Atos 25
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NVI
1 Festus mo pala Caesarea ale rani mo tolu tinapua la vano moiso, ale mo sahe Jerusalem.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Ale moli nona pr̃is peresi na tamlohi aulu nona Jew la lavi na nora retiaria hin Paul la vano isana.
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 La usia isana vara i vai na sava la opoia matan Paul, la usi Festus mo r̃ilangi vara i vahar̃ule vara i mai Jerusalem matan la hatihia moiso vara la pa luhu na malele vara la vilimateia.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Moiso Festus mo r̃aramira mara la lo taurilatia Caesarea, ale enia i pa mele sivo atu i sopo tuai.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Mo verea mara, “Ale, mo r̃uhu vara nomim tamlohi tatavera la sivo atu peresiau, ale vara tamlohi akerihi mo vai te hinau mo sati, la pa er̃i sile na nora retiaria.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Ale Festus mo mele toho Jerusalem mariviti rani i sangavulu, moiso mo pa sivo Caesarea. Ale mo mele rani sahe mo sakele na jara sakele mata aria, ale mo retileu vara la lavi Paul i mai isana.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Paul mara mo pala, la Jew atu sei la lo tai Jerusalem la lo sinai, la turu r̃alihia la lo tuvaia na hinau sasati hai sei la sopo er̃i vujangira vara la varar̃uhu.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Paul mo sile na nona retireti mata horora mara, “Na sopo vai te hinau i sati mata i vaiau a meresahi na leu nona Jew, teni na Temple, teni isana supe matan Rome.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Pani Festus mo opoia vara i vai na Jew la avulahi, mo usia mara, “O pa avulahi vara o sahe Jerusalem vara o turu na aria na nahoku matan la hinau nike?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Paul mo r̃aramia mara, “Nakerihi na lo turu na jara tataholo moiso mata aria na naho jara sakele mata ari non supe matan Rome. Na sopo vai te hinau i sati isana Jew sohen engko ko levosahi mamahunia.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Vara na vai te hinau mo tataholo vara a mate matana, na sopo r̃ohu na mate. Pani vara na lo vokevoke purongo, engko teni te hatea i sopo er̃i tauau na liman la tamlohi nike sei la opoia vara la vilimateiau. Na opoia vara a turu na nahon supe matan Rome!”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Festus mo sorasora peresi na nona tamlohi tuetueni sei vara la sile te r̃omr̃omi hatea isana, moiso mo r̃aramia mara, “Ko opoia vara o turu na nahon supe matan Rome, ale isan supe matan Rome o pa vano.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Rani mo visa la vano moiso, harua supe Agrippa mo pala Caesarea peresi vetasina Bernice, matan vara la sile na nora oloolo isan Festus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Hin la rani atu la lo toho peresia, Festus mo vereuli na sorasora matan Paul isan supe atu matan vara i sile te retireti matana mara: “Felix mo tau na tamlohi matea mo lo toho na ima r̃ilangi.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Na rani na lo toho Jerusalem, moli nona pr̃is peresi na vajiaha nona Jew la vereau hinia, la usiau vara a sile na talai isana.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Na verea isara nara, mo sopo usuri na posposi nona mara Rome vara a sile te tamlohi na talai vara mo sopo lo lavi te masapa vara i turu nahonaho peresira, ale i r̃arami na retireti non la haratu la lo tuvaia.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Ale hitahuna, la mele usuriau la sinai nike, na sopo mele toho i peravu, pani mara mo mele rani sahe na sakele vara a aria. Ale na tovia vara i mai na nahoku.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Pani la haratu la lo tuvaia lara la turu, la sopo tuvai Paul hin te hinau sasati sohen na lo r̃omr̃omia.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Mo vono, la sopo turu jara matea na nora r̃omr̃omi matan te hinau mata nora rasua, ale mata tamlohi matea hijana Iesu sei mo mate, hara sei Paul mo lo verea vara mo mele mauri.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Matan na sopo levosahia vara a pa vileiuli la hinau nike sohena sava, na usia isana vara mo avulahi vara i sahe Jerusalem ale i pa turu na aria ea.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Pani Paul mo opoia vara i lo toho tako na ima r̃ilangi, i lo saovi na r̃omr̃omi non nor̃a tamlohi tavera supe matan Rome. Matan haratu, na retileu vara la lo kilaua i tikeli rani atu a er̃i r̃ulea i vano isan supe matan Rome.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Moiso Agrippa mo verea isan Festus mara, “Enau na opoia vara a tapurongo hin tamlohi atu.” Mo r̃aramia mara, “Pavuho o pa tapurongo isana.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Ale mo mele rani sahe, supe Agrippa peresi Bernice la mai na nora pohapoha, ale la unu na jara tavera atu mata matavuhi peresi na nora patu tamlohi aulu mata vuro, peresi na tamlohi aulu matan taon tavera atu. Moiso Festus mara mo retileu, la lavi Paul mo unu.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Ale Festus mara, “Supe Agrippa peresi kamim mo isoiso sei ka lo toho peresi kamam nakerihi, ka hite tamlohi nike natu sei tamlohi aulu nona Jew tari la lo usiau mo r̃ilangi Jerusalem peresi nike Caesarea, vara a taua na mateia.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Pani na noku kilakilau na hitea vara mo sopo vai te hinau vara i lavi na mateia matana. Ale mara mo opoia vara i turu na nahon nor̃a tamlohi tavera, supe matan Rome, na majinga vara a pa r̃ulea i sahe isana.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Pani na sopo levosahia vara a pa uli na sava isan noku supe matana. Matan haratu, na revea mo sinai na nahomim tari, pani na nahom supe Agrippa, matan vara na isoison retireti akerihi, korong a pa er̃i lavi te retireti vara a ulia.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Matan na hitea vara mo sopo tataholo isaku vara a r̃ule te tamlohi hatea sei mo lo toho na ima r̃ilangi vara la sopo vere mamahuni na nora tuvai matana.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.