João 13
Yusugât Pat Âlep Den (TIM) vs NTLH
1 Akto hombaŋ kotŋe Pasowa are boâk miawakto Yesu hân ire hepunmâ Eweŋalae ariwiapgât sop miawakto nâŋgâep. Hain nâŋgâm âmâ ikiŋaet kâmot yeŋgât okotŋe dondâ nâŋgâep. Akto hainâk hainâk okotŋe dondâ nâŋgâm âgâwiap.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Akto eŋgaiŋe sot nem tatbiâ emelâk Hiaŋgi Amboŋande Yudasi Karioto gâtŋe luâk siâ Simoŋgât nanŋe yâk Yesugât gasa hekat yeŋgiâkgât hâwâlep.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Hâwâto lauŋe lokowerâmbo ainâk Yesuŋe Eweŋande siâ me siâ emelâk waŋep are nâŋgâep. Akto Anutuŋe huŋgun aŋdo gem manmâ benŋe purik katmâ Anutugâlai âgâwiap are gai nâŋgâep.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Haingât sot hepunmâ agatmâ sâŋgum kakŋân luguagep are oloŋmâ pando gembo puliak puliak pâŋân dâgâep.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Hain akmâ kondo humoân tu kâim keiŋe katmâ Aposololupŋe yeŋgât keiyeŋe tu pulim âmâ pâŋân dâgâep arekŋe keiyeŋe pulimbo kamiliep.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Hain akmâ bam bam Petoro gâlân togoep. Akto Petoroŋe Yesuŋe wan akyeŋgiep aregât nâŋgâmbo umatŋe akto hin magaŋep, “Humo, nâŋgât keine bo puli. Hepun.” dâep.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Akto Yesuŋe hin dâep, “Siâ siâ nâŋe uŋak aktân amâ gâŋe bo nâŋgât. Gârâmâ hâmbâi âmâ aregât keiŋe nâŋgâwiat.” dâep.
7 Jesus respondeu:
8 Dâmbo magaŋep, “Gâ keine bo puliwerât. Bo dondâ.” dâmbo hin magaŋep, “Dâ nâŋe bo puli gekberân âmâ gâ nâŋgâlân gâtŋe bo akberât.” dâep.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Dâmbo magaŋep, “Humo, aregât nâŋgât hâkne hârok kautne bâtne me wan me wan puliniŋ.” dâep.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Dâmbo dâep, “Luâk siâŋe hâkŋe hârok puliep yâk âmâ lâuwâŋe bo puliakbiap yâk âmâ keiŋeâk puliwiap aregât ye emelâk ye puliyektere biwiyeŋe salek aktâp. Dâ ye hârok bo.” dâep.
10 Aí Jesus disse:
11 Amâ Yesuŋe Yudasiŋe gasalupne makyeŋgimbo menekberâi nâŋgâm ye hârok bo dâep.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Emelâk keiyeŋe pulim metem âmâ benŋe sâŋgum kâlep are lâuwâŋe mem luguakmâ tatmâ hin makyeŋgiep, “Nâ siâ siâ yu akyeŋgiân aregât keiŋe a nâŋgâi mon?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yeŋe hin nogonmai, “Humonenŋe akto Tiksa.” dâmai amâ âlepŋe makmai. Nâmâ Humoyeŋe akto tiksayeŋe akman.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Akto nâ Humoyeŋe akto tiksayeŋe nâŋe keiyeŋe puliân aregât hainâk galalupyeŋe keiyeŋe puliwei.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nâŋe agak meme âlepŋe hekat yeŋgiân gârâmâ yekâ hainâk agak meme âlepŋe hekat yeŋgim hainâk akbei.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Nâ den bundâk makyeŋgire nâŋgâŋet. Âi luâk amâ damunŋe bo ewangimap. Akto luâk siâŋe luâk huŋgun aŋmap are bo ewangimap.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Akto ye aregât nâŋgâi amâ siâ me siâ ire akbei. Akto hain akbai âmâ Anutuŋe meme akyeŋgimbo heroŋe humo akbai.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Nâmâ ye hârok yeŋgât bo maktân. Nâŋe nâŋgât kâmot hârok oloŋ yektere nâŋgâlân togoyi ye nâŋgâyekman. Dâ yeŋgâlân gâtŋe konok âmâ heroŋe bo akbiap. Amâ Anutuŋe makto siâŋe hin kulemgoep, “Nâŋgât gala nâ olop sot nendâp ire âmâ gasane akmâ bâleŋe akniŋbiap.” kulemgoep den are bunŋe akto yeŋgâlân gâtŋe siâ nâŋgât kâmolân gâtŋe bo akbiap.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Nâ ya maktân amâ boâk miawaktâp. Haingât hâmbâi ire miawakberâp âmâ âlepŋe yeŋe nâŋgât hin nâŋgâwai, nâmâ yâk, hain nâŋgâwai.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Den bunŋe hin makyeŋgire nâŋgâŋet. Luâk siâ nâŋgât âi meâkgât huŋgun aŋdere arimbo âmâ benŋe siâŋe tângowiap nâkai dop hainâk tân nuguwiap. Akto tân nuguwiapŋe Ewene huŋgun niŋep are dop hainâk tângowiap.” dâep.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Akto Yesuŋe hain dâm biwiŋe umatŋe agep aregât den hin dâep, “Woe, yeŋgât hutyeŋân gâtŋe siâŋe nâŋgât gasalupne hekat yeŋgimbo menekberâi.” dâep.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Hain dâmbo yeŋeak âmâ konok konok niŋe me niŋe dâm luâk yeŋeâk ai aguyi. Niŋaet magep amâ bo nâŋgâyi.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Akto Yesuŋe okotŋe dondâ nâŋgaŋmap are Yesugât ginŋânâk talep.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Haingât Petoroŋe yoŋâk bâtŋandeak konmâ hin dâm magaŋep, “Gâŋe aikomenâ nâŋgâne.” dâep.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Hain dâm magaŋdo Yesugât ginŋânâk talepgât are hin magaŋep, “Humo niŋaet maktât.” dâep.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Akto Yesuŋe den hâuŋe hin magaŋep, “Sot bikŋe ire tuân panmâ waŋdere ekberâi amâ luâk are konok.” dâep. Hain dâm sot tuân pando gembo mem oloŋmâ Simoŋ Karioto kepian gâtŋe malep yâkgât nanŋe kotŋe Yudasi are waŋep.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yudasiŋe sot are mem nendo ainâk Hiaŋgi Amboŋande biwiŋân giep. Hain akto Yesuŋe magaŋep, “Wan me wan akberâm dowâk akben.” dâep.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Hain dâm magaŋep aregât keiŋe ain tali arekŋe bo nâŋgâyi.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Siânbaŋe amâ hin nâŋgâyi. Amâ Yudasiŋe puli itoŋe memap aregât Yesuŋe hombaŋ iregât siâ siâ hâukoâkgât magaŋdâp me siâ siâ luâk umburuk yeŋgiwiapgât magaŋdâp hain nâŋgâyi.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Akto Yudasiŋe sot are mem nem âmâ dowâk gem hâkŋângen sopando emelâk emet dâgâep.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yudasi arimbo âmâ ainâk Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Hinŋe Anutuŋe huŋgun niŋdo geân aregât keiŋe luâk âmbâle dondâŋe nâŋgâm kotne mem agatbai aregât dâp miawaktâp. Akto wan membian aregât akai Anutugât kotŋe mem agatbai.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Akto nâ wan akberân aregât Anutugât keiŋe miawakto ekmâ kotŋe mem agatbai amâ benŋe uŋak Anutu nâŋgât keine mem miawagân katberâp.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Hoŋ bawalupne, nâ ye olop sop pâŋ konok tatberen. Hâmbâi arire undâgât nekbiâ bo akberâp. Akto nâ ulikŋân Yuda humomolupyeŋe akto sumbe kat kat luâk akto Parisaio luâk hin makyeŋgiân. Nâ ariwian ain yeŋe bo ariwai. Akto benŋe hainâk hinŋe ye makyeŋgiân yâgâten ariwerân aregen ye bo ariwerâi.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Akto nâ den kârikŋe aŋgâ makyeŋgiân hin. Ye hanâk gala okot akmâ tân aguwei. Nâŋe ye okot âlep akmâ gala akyeŋgiân hainâk gala agaŋgiwei.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Hain agaŋgiwai âmâ luâk âmbâleŋe yekmâ hin dâwai, “Âo imâ Yesugât hoŋ bawalupŋe.” dâwai.” dâep.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Yesuŋe hain dâmbo Petoroŋe aikoep, “Humo gâ yâgâten ariwerât?” dâmbo Yesuŋe den hâuŋe hin magaŋep, “Nâŋe kepia uŋak ariwerân aregen amâ watnekmâ bo ariwerât. Dâ hâmbâi âmâ watnekmâ togom nekbiat.” dâep.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Hain dâmbo hin aikoep, “Humo, wangât gâ olop bo ariweretgât maktât. Amâ nâŋgâre bo huraguâp. Gasalupgande gugumbiâ âmâ tân gugure nugumbiâ mombian aregât ukenŋe nâŋgân.” dâep.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Hain dâmbo hin dâep, “Hain akberât me? Galane aregât den bunŋe hin makgiŋdere nâŋgâ. Gâŋe nâŋgâ yâk bo nâŋgâ aŋman dâm muneŋ akmenâ âmâ sop âlâwu akto gokorok ainâk indewerâp.” dâep.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.