Lucas 22
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARC
1 Hanhani tavera mata pereti atu mo sopo te isi hinia mo lo mai, haratu la tovia Passover.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Ale tamlohi aulu nona pr̃is peresi na tamlohi vujangi mata leu, la lo aleale malele vara la pa vilimatei Iesu hinia, matan la matahu vara la vaia na naho tamlohi.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Ale Setan mo sohoni Judas Iscariot, vonara matea hin la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Mo malue mo vano mo sorasora peresi na tamlohi aulu nona pr̃is peresi na patu police mata Temple. Matan la pa verea vara i pa turuposi hinia sohena sava matan vara i pa taua na limara.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Ale la avulahi, la hatihia vara la pa sile te mania isana.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ale matana mo majinga hinia, moiso mo aleale masapa vara i pa turuposi hinia, vara i er̃i taua na limara hin te jara, mo sopo te vao tamlohi hinia.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Moiso rani mata pereti sei mo sopo te isi hinia mo pala, enia rani atu la lo sile na natu sipsip mata Passover sohena malamalai isan God.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Matana, Iesu mo r̃ule Peter enia John mara, “Ha vano ha tatamahu mata nor̃a hanhani mata Passover vara r̃a er̃i hania.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 La usia isana lara, “Ko opoia vara kama pa tatamahunia epu?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Mo verea isara mara, “Ha tapurongo, vara ka lo unu na taon tavera, ha pa tapai na tamlohi matea mo lo utu na jara wai tavera matea. Ha usuria ha unu hin ima atu enia mo unu hinia,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ale ha verea isan tamlohi tavera mata ima atu vara, ‘Tija mo verea isam mara, “Nene jara mata matavuhi na imam sei vara a er̃i hani na hanhani mata Passover peresi na noku tamlohi usuri ea?’”
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ale i pa vujangi kamim na jara tavera matea aulu na imana sei mo tatamahunia moiso, ha tatamahu atu.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Ale la malue la vano la hitea mo tataholo sohen mo verea isara, ale la tatamahu mata Passover atu.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Ale aoa matan hanhani atu mo tataholo, Iesu mo sakele na jara hanhani na tep moiso, ale nona vahar̃ule la lo toho peresia.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Ale mo verea isara mara, “Na opoia mo tavera jea vara a hani Passover nike peresi kamim, moiso a pa lavi na rongohaji tavera.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Matan na verea isamim, vara a pa sopo mele hania vavano i tikeli rani atu hinau tari la masese hin mauri atu God mo aulu hinia.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ale mo lavi na paniken matea ale mara mo vere meje moiso mo verea mara, “Ha lavia, ha asea isamim ha inua.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Matan na verea isamim, vara a pa sopo mele inu waen akerihi vavano i tikeli rani atu, mauri atu God mo aulu hinia i mai.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Moiso, mo lavi na pereti, ale mara mo vere meje moiso, mo topetopea mo silea isara mara, “Harihi enia epeku sei na silea matamim. Ha lo vaia sohena mata r̃omr̃omiau hinia.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Ale lara la hanhani moiso, mo mele vaia sohena hin paniken waen atu mara, “Paniken nike, na lo sureia matamim, enia retitauhi paro sei na lo vaia na r̃aeku.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Pani ha tapurongo, haratu sei i pa turuposi hiniau, mo lo sahara na hanhani na tep peresiau nakerihi.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Matan Natun Tamlohi i pa vano i usuri na masalon God, pani rani sasati isan haratu sei mo turuposi hinia.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Moiso, enira mo isoiso la tapulo usiusia isara hatehateahi vara sava tamlohi isara natu i pa vai hinau atu.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Pani mo sopo tuai, vauriuri matea mo malue isara vara hare natu enia i pa aulu hin mauri atu God mo aulu hinia.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ale Iesu mo verea isara mara, “Hin varama nike supe nona tamlohi r̃or̃oha la aulu na nora tamlohi peresi la haratu suiha mo lo toho na limara, ale la lo retileu isara tarea vara la vai na masalora, pani hina purongo vara la lo toho na ruhuruhura, la lo tovira lara ‘Tuetueni nona tamlohi’.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Pani i pa sopo sohena isamim: haratu enia mo opoia vara i aulu i jeu na tinapua, i pa hase taua atano sohena vora hitahu matea, ale haratu mo opoia vara i tiroma na tamlohi, i pa mai i lo volitusi.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Hare natu enia tamlohi tavera? Haratu mo sakele na tep teni haratu mo volitusi isana? Enia haratu mo sakele na tep. Pani enau na lo mai isamim sohena volitusi matea.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Kamim natu, ka lo toho peresiau na noku rani r̃ilangi.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Matan haratu, na lo silea isamim sohen Tamaku mo silea isaku vara, ha pa aulu sohena supe,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 matan vara ha pa hanhani ale ha inu na noku tep na rani vara na lo tauri na suiha, ale ha pa sakele na jara sakele nona supe mata ari la tavtavui tupu sangavulu r̃omana mo rua atu non Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Simon, Simon, o lo levosahia vara Setan mo usia r̃ilangi vara i pa laviho matan vara i hutehutehiho sohena tamlohi mo lo asehi na piri wit,
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 pani na usiusi moiso matam matan vara nom rasua i pa sopo jovi, ale hin rani atu sei ko mele posi, o pa tueni na voraim vara la turu r̃ilangi.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Peter mo verea isana mara, “Moli, enau na tatamahu vara a vano peresiho na ima r̃ilangi, teni a mate matam.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Iesu mo verea mara, “Varar̃uhu na verea isam Peter, toa i sopo lo tarere nohorihi vavano, i tikeli rani atu ko vunvunia vaha tolu vara ko sopo levosahiau.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ale Iesu mo verea isara mara, “Hin rani atu sei na r̃ule kamim ka vano ka sopo lavi te tanga korohi teni te tanga, teni te sabat — ka vejuveju hin te hinau teni mo vono?” Lara, “Mo vono.”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Mo verea isara mara, “Pani nake natu, haratu vara te nona tanga korohi teni te tanga i pa lavia. Ale haratu mo sopo lo te nona sita vuro, i pa ar̃ehi na nona ruru hamariri, ale i voli te hatea.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Matan na verea isamim vara Retitapu nike i pa masese hiniau sei mo vara, ‘La evia peresi la haratu la lo tope na leu’. Matan sava la ulia mataku i pa masese.”
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Ale la verea lara, “Eh Moli, sita vuro mo rua nahai moiso!” Ale mo verea mara, “Mo isoiso natu.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ale mo malue hin ima atu mo mele vano na Vuti talu Olive sohen mo lo vaia tarea, ale nona tamlohi usuri la usuria.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ale mara mo kakau jara atu mo verea isara mara, “Ha usiusi matan vara ha pa sopo jovi na vaihite.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ale mo hahau vano makomona, mo papaohi atano, ale mo usiusi
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 mara, “Tata, vara ko opoia, o er̃i lavi nar̃ihi na noku rani r̃ilangi nakerihi, pani o sopo vai na masaloku, pani o vai na masalom purongo.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ale angelo matea mo pala isana mo tuenia vara i mele r̃ilangi.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Ale na nona r̃om sati tavera mo usiusi mo mele r̃ilangi jea; ale masmasuna mo hoi peresi na r̃ae mo tuturu sivo na lepa.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Ale mo mele turu na nona usiusi mo mai isana nona tamlohi usuri, mo hitera la juruvi r̃omaliho, matan la malokoloko tavera, matan r̃omira mo sati na sava i pa masese,
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 ale mo verea isara mara, “Ka lo juruvi mata sava? Ha turu, ha usiusi matan vara ha pa sopo jovi na vaihite.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Ale Iesu mo pa lo retireti, vao tavera matea mo pala, ale pa tamlohi atu sei la tovia Judas, enia vonara matea hin la tupu sangavulu r̃omana mo rua atu, mo lo tiroma hin vao atu, mo mai mariviti isan Iesu vara i pungosia,
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 pani Iesu mo verea isana mara, “Judas, o pa turuposi hin Natun Tamlohi na pungosi matea?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ale la haratu la lo toho r̃alihia, lara la hitevosahi na sava i pa masese lara, “Avei Moli, r̃a taira na sita vuro teni mo vono?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ale vonara matea mo langa nar̃ihi na peron volitusi non pr̃is aulu.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Pani Iesu mara, “Ha isoiso!” ale mo tikeli na perona, ale mo mele sor̃oa vano na patuna.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Moiso, Iesu mo verea isana tamlohi aulu nona pr̃is peresi na police mata Temple, peresi na vajiahara sei la mai matana mara, “Ka mai peresi na sita vuro peresi na maja sohen ka lo vano mata taurilati na tamlohi vili na tamlohi mata vavanaho matea?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Tarea na lo toho peresi kamim na lolo Temple pani ka sopo taurilatiau. Pani nakerihi enia nomim rani peresi na rani non suihan r̃or̃oha.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Moiso la taurilatia, la tiroma hinia la malue la vano na iman pr̃is aulu, ale Peter mo lo usurira asau makomona.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ale lara la vai na hapu matea na livuha jara na lolon rope ima atu moiso, la sakele r̃alihia ale Peter mo vano mo sakele peresira.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Moiso, volitusi har̃arihi matea mara mo hite Peter mo lo sakele atu, mo mele kilau mamahunia mara, “Tamlohi nike sohena, mo lo toho peresi Iesu.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Pani Peter mo vunvunia mara, “Har̃ai, na sopo levosahia.”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ale moiso, tamlohi tinapua matea mo hitea mo mele verea mara, “Engko vonara matea.” Pani Peter mo verea mara, “Tapala, enau mo vono.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ale korong mele aoa matea mo vano moiso, tamlohi tinapua matea mo mele verea mara, “Varar̃uhu sei, tamlohi nike enia mo lo toho peresia, matan enia mara Galilee matea.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Pani Peter mara, “Tapala, na sopo levosahi na sava ko lo verea.” Ale mo pa lo verea toa mo tarere.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ale Moli mo posi mo kilau vano isan Peter, ale Peter mo mele r̃omr̃omi na sava Moli mo verea isana mara, “Toa i sopo lo tarere, o pa vunvuniau vaha tolu.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Ale mo malue mo sahe na jingoima mo tangi huruhuru.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ale la haratu la lo taurilati Iesu la tamajia, ale la lo kerehia.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 La pesihoro na matana ale la lo usia hinia lara, “O to retimangovi! Hare natu mo tutuiho?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ale la mele vere na hinau sati tinapua matuvana isana, ale la lo kalia.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mara mo rani sahe, matavuhi nona vajiahara la pulutahi peresi na tamlohi aulu nona pr̃is peresi na tamlohi vujangi mata leu. Ale la haratu la lo taurilatia la tiroma hinia mo vano isan nora matavuhi atu, ale la verea isana lara,
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 “Vara engko natu, Kr̃isto atu, o verea isamam!” Pani mo verea isara mara, “Vara a verea isamim, ha pa sopo rasua,
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ale vara a usi kamim hin te retiusia, ha pa sopo r̃aramiau.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Pani mo tapulo nake natu, Natun Tamlohi i pa sakele na tavalu suihan God.” Psa 110.1
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ale matana, enira mo isoiso lara, “Engko natun God teni mo vono?” Moiso mo verea isara mara, “Ka pete verea moiso, enau natu.”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Moiso, la verea lara, “R̃a pa mele opoi na sava vereulia tinapua! R̃a rongoa mo pete hase verea moiso vara enia Natun God.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.