Lucas 9

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ale mo tovi la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu la mai jara matea, ale mo silera na suiha vara la aulu na tanume sasati tari, ale vara la er̃i vai na rojoa la tihai,
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 ale mo r̃ulera la vano vara la retivujavujangi hin mauri atu God mo aulu hinia, ale vara la vai mamahuni na tamlohi na nora rojoa.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Ale Iesu mo verea isara mara, “Ha vano lekoleko na malelemim, ha sopo lavi te tihonimim teni te tanga, teni te pereti, teni te mania, ale ha sopo lavi te ruru i rua.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ale sava ima ka unu hinia, ha lo toho atu i tikeli na rani ka opoia vara ha mele malue hin taon atu.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Ale sava jara la r̃ohu vara la lavi kamim, vara ka malue hin taon atu, ha sar̃sar̃hi nar̃ihi na tangotango palomim sohena matamata matea matan God mo tipahira.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Nona tamlohi la malue la vano na vanua tari, la retivujavujangi na Retir̃uhu, la vai na rojoa la tihai na jara tari la vano ea.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Hin rani atu, Herod Antipas natun supe Herod mo lo tamlohi aulu hin Judea, ale mo rongo la hinau atu la lo masese, r̃omina mo sopo sakele matan hai la lo verea lara John tamlohi Paptijo mo mele turu na mateia,
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 ale hai lara Elijah mo mele pala, hai tinapua isara lara pr̃ovet matan tuai matea mo mele turu.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Herod mara, “Enau na tairoto na patun John moiso, pani sava tamlohi nahai sei na lo rongo na sorasorahina?” Ale Herod mo opoia vara i hitea.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Na rani vahar̃ule non Iesu la mele pala, la vere na hinau tari la vaira isana. Ale mo lavira la malue la vano hasera na taon matea la tovia Bethsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 La vao atu lara la levosahia, la usuria ale mo avulahi hinira mo vujangira hin mauri atu God mo aulu hinia, ale mo vai na rojoa non la haratu la rojo la tihai.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Ravravi mo lo sivo, ale la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu la mai la verea isana lara, “O r̃ule vao nike la vano la aleale hara hinau peresi na nora jara juruvi na vanua tari hin jara tavera nike, matan r̃a lo toho na jara hasetoho nahai.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Pani mo verea isara mara, “Kamim natu ha silera hin te hinau vara la hania.” Lara, “Kama lo lavi na pereti mo lima peresi na maji mo rua purongo, avei ko lo verea vara kama pa vano mata voli te hinau han la tamlohi tari nike?”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Matan evi tamlohi purongo korong mo tikeli tari vaha lima (5000) Iesu mo verea isana nona tamlohi usuri mara, “Ha vaira la sakele tamlohi mariviti i ngavulu lima na vao matea.”
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ale la vaia sohena, la vaira enira mo isoiso la sakele.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Ale Iesu mo lavi la pereti atu mo lima peresi la maji atu mo rua, mo tar̃a sahe aulu na tuka mo ler̃uhu hinira, moiso mo tope la pereti atu mo silea isana nona tamlohi usuri vara la taua na nahon la vao atu.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ale tamlohi tari la hanhani la masu. Ale la takonahi na sope hanhani, la sohonia na tanga mo sangavulu r̃omana mo rua.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Na rani tinapua matea, Iesu mo lo usiusi enia hasena, ale nona tamlohi usuri la lo toho atu, ale mo usia isara mara, “La vao nike la lo verea lara enau hare?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ale la r̃aramia lara, “John tamlohi paptijo. Pani hai lara Elijah, ale tatuara lara pr̃ovet matea matan tuai mo mele turu.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Moiso mo verea isara mara, “Pani kamim kara enau hare?” Ale Peter mo r̃aramia mara, “Engko Kr̃isto non God!”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Ale mo horora vara la sopo mele vere hinau atu isan te tinapua hatea,
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 mara, “Natun tamlohi i pa lavi na rongohaji na hinau matuvana, ale tamlohi aulu hin Israel peresi na Moli mata pr̃is tolu na tamlohi vujangi mata leu, la pa r̃ohu hinia, la pa vilimateia, ale na hatolu rani i pa mele turu na mateia.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Ale mo verea isara mo isoiso mara, “Vara tea mo opoia vara i usuriau, i r̃ohu na masalona, ale i soloti na nona talopeilopei tarea ale i usuriau.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Matan sava tamlohi mo opoia vara i hase juri na maurina, maurina i pa tihai; pani sava tamlohi mo vaitihai na masalona mataku, i pa juri na maurina.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Matan sava mo r̃uhu isana tamlohi matea vara i lavi vevuhi na hinau tari na varama, pani hitahu maurina i pa tihai?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Matan hare mo mahanuhanu hiniau peresi na noku reti, Natun Tamlohi i pa mahanuhanu hinia hin rani atu vara i mai na hasohasona tolu na hasohason Tama peresi na angelo tapu.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Pani varar̃uhu na verea isamim, vara tatuamim la lo turu nakerihi akerihi la pa sopo hite na mate vavano la hite mauri atu God mo aulu hinia i pala.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Ale korong rani mo limaravtolu mo vano moiso hin la nona retireti atu, Iesu mo lavi Peter, John peresi James la sahe aulu na vutivuti mata usiusi.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ale mo lo usiusi, nahona mo posi, ale nona ruru merara la r̃ilangi jea mata kilaura.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Eh! Tamlohi mo rua la lo retireti peresia, Moses enia Elijah,
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 la pala na hasohaso tavera la lo sorahia na nona malue sei i pa masese Jerusalem i pa sopo tuai.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ale Peter tolu na tapalana sei la lo toho peresia la malokoloko sati na juruvi, pani mara la hite na hasohasona peresi na tamlohi mo rua la lo turu peresia matara mo r̃ilangi.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Ale la tamlohi atu lara la lo malue isana, Peter mo verea isan Iesu mara, “Tamlohi tavera, mo r̃uhu jea matan kama lo turu akerihi nakerihi. Mo r̃uhu vara kama turuhi te tent i tolu akerihi, nom matea, matea non Moses, ale matea non Elijah!” Pani Peter mo sopo levosahi na sava mo lo verea.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Mo pa lo vere la hinau sei, telangi matea mo jovi tataholo isara, ale matahu tavera mo sohonira matan telangi atu mo hovira.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ale leo matea mo malue hin telangi atu mara, “Haranike enia Natuku, haratu na vir̃onia; ha tapurongo isana!”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Leo atu mara mo reti mo isoiso, Iesu hasena mo pa lo toho atu. Ale la nona tamlohi usuri atu la sopo mele vereverea, ale la sopo vere na sava la hitea isan tea hin la rani atu.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Mo mele rani sahe, lara la sevuti hin vutivuti atu moiso, vao tavera matea mo tapaira.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ale moiso, tamlohi matea hin vao atu mo ulo mara, “Tija, na usia r̃ilangi isam vara o mai o hite natuku matan enia vorahese.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Tanume sasati matea mo sohonia, ale vahatea purongo mo ngara. Mo lo tuatuahia vavano valval jingona mo lo malue; mo lohilohi na epena tari, mo r̃ohu vara i malue hinia.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Na usia r̃ilangi isana nom tamlohi usuri vara la pa titiu nar̃ihia, pani la sopo er̃i vaia!”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Iesu mo r̃aramia mara, “Kamim mo sopo te nomim rasua, ka pina lejileji, na sopo levosahia vara a pa toho i tikeli pangisa isamim natu ha pa rongovosahi. O lavi natum i mai!”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Mo pa lo mai, tanume lumiha sasati atu mo mele vujahia sivo na lepa, ale mo tuatuahia. Pani Iesu mo savurahi tanume sasati atu, ale mo vai na epena tari la mele r̃uhu, moiso mo silea isan tamana.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ale tamlohi tari la mar̃urahi tavera na suiha tavera non God. Iesu Mo Mele Retireti Vara I Pa Mate (Mt 17.22–23; Mk 9.30–32) Pani la pa lo mar̃urahi na hinau tari sei mo lo vaira, Iesu mo verea isana nona tamlohi usuri mara,
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Ha lo levosahi na sava a pa verea isamim: i pa sopo tuai la pa tau Natun Tamlohi na lima tamlohi.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Pani la sopo levosahi nona reti sei, God mo jorohia isara matan vara la pa sopo er̃i rongovosahia, pani la matahu vara la usia na r̃aramin reti atu.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Mo sopo tuai vauriuri matea mo malue isara vara hare isara enia mo aulu jea.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Pani Iesu mo levosahi na r̃omira, mo turu mo lavi na natirihi matea mo taua na pahisana,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 ale mo verea isara mara, “Vara tea mo lavi te natirihi sohen harihi na hijaku, enia mo laviau. Ale sava tamlohi mo laviau mo lavi haratu mo lo r̃uleau. Matan haratu mo atano jea hin kamim, enia natu mo aulu jea.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 John mo r̃aramia mara, “Moli, kama hite na tamlohi matea mo lo titiu nar̃ihi na tanume sasati na hijam, ale kama vaihitea vara kama horoa matan enia mo sopo vonamam matea.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Pani Iesu mo verea isana mara, “Ha sopo horoa, matan haratu mo sopo meresahi isamim enia tatuamim.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Rani mo lo mai mariviti vara i sahe na tuka, Iesu mo tau na r̃omina vara i sahe Jerusalem.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ale mo r̃ule na tamlohi hai la vano tiroma hinia, ale la vano la unu na vanua matea nona mara Samaria matan vara la pa tatamahu matana.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Pani la tamlohi atu la r̃ohu hinia matan mo tau na r̃omina vara i sahe Jerusalem.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Ale nona tamlohi usuri sei James enia John lara la rongoa lara, “Moli, ko opoia vara kama usi na hapu na tuka i jovi sivo i sulira?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Pani Iesu mo posi mo reti isara.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Ale la malue la vano na vanua tinapua.
56 E seguiram para outro povoado.
57 La pa lo vano na malele, ale tamlohi matea mo verea isana mara, “A pa usuriho vano na sava jara ko vano ea.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Ale Iesu mo verea isana mara, “Viriu jala enira nora jara juruvi mo lo toho, maji avuavu enira taura, pani Natun Tamlohi mo sopo te nona jara juruvi.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Isana tinapua mo verea mara, “O usuriau!” Pani tamlohi atu mara, “Moli, o tinar̃ihiau a vano a tavuni tamaku tako.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Ale Iesu mo verea isana mara, “O tinar̃ihi la haratu la mate la tavuni na nora mate. Pani engko, o vano, o retivujavujangi mauri atu God mo aulu hinia.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Ale mele tamlohi tinapua matea mo verea mara, “A pa usuriho Moli, pani o tinar̃ihia vara a vano a tulahi na tahisaku tako.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Iesu mo verea isana mara, “Haratu mo sopo tau na r̃omina i r̃ilangi vara i tikeli na isoisona, mo sopo tataholo vara i unu hin mauri atu God mo aulu hinia.” 1 Ki 19.19–21
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.