Lucas 19
Takwane do Novo Testamento (TKE) vs ACF
1 Yesu ahifiya oZheriko, aviraga muluwani mule.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Mwahikala muthu mmohi oreela mmohi eeriwa Zakeyu, mpogo a anamakoha-musoko.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Oofunesesaga omoona Yesu baani, mbwenye kaakwanihilege ni winjiva wa athu, vowi aali ookwiva.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Nuwindo, ahithamagelaga osogolo, ogwela munthazani wi amoone, vowi Yesu aavira vevale vaaligiye.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Yesu agafiyile mburo olene, ahisugwaga odhulu, omwiirela: “Zakeyu, kita mowaaguva. Vowi soofuneya peeno wi Gikale vade vaawo.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Oliye ahikitaga mowaaguva, omwaakela ni ohagalala.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Ateene yoonilege nde, yomwaabaga yiiraga: “Oliye ofiyedhe vade va ‘namathega.’”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Nuwindo Zakeyu ahiimelaga, omwiirela Nabwiya: “Ginogawa vaari dhoreela dhaaga gaavahe oorabula. Akala gihimwiiyela muthu, ginomuwelihedha dila nayi okwaranya dhamwiyelimi.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Yesu ahimwiirelaga: “Peeno ovulumusa ohufiya vade va, vowi ola teto di mwaana a Abarahamu.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Vowi, Mwaana a Muthu odheele wasayela ni wavulumusa orimeela.” |alt="Zacchaeus in a tree" src="WA03891b.tif" size="span" copy="Wade; United Bible Society" ref="Luka 19:5"
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu ahawogelaga musibe mmohi wa alene yamwiiwaga Oliye nde dhawogigiye, vowi aali vakuukuvi ni oZheruzalemi, mwa ela aliwa yoobuwela wi Omwene wa Mulugu weere ofiya mowaaguva.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Nuwindo Yesu wiira: “Muthu mmohi a nlogo noovuweya ahidhowa elabo emohiya woolapa wi avahiwe omwene endo awelewo.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ahawiithanaga amwiimeleli aaye kumi, waavaha korowa kumi, wiira: ‘Mmwiiregena nagooso ofiyedha ginawelimiwo.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Mbwenye athu a elabo ele yoomugana, yahaaruma mundduli mwaaye arumiwi wi yamwiirele: ‘Hiyo kannafuna wi anithongege.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Vano oliye aweliliyewo, agavahiwe omwene. Ahawiithanaga amwiimeleli alene yaavahiliye korowa, wi anone dhipurilisu.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 “Ahidhaaga owambeela, wiira: ‘Nabwiyani, korowa dheenyu nde, gipurilemo dhimohi kumi.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Nabwiye ahimwaakulaga, wiira: ‘Dhihikala pama, oli mwiimeleli apama; mwaha wi ohooneyiha ororomeleya ni dhooyeva, onodha waathonge maluwa kumi.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ahidhaaga mwiimeleli anabiili, eeraga: ‘Nabwiyani, korowa dheenyu nde, gipurilemo dhimohi tanu.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nabwiye ahimwiirela teto ni olena: ‘Onodha waathonge maluwa matanu.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Odha vevale mwiimeleli mmohiwa, eeraga: ‘Nabwiyani, korowa yeenyu ela, galogohiliimi gamagile mu lesoni.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Miyo gowuwoovani, vowi nyo muli muthu oorusa. Munovenyihavo elene muhuhelilinyuvo, ni ohadda nde muhudhalilinyu.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 “Nabwiye ahimwaakulaga, wiira: ‘Mwiimeleli abure! Ni mwaha wa vamulomoni vaawo ginowukona. Wahinona wi miyo gili muthu oorusa, ginovenyihavo gihihelilimivo ni ohadda dhihidhalilimi.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Ki mwahaya bwa ddi odhe ohuhelege obanko korowa yaaga, wi miyo gawelawo gaakele mowenjedhedheya?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 “Vano ahawiirelaga ale yoonelaga: ‘Mwaakeni korowaya mumvahe olene winna kumi.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Aliwa yahimwaakulaga: ‘Nabwiyani, oliye ohukanna dhimohi kumi!’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 “Oliye ahimwaakulaga: ‘Miyo Ginowuwaaddelani wi olene winna, onowenjedhedhiwa; mbwenye ole ohinna, elene yiniyena onowaakiwa.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Mbwenye amwiiddani alene yahafunile wi miyo gaathongege aliwa, mwaadhena wuno mwaape vameentoni vaaga!’”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Vano Yesu agawogile nde, ahisogolaga odhowa oZheruzalemi.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Dhahipadduwa wi yaaddamelaga oBetifazha ni oBetaniya, vakuukuvi ni Mwango wa Olivera, ahaarumaga anamasuuza aaye abiili, ahawiirelaga:
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 “Dhowani mmavade a mmiganoni mwemule, mwavolowaga, munomfwanya buuru agamageleliwe ohunagweliwege ni muthu. Mmutapule, mmudhena.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Mmohiwa onookoheni, eera: ‘Munamutapulela ddi?’ mmwaakule, mwiire: ‘Nabwiya dinamfuna.’” |alt="Triumphal entry" src="DN008487b.tif" size="col" copy="United Bible Society" ref="Luka 19:35-36"
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Vano edhowaga ale yarumiwege, yahimfwanyaga woona mwemule mwawaaddelege Yesu.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Aliwa emutapulaga buuru, anyaya yahiiraga: “Munamutapulela ddi?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Aliwa yahawaakulaga, wiira: “Mwaha wi Nabwiya dinamfuna.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Nuwindo yahimudhaagana, otadeela dhoowara vadhulu vabuuru ole, omwiirela Yesu wi amugwele.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Yesu adhowaga, athu yootadeelaga dhoowara mundila.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Vano aaddamelaga mukitakita wa Mwango wa Olivera, anamwinji ateene, anamasuuza, yoolupaga mohagalala, ni madhu omutamala Mulugu, mwaha wa dhotikiniha dhatedhene nde dhooniliwa, yiiraga:
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Oreelihiwa di mwene ole onadha
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Vevale, maFarizi amohiwa yahimwiirelaga vaari va anamwinji: “Namasuuziha, mwamaalihe anamasuuza eenyu!”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mbwenye Yesu ahawaakulaga: “Ginowuwaaddelani wi aliwa yamaala, mabwe binakuwege.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Yesu aaddamelaga oZheruzalemi, agoonile nluwa, ahinddaga,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 eeraga: “Eee! Peeno akalagahi wahinona mwa we weeka, dhego dhinavaha murenddele. Mbwenye dhiinova nda dhili dhologoheya vameentoni vaawo.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Vowi enodha malabo amwiiddani aawo enoorijiwa ni miliddi dhothawelamo, ni waapeliha dhipaddi dhatedhene yuthiyelelena.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Eneere wutolosa we ni anaawo ateene. Vowi kandha nihiyiwa nibwe nimohi vadhulu va nibwe nimohi, mwaha wi kunonile mudhidhi olene wadhiile Mulugu wi oovulumuse.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Vano, Yesu avolowaga vathaddo va nyuba ya Mulugu, ahambeelaga wawiigara yagulihaga.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Ahawaaddelaga: “Dhihilebiwa: ‘Nyuba yaaga enakale nyuba ya malobelo.’ Mbwenye nyo muhusaddula okala nikungu na ambava.”
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Yesu oosuuzihesa munyuba ya Mulugu malabo mateene. Mbwenye apogo a anamakutha, anamasuuziha a malamulo, ni asogoleli a athu yoofuna empe.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Mbwenye kayanna yowiira, vowi athu ateene yoodhiveliwa vanjinjivene yavuruwanaga madhu aaye. |alt="Jesus cleansing the temple" src="lb00316c.tif" size="col" copy="Louise Bass; United Bible Society" ref="Luka 19:45"
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.