Atos 26
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ACF
1 Ale supe Agrippa mo verea isan Paul mara, “O er̃i turu natu, o retireti.” Ale Paul mo turu mo tahe na limana ale mo tapulo retireti mara,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Enau na avulahi jea supe Agrippa matan engko natu o pa tapurongo na noku retireti matan la hinau nike tamlohi tatavera nona Jew la lo tuvaiau hinira.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Matan na levosahia vara engko ko levosahi mamahuni na posposi nona Jew peresi na retiusia sei tamlohi la lo sorahira tarea. Ale matan haratu, na lo usia isam vara o r̃omperavu mata tapurongo isaku.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 Jew tari la levosahi mamahuni na mauriku, mo tapulo na lo uluvou peresi na tahisaku tataholo ale na rani na lo toho Jerusalem.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Vara la majinga la er̃i verea vara enau Pharisee matea, vao matea sei la r̃ilangi jea mata nor̃a rasua.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ale nakerihi na lo turu na aria, na lo r̃omtoho matan retitauhi atu God mo vaia isana nor̃a pua vara i masese.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Supe Agrippa, noku tamlohi tavera, retitauhi atu natu mo vai la tavtavui tupu sangavulu r̃omana mo rua atu la lo volitusi isan God tarea matana. Matan r̃omtoho atu natu, la Jew nike la lo tuvaiau matana.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Mata sava natu, mo r̃ilangi vara tea i rasua vara God mo lo sauteterahi na tamlohi mate?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Varar̃uhu, tiroma enau haseku na levosahi mamahunia vara mo tataholo vara a komo na tamlohi usuri non Iesu mara Nazareth.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Ale hinau atu natu, na vaia Jerusalem. Na sopo tau na tapuhi na ima r̃ilangi na suiha na lavia isana moli nona pr̃is purongo, pani na majinga vara la pa vilimateira.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Vaha visa na rupira na asi maja matea na ima lotu nona Jew, ale na vaihitea vara la retisati hin Kr̃isto. Matan na lo lolokoru sasati hinira, na vano vara a tipahira na taon tavera na jara tinapua sohena.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Na lo vai hinau atu natu hin rani atu na lo sahe Damascus, moli nona pr̃is la sileau na suiha vara a er̃i vaia,
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 moiso na pa lo toho na maleleku korong alo mo posi noku tamlohi tavera, na hite na memera tavera matea mo tai na tuka, mo mera mo jeu na alo, mo sasari r̃alihiau peresi la haratu la lo hahau peresiau.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Kamara kama jovi sivo na lepa moiso, na rongo na leo matea mo retireti isaku na leomam tavtavuin Israel mara, ‘Saul, Saul, mata sava ko lo tipahia? Ko lo hasem hotiho!’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Ale nara, ‘Engko hare tamlohi tavera?’ Ale Moli mo verea isaku mara, ‘Enau sei Iesu haratu ko lo tipahiau.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Pani o turu! Matan na pala isam vara a vir̃oniho vara engko volitusi matea. Ale o pa vereuli na hinau ko hitera ale hin te hinau a pa mele vujangira isam.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 A pa juriho isana tavtavuim peresi la tamlohi r̃or̃oha sei na lo r̃uleho vano isara,
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 matan vara o pa roi na matara vara la pa vahar̃i na r̃or̃oha la mai na malarani, ale vara la malue na suihan Setan la mai isan God matan vara i er̃i r̃omi na nora hehe, ale la pa lavi na r̃ungara peresi la haratu sei God mo tapuhira mata nora rasua hiniau.’
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Matan haratu supe Agrippa, enau na oloolo hin hinau atu Moli na tuka mo vujangia isaku,
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 ale matana, na vereulia isana mara Damascus tiroma, moiso isan la haratu la lo toho Jerusalem ale na jara tari Judea, ale isana tamlohi r̃or̃oha matan vara la pa vahar̃i na nora hehe la mai isan God, ale la vujangia vara varar̃uhu la posi moiso na nora vavahinau r̃uhu la lo vaira.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Matan hinau atu natu, Jew la tauriau na lolo rope Temple, ale la lo vaihitea vara la vilimateiau.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Pani, na lo lavi na tuetueni isan God tarea mo tikeli nahapani, ale na lo turu na lo vereulia isan la haratu la tamlohi purongo, peresi la haratu la aulu, na sopo vere te hinau tinapua, pani haratu purongo sei pr̃ovet peresi Moses la lo verea vara i pa masese;
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 vara Kr̃isto i pa lavi na nona rani r̃ilangi, ale i pa tiroma hin la haratu la turu na mateia sohena malarani matea isana Jew peresi na tamlohi r̃or̃oha.”
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Vahatea purongo, Festus mo ulo mara, “Paul, nom lelevosahi tavera mo vaiho ko putu!”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pani Paul mo r̃aramia mara, “Noku tamlohi tavera Festus, na sopo putu, pani na lo vere na varar̃uhu na hinau na levosahi mamahunira.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Matan supe Agrippa mo levosahi la hinau nike, ale na lo vere la hinau nike isana matan a sopo er̃i rasua vara enia mo sopo levosahi la hinau nike, matan la hinau nike la sopo masese hin te tavalu jara rihirihi hatea.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Supe Agrippa, engko ko rasu na pr̃ovet teni mo vono? Na levosahia vara ko rasura.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Agrippa mo verea isan Paul mara, “Ko r̃om vara o er̃i vaiau na mai kalesia matea vila sohen harihi?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Paul mo r̃aramia mara, “Vara i vila teni mo vono, pani na lo usiusi isan God vara engko peresi la tamlohi sei ka lo tapurongo isaku nakerihi, vara ha pa mai soheku — pani i sopo peresi na jen.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Moiso, pa supe atu mo turu ale Festus, Bernice peresi la haratu la lo sakele peresira la usuria,
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 ale lara la lo malue, la lo vereverea isara lara, “Tamlohi nike mo sopo vai te hinau vara i tataholo mata i mate matana, teni vara i vano na ima r̃ilangi matana.”
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Agrippa mo verea isan Festus mara, “Tamlohi akerihi i er̃i malue purongo vara i sopo lo usia vara i turu na nahon supe matan Rome.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.