Hebreus 11

God Ami Alokso Weng (TIF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nokol fanang-daa utamupya, God ali ti almi weng kuuli fan kutal-fukulokoma kala kalup namti, nokol talalu utamup yi, God ami weng kutii-lomda mafek mafek numi kuyokomi no, kalsa uyo fan ti kuyokoma kala kala-somdupla, uyo fenokomup. Mafek mafek ma kaali, God ali numi kuyin dinim bom-balaya, nulmi tiin alep alep kaa utamin disa bom-bulup. Yale, kabak nokol utamum, Kabak-ali fan bombuu ko.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Kemin, sawaayak awil-fakal bom-biisip kiili utamipla, God ami weng kanum bokola kabak-ali tifan kanolokoma kayi! ke-biliwa, God ayo bokola: Mep kiimi aket tem kabak-ami kanum bakabip kaali, tambal o, ke-bamda ilsa.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Kemin, kabak nokol utamupla, God ayo almi weng kaata kutal-fuku-bomdaya, kanun-umba kala, kalalup, nokol utamupya, God ali mafek mafek utamalup dinim ke-laabup, uyo fan disa kawu weng kaata-kup bokolale, weng kaata taba-lomdu abiil so, tawaal so, aa yak mafek mafek alik itafiin-umbup kiiso, uyo talalu-kutiisuu kala, kalalup utamsup te!
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Abel ali utamala, Fan God ali bombe kala kalalaya, taloop ayo kulii-tal God ami kolale, God ayo utama yi, Abel ami taloop kup-na kaali ti, atin tambal dukum ke-lom uta uta ke-lomdu, almi fik Kein ami mafek mafek kulii-tal nami kup-na kuluuli disa kabaak banu kalalaya utamsa. Kemin, Abel ali fan God ali bombe no, kalalala kawu God ayo bokola-lomda: Kabi ti tituun-kup tabin tunum kelap kayi! anba-kup, Abel ami taloop kola kaami fiyaap ayo duu-bamda kuluu kesa. Abel ali taansa. Yale, kamala kaali tifan, God kaali bombe no, kalsa kabak aso, ami kukup kaaso, ita taba-lomdip nuli liip tambal uyo kukuyinsip ko.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Kano tiinsula, Enok akal ti utamala, God alami weng kaali ti faneng kanolokoma kala, kalalaya, God ayo kuno kambola taansa dinim. Enok ayo tiin kawong bom-salala, God ayo angtiil soyim dap-tamala tam abiil tikiin unala, aptum kusal iyo fen-tal-unebi atamin disa kela kuno kensip. Kemin, God ami Sukon Tem weng kabak-ayo boko-lomdu:
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Kemin, unang tunum ili yang God ami mepso unum o, kalip namti, unang tunum kiili utamipla, Faneng ti God ayo bombe kala, kalbip-kup kawu utamipla, Unang tunum God ami fanang tildang tala, God ayo kukup tambal kaata-kup kukaayila-yaaba kala, kala-lomdipla, din God ami mepso bombe kawu beten kamaalin o, kala-somla ko. Katale, tunum kawanta kaa kanolin disa kelip namti, kaa fan God kaa fiyaap duu-mokoma disa yo.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Kemin, kano, bom-laaba la, God ayo Noa ami bokola-lomda: Am ma daanokomu kaali, mafek mafek kanum tiltam tabokomu no, kalsa namti kulu Noa almi tiin dik-yak-dii atamin disa. Yale, ayo utamala, God ami kanum bokola kabak-ali tifan kanolokoma no, kalalaya, God ami weng kaata-kup weng san-somdala, tam sip awak dukum uyo dina-bi-lomda, almi kalel so, man imi unang tan so, ita-kup foko-kulii-tam sip awak dukum kaami tem unipla, ok ta anula taansip disa; Noa almi aket fukunin uyo God alami weng kaali, tifaneng kanolokoma kala kalsa uta taba-lomdula, tawaal diim kayaak unang tunum alik imi kukuya-lomdu, ibi kukup mafak nuubip o, yakan-kaam-somu kemin, God ali Noa ami atama yi, Faneng, God ali kala kanolokoma kalba kaata-kup God ayo Noa kaali tituun-kup tabin tunum o, akase. Aa, ti kuno unang tunum alik yakal utamipla, God almi weng kabak-ali tifaneng kanolokoma no, kebip kiili, God ata kanubip kiimi tituun-kup tabin unang tunum o, yakan-kaan-umba.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Siin sawaayak sawaayak kaptoowu, God ayo tawaal ma Abraham almi-kup kolon o, akalala, kulaali Abraham ami bokolaya, God almi weng kutiila kaali, tifan kup-nokoma kala, kalale, Abraham ayo God ami weng uyo kutal-fuku-lomda, alami abip uyo kelala tabansa. Yale, ali utamala, Kwin, nali dok banon o, kalalila talabi ni? kalsa dinim.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Kemin, mep tawaal kalawaali tunum miit kusnum ma imi bokon la, Abraham ali utamala, Tawaal kaptam-ali fan God ali kup-nokoma no, kala-somdala, abip samaan tunum alaltap kelala, abiin mafak tiin-bomdala, am tambal so ma de-somdala disa. Saak sel am tem kulu tiin-bom ilsa. Kuno Aisak sole, Jekop so, alep yakal ti kunolin ilin ultap bom-bisip. Kemin, sawaayak kawu God almi Sukon Tem uyo alep kiimi sang kaa boko-lomdu: Kapni man loop iso, alimal ibi tawaal kaptam-ali kuluulokomip o, kalsa.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham ayo ilom am ma daanokomu uyo yakaba din abip sakbaalim dukum ilokoma kaami aket kaata-kup ti titil kutoop tini fukun-bamdala fen-laaba. La, abip dukum kaptam-ami aket fukun-bam tiinsa uyo ukol ukol alik ma kemin, God maakup kaata-kup abip dukum talalmin kaami aket uyo fukun, Awu, kanolokomi kala kalba-kup, alalta-kup talalu kutiisa. Kemin, abip dukum kaali suunkup ilin abip o.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Abraham ayo tunum sawal kelaya dok kano-somda man ayo duulama dinim kelale, kuno kalel Sela ukol man dinim bom bi-lom unang sawal ke-lomdu dok kano-somdula man kaa duulamu dinim kelu kanolip. Katale, God ayo atama yi, Abraham atam ayo God ami kanolokomi no, kalalala weng kuka-daasa uyo faneng ti kanolokoma kala, kalalala, kulaali God akal Abraham ami titil kolaya, man kaa duusa.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Kemin, tunum maakup Abraham ali tunum sawal ale, mepso taanon e, kalba diim kuyaku ami man loop iyo deng yaapkan ayo tap tiilaya, tunum miit iyo uku-lom tiltam dukum-nula, tam abiil kun diim wakalkan saanbu iltap aye, daak yol ok balang diim kaami ok dinin ultap ke, dok kano ili tik-tiilamip dinim kesip.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Kemin, Abraham, Aisak, Jekop, nikil kanolin kiili utamipla, God alami weng kanum bokosa uyo tifaneng kanolokoma kala, kalaliwa, kaata-kup kutal-fuku aket-kup fukun yakyak toop taan-taan-ke-bisip. God ami boko-lomda: Mafek mafek tambal kuyokomi kayi! kalsa kaa, tawaal diim kalawaami bom ilsip kaa, kabak kela bomdip ilsip disa. La, ili ti tunum imi utamiwa yi, Kuuli samaanlo kawu talabu no, kebip ultap kanu-bamdipla, fiyaap duu-bam ilsip. Kemin ale, weng uyo fan boko-lomdip: Nuli bokon kala bom-bulup kaali, abip ma tunum ililtap ke bom-bulup. Kemin, nuli kiin tunum tap kemin, tal tawaal kala bombii iluuk daalokomup disa yo, kemsip.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Kemin, kanola nokol utamupla, Tunum kanolin weng kaa bakabip uyo, fen-bamdup tawaal ma kuluulupla, kaata nulmi tawaal alik-daap keluk o, kal-bomdip kanum baka-bam bom ilsip kala kalum o.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Kanola imi fanang dakamin ayo, siin ilmi abip bombii kela tal-silip kaami aket kaata fukun-bisip dinam, asuk iyo unolip. Lale,
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 kabak-ali ma kanumin disa; imi aket fukunin kaali, tawaal akal kusnum ma atin ti tambal-kup tabasu kaami aket uta yelu fukun-bamdipla kemin kaali, abiil tikiin uta kemin God ayo abip awak sakbaalim ma dotu kutiiyinsa. Tunum kiili boko-lom: Kabi ti nulmi God kayi! kal-bom ilsip kaa, God ali imi fiyaap kaata duu-bamda iyo bokoya-lom: Ibi ti nalmi unang tunum o, yakan-kaamsa.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abraham ami aket fukunin uyo, Kano mep man kalawaali aali namti, atin olso taanokoma. Yale, God alalta yaap asuk dafola tam-tiin-ilomda man loop tap tiilaya, tunum miit ukulokomu no, kala-lomda yeng man ayo kuluule, ti foo tiika tuup foko aalon e, kem-salale, God ayo, Daa yo, kalalaya fak-duusa. Kemin, kaalile, Abraham ayo man kaali sakbal am lo asuk dabuu dibii tiltamba tilin tap kesa no.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Aisak ayo utamala, God ali almi weng kuu fan kanolokoma kala, kalalaya, kulaali almi man Jekop so, Iso so, alap iyo Jekop asiik sikil kuyak ami dabom diim tiile bokola ko: Bom bi-lom kaptamu God ayo kukup tambal tambal kaata, kabi kukaap-tokoma no, akale, kuno Iso akal ti kanum bokola kesa.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Bom biile kawu, Jekop ayo utamala, God almi weng kuuli tifan kanolokoma kala, kalalaya, kulaata atin ti mepso taanokomi kala, ken-um-bom ale, kuluwu sikil kuyak almi man Josep ami man alap imi dabom diim tiile, alap iyo weng bakayim-bii keyinba-kup bokola: Bii am ma daanokomu diim kaptoowu, God ayo dok kanolin kukup tambal tambal kaata-kup ipyo kukaayokoma no, kala kanum bokoyilale, kula Jekop ayo malal kuluu tola-lom dabuna daak tiin God ami fiyaap uyo duu-bam ale, beten kema ko.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Bom biile, Josep akal ti utamala, God ali almi weng uli tifan kanolokoma kala, kalalaya, ilom kulaata ti mepso taanon e, kali kala kalale, kulaali bokola ko: Am ma daanokomu kaali, Israel-miin ibi bokon Isip kaltam-ali kelalip unokomip. Kemin, nali taanokomi kaali, nami tiil so, kun so, iyo kuwaalip atata bom bii kipni Isip bokon kaltam kelalip bokon kusnum unokomip kabaku, nayo nam-tamalip umbiling Kenan bokon kawu din aba-lomdip, buluulin o, kala kanum bakaya ko.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Bom laabipla, bii Isip kasel imi king ayo lo ma kutiila kaali, Israel kasel kipni man tunum man ma fokolip namti, iyo anulip taan-laamik o, kalsa. Kemin, Moses ayo awak-aalap iyo duu dap-tii atafii-biliwa, Ti man o, kala disa akal man tambalim ma kela atam ale, kulaali awak-aalap akam iyo king ami lo kutiiba kaami atul kaali ma utam suun-daalamip dinim. Utamipla, God ali nuli tiin molokoma kala, kalalipla, kulaa akam iyo man ayo dap-tama din dip tiilip maaklo dawaalipla, bombii kayoop asuumano dakan-tiisa.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Bom biile, Moses ayo fasuu-lomdala, utama yi, Fan God ali ti yaap nakal Israel kemin nali dong dokop-nokoma kala, kalale, kusnum kayak kayak iyo boko-lomdip: Kabi Isip kaltam-ami king ami mun sii umi man o, nakan-kaamin daa yo, kalalaya kemin, king ami man unang uyo kambowansa. Kemin,
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 kaami miit kabak-ali, Moses ami aket fukunin kaali, yak Isip kasel imi iipyak tem kabak-banila, ban wakan-tal-unemin kaami kukup kaata, kutal-fuku kulii-taba-bom disa; kiin tap kaami fiyaap duumin kulii yakaba toop iip kuluba kela-yaamin uyo kulaa kambola-somdila, yak God ami unang tunum Israel-miin imi tem unila kawu iso, naso, nikil maakup angtiil yol uyo kaa-bam um-tal-daka-mokomup kuuta ti tambal o, kalalaya kemin,
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 ami aket fukunin uyo kanolaya kemin, nali Isip kayaak imi king ami mun sii uso, awaat ilokomup kaali, nali moni so, mafek mafek yaapkan iso, iyo kaa-mokomi kala kalale, kulaa kela yak God ami tunum unang imi tem kabak banila, Isip kasel unang tunum ita weng mafak kukaap-nam-bam God ami tunum uldaa-dabuula talokoma kaami kanolokomip ultap kamap-nokomip. Yale, weng mafak kukaap-nokomip kula kuno saak kuso bam tip fakamin daa. Kemin, God ami mafek mafek tambal kup-nokoma uta taba-lomdula, Isip kasel imi moni so, mafek mafek so, iyo kuluu kulaak banula, kambo-wokomi no, kala-lomdala, Moses ayo kanun unan-soma ko.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Moses ayo utama yi, God ali ti nali yaap dong dokop-nokoma kala kala-somdala, king ami aket atul tabemin kaami atul uyo suun-daalama dinim kelaya, kulaata Isip kaptam-ali kelalala, tabansa. God ali sawaan ilin tunum ale, Moses ata almi tiin kaata, atam-laamin tap kelala, titil-fak-daa tabansa.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Kemin, Moses ali utamala, Fan God ali almi kanolokomi no, kalba kala kala-lomdala, Israel imi bokoya-lomda: Ensel taba-lomda, man diil alik imi yan-talokoma. Kemin, yan-tal-bomda, tal numi am mepso talokoma. Kemin, nuli Pasova yo, kala uktakaya-laamin kaami sipsip iyo ma anu-lomdup, imi kiim kaata kulii yak nulmi amitom diim ilik daa daa ke-lokomup kaata, ensel akal tal utaba-kup, kawu soop akaayala yaap-kup ilokin o, kala-lomdala, bakayinsa ko.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Kanola Israel-miin yakal utamipla, God ali fan, nuli dong dokoyilala, unokomup kala, kalaliwa, yakyak bilin yol ok tiimaang o, ken-umbip kaami balang diim unipla ok ayo lo kulii alula kalnet kaltoop ke tawaal-kup kelala, kaami diim kawu liip yak malii aba kem-siliple, kuno ti Isip kasel nokol ti kanolokomup kawo! kala yakaba biyak iip-iip unokomip te! Ok ayo kalnet foko tala, kaltoop foko tala ke-lomda, yim-baak-moluya, ok taba yan dong dokoya-lomdu alik fokola taansip.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Kemin, Israel ili utamiwa yi, God almi weng kaali ti faneng kanolokoma kayi! kala, kalalipla, abip awak dukum Jeriko umi tuum uti fokosip uyo, falala tal-unemin-kup ke-bilipla, bombii am fetkal kem-siliple, tuum uti fokosip uyo balata dakela daak abe-yinsu.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Kanola, Rahap uli sadikimin unang lale, uli utamu yi, Israel imi God kaali, naso tiin mo ke-lokoma no, kala-somdula, uyo Israel imi tunum alep ma yim-baalip tal Jeriko kayaak imi yam-kukun talabip tunum imi dong dokoyulula, alep iyo asuk tabansip. Kemin, Israel iyo tal aba God ami weng kuyang saak tiimin unang tunum Jeriko kasel fokolip dinimsip kaa, unang kuuli uso welip taansu dinim ko.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Katale, kamala kulaata nali kanumin weng kaata maso ifiili toop unokomu ni? Kulaaye, am uyo mepkan kelu kala, kala-lomdila, nali Gideon, Barak, Samson, Jepta, Devit, Samuel aa, God ami weng bon tem tunum so, tunum kanolin kiimi sang uyo ma bokolokomi disa.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Kemin, unang tunum kiili, utamiwa yi, God ali almi weng tifan kanolokoma kala, kalaliwa, malo ma waasi dinan-tal-une-bam, king waasi dinan-tal-unemin deng yaapkan waasi dinin tunum iyo kulaak baniwa, ita ita ke-balale, iip malo ma ita kuno kukup tambal kutal-fuku-bamdipla kemin, unang tunum imi tangbal tiin saansip; malo ma iyo God ayo aman dakaan-bilipla, layon o, kala busi dukum tap ami aket atul uyo kukan-tiila tunum iyo ma anula taan kemsip disa.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Tunum unang malo ma iyo waasi ita fokolip wing tiil unokin. Yale, God ata imi dong dokoyila yang kuwaala-yaa-bilip; kuno malo ma waasi ita wan kong tup anulum o, kemiple, God ata dong dokoyila tambal ke-bala; kuno malo ma iyo titil dinim kesip. Lale, asuk mulo kawu tal God ami diim kawu titil uyo kuluu-yaabala; malo ma tiltam titil-biki-lom waasi dinin tunum ke-lomdip abip ma ma imi waasi dinin iso din bomdip ita ita ke-bam kanu-bisip ale,
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 man malo ma taanbip imi awak kusal ili utamipla, God ali almi weng ti fan kanolokoma no, kala kanubip o, kalba-kup, God ali asuk imi man iyo yim-foya tam tiiniwa awak kusal iyo asuk tiin saan-bisip.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Kuno, unang tunum iyo God almi weng tifan kanolokoma kalin malo ma kiili waasi ita taba weng mafak kukaayin-bam ale, ye-bam aye, kebip kaami aket uluum ita kuluu-laa-bilip, kuno waasi iyo sen sok dukum ta kuluu-lomdip, malo ma iyo de yim-tama din kalabus am daka-bam ale,
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 malo ma tuum ta anulip taan-yaa-bilip, malo ma waasi iyo so as falulmin ta kuluu-lomdip tunum iyo iip kuyaku fuunga yakyak duula-lom malela kutii anung-anung-ke-bamdip, kuno malo ma ita wan kong tup ye-bam kem-unan-solip. Kemin, unang tunum iip malo ma God almi weng tifan kanolokoma kalin kiili ti, kanola waasi ita kanu-bamdip atin kukup mafak uyo kukaayin-bilipla, atin ti aket uluum dukum-kup kaa-bam ale, imi diim ayo mafek mafek duluu-lomdip ilim tambal alokso ilim so ma miki-laamin dinim. Meme so, sipsip imi ipnaal uta, ilim kaal ke-lom bikibi miki tal-une-bam bom ilsip.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Kanola waasi ita kukup mafak uyo kanuyin-biliwa kemin, unang tunum malii iyo sak fun-taba biling unang tunum dinim bokon kawu sawaan-laa-balale, malii ma ukadaa bilin am du tikiin tikiin kawu sawaan-laa-bala malo ma iyo tuum tem sawaan-laa-bala, malo ma iyo din balbal tem kawu, sawaan-laa-bala kem-tal-unemsip. Kemin, unang tunum kanolin kiili, God almi weng tifan kanolokoma kalin uta, kutal-fukulin kiili, yak tawaal diim kalawaami unang tunum kukup mafak kutal-fukulin kiimi diim kawu bom ilsip. Yale, tawaal diim unang tunum ili utamiwa yi, Nak-tunum kusal kiili unang tunum tambal uu, kemsip disa ko.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Kemin, unang tunum alik God ami lak duusip ili utamipla, God almi weng uyo tifan kanolokoma kala, kalalipla, God ami tiin diim uyo win tambal-kup kuluusup. Yale, kukup tambal kaa sawaayak God ami bokoya-lom: Kano kuyokomi kayi! kalsa uyo kuluulin disa; ilomdipla kemin,
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 kabak-ami miit kaali dok kata naa kalolip: God ami aket fukunin tambal namti kala bombuu. Sawaayak Kraist ali tilin disa kama bom-salaya, God almi weng kaa tifan kanolokoma kalin unang tunum kiita, nuli yam-kan-tii-lomdip, isiik bon tem din ilomdip atin tambal kebip-kup, kuluulokomip disa yo. Fen-bam bom-silipla, nokol tiltam kabak-kabak-kelupla kawu iso, nuso, alik kuyak mim-daa atin tambal-kup ke-lomdup kawu kuluulokomup. Kemin, sawaayak kaali, God ali kabak-ata kanolokomip kaata tambal o, kala, kala-lomdaya, numi abiin tiinokomup ma kaali talalu kutiiyinsa ko.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.