João 8
Tiwi Gospels (TIW_WBT) vs ARA
1 — ausente —
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Kiyi karri pangarri api karri natinga arawunga (early morning) ngawa-yuwuni yuwuriyi kapi awarra yard awungarruwu kapi awinyirra arikulanga jurra (temple) angi-wutawa Jews awungarruwu kapi Jerusalem. Waya awungaji tayikuwapi arikutumunuwi mimpa pirimi kangi ngawa-yuwuni kiyi ngarra yimuwu kiyi yuwuntiyarra awuta ngawa-rringani ngini-ngatawa ngirramini.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Kiyi awuta Pharisees amintiya awuta scribes piniri-marruriyi natinga yimpalinya kangi awinyirra jurra. Wuta pirikirimi awinyirra ngini tayinti jiyimi kuluwuta kapi awuta tayikuwapi arikutumunuwi kiyi wuta pirimi kapi ngawa-yuwuni, “Aya, Rapayi, ngawa nguntuwunyayi anaki yimpalinya angi jiyimarrimili nyoni tini ngini ngarra karluwu nyirra-purnayi awarra,” pirimi awuta Pharisees amintiya awuta scribes kapi ngawa-yuwuni. Awarra yintanga Rapayi mean arimi ngini awarra tini awunu-waluwa (teaches) arikutumunuwi ngawa-rringani ngini-ngatawa ngirramini (law).
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 — ausente —
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Kiyi awuta Pharisees amintiya scribes tuwanga pirimi kapi ngawa-yuwuni, “Parlingarri Moses yikirimi (wrote) ngirramini (law) kangi ngawa-rringani ngini-ngatawa punkaringini (Old Testament) ngini ngawa ngamata-nyawu (should throw) waranguwi kapi awuta maminikuwi kapi jajiruwi pili-ngini wuta wiyi pajuwani pimatami (would die) api ngawa ngamata-nyawu waranguwi kangi anaki yimpalinya pili nyirra jiringa. Awungana nginjatuwu?” pirimi kangi ngawa-yuwuni. Wuta awarra nanginta pirimi ngarra pili purru-wutimarti ngini pimata-kiyarri (trick) ngarra. Wuta nimarra pirimajirri, “Arramukuta ngarra wiyi apangiraga ngini ngawa karluwu kuwa ngamatami awarra ngirramini (law). Ngini ngarra wiyi apangiraga awarra api ngawa wiyi ngawuntiyarra awuta priests kapi wuta alawuruwi ngini naki awarra Jesus ngarra jirti pili ngarra awutimarti ngawa ngini karluwu kuwa ngamatami ngini-ngawula ngirramini (law),” pirimajirri awuta Pharisees amintiya awuta scribes. Api ngawa-yuwuni arnuka nimarra yimi kangi wutawa api ngarra yipajiyarri (bent down) kiyi yikirimi (wrote) ngirramini kapi yakuluwuni.
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 — ausente —
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Kiyi awuta Pharisees amintiya awuta scribes tuwanga-la nanginta pirimi ngawa-yuwuni ngini wuta pimata-nyawu waranguwi kangi awinyirra yimpalinya. Kiyi ngawa-yuwuni tayinti yimi kiyi yimi kapi awuta, “Nuwa kapi karluwu jirti ngintiri-kirim-ani (done wrong) api nuwa pakinya nyirra-nyawu waranga kapi anaki yimpalinya,” yimi ngawa-yuwuni kangi awuta Pharisees amintiya awuta scribes.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga yipajiyarri (bent down) amintiya tuwanga yikirimi ngirramini kapi yakuluwuni.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Awuta Pharisees amintiya awuta scribes karri wuta piri-pitingaya (heard) awarra ngirramini ngini ngarra ngawa-yuwuni yipangiraga api wuta awungarri arliranga pirimi pili wuta wiyarri jirti pirikirim-ani (did wrong) api wuta purrupumwari ngawa-yuwuni api purruwuriyi yatatila. Awuta kapi wulimawi purruwuriyi pakinya kiyi awuta yingampa purruwuriyi api ngawa-yuwuni amintiya awinyirra yimpalinya wuta wangata.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga tayinti yimi kiyi nanginta yimi awinyirra yimpalinya, “Maka pirimi awuta wawurruwi? Kuwani yuwunyawu waranga kapi nginja pili nginja awarra jirti jiyikirimi (did that wrong thing)?” yimi ngawa-yuwuni kangi nyirra.
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Api nyirra jiyimi ngini, “Karri-kuwani, mantani.” Kiyi ngawa-yuwuni yimi ngini, “Ngiya awanuwanga karluwu ngimata-nyawu waranga kapi nginja. Api yartipili tuwariyi kanginjila japuja. Tayapunya ngawa-rringani ngarra pupuka jarrumoka api ngajiti tuwanga jirti nimpaja-kirimi (don't do wrong again).” Awarra yimi ngawa-yuwuni kangi awinyirra yimpalinya.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 — ausente —
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 — ausente —
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 — ausente —
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 — ausente —
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 — ausente —
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 — ausente —
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 — ausente —
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 — ausente —
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 — ausente —
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 — ausente —
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 — ausente —
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 — ausente —
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 — ausente —
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 — ausente —
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 — ausente —
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 — ausente —
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 — ausente —
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 — ausente —
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 — ausente —
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 — ausente —
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 — ausente —
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 — ausente —
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 — ausente —
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 — ausente —
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 — ausente —
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 — ausente —
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 — ausente —
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 — ausente —
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 — ausente —
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 — ausente —
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 — ausente —
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 — ausente —
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 — ausente —
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 — ausente —
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.