Marcos 14
Tiwi Bible (TIW) vs BKJ
1 — ausente —
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 — ausente —
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 — ausente —
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 — ausente —
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 — ausente —
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 — ausente —
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 — ausente —
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 — ausente —
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 — ausente —
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 — ausente —
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 — ausente —
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 — ausente —
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 — ausente —
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 — ausente —
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 — ausente —
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 — ausente —
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 — ausente —
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 — ausente —
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 — ausente —
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 — ausente —
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 — ausente —
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 — ausente —
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 — ausente —
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 — ausente —
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 — ausente —
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 — ausente —
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 — ausente —
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 — ausente —
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 — ausente —
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 — ausente —
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 — ausente —
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 — ausente —
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 — ausente —
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Api yimi kangi awuta yuwurrajirrima, “Ngiya waya jirti purnikapa nguwuni. Yita nginingaji ngiya waya yinkitayi pajuwani ngirimi. Nuwa awungarra arnapa nyirra-muwu api ngajiti ngimpaja-majirripi,” yimi kangi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Kiyi ngawa-yuwuni yipukularri kiyi yipakupawurli kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta. Ngarra yuwunyayi awuta purru-wujingi-majirripani. Kiyi ngarra yimi kangi awarra Peter ngini, “Aya, mantani. Pilikama nimpiri-majirripi? Ngiya ngurru-wutiyarra nginja ngini kiyija jimata-muwu (should wait) amintiya ngini arnuka jimata-majirripi,” yimi ngawa-yuwuni kangi awarra Peter.
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Kiyi ngawa-yuwuni yimi kangi awuta yuwurrajirrima, “Awi, ngajiti tuwanga ngimpaja-majirripi. Waya juwa nanginta nyirrami ngawa-rringani ngini yimata-wani (help) nuwa ngini karluwu kuwa nginti-matami awarra maputiti. Ngiya ngirimajawu ngini nuwa warntirrana ngimpitimarti ngini kuwa nginti-matami awarra ngirramini ngini ngiya ngurru-wutiyarra nuwa, api waya juwa nuwa warntirrana janawurti. Api arnapa nyirra-muwu awungarra. Ngajiti ngimpaja-majirripi. Waya juwa nanginta nyirrami ngawa-rringani ngini yimata-wani nuwa,” yimi ngawa-yuwuni kangi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kiyi ngawa-yuwuni tuwanga yuwuriyi karrampi-nara amintiya yipangiraga awarra-wanga (same) ngirramini kapi ngarra-rringani.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kiyi ngarra tuwanga yipakupawurli kangi awuta yuwurrajirrima api ngarra tuwanga yuwunyayi awuta purru-wujingi-majirripani pili wuta janawurti. Karri ngarra yipangipariyi (woke them up) awuta api wuta arnuka nimarra pirimi kangatawa pili wuta arliranga.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Kiyi karri tuwanga yipakupawurli kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta api nanginta yimi awuta, “Pilikama nuwa nanuwanga (still) ngimpijingi-majirripi? Ngajiti tuwanga ngimpaja-majirripi pili awuta jajiruwi tiwi waya yinkitayi wunu-wuja ngini pimatanga ngiya. Ngawa-mantani ngini ngarra wiyi traitor arimi kangiya api ngarra awuni-maja awuta tiwi api wuta wiyi wunga ngiya, ngiya awarra nuwa-yuwuni nuwa awuta tayikuwapi arikutumunuwi. Kiyi awuta tiwi wiyi wurimarruriyi ngiya kapi awuta jajiruwi alawuruwi.” Awarra yimi ngawa-yuwuni kapi awuta yuwurrajirrima ngarra-mamanta.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Kiyi tuwanga yimi kangi wutawa, “Kutupi nyirrami pili waya ngawuja ngapapijingi (meet) awarra ngawa-mantani ngini wiyi apakirayi ngiya kapi awuta jajiruwi tiwi,” yimi ngawa-yuwuni kangi wuta.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 — ausente —
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 — ausente —
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 — ausente —
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 — ausente —
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 — ausente —
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 — ausente —
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 — ausente —
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 — ausente —
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 — ausente —
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 — ausente —
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 — ausente —
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 — ausente —
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 — ausente —
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 — ausente —
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 — ausente —
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 — ausente —
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 — ausente —
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 — ausente —
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 — ausente —
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 — ausente —
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 — ausente —
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 — ausente —
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 — ausente —
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 — ausente —
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 — ausente —
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 — ausente —
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.