Atos 7

GOD IMI WENG (TLF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kale hetpris ko age tinum amem miton iyo Stiven imi bogobe-nala e, “Kalip imi weng boyo aafen bele o?” agela e,
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stiven isiik bogo-nala e, “Aatumal so baabal so ibaa. Nimi weng umaak bogobelan o ageta kale, tinangku-silipta. Sugamiyok uyo numi afalik Abraham iyo no abiip Haran unin-tem ke kafin Mesopotemia kal bom-bala e, abiil tigiin kayaak God iyo tal tama Abraham iyo atama e,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 bogobe-nala e, ‘Abraham kabaa. Kapmi bagan so igalak so iyo imka-nalapta, no bagan maak kafalepkelan-temi kuunaal o,’ agela e bole,
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kaldia kasel imi bagan uyo kupkaa no abiip Haran kugol bom-bala bii, imi aalap iyo kaanata, God iyo daala tal numi bagan kal albup koyo tal bii-se kuta,
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 God iyo Abraham iyo ilami kafin aligaap umaak kopmin-tem, bagan katip umaak kafalepmin-tem kuta, Abraham imi bogobe-nala e, ‘Biilan-temu uyo, kafin koyo kapso kapmi man ilop so ulimal ilipmi amiit kopman-temi o,’ agela kuta, bogobela uyo, Abraham iyo man binim ko.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kale God iyo bogobe-nala e, ‘Biilan-temu uyo, kapmi man ilop iyo kafin migik kugol bom-bilip e, kafin kasel iyo tebe bogobe-nilip e, “Ibo fital man o,” age imdaak tama sok de imolipta, bisop ogok ke-bilip e, kuguup mafak mafak uyo kupka-e-bilipta, nuubipta, atol ulumi kup 400 koyo dakan kelan-temip ko.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Kale biilan-temu uyo, nagal tebe kafin kasel imdaak tamalan-temip iyo inoli atul kup umtal daalip e bole, kapmi man ilop iyo kafin boyo kupkaa tal bagan kagal bom-nilipta, nimi deng tebe-bom aman duganeman-temip ko.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Kale ibo kapmi man tinum unaak so mulubal imi man tinum unaak so imi kaal uyo ukan kebelipta bii, fito-nilipta, utamipta e, God iyo numi bogobe-nala e, “Kapmi bogopkeli boyo kanuman-temi o,” agesa kalaa agelin o,’ age God iyo kam age bogobela nuubata, Abraham iyo man tinum Aisak iyo dola bii, am ifaan kal kela e, imi kaal uyo ugaa dupkan kebela bii-nala e, Aisak iyo Jekop iyo do bii imi kaal uyo ugaa dupkan kebela e, bii Jekop iyo numi tinum miit tuluun kal fogo-nala e, bii imi kaal uyo ukan kebesa o,” age Stiven iyo kamok kamok imi baga-ema ko.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Kale Isip so Kenan so kafin alop boyo iman tebok mitam tuluta, ogen uta umtal daa-nilip e minte, numi olal iyo dogobeta iman umaak ku-nilipta, une-nimip binim kelip e,
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Jekop iyo tinangkulata, ‘Isip bota iman unan-kalin uyo albu o,’ agelip kalaa age-nalata, ilami man bilip iyo imdala no Isip no iman mo kulep tal-bom siit-nilip e,
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 asok aaltam no Isip tamipta, Josep iyo ilami sang uyo kupkem daa bogobe-nala e, ‘Niyo ipmi niing Josep nita kale, kaansaali kale, kalbi kuba,’ agela e bole, Fero iyo tinangku-nalata, utamata e, Josep imi figal so niing so umdii kulbip kalaa agela kale,
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Josep iyo weng kwaala yang imi aalap Jekop imi diim abelu e, Jekop so alugum ilami man so man ilop so ilimi kup 75 iyo olabe-nala e, ‘Aatum ulimal ibo nimi finang tilin o,’ agela e,
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 aalap Jekop ulimal iyo top Isip unip ko.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 imdep no abiip Sekem met-nilipta, ilimi afalik imi kuung tem mobesa kutam kal iman-nuubip kale, kuung tem boyo siin uyo Abraham yagal ilami tisol uyo kulu Sekem kayaak Hamo imi man ilop bilip imi kobe mosa o,” age Stiven iyo kamok kamok imi baga-ema ko.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Kale Stiven iyo weng maak kamok kamok imi bogobe-nala e, “Jekop imi man bilip iyo kaanipta, Israel kasel iyo kafin Isip kugol bom-bilipta bii, man fogolip tinum miit uyo sengan abe-buluta, kwep top diipmu e, kota God imi weng sugamiyok Abraham imi kwep daabe-nala, ‘Son-temu uyo, kafin Kenan koyo kapmi man ilop imi kobelan-temi o,’ agesa uyo mep so tulu kale,
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 kota tinum migik maak iyo mitam Isip bomi king kela kuta, king beyo Josep imi ogok tambal ke-bii-se uyo utamsaala kale,
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 beyo numi olal imi fomtuup bogobe-nala e, ‘Man tinum dolan-temip iyo kulep yang sep tolipta, kaanamin o,’ age-nala e, at kom fogo-balata, kanumip kale,
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 kanu-balata, Moses imi ogen uyo Moses iyo dolu e, God iyo atamata, man beyo man kasagim tambal kup tebela kalaa age-nalata, imi deng uyo taban-be kale, amalap iyo ilimi am kutam kal ifan-bii kayop asuno ke-nilipta,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 dep yang ok kan tem daalipta bole, King Fero ilami man unang uyo tal atamta, dep no-nuluta, ulumi man dolin ke-nuluta, ifemu ko.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kale Moses iyo skul ke-bom-nala e, Isip tinum imi kuguup min, aget fugunin min uyo dagaa ku-nalata, weng tambal uyo baga-bom-nala e minte, bemi kuguup tambal uyo dital fagaa telela-bom no kem-nuuba o,” age Stiven iyo kam agan-kala ko.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Age-nala e, Stiven iyo weng maak bogobe-nala e, “Moses iyo bii-nala e, imi atol uyo 40 ke-nalata, imi aget uyo fuguno-nala e, ‘Niyo king imi am uyo kupkaa no nimi duup-afin Israel kasel iyo itaman o,’ age-nalata,
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 no bom-nalata, itamata e, Isip tinum maak tebe Israel tinum iyo saal dagan-be kalaa age-nala e, Israel tinum imi ilunom-nalata, alop ke-nilipta, Moses isiik tebe-nalata, Isip tinum beyo angko tiibela kaana ko.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kale Moses imi aget fugunin uyo, ‘Nimi duup-afin iyo nitamipta e, God iyo, Moses beyo daali no Israel kasel iyo talaa imdala unin o age-nalata, Moses iyo daala tal-nalata, Isip tinum beyo angkola kalaa nagelan-temip o,’ agela kuta, bilip iyo tele utamin-tem kale,
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 silip nala e, Israel tinum alop maak dinan-bilipta, Moses iyo tal itam-nalata, fegelebelita, alop iyo kupkaa kwek dii-nilipta, tambal nin o age-nalata, bogobe-nala e, ‘Nugumal ibaa. Alop ibo Israel kasel kale, tinum miit maagup kale, intaben o ageta duup so dinan-bilip o?’ agela kuta,
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 tinum ipkum saal dagan-be beyo tebe-nalata, Moses iyo bagaa daala yang iina e, bogobe-nala e, ‘Waantap ita bogopke-nalata, kabo Israel kasel numi tiin molin min, yegemin tinum o kageba a?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Kale kabo, amsin Isip tinum angkolap kaan-maansa ulutap kep-naman o age-nalapta aga o?’ agela e,
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moses iyo tinangku finano-nalata, bilii daage no Midian kasel imi bagan kugol bom-nalata, unang ku-nala e, man tinum alop fogola o,” age Stiven iyo kam agan-kala ko.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Age-nala e, aa mungkup Stiven iyo weng maak bogobe-nala e, “Moses iyo kugol bii-nala e, atol ulumi kup 40 dakan ke-nalata bole, iyo tinum binim iibaan kugol bom-nala e, tal Sainai Tigiin umi mep so tal tama e, at katip maak moba uyo at kenan-bo kale, ensel maak tal at dong tem kwegal alba kale,
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses iyo at uyo utam-nalata, aget yamyam uyo taga-bom-nalata, yang at kenan-bo umi mep so uyo yangta, utaman o age una kale, Bisel ilami bon tem weng uyo bogobe-nala e,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Niyo kapmi olal imi God kale, Abraham so imi man Aisak so imi man ilop Jekop so ulimal imi God nita o,’ agela e bole, Moses iyo tinangku-nalata, bamban keng keng ke-bom finan-bom kalaak fena e,
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Bisel iyo bogobe-nala e, ‘Kabo nimi mep so kaa mobap koyo amem tem kale, kanubelu bole, kapmi yaan ilom uyo daala kupkan ke-nalapta o ageta ko.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Niyo itamita e, nimi unang tinum Israel kasel iyo Isip kasel tebe kuguup mafak uyo kupka-e-bilip kalaa age-nili e minte, imi yen ugan-bilip uyo tinangku no ke-bii kale, malaak-nilita, dong dogopmita, waalanin o ageta tili kale, fen molapta, kamdali asok Isip no nimi unang tinum iyo kulep talaal o agan-bii o,’ age Bisel iyo bogobela o,” age Stiven iyo kam agan-kala ko.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Age-nala e, aa mungkup Stiven iyo weng maak bogobe-nala e, “Siin uyo Israel kasel bilip iyo Moses iyo dupka-nilip e, bogobe-nilip e, ‘Waantap ita bogopke-nalata, “Kabo Israel kasel numi tiin molin min, yegemin tinum o,” kageba o?’ agelip nuubata kuta, God iyo ensel maak daala tal at katip kenan-bo umi iibak tem kwegal bom-nalata, Moses imi bogobe-nala e, ‘Kabo asok no Isip unaal o,’ agelata, Moses iyo Isip no-nalata, Israel kasel imi talaa imdala bilii unemin tinum e minte, kamogim no ke-nalata bole,
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Isip uyo kupkaa ilep kafal ke-nalata, imtamo daage no yol ok Isak Ok kumun mep so kugol bom siit-nalata, yak abe no tinum binim iibaan kugol bom-balata bii, atol ulumi kup 40 kota dakan ke-se kale, bilip imi Isip ke-bii-silip so iibaan ke-bii-silip so uyo, Moses iyo suun kup kuguup ugulumi migik migik ko age mirakel uyo kafale-bii-se kale,
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moses yagal Yesus imi sang uyo Israel kasel bilip imi bogobe-nala e,
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Kale numi olal iyo tinum binim iibaan kugol angge ko alula kolip kota, Moses yagal iso bom-nalata, tam Sainai Tigiin tam tamata, God imi ensel imi bogobelata, ita God imi suun weng uyo Moses imi baga-e-balata, tinangku-nalata, yagal kwep malaak-nalata, Israel unang tinum iyo baga-emsa ko.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Kuta numi olal iyo, ‘Moses imi weng boyo tinangkulaalup o,’ age-nilip e, bisat kupkabe-nilip e, Isip bii-silip umi aget uyo fuguno-nilip e, ‘Kupkaa asok Isip unum o,’ agan-bom-nilip e,
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Moses iyo tam amdu tigiin kugol bom-balata, imi fik Aron imi bogobe-nilip e, ‘Moses iyo nuyo imtamo Isip kupkaa ti-se beyo nuyo atamin-tem kale, dok iinba a? Kanubelu bole, kabo mufekmufek umi sinik umaak telelebelapta, bilip ita numi god kebelipta, nuyo aman duga-emupta, numi ilep uyo kafalebelin o,’ agan-kalip ko.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kale kota bilip iyo kong ko age kao man umi sinik maak telela-nilipta, dimduum kulep tal ano-nilipta, sinik ilimi sagaal tuup telela kobip imi kobe-nilip e, aman duga-e-bom deng tebemip kalaa age-nalata,
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 God iyo imkalata, ataan min, kayop min, biningok uyo aman duga-emip ko. Kale siin uyo God imi profet Amos iyo suuk kon tem uyo dola ko bomi sang uyo bogo-nala e,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 ipmi tebe sinik maak telela kosip Molok imi sel am kwep tiine-bom kutam kal beyo aman duga-e-bom-nilip e minte, sinik maak telela kosip Refan iyo kwep tiine-bom, ‘Biningok uyo tiin mosap o,’ age aman duga-e-bom no ke-bii-silip kuta, ibo niyo aman dugane-biisaalip kale, ipmi sinik alop telela imosip ita kup aman duga-e-bii-silip ko. Kanu-bii-silip kalaa age-nilita, imkalita, waasi iyo tebe ibo imdep no abiip Babilon umik tem tolipta, no kugol nan-temip o,” age God iyo kam age-se o,’
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Kale Stiven iyo weng maak kamok kamok imi bogobe-nala e, “Ibo ulotu am miton umi sang uyo dagalip kale, tinangku-silipta. Numi olal iyo tinum binim iibaan kugol bii-silip kota, God iyo Moses imi bogobe-nala e, ‘Nimi ulotu am uyo kafalepkeli utamap ulutap umaak ibo delin o,’ agelata, sel am uyo de-silip kale, am boyo alugum tala tala kelip God tebe weng baga-emin am uta kale,
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 bii-nilip e, Josua iyo ilep kafal-balata, numi olal imi man ilop iyo no kafin Kenan no tamipta, God iyo tebe Kenan kasel bilip iyo fot tebela daaginipta, imi kafin uyo ku-nilipta, isiik ulotu am ko age sel am uyo kwep no ilimi mep so kugol molip nuubuta bii, Devit iyo mitam king ke-nalata,
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 kuguup tambal ke-balata, God iyo Devit imi deng tebema kale, Devit iyo bogobe-nala e, ‘Nimi afalik Jekop imi God kabaa. Kabo nimkalapta, kapmi ulotu am umaak depkelita, kugol nal o,’ age God imi bogopmata,
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 ‘Waago o,’ agela kupkalata, Devit imi man Solomon isiik ulotu am boyo deebesa ko.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Kuta Atin Win Tibin God iyo tinum ilimi sagaal tulum am debip kutam uyo nuubaala kale, mungkup God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum maak bogo-nala e,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Bisel iyo bogo-nala e, “Niyo abiil so kafin so alop kano koyo bom-nilita, kamok ke tiin mo-bomi kale, ibo am uyo dogonupmin am depnelan-temip a? Niyo dogap kutam kal kun fungolan-temi a?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Umbae. Nalami sagaal tuup uyo alugum mufekmufek boyo telela kosi kale, ‘Ibo nimi am umaak depnelin o,’ aganbaali kuba,” age God iyo kam agesa o,’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 “Kamok kamok ibaa. Ibo, ‘God imi weng tinangkulaalup o,’ agesip kale, ipmi aget tem so tolong so uyo, ‘God imi kobelaalup o,’ agesip kale, suun kup God imi Sinik Tambal iyo, ipmi aget tem uyo bom kafaleman o agan-balata, ipta, ‘Waago o,’ agan-kalin kup kem-nuubip kale, boyo ibo fen ilipmi olal ilitap ko.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Kale sugamiyok uyo ipmi olal iyo tebe alugum God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum bii-silip iyo kuguup mafak mafak uyo kupka-emsip kale, maagup iyo maak dupkasaalip binim ko. Kale dok ita olal imi bogobe-nilip, ‘Biilan-temu uyo, Tinum Tol Kup Tebesa iyo tolon-tema o,’ agesip iyo anolipta, kaansip kale, kota Tol Kup Tinum Yesus beyo tal-bom-balata, ibo mungkup dupkem daalip waasi imi sagaal diim abelata, angkolip kaan-se kale,
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 sugayok uyo ensel iyo God imi ulo uyo numi olal imi bogobelipta, baga-em tam tam talanbu tal numi diim kaa diibelu utamsup kuta, ibo waafulin-tem kesip o,” age-nalata, Stiven iyo kamok kamok imi baga-ema ko.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Kale kamok kamok bilip iyo Stiven imi weng boyo tinangku-nilipta, olsak tebepmu e, sit weng dolot molip kuta,
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Stiven iyo God imi Sinik Tambal tebe dong dogobelata, abiil tigiin kiit fen tele kup utamata e, God iyo at dong ulutap ke-bom-bala e minte, Yesus iyo God imi sagaal ipkuk diim kal mo no keba kalaa age-nala e,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 bogobe-nala e, “Ibo utamin. Abiil tigiin uyo tem kalo koluta, utamita e, Mo Tibil imi Man iyo God imi sagaal ipkuk diim kal moba kalaa agan-bii o,” agela e bole,
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 falal kup kalin-bom-nilip e minte, tolong kami no ke-nilipta, fen-nilip e, yuut dagaa dep no aafu-nilipta,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 dep no daalip tam abiip afap abela e, tuum kulu-nilip e, kota binolip yak Stiven imi diim abemu kale, tinum Stiven imi sang bisop bogobebip iyo ilimi saket uyo dalkan ke-nilip e, kulep man tinum maat maak imi win Sol o agan-nuubip imi miit tem ku tolip tiin molata, iyo tuum kulu binolip yak Stiven imi diim abemu ko.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kale Stiven iyo angkolum o age tuum binu-bilip e, God iyo aman duga-e-bom-nala e, “Kamogim Yesus kabaa. Nimi sinik koyo kupnelal o,” age-nala e,
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 katuun duung fegela daak ton-nala e, fomtuup ol-bom-nala e, “Kamogim kabaa. Ilimi fenga-bilip koyo kubaget daa tii-emin ba o,” age-nala e bole, kaana ko.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.