João 13
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs VC
1 Akto hombaŋ kotŋe Pasowa are boâk miawakto Yesu hân ire hepunmâ Eweŋalae ariwiapgât sop miawakto nâŋgâep. Hain nâŋgâm âmâ ikiŋaet kâmot yeŋgât okotŋe dondâ nâŋgâep. Akto hainâk hainâk okotŋe dondâ nâŋgâm âgâwiap.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Akto eŋgaiŋe sot nem tatbiâ emelâk Hiaŋgi Amboŋande Yudasi Karioto gâtŋe luâk siâ Simoŋgât nanŋe yâk Yesugât gasa hekat yeŋgiâkgât hâwâlep.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Hâwâto lauŋe lokowerâmbo ainâk Yesuŋe Eweŋande siâ me siâ emelâk waŋep are nâŋgâep. Akto Anutuŋe huŋgun aŋdo gem manmâ benŋe purik katmâ Anutugâlai âgâwiap are gai nâŋgâep.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Haingât sot hepunmâ agatmâ sâŋgum kakŋân luguagep are oloŋmâ pando gembo puliak puliak pâŋân dâgâep.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Hain akmâ kondo humoân tu kâim keiŋe katmâ Aposololupŋe yeŋgât keiyeŋe tu pulim âmâ pâŋân dâgâep arekŋe keiyeŋe pulimbo kamiliep.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Hain akmâ bam bam Petoro gâlân togoep. Akto Petoroŋe Yesuŋe wan akyeŋgiep aregât nâŋgâmbo umatŋe akto hin magaŋep, “Humo, nâŋgât keine bo puli. Hepun.” dâep.
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Akto Yesuŋe hin dâep, “Siâ siâ nâŋe uŋak aktân amâ gâŋe bo nâŋgât. Gârâmâ hâmbâi âmâ aregât keiŋe nâŋgâwiat.” dâep.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Dâmbo magaŋep, “Gâ keine bo puliwerât. Bo dondâ.” dâmbo hin magaŋep, “Dâ nâŋe bo puli gekberân âmâ gâ nâŋgâlân gâtŋe bo akberât.” dâep.
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Dâmbo magaŋep, “Humo, aregât nâŋgât hâkne hârok kautne bâtne me wan me wan puliniŋ.” dâep.
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Dâmbo dâep, “Luâk siâŋe hâkŋe hârok puliep yâk âmâ lâuwâŋe bo puliakbiap yâk âmâ keiŋeâk puliwiap aregât ye emelâk ye puliyektere biwiyeŋe salek aktâp. Dâ ye hârok bo.” dâep.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Amâ Yesuŋe Yudasiŋe gasalupne makyeŋgimbo menekberâi nâŋgâm ye hârok bo dâep.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Emelâk keiyeŋe pulim metem âmâ benŋe sâŋgum kâlep are lâuwâŋe mem luguakmâ tatmâ hin makyeŋgiep, “Nâ siâ siâ yu akyeŋgiân aregât keiŋe a nâŋgâi mon?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Yeŋe hin nogonmai, “Humonenŋe akto Tiksa.” dâmai amâ âlepŋe makmai. Nâmâ Humoyeŋe akto tiksayeŋe akman.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Akto nâ Humoyeŋe akto tiksayeŋe nâŋe keiyeŋe puliân aregât hainâk galalupyeŋe keiyeŋe puliwei.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Nâŋe agak meme âlepŋe hekat yeŋgiân gârâmâ yekâ hainâk agak meme âlepŋe hekat yeŋgim hainâk akbei.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Nâ den bundâk makyeŋgire nâŋgâŋet. Âi luâk amâ damunŋe bo ewangimap. Akto luâk siâŋe luâk huŋgun aŋmap are bo ewangimap.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Akto ye aregât nâŋgâi amâ siâ me siâ ire akbei. Akto hain akbai âmâ Anutuŋe meme akyeŋgimbo heroŋe humo akbai.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Nâmâ ye hârok yeŋgât bo maktân. Nâŋe nâŋgât kâmot hârok oloŋ yektere nâŋgâlân togoyi ye nâŋgâyekman. Dâ yeŋgâlân gâtŋe konok âmâ heroŋe bo akbiap. Amâ Anutuŋe makto siâŋe hin kulemgoep, “Nâŋgât gala nâ olop sot nendâp ire âmâ gasane akmâ bâleŋe akniŋbiap.” kulemgoep den are bunŋe akto yeŋgâlân gâtŋe siâ nâŋgât kâmolân gâtŋe bo akbiap.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Nâ ya maktân amâ boâk miawaktâp. Haingât hâmbâi ire miawakberâp âmâ âlepŋe yeŋe nâŋgât hin nâŋgâwai, nâmâ yâk, hain nâŋgâwai.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Den bunŋe hin makyeŋgire nâŋgâŋet. Luâk siâ nâŋgât âi meâkgât huŋgun aŋdere arimbo âmâ benŋe siâŋe tângowiap nâkai dop hainâk tân nuguwiap. Akto tân nuguwiapŋe Ewene huŋgun niŋep are dop hainâk tângowiap.” dâep.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Akto Yesuŋe hain dâm biwiŋe umatŋe agep aregât den hin dâep, “Woe, yeŋgât hutyeŋân gâtŋe siâŋe nâŋgât gasalupne hekat yeŋgimbo menekberâi.” dâep.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Hain dâmbo yeŋeak âmâ konok konok niŋe me niŋe dâm luâk yeŋeâk ai aguyi. Niŋaet magep amâ bo nâŋgâyi.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Akto Yesuŋe okotŋe dondâ nâŋgaŋmap are Yesugât ginŋânâk talep.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Haingât Petoroŋe yoŋâk bâtŋandeak konmâ hin dâm magaŋep, “Gâŋe aikomenâ nâŋgâne.” dâep.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Hain dâm magaŋdo Yesugât ginŋânâk talepgât are hin magaŋep, “Humo niŋaet maktât.” dâep.
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Akto Yesuŋe den hâuŋe hin magaŋep, “Sot bikŋe ire tuân panmâ waŋdere ekberâi amâ luâk are konok.” dâep. Hain dâm sot tuân pando gembo mem oloŋmâ Simoŋ Karioto kepian gâtŋe malep yâkgât nanŋe kotŋe Yudasi are waŋep.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yudasiŋe sot are mem nendo ainâk Hiaŋgi Amboŋande biwiŋân giep. Hain akto Yesuŋe magaŋep, “Wan me wan akberâm dowâk akben.” dâep.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Hain dâm magaŋep aregât keiŋe ain tali arekŋe bo nâŋgâyi.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Siânbaŋe amâ hin nâŋgâyi. Amâ Yudasiŋe puli itoŋe memap aregât Yesuŋe hombaŋ iregât siâ siâ hâukoâkgât magaŋdâp me siâ siâ luâk umburuk yeŋgiwiapgât magaŋdâp hain nâŋgâyi.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Akto Yudasiŋe sot are mem nem âmâ dowâk gem hâkŋângen sopando emelâk emet dâgâep.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Yudasi arimbo âmâ ainâk Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Hinŋe Anutuŋe huŋgun niŋdo geân aregât keiŋe luâk âmbâle dondâŋe nâŋgâm kotne mem agatbai aregât dâp miawaktâp. Akto wan membian aregât akai Anutugât kotŋe mem agatbai.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Akto nâ wan akberân aregât Anutugât keiŋe miawakto ekmâ kotŋe mem agatbai amâ benŋe uŋak Anutu nâŋgât keine mem miawagân katberâp.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Hoŋ bawalupne, nâ ye olop sop pâŋ konok tatberen. Hâmbâi arire undâgât nekbiâ bo akberâp. Akto nâ ulikŋân Yuda humomolupyeŋe akto sumbe kat kat luâk akto Parisaio luâk hin makyeŋgiân. Nâ ariwian ain yeŋe bo ariwai. Akto benŋe hainâk hinŋe ye makyeŋgiân yâgâten ariwerân aregen ye bo ariwerâi.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Akto nâ den kârikŋe aŋgâ makyeŋgiân hin. Ye hanâk gala okot akmâ tân aguwei. Nâŋe ye okot âlep akmâ gala akyeŋgiân hainâk gala agaŋgiwei.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Hain agaŋgiwai âmâ luâk âmbâleŋe yekmâ hin dâwai, “Âo imâ Yesugât hoŋ bawalupŋe.” dâwai.” dâep.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Yesuŋe hain dâmbo Petoroŋe aikoep, “Humo gâ yâgâten ariwerât?” dâmbo Yesuŋe den hâuŋe hin magaŋep, “Nâŋe kepia uŋak ariwerân aregen amâ watnekmâ bo ariwerât. Dâ hâmbâi âmâ watnekmâ togom nekbiat.” dâep.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Hain dâmbo hin aikoep, “Humo, wangât gâ olop bo ariweretgât maktât. Amâ nâŋgâre bo huraguâp. Gasalupgande gugumbiâ âmâ tân gugure nugumbiâ mombian aregât ukenŋe nâŋgân.” dâep.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Hain dâmbo hin dâep, “Hain akberât me? Galane aregât den bunŋe hin makgiŋdere nâŋgâ. Gâŋe nâŋgâ yâk bo nâŋgâ aŋman dâm muneŋ akmenâ âmâ sop âlâwu akto gokorok ainâk indewerâp.” dâep.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.