Gênesis 37

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yosa Yaƹqub ǎkal wa-n Kenƹan, dɣ édeg was kela ds izzeɣ tis.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Awah tǎnǎqqést n iheyawen n Yaƹqub. Yusef, ǎmawaḍ n meraw iwetyan d essa. Yeḍḍan éheré wa meḍriyen enta d ayet-mas, wi érewnet Bilha d Zilfa, tiyeḍ dɣ téḍéḍén n tis. Itaǧ i tisn isǎlan n awa itahawalen wrn oléɣ.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Yoǧer sémɣar wa iǧa Yaƹqub i Yusef, édét yekreht dɣ tewehré ennét. Ikfé tǎkǎmést ta tnt tufet.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Ayet mas n Yusef hanneyen sémɣar wa iǧa tisn i Yusef. Fol awéndɣ ekyeḍent, ǎbas has sawalen ar s tǎxellawt.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Ahel iyen, yehhorǧet Yusef, yennen i ayet-mas, essoten ds ikeḍ.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Nɣwah awa hasn yenna : « Seǧdet i tǎharǧitin,
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 as iɲɲa éred, nefrest, nekredt, nekna ds tizzemén. Tahin tazzemt tebded, tinewen eɣleynet as, erkaƹnet dats ».
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Ennen as ayet-mas : « Teɣéled éd teqqeled ǎmǎnokal nnɣ ? ». Yota ikeḍ wa ds eǧen.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Yehhorǧet Yusef arwah, yennen i ayet-mas : « Ehhorǧéɣ awah : tǎfuk, ǎyor d meraw itran d iyyen erkaƹen dati ».
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Iǧa isǎlan aked i tis. Yeggoret fols, yenna has : « Ma tǧannéd deh, teɣéled nk d ayet-mak d mak, éd nerkeƹ datk ? »
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Ayet mas osemen fols, beššan tis yeqqim yoǧaẓ awéndɣ ul ennét.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Ahel iyyen ekken ayet-mas n Yusef ǎkal n Šakim, eḍanen ds éheré n tisn.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Yenker Yaƹqub, yenna has i Yusef : « Ayet mak eḍanen éheré édés n Šakim. Egel asén » – « Ayoh Abba. » Yenna has Yusef.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 Yenna has Yaƹqub : « Egel essen ma dsn iǧan, entenéḍ d éheré, d teqqel-d, d teǧed ahi isǎlan. »
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 yemheyyet d ǎwadem iyyen t-ihanneyen hund yexrak ezzar yessestent : « Ma teǧmayed ? »
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Yenna has Yusef : « Eǧmayeɣ ayet ma, teddobéd éd hi tenned mi-d eḍanen éheré nsn ? »
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Yenna has ales wah : « Efelen édeg waɣ. Esléɣ asn ǧannén in ekkan berén Dotan. » Yegmey tn Yusef, yosén dɣ ǎkal wan Dotan.
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Eneyent dɣ iǧeǧ, arwah wr tn in yéweḍ, eǧǧehen anmekni fol téneɣé ennét.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Ennen ǧérésn : « Hahet ! Ales wan tihorǧa ihiwen !
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Endawtet, neŋɣét dimaɣ. Édt nenḍuw dɣ anu, éd nen yeŋɣé ǎxxu iyyen. Éd nessen ma has éd eǧinet tihorǧa ennét tinǧam ! »
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 As asn yesla Ruben, yeǧmey édt yennej, yenna hasn : « Wr enteǧǧét ds iman ! »
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Yenna hasn daɣ : « Wr teǧém iman : enḍewet dɣ anu dɣ ténéré ɣas », yera édt yennej fol ayet-mas, baš édt yer i tis.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 As tn in yéweḍ Yusef, ermesenet, ekkesen as tǎkǎmést ennét ta tǎhoseyet,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 enḍewent dɣ anu. Anu wéndɣ yeqqor.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ḍeffer adih eqqimen éd ekšin. Eṭkelen ǎsǎwaḍ nsn ezzar eneyen tǎrǎkeft n Ismaƹiliten, efalen-d ǎkal n Jelƹad, ekkan Maṣar. Imnas nsn egguggen ikrora d elɣetren d tament.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Yenna Yehuda i iyet mas : « Mas haneɣ tenfa téneɣé n Yusef d ufur n ahni ennét ? »
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Wr yuf nezzenhéhin i Ismaƹiliten ula neǧa iman ? Enta ǎmeḍray nnɣ a yǎmos, nohar ds ahni ». Eɣbelen ayet-mas.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 A yekka essewelen fol awa hé eǧin, okeyen ettejjaren Ismaƹiliten n Madian winǧam. Ekkesen-d Yusef dɣ anu, ezzenhent-in i Ismaƹiliten wih, ezzenhent-in senatet temerwén n erriyalen n azref. Eweyent Ismaƹiliten s Maṣar.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 As yeqqel Ruben ɣor anu, wr yosé Yusef, yekun, abas yessen mad ihen fols, yessenxer iselsa ennét awa has iǧa ǎḥezan,
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 yohel s ayet-mas, yenna hasn : « Yusef abas-t illa ! Ma hé eǧeɣ dimaɣ ?. »
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Ayet mas eŋɣen ǎholaɣ, esweren tǎkǎmést n Yusef ahni n ǎholaɣ wah.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Ezzar esseweynt i tisn yeddéw d ǎmahal wah : « Nosa awaɣ. Essen weǧǧén ǎreswey n rurék. »
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Yezzeyt Yaƹqub, yenna : « Itbat as tǎkǎmést taɣ tin Yusef ! Okeleɣ yekša hit ǎxxu ! »
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Yessenxer iselsa ennét, yeslef, ilsa iselsa n ǎḥǎzan, yeḥzen ad iǧa a yeǧǧén.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Meddans emdan eǧmeyen éd tsismeḍen, yuǧey asn. Iganna : « Éd selfeɣ ad igen éheḍin aked nk. » Yeqqim yesilef fols.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Yusef wadih éweyent Madianiten winǧam ar Maṣar, ezzenhent-in i Foṭifar, yǎmosen ales mǎqqeren ɣor Feraƹon, ales n ǎnaɣlaf. Yǎmos amɣar n wi tageẓnén Feraƹon.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.