Hebreus 11
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NTLH
1 Nokol fanang-daa utamupya, God ali ti almi weng kuuli fan kutal-fukulokoma kala kalup namti, nokol talalu utamup yi, God ami weng kutii-lomda mafek mafek numi kuyokomi no, kalsa uyo fan ti kuyokoma kala kala-somdupla, uyo fenokomup. Mafek mafek ma kaali, God ali numi kuyin dinim bom-balaya, nulmi tiin alep alep kaa utamin disa bom-bulup. Yale, kabak nokol utamum, Kabak-ali fan bombuu ko.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Kemin, sawaayak awil-fakal bom-biisip kiili utamipla, God ami weng kanum bokola kabak-ali tifan kanolokoma kayi! ke-biliwa, God ayo bokola: Mep kiimi aket tem kabak-ami kanum bakabip kaali, tambal o, ke-bamda ilsa.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Kemin, kabak nokol utamupla, God ayo almi weng kaata kutal-fuku-bomdaya, kanun-umba kala, kalalup, nokol utamupya, God ali mafek mafek utamalup dinim ke-laabup, uyo fan disa kawu weng kaata-kup bokolale, weng kaata taba-lomdu abiil so, tawaal so, aa yak mafek mafek alik itafiin-umbup kiiso, uyo talalu-kutiisuu kala, kalalup utamsup te!
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel ali utamala, Fan God ali bombe kala kalalaya, taloop ayo kulii-tal God ami kolale, God ayo utama yi, Abel ami taloop kup-na kaali ti, atin tambal dukum ke-lom uta uta ke-lomdu, almi fik Kein ami mafek mafek kulii-tal nami kup-na kuluuli disa kabaak banu kalalaya utamsa. Kemin, Abel ali fan God ali bombe no, kalalala kawu God ayo bokola-lomda: Kabi ti tituun-kup tabin tunum kelap kayi! anba-kup, Abel ami taloop kola kaami fiyaap ayo duu-bamda kuluu kesa. Abel ali taansa. Yale, kamala kaali tifan, God kaali bombe no, kalsa kabak aso, ami kukup kaaso, ita taba-lomdip nuli liip tambal uyo kukuyinsip ko.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Kano tiinsula, Enok akal ti utamala, God alami weng kaali ti faneng kanolokoma kala, kalalaya, God ayo kuno kambola taansa dinim. Enok ayo tiin kawong bom-salala, God ayo angtiil soyim dap-tamala tam abiil tikiin unala, aptum kusal iyo fen-tal-unebi atamin disa kela kuno kensip. Kemin, God ami Sukon Tem weng kabak-ayo boko-lomdu:
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Kemin, unang tunum ili yang God ami mepso unum o, kalip namti, unang tunum kiili utamipla, Faneng ti God ayo bombe kala, kalbip-kup kawu utamipla, Unang tunum God ami fanang tildang tala, God ayo kukup tambal kaata-kup kukaayila-yaaba kala, kala-lomdipla, din God ami mepso bombe kawu beten kamaalin o, kala-somla ko. Katale, tunum kawanta kaa kanolin disa kelip namti, kaa fan God kaa fiyaap duu-mokoma disa yo.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Kemin, kano, bom-laaba la, God ayo Noa ami bokola-lomda: Am ma daanokomu kaali, mafek mafek kanum tiltam tabokomu no, kalsa namti kulu Noa almi tiin dik-yak-dii atamin disa. Yale, ayo utamala, God ami kanum bokola kabak-ali tifan kanolokoma no, kalalaya, God ami weng kaata-kup weng san-somdala, tam sip awak dukum uyo dina-bi-lomda, almi kalel so, man imi unang tan so, ita-kup foko-kulii-tam sip awak dukum kaami tem unipla, ok ta anula taansip disa; Noa almi aket fukunin uyo God alami weng kaali, tifaneng kanolokoma kala kalsa uta taba-lomdula, tawaal diim kayaak unang tunum alik imi kukuya-lomdu, ibi kukup mafak nuubip o, yakan-kaam-somu kemin, God ali Noa ami atama yi, Faneng, God ali kala kanolokoma kalba kaata-kup God ayo Noa kaali tituun-kup tabin tunum o, akase. Aa, ti kuno unang tunum alik yakal utamipla, God almi weng kabak-ali tifaneng kanolokoma no, kebip kiili, God ata kanubip kiimi tituun-kup tabin unang tunum o, yakan-kaan-umba.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Siin sawaayak sawaayak kaptoowu, God ayo tawaal ma Abraham almi-kup kolon o, akalala, kulaali Abraham ami bokolaya, God almi weng kutiila kaali, tifan kup-nokoma kala, kalale, Abraham ayo God ami weng uyo kutal-fuku-lomda, alami abip uyo kelala tabansa. Yale, ali utamala, Kwin, nali dok banon o, kalalila talabi ni? kalsa dinim.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Kemin, mep tawaal kalawaali tunum miit kusnum ma imi bokon la, Abraham ali utamala, Tawaal kaptam-ali fan God ali kup-nokoma no, kala-somdala, abip samaan tunum alaltap kelala, abiin mafak tiin-bomdala, am tambal so ma de-somdala disa. Saak sel am tem kulu tiin-bom ilsa. Kuno Aisak sole, Jekop so, alep yakal ti kunolin ilin ultap bom-bisip. Kemin, sawaayak kawu God almi Sukon Tem uyo alep kiimi sang kaa boko-lomdu: Kapni man loop iso, alimal ibi tawaal kaptam-ali kuluulokomip o, kalsa.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abraham ayo ilom am ma daanokomu uyo yakaba din abip sakbaalim dukum ilokoma kaami aket kaata-kup ti titil kutoop tini fukun-bamdala fen-laaba. La, abip dukum kaptam-ami aket fukun-bam tiinsa uyo ukol ukol alik ma kemin, God maakup kaata-kup abip dukum talalmin kaami aket uyo fukun, Awu, kanolokomi kala kalba-kup, alalta-kup talalu kutiisa. Kemin, abip dukum kaali suunkup ilin abip o.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abraham ayo tunum sawal kelaya dok kano-somda man ayo duulama dinim kelale, kuno kalel Sela ukol man dinim bom bi-lom unang sawal ke-lomdu dok kano-somdula man kaa duulamu dinim kelu kanolip. Katale, God ayo atama yi, Abraham atam ayo God ami kanolokomi no, kalalala weng kuka-daasa uyo faneng ti kanolokoma kala, kalalala, kulaali God akal Abraham ami titil kolaya, man kaa duusa.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Kemin, tunum maakup Abraham ali tunum sawal ale, mepso taanon e, kalba diim kuyaku ami man loop iyo deng yaapkan ayo tap tiilaya, tunum miit iyo uku-lom tiltam dukum-nula, tam abiil kun diim wakalkan saanbu iltap aye, daak yol ok balang diim kaami ok dinin ultap ke, dok kano ili tik-tiilamip dinim kesip.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Kemin, Abraham, Aisak, Jekop, nikil kanolin kiili utamipla, God alami weng kanum bokosa uyo tifaneng kanolokoma kala, kalaliwa, kaata-kup kutal-fuku aket-kup fukun yakyak toop taan-taan-ke-bisip. God ami boko-lomda: Mafek mafek tambal kuyokomi kayi! kalsa kaa, tawaal diim kalawaami bom ilsip kaa, kabak kela bomdip ilsip disa. La, ili ti tunum imi utamiwa yi, Kuuli samaanlo kawu talabu no, kebip ultap kanu-bamdipla, fiyaap duu-bam ilsip. Kemin ale, weng uyo fan boko-lomdip: Nuli bokon kala bom-bulup kaali, abip ma tunum ililtap ke bom-bulup. Kemin, nuli kiin tunum tap kemin, tal tawaal kala bombii iluuk daalokomup disa yo, kemsip.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Kemin, kanola nokol utamupla, Tunum kanolin weng kaa bakabip uyo, fen-bamdup tawaal ma kuluulupla, kaata nulmi tawaal alik-daap keluk o, kal-bomdip kanum baka-bam bom ilsip kala kalum o.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Kanola imi fanang dakamin ayo, siin ilmi abip bombii kela tal-silip kaami aket kaata fukun-bisip dinam, asuk iyo unolip. Lale,
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 kabak-ali ma kanumin disa; imi aket fukunin kaali, tawaal akal kusnum ma atin ti tambal-kup tabasu kaami aket uta yelu fukun-bamdipla kemin kaali, abiil tikiin uta kemin God ayo abip awak sakbaalim ma dotu kutiiyinsa. Tunum kiili boko-lom: Kabi ti nulmi God kayi! kal-bom ilsip kaa, God ali imi fiyaap kaata duu-bamda iyo bokoya-lom: Ibi ti nalmi unang tunum o, yakan-kaamsa.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abraham ami aket fukunin uyo, Kano mep man kalawaali aali namti, atin olso taanokoma. Yale, God alalta yaap asuk dafola tam-tiin-ilomda man loop tap tiilaya, tunum miit ukulokomu no, kala-lomda yeng man ayo kuluule, ti foo tiika tuup foko aalon e, kem-salale, God ayo, Daa yo, kalalaya fak-duusa. Kemin, kaalile, Abraham ayo man kaali sakbal am lo asuk dabuu dibii tiltamba tilin tap kesa no.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aisak ayo utamala, God ali almi weng kuu fan kanolokoma kala, kalalaya, kulaali almi man Jekop so, Iso so, alap iyo Jekop asiik sikil kuyak ami dabom diim tiile bokola ko: Bom bi-lom kaptamu God ayo kukup tambal tambal kaata, kabi kukaap-tokoma no, akale, kuno Iso akal ti kanum bokola kesa.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Bom biile kawu, Jekop ayo utamala, God almi weng kuuli tifan kanolokoma kala, kalalaya, kulaata atin ti mepso taanokomi kala, ken-um-bom ale, kuluwu sikil kuyak almi man Josep ami man alap imi dabom diim tiile, alap iyo weng bakayim-bii keyinba-kup bokola: Bii am ma daanokomu diim kaptoowu, God ayo dok kanolin kukup tambal tambal kaata-kup ipyo kukaayokoma no, kala kanum bokoyilale, kula Jekop ayo malal kuluu tola-lom dabuna daak tiin God ami fiyaap uyo duu-bam ale, beten kema ko.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Bom biile, Josep akal ti utamala, God ali almi weng uli tifan kanolokoma kala, kalalaya, ilom kulaata ti mepso taanon e, kali kala kalale, kulaali bokola ko: Am ma daanokomu kaali, Israel-miin ibi bokon Isip kaltam-ali kelalip unokomip. Kemin, nali taanokomi kaali, nami tiil so, kun so, iyo kuwaalip atata bom bii kipni Isip bokon kaltam kelalip bokon kusnum unokomip kabaku, nayo nam-tamalip umbiling Kenan bokon kawu din aba-lomdip, buluulin o, kala kanum bakaya ko.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Bom laabipla, bii Isip kasel imi king ayo lo ma kutiila kaali, Israel kasel kipni man tunum man ma fokolip namti, iyo anulip taan-laamik o, kalsa. Kemin, Moses ayo awak-aalap iyo duu dap-tii atafii-biliwa, Ti man o, kala disa akal man tambalim ma kela atam ale, kulaali awak-aalap akam iyo king ami lo kutiiba kaami atul kaali ma utam suun-daalamip dinim. Utamipla, God ali nuli tiin molokoma kala, kalalipla, kulaa akam iyo man ayo dap-tama din dip tiilip maaklo dawaalipla, bombii kayoop asuumano dakan-tiisa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Bom biile, Moses ayo fasuu-lomdala, utama yi, Fan God ali ti yaap nakal Israel kemin nali dong dokop-nokoma kala, kalale, kusnum kayak kayak iyo boko-lomdip: Kabi Isip kaltam-ami king ami mun sii umi man o, nakan-kaamin daa yo, kalalaya kemin, king ami man unang uyo kambowansa. Kemin,
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 kaami miit kabak-ali, Moses ami aket fukunin kaali, yak Isip kasel imi iipyak tem kabak-banila, ban wakan-tal-unemin kaami kukup kaata, kutal-fuku kulii-taba-bom disa; kiin tap kaami fiyaap duumin kulii yakaba toop iip kuluba kela-yaamin uyo kulaa kambola-somdila, yak God ami unang tunum Israel-miin imi tem unila kawu iso, naso, nikil maakup angtiil yol uyo kaa-bam um-tal-daka-mokomup kuuta ti tambal o, kalalaya kemin,
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 ami aket fukunin uyo kanolaya kemin, nali Isip kayaak imi king ami mun sii uso, awaat ilokomup kaali, nali moni so, mafek mafek yaapkan iso, iyo kaa-mokomi kala kalale, kulaa kela yak God ami tunum unang imi tem kabak banila, Isip kasel unang tunum ita weng mafak kukaap-nam-bam God ami tunum uldaa-dabuula talokoma kaami kanolokomip ultap kamap-nokomip. Yale, weng mafak kukaap-nokomip kula kuno saak kuso bam tip fakamin daa. Kemin, God ami mafek mafek tambal kup-nokoma uta taba-lomdula, Isip kasel imi moni so, mafek mafek so, iyo kuluu kulaak banula, kambo-wokomi no, kala-lomdala, Moses ayo kanun unan-soma ko.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moses ayo utama yi, God ali ti nali yaap dong dokop-nokoma kala kala-somdala, king ami aket atul tabemin kaami atul uyo suun-daalama dinim kelaya, kulaata Isip kaptam-ali kelalala, tabansa. God ali sawaan ilin tunum ale, Moses ata almi tiin kaata, atam-laamin tap kelala, titil-fak-daa tabansa.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Kemin, Moses ali utamala, Fan God ali almi kanolokomi no, kalba kala kala-lomdala, Israel imi bokoya-lomda: Ensel taba-lomda, man diil alik imi yan-talokoma. Kemin, yan-tal-bomda, tal numi am mepso talokoma. Kemin, nuli Pasova yo, kala uktakaya-laamin kaami sipsip iyo ma anu-lomdup, imi kiim kaata kulii yak nulmi amitom diim ilik daa daa ke-lokomup kaata, ensel akal tal utaba-kup, kawu soop akaayala yaap-kup ilokin o, kala-lomdala, bakayinsa ko.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Kanola Israel-miin yakal utamipla, God ali fan, nuli dong dokoyilala, unokomup kala, kalaliwa, yakyak bilin yol ok tiimaang o, ken-umbip kaami balang diim unipla ok ayo lo kulii alula kalnet kaltoop ke tawaal-kup kelala, kaami diim kawu liip yak malii aba kem-siliple, kuno ti Isip kasel nokol ti kanolokomup kawo! kala yakaba biyak iip-iip unokomip te! Ok ayo kalnet foko tala, kaltoop foko tala ke-lomda, yim-baak-moluya, ok taba yan dong dokoya-lomdu alik fokola taansip.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Kemin, Israel ili utamiwa yi, God almi weng kaali ti faneng kanolokoma kayi! kala, kalalipla, abip awak dukum Jeriko umi tuum uti fokosip uyo, falala tal-unemin-kup ke-bilipla, bombii am fetkal kem-siliple, tuum uti fokosip uyo balata dakela daak abe-yinsu.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Kanola, Rahap uli sadikimin unang lale, uli utamu yi, Israel imi God kaali, naso tiin mo ke-lokoma no, kala-somdula, uyo Israel imi tunum alep ma yim-baalip tal Jeriko kayaak imi yam-kukun talabip tunum imi dong dokoyulula, alep iyo asuk tabansip. Kemin, Israel iyo tal aba God ami weng kuyang saak tiimin unang tunum Jeriko kasel fokolip dinimsip kaa, unang kuuli uso welip taansu dinim ko.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Katale, kamala kulaata nali kanumin weng kaata maso ifiili toop unokomu ni? Kulaaye, am uyo mepkan kelu kala, kala-lomdila, nali Gideon, Barak, Samson, Jepta, Devit, Samuel aa, God ami weng bon tem tunum so, tunum kanolin kiimi sang uyo ma bokolokomi disa.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Kemin, unang tunum kiili, utamiwa yi, God ali almi weng tifan kanolokoma kala, kalaliwa, malo ma waasi dinan-tal-une-bam, king waasi dinan-tal-unemin deng yaapkan waasi dinin tunum iyo kulaak baniwa, ita ita ke-balale, iip malo ma ita kuno kukup tambal kutal-fuku-bamdipla kemin, unang tunum imi tangbal tiin saansip; malo ma iyo God ayo aman dakaan-bilipla, layon o, kala busi dukum tap ami aket atul uyo kukan-tiila tunum iyo ma anula taan kemsip disa.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Tunum unang malo ma iyo waasi ita fokolip wing tiil unokin. Yale, God ata imi dong dokoyila yang kuwaala-yaa-bilip; kuno malo ma waasi ita wan kong tup anulum o, kemiple, God ata dong dokoyila tambal ke-bala; kuno malo ma iyo titil dinim kesip. Lale, asuk mulo kawu tal God ami diim kawu titil uyo kuluu-yaabala; malo ma tiltam titil-biki-lom waasi dinin tunum ke-lomdip abip ma ma imi waasi dinin iso din bomdip ita ita ke-bam kanu-bisip ale,
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 man malo ma taanbip imi awak kusal ili utamipla, God ali almi weng ti fan kanolokoma no, kala kanubip o, kalba-kup, God ali asuk imi man iyo yim-foya tam tiiniwa awak kusal iyo asuk tiin saan-bisip.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Kuno, unang tunum iyo God almi weng tifan kanolokoma kalin malo ma kiili waasi ita taba weng mafak kukaayin-bam ale, ye-bam aye, kebip kaami aket uluum ita kuluu-laa-bilip, kuno waasi iyo sen sok dukum ta kuluu-lomdip, malo ma iyo de yim-tama din kalabus am daka-bam ale,
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 malo ma tuum ta anulip taan-yaa-bilip, malo ma waasi iyo so as falulmin ta kuluu-lomdip tunum iyo iip kuyaku fuunga yakyak duula-lom malela kutii anung-anung-ke-bamdip, kuno malo ma ita wan kong tup ye-bam kem-unan-solip. Kemin, unang tunum iip malo ma God almi weng tifan kanolokoma kalin kiili ti, kanola waasi ita kanu-bamdip atin kukup mafak uyo kukaayin-bilipla, atin ti aket uluum dukum-kup kaa-bam ale, imi diim ayo mafek mafek duluu-lomdip ilim tambal alokso ilim so ma miki-laamin dinim. Meme so, sipsip imi ipnaal uta, ilim kaal ke-lom bikibi miki tal-une-bam bom ilsip.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Kanola waasi ita kukup mafak uyo kanuyin-biliwa kemin, unang tunum malii iyo sak fun-taba biling unang tunum dinim bokon kawu sawaan-laa-balale, malii ma ukadaa bilin am du tikiin tikiin kawu sawaan-laa-bala malo ma iyo tuum tem sawaan-laa-bala, malo ma iyo din balbal tem kawu, sawaan-laa-bala kem-tal-unemsip. Kemin, unang tunum kanolin kiili, God almi weng tifan kanolokoma kalin uta, kutal-fukulin kiili, yak tawaal diim kalawaami unang tunum kukup mafak kutal-fukulin kiimi diim kawu bom ilsip. Yale, tawaal diim unang tunum ili utamiwa yi, Nak-tunum kusal kiili unang tunum tambal uu, kemsip disa ko.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Kemin, unang tunum alik God ami lak duusip ili utamipla, God almi weng uyo tifan kanolokoma kala, kalalipla, God ami tiin diim uyo win tambal-kup kuluusup. Yale, kukup tambal kaa sawaayak God ami bokoya-lom: Kano kuyokomi kayi! kalsa uyo kuluulin disa; ilomdipla kemin,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 kabak-ami miit kaali dok kata naa kalolip: God ami aket fukunin tambal namti kala bombuu. Sawaayak Kraist ali tilin disa kama bom-salaya, God almi weng kaa tifan kanolokoma kalin unang tunum kiita, nuli yam-kan-tii-lomdip, isiik bon tem din ilomdip atin tambal kebip-kup, kuluulokomip disa yo. Fen-bam bom-silipla, nokol tiltam kabak-kabak-kelupla kawu iso, nuso, alik kuyak mim-daa atin tambal-kup ke-lomdup kawu kuluulokomup. Kemin, sawaayak kaali, God ali kabak-ata kanolokomip kaata tambal o, kala, kala-lomdaya, numi abiin tiinokomup ma kaali talalu kutiiyinsa ko.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.