João 8
Tiwi Gospels (TIW_WBT) vs ARC
1 — ausente —
1 Porém Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Kiyi karri pangarri api karri natinga arawunga (early morning) ngawa-yuwuni yuwuriyi kapi awarra yard awungarruwu kapi awinyirra arikulanga jurra (temple) angi-wutawa Jews awungarruwu kapi Jerusalem. Waya awungaji tayikuwapi arikutumunuwi mimpa pirimi kangi ngawa-yuwuni kiyi ngarra yimuwu kiyi yuwuntiyarra awuta ngawa-rringani ngini-ngatawa ngirramini.
2 E, pela manhã cedo, voltou para o templo, e todo o povo vinha ter com ele, e, assentando-se, os ensinava.
3 Kiyi awuta Pharisees amintiya awuta scribes piniri-marruriyi natinga yimpalinya kangi awinyirra jurra. Wuta pirikirimi awinyirra ngini tayinti jiyimi kuluwuta kapi awuta tayikuwapi arikutumunuwi kiyi wuta pirimi kapi ngawa-yuwuni, “Aya, Rapayi, ngawa nguntuwunyayi anaki yimpalinya angi jiyimarrimili nyoni tini ngini ngarra karluwu nyirra-purnayi awarra,” pirimi awuta Pharisees amintiya awuta scribes kapi ngawa-yuwuni. Awarra yintanga Rapayi mean arimi ngini awarra tini awunu-waluwa (teaches) arikutumunuwi ngawa-rringani ngini-ngatawa ngirramini (law).
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério.
4 — ausente —
4 E, pondo-a no meio, disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada, no próprio ato, adulterando,
5 Kiyi awuta Pharisees amintiya scribes tuwanga pirimi kapi ngawa-yuwuni, “Parlingarri Moses yikirimi (wrote) ngirramini (law) kangi ngawa-rringani ngini-ngatawa punkaringini (Old Testament) ngini ngawa ngamata-nyawu (should throw) waranguwi kapi awuta maminikuwi kapi jajiruwi pili-ngini wuta wiyi pajuwani pimatami (would die) api ngawa ngamata-nyawu waranguwi kangi anaki yimpalinya pili nyirra jiringa. Awungana nginjatuwu?” pirimi kangi ngawa-yuwuni. Wuta awarra nanginta pirimi ngarra pili purru-wutimarti ngini pimata-kiyarri (trick) ngarra. Wuta nimarra pirimajirri, “Arramukuta ngarra wiyi apangiraga ngini ngawa karluwu kuwa ngamatami awarra ngirramini (law). Ngini ngarra wiyi apangiraga awarra api ngawa wiyi ngawuntiyarra awuta priests kapi wuta alawuruwi ngini naki awarra Jesus ngarra jirti pili ngarra awutimarti ngawa ngini karluwu kuwa ngamatami ngini-ngawula ngirramini (law),” pirimajirri awuta Pharisees amintiya awuta scribes. Api ngawa-yuwuni arnuka nimarra yimi kangi wutawa api ngarra yipajiyarri (bent down) kiyi yikirimi (wrote) ngirramini kapi yakuluwuni.
5 e, na lei, nos mandou Moisés que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 — ausente —
6 Isso diziam eles, tentando-o, para que tivessem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia com o dedo na terra.
7 Kiyi awuta Pharisees amintiya awuta scribes tuwanga-la nanginta pirimi ngawa-yuwuni ngini wuta pimata-nyawu waranguwi kangi awinyirra yimpalinya. Kiyi ngawa-yuwuni tayinti yimi kiyi yimi kapi awuta, “Nuwa kapi karluwu jirti ngintiri-kirim-ani (done wrong) api nuwa pakinya nyirra-nyawu waranga kapi anaki yimpalinya,” yimi ngawa-yuwuni kangi awuta Pharisees amintiya awuta scribes.
7 E, como insistissem, perguntando-lhe, endireitou-se e disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que atire pedra contra ela.
8 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga yipajiyarri (bent down) amintiya tuwanga yikirimi ngirramini kapi yakuluwuni.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Awuta Pharisees amintiya awuta scribes karri wuta piri-pitingaya (heard) awarra ngirramini ngini ngarra ngawa-yuwuni yipangiraga api wuta awungarri arliranga pirimi pili wuta wiyarri jirti pirikirim-ani (did wrong) api wuta purrupumwari ngawa-yuwuni api purruwuriyi yatatila. Awuta kapi wulimawi purruwuriyi pakinya kiyi awuta yingampa purruwuriyi api ngawa-yuwuni amintiya awinyirra yimpalinya wuta wangata.
9 Quando ouviram isso, saíram um a um, a começar pelos mais velhos até aos últimos; ficaram só Jesus e a mulher, que estava no meio.
10 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga tayinti yimi kiyi nanginta yimi awinyirra yimpalinya, “Maka pirimi awuta wawurruwi? Kuwani yuwunyawu waranga kapi nginja pili nginja awarra jirti jiyikirimi (did that wrong thing)?” yimi ngawa-yuwuni kangi nyirra.
10 E, endireitando-se Jesus e não vendo ninguém mais do que a mulher, disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Api nyirra jiyimi ngini, “Karri-kuwani, mantani.” Kiyi ngawa-yuwuni yimi ngini, “Ngiya awanuwanga karluwu ngimata-nyawu waranga kapi nginja. Api yartipili tuwariyi kanginjila japuja. Tayapunya ngawa-rringani ngarra pupuka jarrumoka api ngajiti tuwanga jirti nimpaja-kirimi (don't do wrong again).” Awarra yimi ngawa-yuwuni kangi awinyirra yimpalinya.
11 E ela disse: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu também te condeno; vai-te e não peques mais.
12 — ausente —
12 Falou-lhes, pois, Jesus outra vez, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 — ausente —
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu testificas de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 — ausente —
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Ainda que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde vim, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 E, se, na verdade, julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 — ausente —
17 E na vossa lei está também escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Eu sou o que testifico de mim mesmo, e de mim testifica
19 — ausente —
19 Disseram-lhe, pois: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 — ausente —
20 Essas palavras disse Jesus no lugar do tesouro, ensinando no templo, e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 — ausente —
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu retiro-me, e buscar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou não podeis vós ir.
22 — ausente —
22 Diziam, pois, os judeus: Porventura, quererá matar-se a si mesmo, pois diz: Para onde eu vou não podeis vós ir?
23 — ausente —
23 E dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 — ausente —
24 Por isso, vos disse que morrereis em vossos pecados, porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 — ausente —
25 Disseram-lhe, pois: Quem és tu? Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 — ausente —
26 Muito tenho que dizer e julgar de vós, mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele tenho ouvido, isso falo ao mundo.
27 — ausente —
27 Mas não entenderam que ele lhes falava do Pai.
28 — ausente —
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, conhecereis quem eu sou e falo como o Pai me ensinou.
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 — ausente —
30 Dizendo ele essas coisas, muitos creram nele.
31 — ausente —
31 Jesus dizia, pois, aos judeus que criam nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente, sereis meus discípulos
32 — ausente —
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 — ausente —
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão, e nunca servimos a ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 — ausente —
34 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 — ausente —
35 Ora, o servo não fica para sempre em casa; o Filho fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente, sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não entra em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai, e vós fazeis o que também vistes junto de vosso pai.
39 — ausente —
39 Responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas, agora, procurais matar-me a mim, homem que vos tem dito a verdade que de Deus tem ouvido; Abraão não fez isso.
41 — ausente —
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, pois: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 — ausente —
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, certamente, me amaríeis, pois que eu saí e vim de Deus; não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes por pai ao diabo e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele foi homicida desde o princípio e não se firmou na verdade, porque não há verdade nele; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas porque
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E, se vos digo a verdade, por que não credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não
48 — ausente —
48 Responderam, pois, os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano e que tens demônio?
49 — ausente —
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não busco a minha glória; há quem
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 — ausente —
52 Disseram-lhe, pois, os judeus: Agora, conhecemos que tens demônio. Morreu Abraão e os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte.
53 — ausente —
53 És tu maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? E também os profetas morreram; quem te fazes tu ser?
54 — ausente —
54 Jesus respondeu: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 — ausente —
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e, se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia, e viu-
57 — ausente —
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 — ausente —
58 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que, antes que Abraão existisse, eu sou.
59 — ausente —
59 Então, pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, passando pelo meio deles, e assim se retirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.