Rute 1

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dɣ ezzeman wa dɣ eḥkamen elqaḍiten dɣ ǎkal wan Israyil, yeǧǧeh laẓ ǎkal. Fol awéndɣ as yegla ales iyyen n aɣrem n Beytlaḥm dɣ ǎkal n Yehuda, yeddew d hennis d meddans essin ; ezzeɣen dɣ ǎkal n Mowab.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Ales weéndɣ isem ennét Alimelek, hennis isem ennét Naɣomi, d meddans ismawen nsn Maxlon d Kilyon ; tǎqqǎbilt ennét tan Kél Efrata, win Beytlaḥm. A yekka ezzaɣen dɣ ǎkal n Mowab,
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 eba Alimelek, ales wan Naɣomi, teqqim ɣas ennét, enta d meddan-s.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Wiɣ essin eddéwen d téḍéḍén n Mowab, iyyet isem ennét Orfa, ta heḍet isem ennét Raɣut. Ezzeɣen déndɣ ɣor meraw iwetyan.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Ezzar eba aked Maxlon d Kilyon, issenen ésn, teqqim Naɣomi ɣas ennét, ebas tela la meddans la ales ennét.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 A yekka teha ǎkal n Mowab, tesla Naɣomi as Amaɣlol yesres-d elxér wa ɣors illen fol win ǎkal ennét, yekfén allon. Dédih tenker tefel ǎkal n Mowab, teqqel ǎkal ennét, teddéw d tiḍulén ennét issenetén.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Eglenet ǎddéwnet, ekkenet ǎkal n Yehuda, beššan dɣ ǎbǎreqqa,
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 tenna hasnt Naoɣmi : « Egelmet, ǎqqelmet ihenan n matték-mt. É Messineɣ a kemet isseknen elxér hund wa hi tesseknemet, isekné i inemmutan-nnɣ.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 É Messineɣ a kemet yekfen tǎmeddort tolaɣet dɣ ihenan n médden wiyaḍ ! » Temmullet asnt ezzar eskelelnet hullan.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Ennenet as : « Kela ! Éd dm nidaw s ǎkal ennem. »
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Tenna hasnt Naɣomi : « Egelmet, tibaraḍénin, mafol teramet éd dɣi tidawmet ? Taɣélmet ǎddobéɣ éd arweɣ ales kemet yéweyen ?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Egelmet tibaraḍénin, egelmet, édét tewǎhré a eǧéɣ, ebas ǎddobéɣ éd eǧeɣ éhen. Aked kud enneɣ : “Eǧareɣ eṭṭema, éheḍ waɣ éd idaweɣ, éd ekreheɣ arrawen”.
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 Tǎddobetmet éd tẓeẓẓidermet ad edwelen ? Tǎddobetmet éd tǎqqeymimet wr teddéwmet ar déndɣ ? Bo, bo ! Tibaraḍénin, wr hi telkémmet. Édét nk a yoẓer Amaɣlol hullan. »
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Eskelelnet hullan arwah, dédih Orfa temmullet i taḍeggal ennét ezzar tegla tǎqqel imalan ennét, beššan Raɣut, tadih, tuǧey éd tt tefel.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Tenna Naɣomi i Raɣut : « Ekid, tǎleggest ennem tǎqqel ǎddunet ennét d messineɣen-ennét. Eǧ hund enta, ǎqqel innem. »
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Baššin tenna has Raɣut : « Wr hi teššewwešed baš éd kem afleɣ éd egleɣ, édét is tekkéd, éd-t ekkeɣ ; id tenséd éd ds enseɣ ; ǎddunet ennem éd umasin ǎddunetin d messineɣ ennem éd yumas messineɣin.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Id temmuted éd ds ǎmmǎteɣ, déndɣ ad éd enbeleɣ. Yaǧét ahi Amaɣlol tasnit ta mǎqqeret kud weǧǧén tǎmettant ɣas a hi yezimezzeyen dm ! »
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 As teney Naɣomi as Raɣut teǧlay, tera éd ds tidaw, tebboṭṭel.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Eglenet essenetén éweḍnet Beytlaḥm. Tisit nsnt dɣ Beytlaḥm tǎmos a yemunen. Ennenet téḍéḍén : « Awarɣ Naɣomi méɣ ? »
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Tenna hasnt Naɣomi : « Ǎbas hi tǧannémet Naɣomi, (tas tenǧeḍ ; enǧom d eǧéɣ isem wan Naɣomi ǎmoseɣ tǎmǎṭ n tǎmejjeɣrort), eɣrimet ahi s Mara, (ta teǧrew tasnit), édét Messineɣ wan Ǎneddabu yeswer ahi tasnit.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Efeleɣ ǎkal waɣ eɣmareɣ, yerra hid Amaɣlol ǎqqoren ifassenin ! Mafol ɣarremet ahi s isem wan Naɣomi arwah, édét Amaɣlol yekkes foli elbaraka ennét, yeswer ahi Ǎneddabu tasnit ? »
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Hund awéndɣ a teǧa Naɣomi tefel-d ǎkal wan Mowab teddéw d tǎḍeggalt ennét Raɣut, telmowabit. Osenet Beytlaḥm dɣ elwaq n ibri.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.