Lucas 9
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs BKJ
1 Ale mo tovi la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu la mai jara matea, ale mo silera na suiha vara la aulu na tanume sasati tari, ale vara la er̃i vai na rojoa la tihai,
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 ale mo r̃ulera la vano vara la retivujavujangi hin mauri atu God mo aulu hinia, ale vara la vai mamahuni na tamlohi na nora rojoa.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ale Iesu mo verea isara mara, “Ha vano lekoleko na malelemim, ha sopo lavi te tihonimim teni te tanga, teni te pereti, teni te mania, ale ha sopo lavi te ruru i rua.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ale sava ima ka unu hinia, ha lo toho atu i tikeli na rani ka opoia vara ha mele malue hin taon atu.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ale sava jara la r̃ohu vara la lavi kamim, vara ka malue hin taon atu, ha sar̃sar̃hi nar̃ihi na tangotango palomim sohena matamata matea matan God mo tipahira.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Nona tamlohi la malue la vano na vanua tari, la retivujavujangi na Retir̃uhu, la vai na rojoa la tihai na jara tari la vano ea.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Hin rani atu, Herod Antipas natun supe Herod mo lo tamlohi aulu hin Judea, ale mo rongo la hinau atu la lo masese, r̃omina mo sopo sakele matan hai la lo verea lara John tamlohi Paptijo mo mele turu na mateia,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 ale hai lara Elijah mo mele pala, hai tinapua isara lara pr̃ovet matan tuai matea mo mele turu.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Herod mara, “Enau na tairoto na patun John moiso, pani sava tamlohi nahai sei na lo rongo na sorasorahina?” Ale Herod mo opoia vara i hitea.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Na rani vahar̃ule non Iesu la mele pala, la vere na hinau tari la vaira isana. Ale mo lavira la malue la vano hasera na taon matea la tovia Bethsaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 La vao atu lara la levosahia, la usuria ale mo avulahi hinira mo vujangira hin mauri atu God mo aulu hinia, ale mo vai na rojoa non la haratu la rojo la tihai.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Ravravi mo lo sivo, ale la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu la mai la verea isana lara, “O r̃ule vao nike la vano la aleale hara hinau peresi na nora jara juruvi na vanua tari hin jara tavera nike, matan r̃a lo toho na jara hasetoho nahai.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Pani mo verea isara mara, “Kamim natu ha silera hin te hinau vara la hania.” Lara, “Kama lo lavi na pereti mo lima peresi na maji mo rua purongo, avei ko lo verea vara kama pa vano mata voli te hinau han la tamlohi tari nike?”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Matan evi tamlohi purongo korong mo tikeli tari vaha lima (5000) Iesu mo verea isana nona tamlohi usuri mara, “Ha vaira la sakele tamlohi mariviti i ngavulu lima na vao matea.”
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ale la vaia sohena, la vaira enira mo isoiso la sakele.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ale Iesu mo lavi la pereti atu mo lima peresi la maji atu mo rua, mo tar̃a sahe aulu na tuka mo ler̃uhu hinira, moiso mo tope la pereti atu mo silea isana nona tamlohi usuri vara la taua na nahon la vao atu.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ale tamlohi tari la hanhani la masu. Ale la takonahi na sope hanhani, la sohonia na tanga mo sangavulu r̃omana mo rua.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Na rani tinapua matea, Iesu mo lo usiusi enia hasena, ale nona tamlohi usuri la lo toho atu, ale mo usia isara mara, “La vao nike la lo verea lara enau hare?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ale la r̃aramia lara, “John tamlohi paptijo. Pani hai lara Elijah, ale tatuara lara pr̃ovet matea matan tuai mo mele turu.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Moiso mo verea isara mara, “Pani kamim kara enau hare?” Ale Peter mo r̃aramia mara, “Engko Kr̃isto non God!”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ale mo horora vara la sopo mele vere hinau atu isan te tinapua hatea,
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 mara, “Natun tamlohi i pa lavi na rongohaji na hinau matuvana, ale tamlohi aulu hin Israel peresi na Moli mata pr̃is tolu na tamlohi vujangi mata leu, la pa r̃ohu hinia, la pa vilimateia, ale na hatolu rani i pa mele turu na mateia.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ale mo verea isara mo isoiso mara, “Vara tea mo opoia vara i usuriau, i r̃ohu na masalona, ale i soloti na nona talopeilopei tarea ale i usuriau.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Matan sava tamlohi mo opoia vara i hase juri na maurina, maurina i pa tihai; pani sava tamlohi mo vaitihai na masalona mataku, i pa juri na maurina.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Matan sava mo r̃uhu isana tamlohi matea vara i lavi vevuhi na hinau tari na varama, pani hitahu maurina i pa tihai?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Matan hare mo mahanuhanu hiniau peresi na noku reti, Natun Tamlohi i pa mahanuhanu hinia hin rani atu vara i mai na hasohasona tolu na hasohason Tama peresi na angelo tapu.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Pani varar̃uhu na verea isamim, vara tatuamim la lo turu nakerihi akerihi la pa sopo hite na mate vavano la hite mauri atu God mo aulu hinia i pala.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ale korong rani mo limaravtolu mo vano moiso hin la nona retireti atu, Iesu mo lavi Peter, John peresi James la sahe aulu na vutivuti mata usiusi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ale mo lo usiusi, nahona mo posi, ale nona ruru merara la r̃ilangi jea mata kilaura.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Eh! Tamlohi mo rua la lo retireti peresia, Moses enia Elijah,
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 la pala na hasohaso tavera la lo sorahia na nona malue sei i pa masese Jerusalem i pa sopo tuai.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ale Peter tolu na tapalana sei la lo toho peresia la malokoloko sati na juruvi, pani mara la hite na hasohasona peresi na tamlohi mo rua la lo turu peresia matara mo r̃ilangi.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Ale la tamlohi atu lara la lo malue isana, Peter mo verea isan Iesu mara, “Tamlohi tavera, mo r̃uhu jea matan kama lo turu akerihi nakerihi. Mo r̃uhu vara kama turuhi te tent i tolu akerihi, nom matea, matea non Moses, ale matea non Elijah!” Pani Peter mo sopo levosahi na sava mo lo verea.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Mo pa lo vere la hinau sei, telangi matea mo jovi tataholo isara, ale matahu tavera mo sohonira matan telangi atu mo hovira.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ale leo matea mo malue hin telangi atu mara, “Haranike enia Natuku, haratu na vir̃onia; ha tapurongo isana!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Leo atu mara mo reti mo isoiso, Iesu hasena mo pa lo toho atu. Ale la nona tamlohi usuri atu la sopo mele vereverea, ale la sopo vere na sava la hitea isan tea hin la rani atu.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Mo mele rani sahe, lara la sevuti hin vutivuti atu moiso, vao tavera matea mo tapaira.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Ale moiso, tamlohi matea hin vao atu mo ulo mara, “Tija, na usia r̃ilangi isam vara o mai o hite natuku matan enia vorahese.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Tanume sasati matea mo sohonia, ale vahatea purongo mo ngara. Mo lo tuatuahia vavano valval jingona mo lo malue; mo lohilohi na epena tari, mo r̃ohu vara i malue hinia.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Na usia r̃ilangi isana nom tamlohi usuri vara la pa titiu nar̃ihia, pani la sopo er̃i vaia!”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Iesu mo r̃aramia mara, “Kamim mo sopo te nomim rasua, ka pina lejileji, na sopo levosahia vara a pa toho i tikeli pangisa isamim natu ha pa rongovosahi. O lavi natum i mai!”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Mo pa lo mai, tanume lumiha sasati atu mo mele vujahia sivo na lepa, ale mo tuatuahia. Pani Iesu mo savurahi tanume sasati atu, ale mo vai na epena tari la mele r̃uhu, moiso mo silea isan tamana.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ale tamlohi tari la mar̃urahi tavera na suiha tavera non God. Iesu Mo Mele Retireti Vara I Pa Mate (Mt 17.22–23; Mk 9.30–32) Pani la pa lo mar̃urahi na hinau tari sei mo lo vaira, Iesu mo verea isana nona tamlohi usuri mara,
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ha lo levosahi na sava a pa verea isamim: i pa sopo tuai la pa tau Natun Tamlohi na lima tamlohi.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Pani la sopo levosahi nona reti sei, God mo jorohia isara matan vara la pa sopo er̃i rongovosahia, pani la matahu vara la usia na r̃aramin reti atu.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Mo sopo tuai vauriuri matea mo malue isara vara hare isara enia mo aulu jea.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Pani Iesu mo levosahi na r̃omira, mo turu mo lavi na natirihi matea mo taua na pahisana,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 ale mo verea isara mara, “Vara tea mo lavi te natirihi sohen harihi na hijaku, enia mo laviau. Ale sava tamlohi mo laviau mo lavi haratu mo lo r̃uleau. Matan haratu mo atano jea hin kamim, enia natu mo aulu jea.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 John mo r̃aramia mara, “Moli, kama hite na tamlohi matea mo lo titiu nar̃ihi na tanume sasati na hijam, ale kama vaihitea vara kama horoa matan enia mo sopo vonamam matea.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Pani Iesu mo verea isana mara, “Ha sopo horoa, matan haratu mo sopo meresahi isamim enia tatuamim.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Rani mo lo mai mariviti vara i sahe na tuka, Iesu mo tau na r̃omina vara i sahe Jerusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ale mo r̃ule na tamlohi hai la vano tiroma hinia, ale la vano la unu na vanua matea nona mara Samaria matan vara la pa tatamahu matana.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Pani la tamlohi atu la r̃ohu hinia matan mo tau na r̃omina vara i sahe Jerusalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Ale nona tamlohi usuri sei James enia John lara la rongoa lara, “Moli, ko opoia vara kama usi na hapu na tuka i jovi sivo i sulira?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Pani Iesu mo posi mo reti isara.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Ale la malue la vano na vanua tinapua.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 La pa lo vano na malele, ale tamlohi matea mo verea isana mara, “A pa usuriho vano na sava jara ko vano ea.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ale Iesu mo verea isana mara, “Viriu jala enira nora jara juruvi mo lo toho, maji avuavu enira taura, pani Natun Tamlohi mo sopo te nona jara juruvi.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Isana tinapua mo verea mara, “O usuriau!” Pani tamlohi atu mara, “Moli, o tinar̃ihiau a vano a tavuni tamaku tako.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Ale Iesu mo verea isana mara, “O tinar̃ihi la haratu la mate la tavuni na nora mate. Pani engko, o vano, o retivujavujangi mauri atu God mo aulu hinia.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ale mele tamlohi tinapua matea mo verea mara, “A pa usuriho Moli, pani o tinar̃ihia vara a vano a tulahi na tahisaku tako.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Iesu mo verea isana mara, “Haratu mo sopo tau na r̃omina i r̃ilangi vara i tikeli na isoisona, mo sopo tataholo vara i unu hin mauri atu God mo aulu hinia.” 1 Ki 19.19–21
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.