Gênesis 41

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Okeyen essin iwetyan, ahel iyyen yehhorget Ferƹaon innin yeqqim ɣor ǎɣǎher wan Ennil,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 yeney essahet tisita ehoseynen, edderetnen, egmaḍnet-d eɣǎher, efrednet dat-s akesa wan eɣǎher.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Elkamnet asnt essahet heḍnén exlanen, elbaknen, amosnet imlay, ebdednet edes n ti ezzarnen.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Tisita ti emleynen ekšenet ti ehoseynen. Émér hen-dɣ yenker-d Ferƹaon dɣ eḍes.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Yeṭṭes, ezzar yehhorǧet animér : ihanney fol aẓenkew iyyen essahet tihammaren ehoseynen, eṭkarnen teḍaɣen.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Edes nsnt egmaḍnet-d essahet tihamarren exlanen, yekšenet ahoḍ.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Tiɣ ehreynen ekšenet ti ezzarnen. Émér hen-dɣ yenker-d Ferƹaon dɣ eḍes, yelmed as tǎharǧit a iǧa.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 A-s yeffo, yeqqan éɣef n Ferƹaon, yessegmey édeg d illa dɣ ǎkal imda n Maṣar amaššexew d aneddebber ula elkehhani. Illeɣet asn tihorǧa ennét, eba éré wa has tnt yeffeyserin.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Γor déndɣ, yesséwel amɣar wan iseswiten, yenna i Ferƹaon : « Ahel waɣ a-d éd semmektuɣ dat-k awa eɣhedɣ a ilan iwetyan,
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 ahel iyyen teggored fol-i nk d fol amɣar wan tiǧelwen, tenḍewed aneɣ dɣ tǎkormut tan amɣar n wi eɣleynen Ferƹaon.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Nehhorǧet issenen-eneɣ éheḍ iyyen. Ak tǎharǧit d tamulé ennét.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Dɣ tǎkormut tanǧam ille ǎmawaḍ iyyen ƹibrani yamosen akli wan amɣar wan tǎkormut. Nenna has awa nehhorǧet, yekfaneɣ ak iyyen elmeƹna n tǎharǧit ennét.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Awén-dɣ haneɣ yenna enta a iǧen : nk, yenna hi éd aqqeleɣ elxedmetin, eqqeleɣ-tt, amidihin enta yenna has, éd tekririyed, yekrarey ».
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Yesseǧmey Ferƹaon Yusef. Essegmeḍen-t id dɣ tǎkormut, efrenen as, ebbedelen as iselsa, ezzar elweyent-id dat ǎmǎnokal.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Yenna has ǎmǎnokal i Yusef : « ahhorǧeɣ tihorǧa hin, esdekkeleɣ id t-illa ǎwadem issanen heret, elleɣeɣ asn tihorǧa hin, wr tn ihe éré yekfen elmeƹna n tihorǧa hin. Esleɣ in as tesled i tehharǧit, teddobed éd tekfed elmeƹna ennét ».
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Yenna has Yusef : « Awén Amaɣlol a hé yekfin elmeƹnaten n elxér i tihorǧa tin Ferƹaon, weǧǧén nk. »
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Yenna Ferƹaon : « ehhorǧeɣ in eqqimeɣ ɣor Ennil.
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Essahet tisita huharnen ehoseynen egmaḍnet-d eɣǎher, efrednet fol aǧenena.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Elkamnet asnt essahet exlanen, emlaynen, a-eweɣ wr neyeɣ dɣ ǎkal n Maṣar tisita ǧanen tǎxellawt ten-dɣ.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Ekšenet ti ezzarnen, ti edderetnen.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Tisita tiɣ, as egreyyetnet ti ezzarnen, eqqimnet emlaynet hund enǧom. Den-dɣ a-d enkereɣ.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 Eṭṭeseɣ, egeɣ teharǧit iyyet heḍet : eneyeɣ fol aẓenkew iyyen essahet tihemmaren ahoseynen, essanen teḍaɣen.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Eǧmeḍnet-d essahet tihemmaren heḍnén exlanen, wr tnt tehe isem n ṭaḍaq, aqqornet.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Tihemmaren ti exlanen ekšenet ti ehoseynen. Elleɣeɣ tihorǧa tiɣ i imeššexewen d ineddubbar, eba éré hi yennen elmeƹna wl iyyet ».
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Yenna has Yusef : « tihorǧa ennek amosnet heret iyyen. Itileɣut Messineɣ i Ferƹaon awa hé yeǧ.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Tisita ti ehoseynen d tihemarren ti ehoseynen amosnet essa iwetyan. Essa iwetyan n akesa : tihorǧa ennek iyyen n heret.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Tiheḍnen tisita d tihemmaren, aked entaneteḍ amosnet essa iwetyan, beššan essa iwetyan n menna.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Awéndɣ hak enneɣ : Messineɣ itileɣut ak awa-s yebok éd t-weǧ.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Essa iwetyan wiɣ d eglenen, éd t-imel akesa yeǧǧen dɣ ǎmǎḍal n Maṣar imda.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Éd hasn elkemen essa iwetyan n menna. Menna ten-dɣ éd tehheddem ǎkal imda.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Éd tumas heret iyyen éd haneɣ éd isettewin aked isem n akesa.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Tihorǧa ennek amosnet senatet édét Messineɣ yera éd key iselmed as awén-dɣ itbat, wr éd yebbedel, yerored tigawt ennét.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Adih egmiy ales yessanen, ilan tayetté, éd hak yilal s elxekem n Maṣar.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Egmiy aked ǎddunet wi-s ak ǎwetay, dɣ ǎkal imda éd eṭṭefen tan semmoset n afaras fol essa wetyan n akesa.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Éd ṭaṭṭefen allon fol iwetyan n akesa wiɣ-d eglenen, éd eṭṭefen éred, éd t-eǧin dɣ tiheqqiwen n eɣremen emdan. Awéndɣ imda éd yemel dag elxekem ennek.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 As-d éd asin iwetyan win menna, wr éd emmeten ǎddunet s laż ».
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Egreżnet tifér tiɣ i Ferƹaon d elwezeren ennét ;
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 yenna hasn Ferƹaon : « Tordam in éd nas éré ds yolan, ales iha Unfas n Messineɣ ? ».
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Ezzar yenna i Yusef : « édét Messineɣ isselmed key awén-dɣ imda, wr ordeɣ as éd neǧrew ales dk yolan musnet d tayetté dɣ Maṣar s elxedmet taɣ.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Key a hé yeqqelen amɣar n tǎɣǎhamt-in temda, éd texkemed fol ellamet-in d fol ǎkal imda. Wr key éd akyeɣ ar s tamennukela. »
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Yenna Ferƹaon i Yusef : « key a hé yexkemen, a hé yenneheḍen fol Maṣar imda ».
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Yekkes Ferƹaon tisaq ennét tan tammenukela ezzar yeǧet dɣ aḍaḍ wan Yusef ; yesselse iselsa n elkettan wi tn ufenén, yeǧa-s tasɣalt n oreɣ.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 yessewen-t fol elkerwila tan senatet, ta wr itiwen ar ales wa ilkemen elxukuma i Ferƹaon. Ezzaren-as ǎddunet wiyeḍ asiɣeren : « Hekwet ! Erkeƹet ! »
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Yenna Ferƹaon i Yusef : « nk a yǎmosen Ferƹaon ! Beššan wr t-ille éré yesmessen aḍer ula ǎfus sl wr has tesserrexed ».
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Ferƹaon yeǧa isem i Yusef wan Mesriten, isem waɣ Safnat-Feƹnia, iǧa-s ṭameṭ tega-t isem Asnat welt Foti-fereƹ, yǎmosen amerabu dɣ aɣrem wan On. Dédih Yusef yegla yeɣley dɣ ǎkal n Maṣar.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Émér hen-dɣ Yusef ila keraḍet temerwén n ewetay. Yefel Yusef édeg wa iha Ferƹaon, yessokel dɣ Maṣar imda.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Fol essa iwetyan, yemel-t akesa yeǧǧen,
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 isadaw Yusef awa yeddobet imda dɣ Maṣar imda, ak aɣrem ikna ds iǧenden dɣ isadaw allon n iferǧan wi has eɣlaynen.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Yesdew éred yeǧǧen. Ǧannen ǎddunet a-d yogda d tekesselt ta ɣor ǧeréw, ǎǧut wa iǧa a-d ǎbas eddoben éd tseḍnin.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Arwah wr-d teweḍ menna, tekreh Asnat, hennis n Yusef, essin arrawen.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 As yewa wa mǎqqeren yenna Yusef : « yestewet ahi Messineɣ awa yexlen, wa fol efeleɣ addunetin » fol awén-dɣ as as iǧa isem wan Mensi.
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 As iwa wa meḍriyen yenna : « yekf-i Messineɣ arrawen dɣ ǎkal wa dɣ oseɣ toẓẓért » fol awén-dɣ as as iǧa isem Efraym.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Okeyen iwetyan wi-n akesa dɣ Maṣar.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Elkemen asn iwetyan win menna, hund awa yenna Yusef. Temelt menna dɣ ikallen emdan, beššan dɣ Maṣar yelle allon dɣ iǧenden, iǧenden ennét eṭkarnet.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 As yeŋɣa laż kél Maṣar, osen Ferƹaon ennen as yeŋɣa nɣ laż. Yenna hasn : « aset Yusef, d t-egim awa hawen éd yen. »
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Menna tella dɣ ikallen emdan. Yora Yosef tiheqqiwen, yezzenhin éred i ǎddunet win Maṣar. Menna tassota aṣahu dɣ Maṣar
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Aked ǎddunet win ikalen wi heḍnén osen-d ɣor Yusef, zanhen éred édét menna mǎqqeret a ihan ikalen emdan.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.