesip ko.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Kale Abel so Noa so Abraham so iyo utamipta, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, bota kup waafuu kwep tam tam top kaana kaana ke-bii-silip kale, God imi bogo-nala, “Mufekmufek tambal kobelan-temi o,” age-se boyo kafin diim komi bii-silip uyo bilip iyo boyo kusaalip binim kale, bilip iyo tinum imi utamipta, boyo simanim kal talan-bo kalaa angbip ulutap ke-bom-nilipta, deng taban-bii-silip kale, weng uyo tol bogo-nilip e, “Nuyo ise kafin kaa albup koyo abiip maak tinum ilitap ke-bom albup kale, nuyo kuun tinum kale, tal kafin diim koyo bii ilugolan-temaalup o,” agan-bii-silip ko.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Kale nugol utamupta, tinum kanupmin weng bagan-bilip iyo, fen-bom-nulup kafin maak kulupta, bota nulumi kafin aligaap keluk o age-nilipta, kam agan-bii-silip kalaa agelan-temup kale,
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 kanube imi aget fugunin uyo, siin ilimi abiip kupkaa ti-silip bomi aget uyo fugun-bii-silip nimnam, asok unemin umi ilep uyo albu kale, unemsip kuta,
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 boyo kanumsaalip kale, imi aget fugunin uyo kafin migik maak atin tambal kup tebesu umi aget uta fugun-bom-nilipta kale, boyo ki abiil tigiin uta kale, God iyo abiip afalik maak telela kobe-se ko. Kale ise tinum bilip iyo bogo-nilip kano, “Kabo numi God o,” agan-bii-silip uyo, God iyo bilip imi deng uyo tebe-bom bogo-nala e, “Ibo nalami unang tinum o,” agan-bii-se ko.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abraham imi aget fugunin uyo, “Kanube man beyo angkoli umdii, atin kaanan-tema kuta, God iyo tii asok dufola fen-nalata, man ilop kutela tinum miit ugilan-temu o,” age-nalata, sagam uyo ku fiko angkolan o agan-salata, God iyo tebe fegelebe-se kale, boyo ki fen Abraham iyo man iyo begel ilet tem ilo asok ulaa dep mitam e tilin tap ke-se ko.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Kale Aisak iyo utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, ilami man Jekop so Iso so alop iyo Jekop isiik sagaal kwep yak imi dubom diim daa bogobe-nala e, “Son-temu uyo, God iyo kuguup tambal tambal uyo kabo kupkakeman-tema o,” age-nala e minte, Iso yagal mungkup kanube bogobe no ke-se ko.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Kale biiluta, Jekop iyo utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nala e, kota atin mep so kaanan o angbi kalaa age-nala e, kota kul kwep yak ilami man Josep imi man alop imi dubom diim daa-nala e, alop iyo maak imi bogobe yakyak ke-nala e, “Son-temu uyo, God iyo dogonupmin dogonupmin kuguup tambal tambal uyo kupka-eman-tema o,” age bogobe-nala e, Jekop iyo kafung ku mo fen-nala e, suk mo-bom God imi deng uyo tebe-bom-nala e, beten kema ko.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Kale biiluta, Josep yagal mungkup utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, kota mep so kaanan o angbi kalaa age-nala e bogola, “Son-temu uyo, Israel kasel ibo kafin Isip koyo kupkaa unon-temip kale, niyo kaanan-temi uyo, nimi dam so kun so uyo kulep tolip atatanu biiluta, ipmi kafin Isip komi kupkaa unon-temip kota, kulep unanbu no kafin Kenan kugol kubalin o,” age baga-ema ko.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Kale nuubipta, Isip kasel imi kamok king iyo ulo maak kwep daa-nala e, “Israel kasel ipmi man tinum fogolip uyo anolip kaanamin o,” agesata, tam Moses iyo ogen aalap iyo do-nilipta, atamipta e, man tambal ko age migik kalaa age-nilip e, agam iyo king imi ulo umi atul uyo finano-nimip binim, utamipta e, God iyo nuyo tiin molan-tema kalaa age-nilipta, agam iyo tebe man iyo dep no daalip bantap bii kayop asuno kota dakan ke-se ko.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Kale Moses iyo mitam fito ko-nala e, utamata, fen God iyo tii Israel kayaak niyo dong dogopnelan-tema kalaa age-nala e, kek kek iyo bogo-nilip kano, “Kabo Isip umi king imi man unang umi man o,” nagan-kalin ba o age-nalata, king imi man unang uyo kupka-se kale,
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 bomi magam uyo ki, Moses imi aget fugunin uyo, “Yak Isip kasel imi iibak tem kwek iini fengmin kuguup umi waafuu kwep tebe-bom kuun umi deng taban kwep top iip daagamin boyo kupka-nilita, yak God imi unang tinum ko age Israel kasel imi tem iinita, iso niso kaal fuyap uyo kuga-bom umtal dagaman-temup bota tambaliim o,” age-nalata kale,
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 imi aget fugunin uyo ki, “Kanube niyo Isip kasel imi king man unang uso afaat nan-temup bole, niyo mani so mufekmufek kwiin tagang so uyo kwaaman-temi kale minte, kupkaa yak God imi unang tinum imi tem iini Isip unang tinum iyo tebe weng mafak kupkane-bom God imi tinum ulaa du daala tolon-tema bemi kanu-eman-temip ulutap keneman-temip kuta, weng mafak kupkanemin bo saak kuso abo fiilmin ba kale, God imi mufekmufek tambal kopnelan-tema bota tebe-nuluta, Isip kasel imi mani so mufekmufek so boyo kubaganu kupkabelan-temu o,” age-nalata, Moses iyo kanu-bii-se ko.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Kale Moses iyo utamata, fen God iyo tii niyo dong dogopnelan-tema kalaa age-nalata, king bemi olsak tebemin bomi atul uyo finano-nama binim kota tam abe Isip uyo kupka-nala e, daagina kale, God beyo tiin kan tinum kuta, Moses ita ilami tiin fala atamin tap ke-nalata, titil fagaa un-se ko.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Kale Moses iyo utamata, God iyo ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, Israel kasel imi bogobe-nala e, “Ensel tebe alugum man diil imi an tolon-tema beyo tal numi am mep so uyo tolon-tema kale, nuyo Pasova ko age uk kugan kupkamin umi kong sipsip uyo ano-nulup isak uyo kulu feletalup yak nulumi amitung diim abe yakyak kelan-temu uta, ensel iyo tal utam-nalata, uk kugan imola nuyo waalanan-temup o,” age-nalata, baga-emsa ko.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Kale Israel kasel iyo utamipta, God iyo fen nuyo dong dogobela unon-temup kalaa age-nilipta, tam tam no Yol Ok Isagulut o agan-nuubip umi kan tem tamipta, ok uyo ilo ko kamet iinu katop iinu kelu kafin danganu umi diim ku-tele yak iinipta minte, Isip kasel igil boyo mungkup kanube-numup ko age yak iip tamipta, ok uyo kamet tulu katop tulu ke imdaak tamalu ok tebe mimilepmuta, kaan-silip ko.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Kale Israel kasel iyo utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, abiip afalik Jeriko umi tuum daam fogosip uyo fufala unemin kup bii am ban kal kelipta, tuum daam fogosip uyo balaa kumen daak abe-suu ko.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Kale Rahap boyo sa dagamin unang kuta, utamuta e, Israel kasel imi God beyo niyo tiin mo no kelan-tema kalaa age-nuluta, boyo tebe Israel kasel imi tinum alop maak imdalip tal Jeriko kasel imi im-kugu-bilip iyo dong dogobeluta, un-silip utamta, Israel kasel tebe tal God imi weng kwaasulemin unang tinum ko age Jeriko kasel fogolip binimansip uyo, unang boyo uso ungkwalip kaansaalu ko.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Kuta kamano koyo niyo intap weng uta maak so tifili top unon-temu a? Koyo taem uyo duumatanu kalaa age-nilita, niyo Gideon so Barak so Samson so Jepta so Devit so Samuel so God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum so bilip imi sang uyo maak bogolan-temaali ko.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Kale unang tinum bilip iyo utamipta, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, iip maak iyo waasi uyo dinan-bom-nilip e, kamok king kwiin tagang imi waasi dinan-kalin tinum iyo kubaganip imkaa ita ita ke-bilip e minte, iip maak iyo kuguup tambal uyo ke-bilipta, God iyo weng kwep daa, “Kanubelan-temi o,” age-se uyo mungkup kanube dong daga-e-bala e minte, iip maak iyo tebe God iyo aman duga-e-bilipta, layon ko age pusi afek umi olsak uyo kupkan kebelata, tebe tinum iyo maak angkolu no kemsaalu ko.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Kale unang tinum iip maak bilip iyo waasi tebe kululip at tiil iinon agin kuta, God tebe dong dogobela yang waalana-bala, iip maak iyo waasi iyo tebe, benat ko age un kong tuup anolum o agan-kalip e, God tebe dong dogobela waalana-bala, iip maak iyo titil binim kesip kuta, aaltam kota tal God imi diim kal titil uyo kuga-bala, iip maak iyo mitam titil faga-nilipta, waasi dinan-kalin tinum ke-nilipta, abiip maak maak imi waasi dinan-kalin iso dinan-bom-nilip e, ita ita ke-bala no ke-bii-silip kale,
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 man iip maak maak kaanbip imi ogenal iyo utamipta, God beyo tii dong dogobelan-tema kalaa agan-bilip kalaa age-nalata, God iyo asok imi man iyo ifobela tigi molipta, ogenal iyo asok tiin mo-bii-silip ko.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Kale minte God imi ilak dolin iip maak iyo waasi iyo tebe weng mafak kupka-e-bom min, saal daga-bom min ke-bilip umi aget iluum uta kuga-bilip e minte, waasi iyo sen ko age ain sok uyo kulu iip maak iyo de kulep no kalabus am to-bom-nilip e,
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 tuum kulu iip maak iyo anolip kaana-bilip e minte, waasi iyo so uta kulu tinum iip maak iyo iip kalagal milto atuk so atuk so kulep to-bom-nilip e, iip maak iyo benat ko age un kong tuup aa-bom no ke-bii-silip ko. Kale unang tinum God imi ilak dolin iip maak maak bilip imi waasi iyo tebe-nilipta, atin kuguup mafak uyo kupka-e-bilipta, aget iluum kup kuga-bom-nilip e, imi diim uyo mufekmufek uyo atin duumatan-bom-nilipta, ilim kasaak binim kale, sipsip so meme so umi kaal uta ilim kelu migi-bii tiinan-bii-silip ko.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Kale waasi iyo tebe kuguup mafak uyo kupka-e-bilipta, no abe tinum binim iibaan kugol waana-bala, no amdu tigiin kal waana-bala, no tuum tem kal waana-bala, minte iip maak iyo no mamal tem kal waana-bala no ke-bii-silip ko. Kale unang tinum kanupmin ko God imi ilak do kuguup tambal waafulin bilip iyo yak kafin diim komi unang tinum kuguup mafak waafulin bilip imi diim kal bii-silip kuta, kafin diim unang tinum iyo utamipta, nugumal bilip iyo unang tinum tambal kalaa agan-biisaalip ko.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Kale ise alugum unang tinum God imi ilak do-silip bilip iyo utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, bota God imi tiin diim uyo win tambal uyo ku-silip kuta, kuguup tambal ko siin God imi bogobe-nala, “Kobelan-temi o,” age-se uyo kulin-tem som-nilipta kale,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 bomi magam uyo dok uta ba kale, God imi aget fugunin tambal uyo kulbu kale, sugayok Krais iyo tilin-tem bom-salata, God imi ilak dolin unang tinum bilip ita nuyo imkan ke-nilipta, isiik bon tem nota atin tambaliim ke-nilipta, kulan-temaalip binim kale, fen-silipta, nugol mitam kwek no kelupta, iso nuso kwego dego ke atin tambal kup ke-nulupta, kulan-temup kale, sugayok uyo God iyo, bomi kanubelan-temip bota tambaliim kalaa age-nalata, numi abiin tonan-temup maak uyo telela kobesa ko.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.