Atos 25

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Festus mo pala Caesarea ale rani mo tolu tinapua la vano moiso, ale mo sahe Jerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ale moli nona pr̃is peresi na tamlohi aulu nona Jew la lavi na nora retiaria hin Paul la vano isana.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 La usia isana vara i vai na sava la opoia matan Paul, la usi Festus mo r̃ilangi vara i vahar̃ule vara i mai Jerusalem matan la hatihia moiso vara la pa luhu na malele vara la vilimateia.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Moiso Festus mo r̃aramira mara la lo taurilatia Caesarea, ale enia i pa mele sivo atu i sopo tuai.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Mo verea mara, “Ale, mo r̃uhu vara nomim tamlohi tatavera la sivo atu peresiau, ale vara tamlohi akerihi mo vai te hinau mo sati, la pa er̃i sile na nora retiaria.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Ale Festus mo mele toho Jerusalem mariviti rani i sangavulu, moiso mo pa sivo Caesarea. Ale mo mele rani sahe mo sakele na jara sakele mata aria, ale mo retileu vara la lavi Paul i mai isana.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Paul mara mo pala, la Jew atu sei la lo tai Jerusalem la lo sinai, la turu r̃alihia la lo tuvaia na hinau sasati hai sei la sopo er̃i vujangira vara la varar̃uhu.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Paul mo sile na nona retireti mata horora mara, “Na sopo vai te hinau i sati mata i vaiau a meresahi na leu nona Jew, teni na Temple, teni isana supe matan Rome.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Pani Festus mo opoia vara i vai na Jew la avulahi, mo usia mara, “O pa avulahi vara o sahe Jerusalem vara o turu na aria na nahoku matan la hinau nike?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Paul mo r̃aramia mara, “Nakerihi na lo turu na jara tataholo moiso mata aria na naho jara sakele mata ari non supe matan Rome. Na sopo vai te hinau i sati isana Jew sohen engko ko levosahi mamahunia.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Vara na vai te hinau mo tataholo vara a mate matana, na sopo r̃ohu na mate. Pani vara na lo vokevoke purongo, engko teni te hatea i sopo er̃i tauau na liman la tamlohi nike sei la opoia vara la vilimateiau. Na opoia vara a turu na nahon supe matan Rome!”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Festus mo sorasora peresi na nona tamlohi tuetueni sei vara la sile te r̃omr̃omi hatea isana, moiso mo r̃aramia mara, “Ko opoia vara o turu na nahon supe matan Rome, ale isan supe matan Rome o pa vano.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Rani mo visa la vano moiso, harua supe Agrippa mo pala Caesarea peresi vetasina Bernice, matan vara la sile na nora oloolo isan Festus.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Hin la rani atu la lo toho peresia, Festus mo vereuli na sorasora matan Paul isan supe atu matan vara i sile te retireti matana mara: “Felix mo tau na tamlohi matea mo lo toho na ima r̃ilangi.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Na rani na lo toho Jerusalem, moli nona pr̃is peresi na vajiaha nona Jew la vereau hinia, la usiau vara a sile na talai isana.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Na verea isara nara, mo sopo usuri na posposi nona mara Rome vara a sile te tamlohi na talai vara mo sopo lo lavi te masapa vara i turu nahonaho peresira, ale i r̃arami na retireti non la haratu la lo tuvaia.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ale hitahuna, la mele usuriau la sinai nike, na sopo mele toho i peravu, pani mara mo mele rani sahe na sakele vara a aria. Ale na tovia vara i mai na nahoku.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Pani la haratu la lo tuvaia lara la turu, la sopo tuvai Paul hin te hinau sasati sohen na lo r̃omr̃omia.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Mo vono, la sopo turu jara matea na nora r̃omr̃omi matan te hinau mata nora rasua, ale mata tamlohi matea hijana Iesu sei mo mate, hara sei Paul mo lo verea vara mo mele mauri.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Matan na sopo levosahia vara a pa vileiuli la hinau nike sohena sava, na usia isana vara mo avulahi vara i sahe Jerusalem ale i pa turu na aria ea.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Pani Paul mo opoia vara i lo toho tako na ima r̃ilangi, i lo saovi na r̃omr̃omi non nor̃a tamlohi tavera supe matan Rome. Matan haratu, na retileu vara la lo kilaua i tikeli rani atu a er̃i r̃ulea i vano isan supe matan Rome.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Moiso Agrippa mo verea isan Festus mara, “Enau na opoia vara a tapurongo hin tamlohi atu.” Mo r̃aramia mara, “Pavuho o pa tapurongo isana.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ale mo mele rani sahe, supe Agrippa peresi Bernice la mai na nora pohapoha, ale la unu na jara tavera atu mata matavuhi peresi na nora patu tamlohi aulu mata vuro, peresi na tamlohi aulu matan taon tavera atu. Moiso Festus mara mo retileu, la lavi Paul mo unu.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Ale Festus mara, “Supe Agrippa peresi kamim mo isoiso sei ka lo toho peresi kamam nakerihi, ka hite tamlohi nike natu sei tamlohi aulu nona Jew tari la lo usiau mo r̃ilangi Jerusalem peresi nike Caesarea, vara a taua na mateia.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Pani na noku kilakilau na hitea vara mo sopo vai te hinau vara i lavi na mateia matana. Ale mara mo opoia vara i turu na nahon nor̃a tamlohi tavera, supe matan Rome, na majinga vara a pa r̃ulea i sahe isana.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Pani na sopo levosahia vara a pa uli na sava isan noku supe matana. Matan haratu, na revea mo sinai na nahomim tari, pani na nahom supe Agrippa, matan vara na isoison retireti akerihi, korong a pa er̃i lavi te retireti vara a ulia.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Matan na hitea vara mo sopo tataholo isaku vara a r̃ule te tamlohi hatea sei mo lo toho na ima r̃ilangi vara la sopo vere mamahuni na nora tuvai matana.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.