Lucas 8

I Fiyowe Uret (TIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Brab énda ménrugayén tidéw béno, ménangéy i Jesuse dob de ségiyo-giyo ingéd ménuret bé Fiyowe Uret fantag bé kéféguléw i Tuluse bé de étéwén. Brab ménodor i de folo bra ruwo kuyugén.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Ménodor soy de libun fén-adi-adi no rénahukoy de saitan brab do déméruun. Ségétéw beroy Mariahe tidéw Magdala, dob beeney méntékédan i fitéwe timan saitan.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ménodor soy Juanawe bawag Kusawe sénarigo Datu Herode, brab Susanawe, brab médoo na do dumo libun. I ni do libun, témabang ro miray bé de kailanga ro Jesus.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Wén i no sébaan fuweh, wén i médoowe étéw tidéw dob ségiyo-giyowe ingéd ménangéy ro dob Jesuse mégélingo. Amun médoo ro ménsélimud, nuret Jesusey ni binuwaya mano,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Wén i ségétéwe étéw ménangéy sémabug bé béne ne. Amun sabugé noy béne ne, i de dumo bé béne ne ménbégodoy dob doror i aguwone. Diyo gédaay de étéw taloo no nama i de kloh manok.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 I de dumoy de béneén ménsawér dob fantade wén i do batéw de. Tidéw béno, amun méganayén témunoh, ménlaay ro non tikar i fantade de.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 I de dumoy de béneén ménsawér dob fantade wén i do suwar de énda séna témunoh ro. Ménruk mélaw i de suwar séréngan bé de nohok, atin ménléhu i de nohok non lénimfung i de suwar.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Endob i de dumo bé de béne ménsawér dob fiyowe fantad, brab téménunoh ro brab ménggonok ro médoo taman mératu takéf sénga sébaan béne.” Atin féntaus Jesusey kébéréh ne mano, “Fégitung gom fantag bé ni bénréh gu begom amuk méuyot gom de ké gésobuto kom.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tidéw béno, fénénginsaay de kuyugén ké ati atag i nan binuwaya.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Sénumbulo no bero mano, “Dob begome do kuyug gu, Tuluse i émfégétigane de begom fantag bé kéféguléw ne bé de étéwén. Endob i de ni éntingayén ménbunéy, brab énda émfayagén dob ségiyowe. Enggélingoo ro say de ni fén-agéw dob de binuwaya, inok fiyon fo ké téngténgé ro, énda gito ro de. Brab fiyon fo ké gélingoo ro, énda gésobuto ro de.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Ay niy atag i ni binuwaya énggélingoo kom. I atag i ni béne, been i kébéréh i Tuluse. Atin i ségiyo-giyowe klasi fantad ségiléw bé de ségiyo-giyo klasi étéw.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I de dumoy de béne ménlawu dob doror i aguwone. I atag i ni, wén i de étéw énggélingoo roy kébéréh i Tuluse, éndob énggégumah i odoroy de saitan brab kénda noy ni kébéréh dob de fédéw ro. Been i nan i funa ruwe énda sémarig ro bé Tuluse. Brab énda mélaw gédoté roy mantuwe umul.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 I dumoy de béne ménsawér dob fantade, wén i do batéw de. I atag i ni, wén i de étéw énggélingoo roy kébéréh i Tuluse brab ténayakuf ro brab ménoror ro de. Endob énda ménbatién dob fédéw ruwe. Sémarig ro bé Tuluse singkow saén. Endob buluk kérégénan ron, éndaén sémarig ro bé Tuluse.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 I dumoy de béne ménsawér ro dob de duwaléy suwar. I atag i ni, wén i de étéw énggélingoo roy kébéréh i Tuluse, éndob sabaf bé de kébuku ro fantag bé de kéuyag ro, brab kéuyot ruwe waléy kawasa, brab de kéuyot ro méguyaya, been i noy funa ruwe énda gérigo ro bé fatute kétayay Tuluse rigoné ro.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Atin i de dumoy de béne ménsawér ro dob fiyowe fantad. I atag i ni, wén i de étéw énggélingoo roy kébéréh i Tuluse, brab toow fo nunuro ro. Féntaus roy késarig ruwe bé Tuluse atin rigoné roy kétayay Tuluse rigoné ro.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Atin ménbéréh man i Jesuse mano, “Enda i témumon solo inok bunéyé no dob bukag i kurénge fénléngkéb, taloo no fédiyoé no dob fantad i katriwe. Yamula fédiyoé no dob fégonone de inok atiy mahure gito noy réndaw ne.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 I kéluhanay bénunéye, giton moso. Brab i kéluhanay dirungéne, gétigan moso. Mélaw atiy éndae gésobuto kom béni, gésobuto kom moso.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Komon féfiyo gom i kéfégélingo gome. Non i étéwe mégélingo brab munur, méumanan nay kégésobut ne de. Endob i étéwe énda munur, fiyon foy klohe fégitungé no gésobuto no, dotén dob beene.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Tidéw béno, ménangéy dob Jesusey idéng ne brab de tuwaréyén, éndob énda géfégédét ro non bé médoowe étéw géliwét de.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Brab wén i ménbéréhe dob Jesuse mano, “I idéng me brab de tuwaréyém diyo ro dob liyuwe. Méuyot ro géségito Beem.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Endob séménumbul i Jesuse mano, “Wén i ségiyo idéng gu brab do tuwaréy gu, non bé kéluhanay étéwe mégélingo bé de uret i Tuluse brab munur de, beroy de maak idéng gu brab do tuwaréy gu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Sébaane de fuweh, ménda i Jesuse awang beroy de kuyugén atin bénréhén bero mano, “Mifar tom.” Mélaw ménangéy ro dob dogote ni.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Amun diyo ro dob kérarae, énggéfidong i Jesuse. Atin amun énggéfidong, énggumah i émbagére défuk. Atin ménahuron wayég i awange, brab toow fo ménkakaidan ro.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Tidéw béno, téningé i de kuyugén i Jesuse atin nulég ro maro, “Kadnan, gédét tomén mééléd.” Méntek i Jesuse brab nélénoy défuke atin féntanékén i de bagél. Tidéw béno, ménlingén-ngén.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Atin ménbéréh i Jesuse dob de kuyugén mano, “Hon i kéféngintoow gome de?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Mélaw méntaus ro mifar démunggu mangéy dob fantade Geraseno, dob difar i Galileawe.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Amun téménéfad i Jesuse, bénalak i étéwe rénahukoy de saitan tidéw dob sébaane ingéd diyo. I ni étéw énda batién dob lawie, éndob ménrugayén félawas diyo bati dob de takub do lébéng.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Fénénginsaa Jesuse mano, “Ati dawét me?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Tidéw béno, ménfégédaw-gédaw i de saitan bé Jesuse bé békén damén dédélé no bero mangéy dob emfernowe.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Enda mérayuén dob no gonon, diyo i médoowe do babuy témabtab dob méngulandige. Nongot i de saitan bé Jesuse ké fakay mahur ro dob de babuy. Atin ténungkas Jesuse bero.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Sonom béno, i de saitan ménsut ro dob étéwe brab ménahur ro dob de babuy ni. Atin i kéluhanay de babuy ni, ménraréy ro ménangéy dob fingase brab ménantéfor ro ménangéy dob dogote, atin ménléné ro.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 I de étéw témalima bé de babuy ni, amun énggito roy ni ménrigo, ménségéta ro brab nuret roy ni dob de dakél ingéd brab dob de ségiyo ingéd géliwét.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Mélaw ménangéy diyo i de étéw inok susiné roy ni ménrigo. Ménfégédét ro dob Jesuse brab énggito roy étéwe bé gétaho félawas sénaitanan, ménsar gédét dob sékéy Jesuse wénén i kégalén, brab métintunén. Atin kéluhana ro mégilak ro de.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Nuret i kéluhanay de énggégito de ké ati kéuwa Jesuse bé étéwe ni gétaho sénaitanan.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Tidéw béno, i kéluhanay de étéw tidéw dob ingéde Geraseno, nongot roy Jesuse tékédan, non toow ro fo mégilak. Mélaw, ménda i Jesuse dob awange, atin méntékédan.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 I ségétéwe ni étéw ténkédanay de saitan, nongotén bé Jesuse mano, “Modoru Beem.”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ule go brab uretém i fiyowe rénigoy Tuluse dob beeme.” Mélaw ménule brab ménsugud-sugud dob kéluhanay gonone dob ni ingéd brab nuretén i kéluhanay rénigo Jesuse dob beene.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Amun ménséfule i Jesuse mifar, toow fo méoror i de étéw de, non ongot-ongoté ro diyo.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Brab diyo wén i ségétéwe étéw fédawétén Jairo, ségétéw sarigon dob lawie féngadafan kay de Judio. Méntéléngkéb dob adafa Jesuse bé ongoté noy mangéy i Jesuse dob lawi ne.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Non i buntunge ngaén libun folo bra ruwo gébélintuwa, gédétén méléhu. Mélaw ménagéw i Jesuse modor de.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Diyo soy ségétéwe libun kéfasangan non foloén bra ruwo gébélintuwa i kéranas i adat ne. Brab méntéy i kurta ne fénggébayadén bé de doktor, éndob énda foy ségétéw géuwa de.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Tidéw béno, ménfégédét dob ségang Jesuse, atin kénuwahén i kégal ne. Sonom béno, téménrén i kéranas i adat ne.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Tidéw béno, ménénginsa i Jesuse mano, “Ati kéménuwahe Begén?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Endob ménbéréh man i Jesuse mano, “Wén i kéménuwah Begén, non énggétérédama kuy barakat guwe ménsut tidéw dob Begéne.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Amun énggétigay libune ni énggétiga Jesuse, ménfégédét lémukub atin méntéléngkéb dob adafa Jesuse brab dob téngaangay médoowe étéw, brab bénréhén dob Jesuse sedek kénuwahén, brab bé béno so méntékow adi-adi.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Tidéw béno, bénréh Jesuse de mano, “Di, i kéféngintoow mey funa muwe ménadi-adi. Taus go ule, brab kagonén émbuku.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Amun béréhé Jesusey ni, énggégumah i sugu-sugué Jairowe. Ménbéréh mano, “Amu, déménigurén i nga me. Endaén kailanga no anggaén i Maistérowa nan.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Endob amun énggélingoo Jesusey ni, bénréhén dob Jairowe ni mano, “Kago émbuku. Sarig go saén atin adi-adiy nga me.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Amun énggégumah i ro Jesuse dob lawi Jairowe, énda i nuwitén mahur taus saliyu bé Pedrowe, brab Juane, brab Santiagowe, brab de lukés i ngae ni.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Atin i kéluhanay de étéw ni dob lawie ni kémérew so brab ruungé roy ngae ni. Ménbéréh i Jesuse mano, “Kagom kémérew. Non i ngae ni énda ménléhuén, éndob ménfidong saén.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Tidéw béno, sénbayat ro saén i Jesuse non gétiga roy ngae ni ménléhuén.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Endob génamak Jesusey kémér i ngae ni brab ténabarén mano, “Di, tek go!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Sonom béno, i ngae ni méntébule brab tékow méntek. Atin sénugu Jesuse bero bé iraya ro amaé no.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Toow fo ménggaif i de lukés i ngae ni. Endob bénréh Jesuse bero bé békén ureté ro dob de étéw i ni ménrigo.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.