Hebreus 11
GOD IMI WENG (TLF) vs NAA
1 Kale kanube nuyo atamupta, God iyo ilami weng uyo fen waafulan-tema kalaa agelup umdii, nuyo tele utamupta, God imi weng kwep daa-nala, “Mufekmufek numi kopman-temi o,” age-se boyo fen tuluun kopman-tema kalaa age-nulupta, fenan-temup kale, mufekmufek maak uyo God iyo nuyo kopmin-tem bom-balata, nuyo tiin fala utamin-tem albup kuta, nugol utamum. Boyo fen albu ko.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Kale sugayok olal bii-silip bilip iyo utamipta, God imi weng kam agela boyo fen kanubelan-tema kalaa agan-bilipta, God iyo bogo-nala, “Bilip imi aget tem ko kam agan-bilip boyo tambaliim o,” agan-bii-se ko.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Kale nuyo utamupta, God iyo ilami weng uyo waafu-nalata, kanum-nuuba kalaa age-nulupta, nuyo utamupta, God iyo mufekmufek utam-numup binim fen bisop diim kugol weng uta kup bogolata, weng bota tebe-nuluta, abiil so kafin so alugum mufekmufek utaman-bulup boyo telela kosu kalaa age utamsup ko.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Kale Abel iyo utamata e, fen God iyo alba kalaa age-nalata, tolop uyo kulep tal God iyo kobelata, God iyo utamata e, Abel imi tolop kopnela boyo atin tambal ke uta uta ke-nuluta, imi fik Kein imi mufekmufek kulep tal nimi kopnela uyo kubaganu kupkabelu kalaa age-se kale, Abel beyo, fen God iyo alba kalaa agelata, bota God iyo bogobe-nala kano, “Kabo tol tinum kelap o,” age-nala e minte, Abel imi tolop kobela bomi deng uyo tebe-bomta kulu no ke-se kale, Abel iyo kaan-se kuta, kamano koyo imi, fen God iyo alba kalaa age-se kuso imi kuguup kusino bota tebe-nuluta, nuyo ilep tambal uyo kafale-bo ko.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Kale minte nuubuta, Enok yagal mungkup utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa agelata, God iyo dupkala kaansaala binim kale, Enok iyo kafan so bom-salata, God iyo tebe ilum so duptamo abiil tigiin unata, ipkumal iyo tebe fen-biita atamin-tem ke-silip kale, God imi suuk kon tem uyo bogo-nulu kano,
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Kale kanube unang tinum iyo, yang God imi mep so unum o agelip umdii, unang tinum bilip iyo utamipta, fen God iyo alba kalaa age-nilip e minte, utamipta, unang tinum God imi finang meng tala iyo God iyo tebe kuguup tambal uyo kupka-em-nuuba kalaa age no ke-nilipta, no God imi mep so uyo no aman duga-emin o ageta kale minte, tinum iyo boyo kanupmin-tem kelip umdii, bota God iyo deng tebeman-temaala ko.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Kale nuubu nala tam God imi Noa bogobe-nala, “Son-temu uyo, mufekmufek uyo kanum mitam tabon-temu o,” agesa uyo, kota Noa iyo ilami tiin fala utamin-tem kuta, iyo utamata, God imi kam agela boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, God imi weng bota tinangku-nalata, sip ko age bot afek uyo dinan-bii ko-nalata, ilami kalel man iyo kulep tam sip afek tem kutam iinata kale, ok uyo tebe anolu kaansaalip kale, Noa ilami kuguup kanu-be bota tebe-nuluta, alugum kafin diim unang tinum imi kafalebe-nulu kano, “Ibo kuguup mafak kanu-bilip o,” agan-bii-suu kale, God iyo Noa imi utamata, God iyo fen kanubelan-tema kalaa agan-be bota God iyo, “Noa beyo tol tinum o,” age-se kale, mungkup alugum unang tinum utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa agan-bilip uyo, God iyo tebe, “Bilip iyo tol unang tinum o,” agan-bom no kem-nuuba ko.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Sugayok uyo God iyo, kafin maak Abraham ilami kup kobelan o age-nalata, kota Abraham iyo bogobelata, utamata e, God ilami weng kwep daala boyo fen kopnelan-tema kalaa age-nalata, Abraham iyo God imi weng uyo waafu-nalata, ilami abiip uyo kupkaa daagina kuta, iyo utamata, niyo dogap iinon o ageta talan-bii kalaa agesaala binim ko.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Kale kafin boyo tinum miit maak imi kuta, Abraham iyo utamata, kafin boyo fen God iyo kopnelan-tema kalaa age-nalata, abiip simanim tinum ilatap abiin mafak uyo ton-nalata, am tambaliim de-nama binim sel am kutam kal Aisak so e minte Jekop sino iyo bii-silip kale, sugayok God ilami suuk kon tem uyo alop bilip imi sang uyo bogo-nala, “Kapmi man ilop so ulimal ibo kafin boyo kulan-temip o,” age-se ko.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Kale Abraham iyo son-temu nala no abiip afalik nan-tema umi aget uta fugun-bom-nalata, fen-nuuba kuta, abiip afek bomi aget fugun-nuuba uyo ugulumi migik kale, God maagup ita kup abiip afek telelamin bomi aget uyo fuguno, kanubelan-temi kalaa age-nalata, yagal telela kosa kale, ise abiip afalik boyo suun abiip ko.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Kale Abraham iyo tinum usom ke-nalata, dogobe man iyo do-nama binim kela e minte, Sara ugol fuunan no ke-nuluta, dogobe man iyo do-numu binim kelu kuta, God iyo utamata e, Abraham iyo utamata, God imi, “Kanubelan-temi o,” age weng kwep daa-se boyo fen kanubelan-tema kalaa agela kalaa age-nalata, God yagal Abraham iyo titil kobelata, man iyo do-se ko.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Kale tinum maagup Abraham beyo, tinum usoman mep so kaanan o angba umi diim kota man ilop deng mit kal uyo kutelata, tinum miit uyo mitam sengan-nuluta, iit abiil tigiin biningok mobu ulutap aa-e min, daak yol ok kan tem umi ok diniing tem ulutap uyo dogobeta tiki-namap binim kesip ko.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Kale Abel so Noa so Abraham so iyo utamipta, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, bota kup waafuu kwep tam tam top kaana kaana ke-bii-silip kale, God imi bogo-nala, “Mufekmufek tambal kobelan-temi o,” age-se boyo kafin diim komi bii-silip uyo bilip iyo boyo kusaalip binim kale, bilip iyo tinum imi utamipta, boyo simanim kal talan-bo kalaa angbip ulutap ke-bom-nilipta, deng taban-bii-silip kale, weng uyo tol bogo-nilip e, “Nuyo ise kafin kaa albup koyo abiip maak tinum ilitap ke-bom albup kale, nuyo kuun tinum kale, tal kafin diim koyo bii ilugolan-temaalup o,” agan-bii-silip ko.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Kale nugol utamupta, tinum kanupmin weng bagan-bilip iyo, fen-bom-nulup kafin maak kulupta, bota nulumi kafin aligaap keluk o age-nilipta, kam agan-bii-silip kalaa agelan-temup kale,
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 kanube imi aget fugunin uyo, siin ilimi abiip kupkaa ti-silip bomi aget uyo fugun-bii-silip nimnam, asok unemin umi ilep uyo albu kale, unemsip kuta,
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 boyo kanumsaalip kale, imi aget fugunin uyo kafin migik maak atin tambal kup tebesu umi aget uta fugun-bom-nilipta kale, boyo ki abiil tigiin uta kale, God iyo abiip afalik maak telela kobe-se ko. Kale ise tinum bilip iyo bogo-nilip kano, “Kabo numi God o,” agan-bii-silip uyo, God iyo bilip imi deng uyo tebe-bom bogo-nala e, “Ibo nalami unang tinum o,” agan-bii-se ko.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abraham imi aget fugunin uyo, “Kanube man beyo angkoli umdii, atin kaanan-tema kuta, God iyo tii asok dufola fen-nalata, man ilop kutela tinum miit ugilan-temu o,” age-nalata, sagam uyo ku fiko angkolan o agan-salata, God iyo tebe fegelebe-se kale, boyo ki fen Abraham iyo man iyo begel ilet tem ilo asok ulaa dep mitam e tilin tap ke-se ko.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Kale Aisak iyo utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, ilami man Jekop so Iso so alop iyo Jekop isiik sagaal kwep yak imi dubom diim daa bogobe-nala e, “Son-temu uyo, God iyo kuguup tambal tambal uyo kabo kupkakeman-tema o,” age-nala e minte, Iso yagal mungkup kanube bogobe no ke-se ko.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Kale biiluta, Jekop iyo utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nala e, kota atin mep so kaanan o angbi kalaa age-nala e, kota kul kwep yak ilami man Josep imi man alop imi dubom diim daa-nala e, alop iyo maak imi bogobe yakyak ke-nala e, “Son-temu uyo, God iyo dogonupmin dogonupmin kuguup tambal tambal uyo kupka-eman-tema o,” age bogobe-nala e, Jekop iyo kafung ku mo fen-nala e, suk mo-bom God imi deng uyo tebe-bom-nala e, beten kema ko.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Kale biiluta, Josep yagal mungkup utamata, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, kota mep so kaanan o angbi kalaa age-nala e bogola, “Son-temu uyo, Israel kasel ibo kafin Isip koyo kupkaa unon-temip kale, niyo kaanan-temi uyo, nimi dam so kun so uyo kulep tolip atatanu biiluta, ipmi kafin Isip komi kupkaa unon-temip kota, kulep unanbu no kafin Kenan kugol kubalin o,” age baga-ema ko.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Kale nuubipta, Isip kasel imi kamok king iyo ulo maak kwep daa-nala e, “Israel kasel ipmi man tinum fogolip uyo anolip kaanamin o,” agesata, tam Moses iyo ogen aalap iyo do-nilipta, atamipta e, man tambal ko age migik kalaa age-nilip e, agam iyo king imi ulo umi atul uyo finano-nimip binim, utamipta e, God iyo nuyo tiin molan-tema kalaa age-nilipta, agam iyo tebe man iyo dep no daalip bantap bii kayop asuno kota dakan ke-se ko.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Kale Moses iyo mitam fito ko-nala e, utamata, fen God iyo tii Israel kayaak niyo dong dogopnelan-tema kalaa age-nala e, kek kek iyo bogo-nilip kano, “Kabo Isip umi king imi man unang umi man o,” nagan-kalin ba o age-nalata, king imi man unang uyo kupka-se kale,
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 bomi magam uyo ki, Moses imi aget fugunin uyo, “Yak Isip kasel imi iibak tem kwek iini fengmin kuguup umi waafuu kwep tebe-bom kuun umi deng taban kwep top iip daagamin boyo kupka-nilita, yak God imi unang tinum ko age Israel kasel imi tem iinita, iso niso kaal fuyap uyo kuga-bom umtal dagaman-temup bota tambaliim o,” age-nalata kale,
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 imi aget fugunin uyo ki, “Kanube niyo Isip kasel imi king man unang uso afaat nan-temup bole, niyo mani so mufekmufek kwiin tagang so uyo kwaaman-temi kale minte, kupkaa yak God imi unang tinum imi tem iini Isip unang tinum iyo tebe weng mafak kupkane-bom God imi tinum ulaa du daala tolon-tema bemi kanu-eman-temip ulutap keneman-temip kuta, weng mafak kupkanemin bo saak kuso abo fiilmin ba kale, God imi mufekmufek tambal kopnelan-tema bota tebe-nuluta, Isip kasel imi mani so mufekmufek so boyo kubaganu kupkabelan-temu o,” age-nalata, Moses iyo kanu-bii-se ko.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Kale Moses iyo utamata, fen God iyo tii niyo dong dogopnelan-tema kalaa age-nalata, king bemi olsak tebemin bomi atul uyo finano-nama binim kota tam abe Isip uyo kupka-nala e, daagina kale, God beyo tiin kan tinum kuta, Moses ita ilami tiin fala atamin tap ke-nalata, titil fagaa un-se ko.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Kale Moses iyo utamata, God iyo ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nalata, Israel kasel imi bogobe-nala e, “Ensel tebe alugum man diil imi an tolon-tema beyo tal numi am mep so uyo tolon-tema kale, nuyo Pasova ko age uk kugan kupkamin umi kong sipsip uyo ano-nulup isak uyo kulu feletalup yak nulumi amitung diim abe yakyak kelan-temu uta, ensel iyo tal utam-nalata, uk kugan imola nuyo waalanan-temup o,” age-nalata, baga-emsa ko.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Kale Israel kasel iyo utamipta, God iyo fen nuyo dong dogobela unon-temup kalaa age-nilipta, tam tam no Yol Ok Isagulut o agan-nuubip umi kan tem tamipta, ok uyo ilo ko kamet iinu katop iinu kelu kafin danganu umi diim ku-tele yak iinipta minte, Isip kasel igil boyo mungkup kanube-numup ko age yak iip tamipta, ok uyo kamet tulu katop tulu ke imdaak tamalu ok tebe mimilepmuta, kaan-silip ko.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Kale Israel kasel iyo utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, abiip afalik Jeriko umi tuum daam fogosip uyo fufala unemin kup bii am ban kal kelipta, tuum daam fogosip uyo balaa kumen daak abe-suu ko.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Kale Rahap boyo sa dagamin unang kuta, utamuta e, Israel kasel imi God beyo niyo tiin mo no kelan-tema kalaa age-nuluta, boyo tebe Israel kasel imi tinum alop maak imdalip tal Jeriko kasel imi im-kugu-bilip iyo dong dogobeluta, un-silip utamta, Israel kasel tebe tal God imi weng kwaasulemin unang tinum ko age Jeriko kasel fogolip binimansip uyo, unang boyo uso ungkwalip kaansaalu ko.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Kuta kamano koyo niyo intap weng uta maak so tifili top unon-temu a? Koyo taem uyo duumatanu kalaa age-nilita, niyo Gideon so Barak so Samson so Jepta so Devit so Samuel so God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum so bilip imi sang uyo maak bogolan-temaali ko.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Kale unang tinum bilip iyo utamipta, God ilami weng boyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, iip maak iyo waasi uyo dinan-bom-nilip e, kamok king kwiin tagang imi waasi dinan-kalin tinum iyo kubaganip imkaa ita ita ke-bilip e minte, iip maak iyo kuguup tambal uyo ke-bilipta, God iyo weng kwep daa, “Kanubelan-temi o,” age-se uyo mungkup kanube dong daga-e-bala e minte, iip maak iyo tebe God iyo aman duga-e-bilipta, layon ko age pusi afek umi olsak uyo kupkan kebelata, tebe tinum iyo maak angkolu no kemsaalu ko.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Kale unang tinum iip maak bilip iyo waasi tebe kululip at tiil iinon agin kuta, God tebe dong dogobela yang waalana-bala, iip maak iyo waasi iyo tebe, benat ko age un kong tuup anolum o agan-kalip e, God tebe dong dogobela waalana-bala, iip maak iyo titil binim kesip kuta, aaltam kota tal God imi diim kal titil uyo kuga-bala, iip maak iyo mitam titil faga-nilipta, waasi dinan-kalin tinum ke-nilipta, abiip maak maak imi waasi dinan-kalin iso dinan-bom-nilip e, ita ita ke-bala no ke-bii-silip kale,
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 man iip maak maak kaanbip imi ogenal iyo utamipta, God beyo tii dong dogobelan-tema kalaa agan-bilip kalaa age-nalata, God iyo asok imi man iyo ifobela tigi molipta, ogenal iyo asok tiin mo-bii-silip ko.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Kale minte God imi ilak dolin iip maak iyo waasi iyo tebe weng mafak kupka-e-bom min, saal daga-bom min ke-bilip umi aget iluum uta kuga-bilip e minte, waasi iyo sen ko age ain sok uyo kulu iip maak iyo de kulep no kalabus am to-bom-nilip e,
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 tuum kulu iip maak iyo anolip kaana-bilip e minte, waasi iyo so uta kulu tinum iip maak iyo iip kalagal milto atuk so atuk so kulep to-bom-nilip e, iip maak iyo benat ko age un kong tuup aa-bom no ke-bii-silip ko. Kale unang tinum God imi ilak dolin iip maak maak bilip imi waasi iyo tebe-nilipta, atin kuguup mafak uyo kupka-e-bilipta, aget iluum kup kuga-bom-nilip e, imi diim uyo mufekmufek uyo atin duumatan-bom-nilipta, ilim kasaak binim kale, sipsip so meme so umi kaal uta ilim kelu migi-bii tiinan-bii-silip ko.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Kale waasi iyo tebe kuguup mafak uyo kupka-e-bilipta, no abe tinum binim iibaan kugol waana-bala, no amdu tigiin kal waana-bala, no tuum tem kal waana-bala, minte iip maak iyo no mamal tem kal waana-bala no ke-bii-silip ko. Kale unang tinum kanupmin ko God imi ilak do kuguup tambal waafulin bilip iyo yak kafin diim komi unang tinum kuguup mafak waafulin bilip imi diim kal bii-silip kuta, kafin diim unang tinum iyo utamipta, nugumal bilip iyo unang tinum tambal kalaa agan-biisaalip ko.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Kale ise alugum unang tinum God imi ilak do-silip bilip iyo utamipta, God ilami weng uyo fen kanubelan-tema kalaa age-nilipta, bota God imi tiin diim uyo win tambal uyo ku-silip kuta, kuguup tambal ko siin God imi bogobe-nala, “Kobelan-temi o,” age-se uyo kulin-tem som-nilipta kale,
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 bomi magam uyo dok uta ba kale, God imi aget fugunin tambal uyo kulbu kale, sugayok Krais iyo tilin-tem bom-salata, God imi ilak dolin unang tinum bilip ita nuyo imkan ke-nilipta, isiik bon tem nota atin tambaliim ke-nilipta, kulan-temaalip binim kale, fen-silipta, nugol mitam kwek no kelupta, iso nuso kwego dego ke atin tambal kup ke-nulupta, kulan-temup kale, sugayok uyo God iyo, bomi kanubelan-temip bota tambaliim kalaa age-nalata, numi abiin tonan-temup maak uyo telela kobesa ko.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.