Neemias 5

ใหม่ฉบับภาษาไทย (THANTV) vs ACF

Sair da comparação
THANTV
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ​ขณะนั้น​ ​ผู้​ชายบางคนกับภรรยาของเขาส่งเสียงร้องเอ็ดอึงต่อต้านพี่น้องชาวยิว
1 Foi, porém, grande o clamor do povo e de suas mulheres, contra os judeus, seus irmãos.
2 เพราะมีคนพูดว่า “พวกเรามีทั้งลูกชายและลูกสาวหลายคน ​ขอให้​เราได้ข้าวมาเพื่อประทังชีวิตเถิด”
2 Porque havia quem dizia: Nós, nossos filhos e nossas filhas, somos muitos; então tomemos trigo, para que comamos e vivamos.
3 บางคนก็​พูดว่า​ “เราจะจำนองไร่​นา​ สวนองุ่น และบ้านของพวกเราเพื่อจะได้ข้าวเพราะเกิดความอดอยาก”
3 Também havia quem dizia: As nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas empenhamos, para tomarmos trigo nesta fome.
4 บางคนพูดว่า “พวกเราได้ขอยืมเงินมาเพื่อจ่ายค่าภาษี​ที่​นาและสวนองุ่นของเราแก่​กษัตริย์​
4 Também havia quem dizia: Tomamos emprestado dinheiro até para o tributo do rei, sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 เนื้อหนังของพวกเราก็เหมือนกับเนื้อหนังของพวกเขา ลูกหลานของเราก็เหมือนกั​บลู​กหลานของพวกเขา ถึงกระนั้นเราก็ยังต้องบังคั​บลู​กชายลูกสาวของเราให้เป็นทาส และลูกสาวของพวกเราบางคนก็​ถู​กขายไปเป็นทาสแล้ว ​แต่​เราไม่​มีสิทธิ์​ทำอะไรได้​เลย​ เพราะคนอื่นได้ยึดที่นาและสวนองุ่นไปครอบครองเสียแล้ว”
5 Agora, pois, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos como seus filhos; e eis que sujeitamos nossos filhos e nossas filhas para serem servos; e até algumas de nossas filhas são tão sujeitas, que já não estão no poder de nossas mãos; e outros têm as nossas terras e as nossas vinhas.
6 ข้าพเจ้าโกรธมากเมื่อได้ยินเสียงร้องทุกข์ของพวกเขา
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor, e estas palavras, muito me indignei.
7 ข้าพเจ้าไตร่ตรองเรื่องนี้และกล่าวฟ้องร้องบรรดาขุนนางและเจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า “พวกท่านแต่ละคนเก็บดอกเบี้ยเกิ​นอ​ัตราจากพวกพี่น้องของตนเอง” และข้าพเจ้าเรียกประชุมเพื่อกระทำต่อพวกเขา
7 E considerei comigo mesmo no meu coração; depois pelejei com os nobres e com os magistrados, e disse-lhes: Sois usurários cada um para com seu irmão. E convoquei contra eles uma grande assembléia.
8 และพู​ดก​ับพวกเขาว่า “​เท่าที่​พวกเราจะทำได้ เราได้ซื้อพี่น้องชาวยิวของเราคืนมาจากความเป็นทาส พวกเขาถูกขายให้​แก่​บรรดาประชาชาติ ​แต่​ท่านกลับขายพี่น้องของท่าน ​เพื่อให้​พวกเราซื้อพวกเขาคืนมา” พวกเขาจึงเงียบและไม่ทราบว่าจะโต้ตอบอย่างไร
8 E disse-lhes: Nós resgatamos os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às nações, segundo nossas posses; e vós outra vez venderíeis a vossos irmãos, ou vender-se-iam a nós? Então se calaram, e não acharam que responder.
9 ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “​สิ​่งที่ท่านทำนั้นไม่​ดี​ ​ไม่​ควรหรือที่พวกท่านจะดำเนินชีวิ​ตด​้วยความเกรงกลัวในพระเจ้าของเรา เพื่อไม่​ให้​บรรดาประชาชาติ​ที่​เป็นศั​ตรู​ของเราตำหนิ​ได้​
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis; porventura não andaríeis no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio das nações, os nossos inimigos?
10 ​ยิ่งกว่านั้น​ ข้าพเจ้าและบรรดาพี่น้องกับผู้​รับใช้​ของข้าพเจ้า กำลังให้พวกเขายืมเงินและธัญพืช ​ให้​เราลืมเรื่องการเก็บดอกเบี้ยเสียเถิด
10 Também eu, meus irmãos e meus servos, a juros lhes temos emprestado dinheiro e trigo. Deixemos este ganho.
11 และในวันนี้ขอท่านคื​นที​่​นา​ สวนองุ่น สวนมะกอก ​บ้านเรือน​ ​เงิน​ ​ธัญพืช​ ​เหล้าองุ่น​ และน้ำมั​นที​่ท่านได้​เก​็บเป็นดอกเบี้ยเกิ​นอ​ัตราจากพวกเขา”
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas; como também a centésima parte do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que vós exigis deles.
12 พวกเขาจึงตอบว่า “เราจะจ่ายคืนพวกเขาไป และจะไม่​เก​็บสิ่งใดจากพวกเขาอีก เราจะทำตามที่ท่านพูด” ข้าพเจ้าจึงเรียกบรรดาปุโรหิตมาปฏิญาณตนตามที่​ได้​สัญญาไว้
12 Então disseram: Restituir-lhes-emos, e nada procuraremos deles; faremos assim como dizes. Então chamei os sacerdotes, e os fiz jurar que fariam conforme a esta palavra.
13 ข้าพเจ้าจึงสลัดเสื้อและพูดว่า “ขอพระเจ้าสลัดทุกคนที่​ไม่​รักษาสัญญาให้ออกจากบ้านของเขา และจากทุกสิ่งที่เขาลงแรงหามา ฉะนั้นขอให้เขาถูกสลัดทิ้งและสิ้นเนื้อประดาตัว” ​แล​้​วท​ี่ประชุมก็​พูดว่า​ “​อาเมน​” และสรรเสริญ​พระผู้เป็นเจ้า​ และประชาชนก็ทำตามที่เขาได้สัญญาไว้
13 Também sacudi as minhas vestes, e disse: Assim sacuda Deus todo o homem da sua casa e do seu trabalho que não confirmar esta palavra, e assim seja sacudido e vazio. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram ao Senhor; e o povo fez conforme a esta palavra.
14 ​ยิ่งกว่านั้น​ นับจากปี​ที่​​ยี​่​สิ​บของรัชสมัยกษั​ตริ​ย์​อาร์​ทาเซอร์​ซีส​ เมื่อข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการของพวกเขาในยูดาห์ จนถึงปี​ที่​สามสิบสองของท่าน คือเป็นเวลา 12 ​ปี​ ทั้งข้าพเจ้าและพี่น้องข้าพเจ้าไม่​ได้​รับประทานอาหารประจำตำแหน่งของผู้​ว่าราชการ​
14 Também desde o dia em que me mandou que eu fosse seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte, até ao ano trinta e dois do rei Artaxerxes, doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 ​แต่​บรรดาผู้ว่าราชการก่อนหน้าข้าพเจ้าบีบบังคับประชาชนให้จ่ายเงินหนัก 40 เชเขล รวมทั้งอาหารและเหล้าองุ่น ​แม้แต่​บรรดาผู้​รับใช้​ของพวกเขาก็​ได้​เอาเปรียบประชาชน ​แต่​ข้าพเจ้าไม่​ได้​กระทำเช่นนั้น เพราะข้าพเจ้าเกรงกลัวพระเจ้า
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo, e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata, como também os seus servos dominavam sobre o povo; porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 ข้าพเจ้าถวายตัวสร้างกำแพงนี้ และไม่​ได้​เรียกร้องเอาที่​ดิ​นจากผู้​ใด​ คนของข้าพเจ้าทุกคนไปร่วมกันทำงานที่​นั่น​
16 Como também na obra deste muro fiz reparação, e terra nenhuma compramos; e todos os meus servos se ajuntaram ali à obra.
17 นอกจากบรรดาประชาชาติรอบข้างที่มาอยู่กับพวกเรา ​ก็​ยั​งม​ีชาวยิวและเจ้าหน้าที่ 150 ​คนที​่รับประทานร่วมโต๊ะกับข้าพเจ้า
17 Também dos judeus e dos magistrados, cento e cinqüenta homens, e os que vinham a nós dentre as nações que estão ao redor de nós, se punham à minha mesa.
18 ​แต่​ละวั​นม​ีคนเตรียมโค 1 ​ตัว​ แกะอ้วนพี 6 ​ตัว​ และเป็ดไก่ นำมาให้​ข้าพเจ้า​ และทุกๆ 10 วั​นก​็​มี​เหล้าองุ่นมากมายหลายชนิด ​ถึงกระนั้น​ ข้าพเจ้าก็ยังไม่เคยเรียกร้องอาหารประจำตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​ เพราะการเรียกร้องสิ่งเหล่านี้เป็นภาระหนักต่อประชาชน
18 E o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também aves se me preparavam e, de dez em dez dias, muito vinho de todas as espécies; e nem por isso exigi o pão do governador, porquanto a servidão deste povo era grande.
19 ​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงความดีทั้งสิ้​นที​่ข้าพเจ้าได้ทำเพื่อประชาชนเหล่านี้
19 Lembra-te de mim para bem, ó meu Deus, e de tudo quanto fiz a este povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Neemias 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →