Marcos 14

Tiwi Bible (TIW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 — ausente —
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 — ausente —
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 — ausente —
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 — ausente —
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 — ausente —
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 — ausente —
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 — ausente —
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 — ausente —
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 — ausente —
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 — ausente —
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 — ausente —
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 — ausente —
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 — ausente —
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 — ausente —
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 — ausente —
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 — ausente —
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 — ausente —
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 — ausente —
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 — ausente —
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 — ausente —
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 — ausente —
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 — ausente —
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 — ausente —
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 — ausente —
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 — ausente —
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 — ausente —
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 — ausente —
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 — ausente —
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 — ausente —
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 — ausente —
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 — ausente —
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 — ausente —
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Api yimi kangi awuta yuwurrajirrima, “Ngiya waya jirti purnikapa nguwuni. Yita nginingaji ngiya waya yinkitayi pajuwani ngirimi. Nuwa awungarra arnapa nyirra-muwu api ngajiti ngimpaja-majirripi,” yimi kangi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Kiyi ngawa-yuwuni yipukularri kiyi yipakupawurli kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta. Ngarra yuwunyayi awuta purru-wujingi-majirripani. Kiyi ngarra yimi kangi awarra Peter ngini, “Aya, mantani. Pilikama nimpiri-majirripi? Ngiya ngurru-wutiyarra nginja ngini kiyija jimata-muwu (should wait) amintiya ngini arnuka jimata-majirripi,” yimi ngawa-yuwuni kangi awarra Peter.
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Kiyi ngawa-yuwuni yimi kangi awuta yuwurrajirrima, “Awi, ngajiti tuwanga ngimpaja-majirripi. Waya juwa nanginta nyirrami ngawa-rringani ngini yimata-wani (help) nuwa ngini karluwu kuwa nginti-matami awarra maputiti. Ngiya ngirimajawu ngini nuwa warntirrana ngimpitimarti ngini kuwa nginti-matami awarra ngirramini ngini ngiya ngurru-wutiyarra nuwa, api waya juwa nuwa warntirrana janawurti. Api arnapa nyirra-muwu awungarra. Ngajiti ngimpaja-majirripi. Waya juwa nanginta nyirrami ngawa-rringani ngini yimata-wani nuwa,” yimi ngawa-yuwuni kangi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga yuwuriyi karrampi-nara amintiya yipangiraga awarra-wanga (same) ngirramini kapi ngarra-rringani.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kiyi ngarra tuwanga yipakupawurli kangi awuta yuwurrajirrima api ngarra tuwanga yuwunyayi awuta purru-wujingi-majirripani pili wuta janawurti. Karri ngarra yipangipariyi (woke them up) awuta api wuta arnuka nimarra pirimi kangatawa pili wuta arliranga.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kiyi karri tuwanga yipakupawurli kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta api nanginta yimi awuta, “Pilikama nuwa nanuwanga (still) ngimpijingi-majirripi? Ngajiti tuwanga ngimpaja-majirripi pili awuta jajiruwi tiwi waya yinkitayi wunu-wuja ngini pimatanga ngiya. Ngawa-mantani ngini ngarra wiyi traitor arimi kangiya api ngarra awuni-maja awuta tiwi api wuta wiyi wunga ngiya, ngiya awarra nuwa-yuwuni nuwa awuta tayikuwapi arikutumunuwi. Kiyi awuta tiwi wiyi wurimarruriyi ngiya kapi awuta jajiruwi alawuruwi.” Awarra yimi ngawa-yuwuni kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Kiyi tuwanga yimi kangi wutawa, “Kutupi nyirrami pili waya ngawuja ngapapijingi (meet) awarra ngawa-mantani ngini wiyi apakirayi ngiya kapi awuta jajiruwi tiwi,” yimi ngawa-yuwuni kangi wuta.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 — ausente —
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 — ausente —
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 — ausente —
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 — ausente —
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 — ausente —
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 — ausente —
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 — ausente —
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 — ausente —
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 — ausente —
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 — ausente —
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 — ausente —
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 — ausente —
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 — ausente —
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 — ausente —
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 — ausente —
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 — ausente —
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 — ausente —
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 — ausente —
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 — ausente —
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 — ausente —
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 — ausente —
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 — ausente —
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 — ausente —
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 — ausente —
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 — ausente —
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 — ausente —
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.