Gênesis 41
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs VC
1 Okeyen essin iwetyan, ahel iyyen yehhorget Ferƹaon innin yeqqim ɣor ǎɣǎher wan Ennil,
1 Dois anos depois, o faraó teve um sonho: encontrava-se ele perto do Nilo,
2 yeney essahet tisita ehoseynen, edderetnen, egmaḍnet-d eɣǎher, efrednet dat-s akesa wan eɣǎher.
2 de onde saíram sete vacas belas e gordas, que se puseram a pastar a verdura.
3 Elkamnet asnt essahet heḍnén exlanen, elbaknen, amosnet imlay, ebdednet edes n ti ezzarnen.
3 Mas, eis que saíram em seguida do mesmo Nilo sete outras vacas, feias e magras, que vieram e se puseram ao lado das outras na margem do rio.
4 Tisita ti emleynen ekšenet ti ehoseynen. Émér hen-dɣ yenker-d Ferƹaon dɣ eḍes.
4 As vacas feias e magras devoraram as sete vacas belas e gordas. E o faraó despertou.
5 Yeṭṭes, ezzar yehhorǧet animér : ihanney fol aẓenkew iyyen essahet tihammaren ehoseynen, eṭkarnen teḍaɣen.
5 Adormeceu de novo e teve outro sonho: sete espigas grossas e belas saíam de uma mesma haste.
6 Edes nsnt egmaḍnet-d essahet tihamarren exlanen, yekšenet ahoḍ.
6 Mas eis que em seguida germinaram sete outras espigas, magras e ressequidas pelo vento do oriente.
7 Tiɣ ehreynen ekšenet ti ezzarnen. Émér hen-dɣ yenker-d Ferƹaon dɣ eḍes, yelmed as tǎharǧit a iǧa.
7 E as espigas magras devoraram as sete espigas grossas e cheias. E o faraó despertou: era um sonho.
8 A-s yeffo, yeqqan éɣef n Ferƹaon, yessegmey édeg d illa dɣ ǎkal imda n Maṣar amaššexew d aneddebber ula elkehhani. Illeɣet asn tihorǧa ennét, eba éré wa has tnt yeffeyserin.
8 Chegada a manhã, o faraó com o espírito preocupado, mandou chamar todos os mágicos e sábios do Egito. Contou-lhes seus sonhos, mas nenhum deles soube explicá-los.
9 Γor déndɣ, yesséwel amɣar wan iseswiten, yenna i Ferƹaon : « Ahel waɣ a-d éd semmektuɣ dat-k awa eɣhedɣ a ilan iwetyan,
9 Então o copeiro-mor disse-lhe: "Vou confessar a minha falta.
10 ahel iyyen teggored fol-i nk d fol amɣar wan tiǧelwen, tenḍewed aneɣ dɣ tǎkormut tan amɣar n wi eɣleynen Ferƹaon.
10 Um dia, tendo-se o faraó irado contra os seus servos, mandou-me meter na prisão em casa do chefe da guarda, com o padeiro-mor.
11 Nehhorǧet issenen-eneɣ éheḍ iyyen. Ak tǎharǧit d tamulé ennét.
11 Eis que uma noite tivemos nós dois um sonho, cada um o seu.
12 Dɣ tǎkormut tanǧam ille ǎmawaḍ iyyen ƹibrani yamosen akli wan amɣar wan tǎkormut. Nenna has awa nehhorǧet, yekfaneɣ ak iyyen elmeƹna n tǎharǧit ennét.
12 Ora, estava lá conosco um jovem hebreu, escravo do chefe da guarda. Contamos-lhe nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um o seu.
13 Awén-dɣ haneɣ yenna enta a iǧen : nk, yenna hi éd aqqeleɣ elxedmetin, eqqeleɣ-tt, amidihin enta yenna has, éd tekririyed, yekrarey ».
13 E os acontecimentos confirmaram sua interpretação: eu fui restabelecido no meu cargo, e o outro foi pendurado."
14 Yesseǧmey Ferƹaon Yusef. Essegmeḍen-t id dɣ tǎkormut, efrenen as, ebbedelen as iselsa, ezzar elweyent-id dat ǎmǎnokal.
14 O faraó mandou chamar José, o qual foi, imediatamente, tirado do cárcere. Ele barbeou-se, trocou de roupas e apresentou-se diante do faraó.
15 Yenna has ǎmǎnokal i Yusef : « ahhorǧeɣ tihorǧa hin, esdekkeleɣ id t-illa ǎwadem issanen heret, elleɣeɣ asn tihorǧa hin, wr tn ihe éré yekfen elmeƹna n tihorǧa hin. Esleɣ in as tesled i tehharǧit, teddobed éd tekfed elmeƹna ennét ».
15 Este disse-lhe: "Tive um sonho que ninguém pôde interpretar. Mas ouvi dizer de ti, que basta contar-te um sonho para que tu o expliques."
16 Yenna has Yusef : « Awén Amaɣlol a hé yekfin elmeƹnaten n elxér i tihorǧa tin Ferƹaon, weǧǧén nk. »
16 "Não sou eu, respondeu José, mas é Deus quem dará ao faraó uma explicação favorável."
17 Yenna Ferƹaon : « ehhorǧeɣ in eqqimeɣ ɣor Ennil.
17 O faraó disse então a José: "Em meu sonho, eu estava à margem do Nilo,
18 Essahet tisita huharnen ehoseynen egmaḍnet-d eɣǎher, efrednet fol aǧenena.
18 e eis que do Nilo saíram sete vacas gordas e belas, que se puseram a pastar a verdura.
19 Elkamnet asnt essahet exlanen, emlaynen, a-eweɣ wr neyeɣ dɣ ǎkal n Maṣar tisita ǧanen tǎxellawt ten-dɣ.
19 E saíram em seguida sete outras vacas magras, feias e disformes, como jamais vi em todo o Egito.
20 Ekšenet ti ezzarnen, ti edderetnen.
20 As vacas magras e feias devoraram as sete primeiras, as gordas,
21 Tisita tiɣ, as egreyyetnet ti ezzarnen, eqqimnet emlaynet hund enǧom. Den-dɣ a-d enkereɣ.
21 que entraram em seu ventre como se nada fossem, pois ficaram tão macilentas e feias como antes. Nesta altura despertei.
22 Eṭṭeseɣ, egeɣ teharǧit iyyet heḍet : eneyeɣ fol aẓenkew iyyen essahet tihemmaren ahoseynen, essanen teḍaɣen.
22 E tive outro sonho: vi elevar-se de uma mesma haste sete espigas cheias e belas.
23 Eǧmeḍnet-d essahet tihemmaren heḍnén exlanen, wr tnt tehe isem n ṭaḍaq, aqqornet.
23 Mas eis que sete outras espigas medíocres, finas e queimadas pelo vento do oriente, germinaram em seguida;
24 Tihemmaren ti exlanen ekšenet ti ehoseynen. Elleɣeɣ tihorǧa tiɣ i imeššexewen d ineddubbar, eba éré hi yennen elmeƹna wl iyyet ».
24 e as espigas magras engoliram as sete belas espigas. Em vão contei tudo isto aos mágicos; nenhum deles pôde dar-me a explicação".
25 Yenna has Yusef : « tihorǧa ennek amosnet heret iyyen. Itileɣut Messineɣ i Ferƹaon awa hé yeǧ.
25 José disse ao faraó: "O {duplo} sonho do faraó reduz-se a um só. Deus revelou ao faraó o que ele vai fazer.
26 Tisita ti ehoseynen d tihemarren ti ehoseynen amosnet essa iwetyan. Essa iwetyan n akesa : tihorǧa ennek iyyen n heret.
26 As sete belas vacas são sete anos, e as sete belas espigas, igualmente, sete anos; o sonho é um só.
27 Tiheḍnen tisita d tihemmaren, aked entaneteḍ amosnet essa iwetyan, beššan essa iwetyan n menna.
27 As sete vacas magras e feias que saíram em seguida são também sete anos; e as sete espigas vazias e queimadas pelo vento do oriente serão sete anos de miséria.
28 Awéndɣ hak enneɣ : Messineɣ itileɣut ak awa-s yebok éd t-weǧ.
28 É como eu disse ao faraó: Deus lhe revela o que vai fazer.
29 Essa iwetyan wiɣ d eglenen, éd t-imel akesa yeǧǧen dɣ ǎmǎḍal n Maṣar imda.
29 Haverá sete anos de grande abundância para todo o Egito.
30 Éd hasn elkemen essa iwetyan n menna. Menna ten-dɣ éd tehheddem ǎkal imda.
30 Virão em seguida sete anos de miséria que farão esquecer toda a abundância no Egito. A fome devastará o país.
31 Éd tumas heret iyyen éd haneɣ éd isettewin aked isem n akesa.
31 E a abundância do país não será mais notada, por causa da fome que se seguirá, porque será violenta.
32 Tihorǧa ennek amosnet senatet édét Messineɣ yera éd key iselmed as awén-dɣ itbat, wr éd yebbedel, yerored tigawt ennét.
32 Se o sonho se repetiu duas vezes ao faraó, é que a coisa está bem decretada da parte de Deus, que vai apressar-se em executá-la.
33 Adih egmiy ales yessanen, ilan tayetté, éd hak yilal s elxekem n Maṣar.
33 Agora, pois, escolha o rei um homem sábio e prudente para pô-lo à testa do país.
34 Egmiy aked ǎddunet wi-s ak ǎwetay, dɣ ǎkal imda éd eṭṭefen tan semmoset n afaras fol essa wetyan n akesa.
34 Nomeie também o faraó administradores no país, que recolham a quinta parte das colheitas do Egito, durante os sete anos de abundância.
35 Éd ṭaṭṭefen allon fol iwetyan n akesa wiɣ-d eglenen, éd eṭṭefen éred, éd t-eǧin dɣ tiheqqiwen n eɣremen emdan. Awéndɣ imda éd yemel dag elxekem ennek.
35 Eles ajuntarão todos os produtos destes bons anos que vêm, e armazenarão o trigo nas cidades, à disposição do faraó como provisões a conservar.
36 As-d éd asin iwetyan win menna, wr éd emmeten ǎddunet s laż ».
36 Estes mantimentos formarão para o país uma reserva em previsão dos sete anos de fome que assolarão o Egito. Dessa forma o país não será arruinado pela fome."
37 Egreżnet tifér tiɣ i Ferƹaon d elwezeren ennét ;
37 Essas palavras agradaram o faraó e toda a sua gente.
38 yenna hasn Ferƹaon : « Tordam in éd nas éré ds yolan, ales iha Unfas n Messineɣ ? ».
38 "Poderíamos, disse-lhes ele, encontrar um homem que tenha, tanto como este, o espírito de Deus?"
39 Ezzar yenna i Yusef : « édét Messineɣ isselmed key awén-dɣ imda, wr ordeɣ as éd neǧrew ales dk yolan musnet d tayetté dɣ Maṣar s elxedmet taɣ.
39 E disse em seguida a José: "Pois que Deus te revelou tudo isto, não haverá ninguém tão prudente e tão sábio como tu.
40 Key a hé yeqqelen amɣar n tǎɣǎhamt-in temda, éd texkemed fol ellamet-in d fol ǎkal imda. Wr key éd akyeɣ ar s tamennukela. »
40 Tu mesmo serás posto à frente de toda a minha casa, e todo o meu povo obedecerá à tua palavra: só o trono me fará maior do que tu."
41 Yenna Ferƹaon i Yusef : « key a hé yexkemen, a hé yenneheḍen fol Maṣar imda ».
41 "Vês, disse-lhe ainda, eis que te ponho à testa de todo o Egito."
42 Yekkes Ferƹaon tisaq ennét tan tammenukela ezzar yeǧet dɣ aḍaḍ wan Yusef ; yesselse iselsa n elkettan wi tn ufenén, yeǧa-s tasɣalt n oreɣ.
42 E o faraó, tirando o anel de sua mão, pôs na mão de José; e o fez revestir-se de vestes de linho fino e meteu-lhe ao pescoço um colar de ouro.
43 yessewen-t fol elkerwila tan senatet, ta wr itiwen ar ales wa ilkemen elxukuma i Ferƹaon. Ezzaren-as ǎddunet wiyeḍ asiɣeren : « Hekwet ! Erkeƹet ! »
43 E, fazendo-o montar no segundo dos seus carros, mandou que se clamasse diante dele: "Ajoelhai-vos!" É assim que ele foi posto à frente de todo o Egito,
44 Yenna Ferƹaon i Yusef : « nk a yǎmosen Ferƹaon ! Beššan wr t-ille éré yesmessen aḍer ula ǎfus sl wr has tesserrexed ».
44 e o faraó disse-lhe: "Sou eu o faraó: sem tua permissão não se moverá a mão nem o pé em toda a terra do Egito."
45 Ferƹaon yeǧa isem i Yusef wan Mesriten, isem waɣ Safnat-Feƹnia, iǧa-s ṭameṭ tega-t isem Asnat welt Foti-fereƹ, yǎmosen amerabu dɣ aɣrem wan On. Dédih Yusef yegla yeɣley dɣ ǎkal n Maṣar.
45 O faraó chamou a José Tsafenat-Paneac, e deu-lhe por mulher Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
46 Émér hen-dɣ Yusef ila keraḍet temerwén n ewetay. Yefel Yusef édeg wa iha Ferƹaon, yessokel dɣ Maṣar imda.
46 José tinha trinta anos quando se apresentou diante do faraó, o rei do Egito. Ele retirou-se da casa do faraó e percorreu todo o país.
47 Fol essa iwetyan, yemel-t akesa yeǧǧen,
47 A terra produziu abundantemente durante os sete anos de fertilidade.
48 isadaw Yusef awa yeddobet imda dɣ Maṣar imda, ak aɣrem ikna ds iǧenden dɣ isadaw allon n iferǧan wi has eɣlaynen.
48 José ajuntou todo o produto destes sete anos no Egito e os pôs em reserva nas cidades, e os mantimentos dos campos que estavam ao redor de cada cidade, guardou-os na mesma cidade.
49 Yesdew éred yeǧǧen. Ǧannen ǎddunet a-d yogda d tekesselt ta ɣor ǧeréw, ǎǧut wa iǧa a-d ǎbas eddoben éd tseḍnin.
49 José ajuntou trigo como a areia do mar, em tal quantidade que se não podia contar, pois que ela excedia a toda a medida.
50 Arwah wr-d teweḍ menna, tekreh Asnat, hennis n Yusef, essin arrawen.
50 Antes que viesse o ano de fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
51 As yewa wa mǎqqeren yenna Yusef : « yestewet ahi Messineɣ awa yexlen, wa fol efeleɣ addunetin » fol awén-dɣ as as iǧa isem wan Mensi.
51 José chamou ao primeiro Manassés, "porque, dizia ele, Deus fez-me esquecer de todo o meu trabalho e de toda a minha família."
52 As iwa wa meḍriyen yenna : « yekf-i Messineɣ arrawen dɣ ǎkal wa dɣ oseɣ toẓẓért » fol awén-dɣ as as iǧa isem Efraym.
52 Chamou ao segundo Efraim, "porque, disse ele, Deus tornou-me fecundo na terra de minha aflição."
53 Okeyen iwetyan wi-n akesa dɣ Maṣar.
53 Tendo acabado os sete anos de abundância que houve no Egito,
54 Elkemen asn iwetyan win menna, hund awa yenna Yusef. Temelt menna dɣ ikallen emdan, beššan dɣ Maṣar yelle allon dɣ iǧenden, iǧenden ennét eṭkarnet.
54 os sete anos de miséria começaram, assim como o tinha predito José. A fome assolou todos os países, mas havia pão em toda a terra do Egito.
55 As yeŋɣa laż kél Maṣar, osen Ferƹaon ennen as yeŋɣa nɣ laż. Yenna hasn : « aset Yusef, d t-egim awa hawen éd yen. »
55 Em seguida houve fome também no Egito, e o povo clamou ao faraó pedindo pão. Este disse a todos os egípcios: "Ide a José, e fazei o que ele vos disser."
56 Menna tella dɣ ikallen emdan. Yora Yosef tiheqqiwen, yezzenhin éred i ǎddunet win Maṣar. Menna tassota aṣahu dɣ Maṣar
56 Como a fome assolasse toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendeu víveres aos egípcios. Mas a penúria cresceu no Egito.
57 Aked ǎddunet win ikalen wi heḍnén osen-d ɣor Yusef, zanhen éred édét menna mǎqqeret a ihan ikalen emdan.
57 E de toda a terra vinha-se ao Egito comprar trigo a José, porque a fome era violenta em toda a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.