Marcos 6
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB
1 Jisas va i iteta ghembako iyako na i njogha weiyaŋgiya gharaghambu e ghambae moli.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Sabat e tɨne i vavaghare Jiu e lenji ŋgolo kururu tɨne. Gharɨgharɨ lemoyo va inanji gheko na mbaŋa thɨ loŋweya le vavaghareko gharenji i yo laghɨye na thɨŋa, “Amalake iyake, aŋga mendava ve wo ghareghareke thiyake? Thambo thimbake na aŋga mendava ve wo na i vakathaŋgiya vakathake ghamba rotaele thiyake?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Mbema kapentama iyana, Meri nariye na oghaghae Jemes, Josep, Judas na Saimon. Oloulouye mbe inanji gheke.” Gharenji i gaithɨwana na thɨ botewoyathu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Iya kaiwae Jisas i dage weŋgi iŋa, “Gharɨgharɨ e valɨvaŋgake wolaghɨye thɨ yavwatatawana Loi ghalɨŋae gharautu, ko ghambae gharɨgharɨniye, gheuu gharɨgharɨniye na le bodaboda mava thɨ yavwatatawana.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Kaiwae ma thɨ loŋweghathɨ, ma valɨkaiwae i vakatha mun vakatha ghamba rotaele regha gheko ko vambe i lirawe eŋge nɨmae ghambweghambwera vavana e riwanji na riwanji i thovuye.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ghare i yo laghɨye kaiwae mava e lenji loŋweghathɨ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jisas i kula vathavathaŋgiya gharaghambu theyaworo na theghewo na i variyeŋgi, theghewo iya. I giya mbaro weŋgi na valɨkaiwae thɨ variye raŋgiyaŋgiya nyao raraitharɨ weŋgiya gharɨgharɨ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 I dage weŋgi iŋa, “E lemi loŋgana tɨne, ne hu ndewo bigi reghava, ghanɨŋga o raloŋgaloŋga lenji nambo o mani, mbe pwasike eŋge.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Hu njimbo gheghemi ghae, ko ne hu ndeliya kwama yaŋgarava.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Tembe i dageva weŋgi iŋa, “Mbaŋa vohu vutha e ghemba na thɨ kula vathaŋga, hu yaku e ŋgoloko iyako ghaghad hu itete ghembako iyako.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Thoŋgo hu vutha e ghemba na gharɨgharɨ ma thɨ kula vathaŋga o ma thɨ loŋweya lemi utu, hu iteta ghembana iyana. Mbaŋa hu iteteŋa hu tagavughethu vughana e gheghemina. Iyake ne i vanuwovɨrɨŋgi Loi i botewoyathuŋgi kaiwae ma thɨ loŋweya lemi utuna.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Thɨ rakaraŋgi na thɨ vavaghare mbala gharɨgharɨ thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Thɨ variye raŋgiyaŋgiya nyao raraitharɨ na thɨ liŋgiya bunama idae olivɨ ghambweghambwera e riwanji na riwanji i thovuye.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Kiŋ Herod i loŋweya Jisas le kaiwo utuutuniye, kaiwae utuniye vama i vaghɨliya Galili laghɨyeko. Ko iyemaeŋge Jisas utuniye gharɨgharɨ vavana thɨŋa, “Jon Rabapɨtaiso kaero mendava i thuweiru na ma e yawayawaliyeva. Iya kaiwae vurɨgheghe inawe na i vakathaŋgiya vakathake ghamba rotaele thiyake.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Vavana thɨŋa, “Iye Ilaija.” Na vavana mbe thɨŋava, “Iye Loi ghalɨŋae gharautu, ŋgoreiya va Loi ghalɨŋae gharautu i vivako.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Mbaŋa Herod i loŋweya Jisas utuniye kaero iŋa, “Jon Rabapɨtaiso iyako! Va yaŋa na thɨ kitena numwema, ko mendava i thuweiru na kaero e yawayawaliyeva.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herod i loŋweghathɨ iyake kaiwae va mbaŋa regha i variyeŋgiya ragagaithɨ na thɨ yalaweya Jon, thɨ ŋgarɨ na thɨ woruwo e thiyo. Herod va i vakatha ŋgoreiyako Herodiyas kaiwae, kaiwae vama i vaŋgu othembe elaghɨniye ghaghae Pilip levo.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Jon iye va i vathivalaŋa weya Herod iŋa, “Ma mbaro i vatomwe na u vaŋgwa ghaghanɨna levo!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Iya kaiwae Herodiyas ghare i gaithɨwana Jon na nuwaiya i unɨghɨ, ko mava valɨkaiwae,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 kaiwae Herod va i mararu Jon na i ghareghare iye lolo rumwarumwaruniye na i boboma; vambema i njimbukikiya eŋge. Mbaŋa regha na regha Herod mbe i loŋwa Jon othembe ghare mava i warariŋa na ma i ghareghare mbala ne i vakatha.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Mbaŋa regha amba Herodiyas ghambaŋa thovuye regha i mena na i unɨgha Jon. E mbaŋako iyako Herod i vakatha le ghambɨ gharenuwaŋakiki ghathaga, amalaghɨniye lenji rakakaiwo laghɨlaghɨye, ragagaithɨ lenji randevivaŋgi na Galili giyagiyaniye kaiwanji.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Herodiyas yawarumbuye i mena i ru na i thari. Herod na giyagiyako methɨ rakaruko e thagako thɨ warari laghɨye le thariko kaiwae. Amba Herod i dagewe iŋa, “The bigiya nuwaniya ne u naŋgo e ghino ya wogiya e ghen!”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Amba i tholo iŋa, “Ya dage e ghen, thebigiya ne u naŋgoŋa, othembe lo ghamba mbaroke mboro ne ya woveŋge.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Amba wevoko i raŋgi na ve vaito tɨnae iŋa, “Ne ya naŋgo weya budakai kiŋɨkowe?” Tɨnae i gonjoghawe iŋa, “Jon Rabapɨtaiso umbaliye.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 E mbaŋako iyako wevoko i rukunjogha weya kiŋɨko na veŋa, “Nuwaŋguiya e mbaŋake iyake u kitena Jon Rabapɨtaiso numwe na u womena umbaliye e gaeba.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Iyake i vakatha Kiŋ Herod nuwae i tharɨ laghɨye moli, ko mava valɨkaiwae i gotena le renuwaŋako kaiwae kaero me tholo giyagiyako inanji e thagako iyako e maranji.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 E mbaŋako iyako i variya le ragagaithɨ regha na i dagewe ve wo Jon umbaliye na i woma. Ragagaithɨko i wa na ve kitena Jon numwe e thiyo tɨne,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 amba i womban umbaliye e gaeba, i thɨnɨmena na i thɨnɨgiya weya wevoko na ve thɨnɨgiya weya tɨnae.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Mbaŋa Jon gharaghambu thɨ loŋweya iyake, thɨ mena thɨ wo riwae na thɨ beku.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Mbaŋa ghalɨŋaeko gharaghambɨ va i variyeŋgima thɨ rakanjogha, thɨ mevathavatha weinji Jisas, na thɨ utugiya lenji vakatha na vavaghareko utuniye.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Gharɨgharɨ thɨ ghanagha thɨ rakamena na thɨ raka. Jisas na gharaghambu ma e ghanjimbaŋa na valɨkaiwae thɨ ghanɨŋga. Iya kaiwae i dage weŋgi iŋa, “Wo ra raka e valɨvaŋga regha, mbe ghinda eŋge, na wo vara towowe.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Amba thɨ rakatha e waŋga mbe thiye eŋge na thɨ raka e valɨvaŋga ma gharɨgharɨniye.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ko iyemaeŋge gharɨgharɨ i ghanagha e valɨvaŋgake wolaghɨye thɨ thuweŋgi na thɨ ghareghare thavalaŋgiyako, iya kaiwae mbema ghenji na nɨmanji eŋge, thɨ raka ŋgalai e Galili Njighɨniye ghadidiye na vethɨ vuthakai, muyai amba Jisas na gharaghambu thɨ womaru.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Mbaŋa Jisas i nja e waŋga na i thuwe wabwi laghɨye, ghare i vɨrɨ laghɨye moli kaiwanji kaiwae ŋgoranjiya sip ma e ghanjiranjimbunjimbu. Iya kaiwae i vavaghareŋa bigibigi i ghanagha weŋgi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yeghɨyeghɨye e mbaŋako iyako, gharaghambu thɨ mena thɨ dagewe thɨŋa, “Kaero yeghɨyeghɨye moli na vanatherowo iyake.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 U variyeŋgiya gharɨgharɨna, u dage weŋgi na thɨ raka e ghembaghemba nanasiye e valɨvaŋgake iyake na tembe thiye thɨ tamweya ghanji, thɨ vamodo na thɨ ghan.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ko iyemaeŋge Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Ghemi hu giya ghanɨŋga weŋgi na thɨ ghan!” Gharenji i yo laghɨye moli na thɨ vaito thɨŋa, “Thare nuwaniyaime vo giya mani gethɨseriyeiwo (200) na wo vamodo ghanɨŋgawe na wo vaŋamweŋgiwe?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jisas i vaitoŋgi iŋa, “Bred mbumbuviye na weŋga? Hu wa na vohu thuwe.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Amba Jisas i dage weŋgiya gharaghambuko iŋa, “Hu dage weŋgiya gharɨgharɨna thɨ mevathavatha e wabwi nanasiye na thiya yaku e nanana vwatavwata.”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Gharɨgharɨko thiya yaku wagiyawe e wabwi nanasiye. Wabwi vavana munɨthaŋarɨ (100) iya na wabwi vavana munɨyelima (50) iya.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Amba Jisas i mbanɨŋgiya bredɨko mbumbulimako na borogiko umboiwoko, i ghɨmara voro e buruburu na i vata ago weya Loi ghanɨŋgako kaiwae. I njiviyaviya bredɨko mbumbulimako na i giya weŋgiya gharaghambuko na thɨ giya weŋgiya gharɨgharɨko. Vambe i njiviyaviyava borogiko umboiwo na i giya weŋgi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Taulaghɨko thiya ghanɨŋga na valɨkaiwanji.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Amba gharaghambu thɨ mbanɨvanjaraŋgiya nambonambo ŋgamwayaworo na ŋgamwaiwo bred na borogiko methɨ ghanɨvareŋgiko.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ghɨmoghɨmoruko va thiya ghanɨŋgako lenji ghanaghanagha paeb tausan.Paeb tausan thiya ghanɨŋga na valɨkaiwanji|alt="feeding 5,000" src="WA03855b.tif" size="span" copy="UBS (Wade)" ref="6:37-44"
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Va e mbaŋako iyako i variyeŋgiya gharaghambu thɨ tha e waŋga na thɨ womaviva e ghamwae Betɨsaida, Galili Njighɨniye valɨvaŋga regha na amalaghɨniye wo i variyeŋgiya gharɨgharɨko na thɨ raka.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 I ghawoloŋgiyana e ghereiye, i voro e ou ghadidiye na i naŋgowe.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Vama i limomouwo na waŋgama vama inanji e njighɨko ghalughawoghawo na Jisas amba ina vanatɨna ghamberegha.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 I thuwe gharaghambuko thɨ rovurɨgheghe e wodo kaiwae va thɨ wodo na i ghemba ndewendeweko ghamwae. Vama ghanono ighɨviya rakaraka Jisas i loŋga e njighɨ vwatae na i mena weŋgi. Mbalavama i lareŋa weŋgi,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 ko mbaŋa va thɨ vaidiya i loŋgaloŋga e njighɨko vwatae, thɨŋa eŋge kaka, iwaeŋge thɨ yaro,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 kaiwae taulaghɨko va thɨ thuwe na thɨ mararu. Ko e mbaŋako iyako Jisas i dage weŋgi iŋa, “Tha ghanjigharelaghɨlaghɨ! Tha huya mararu! Ghino Jisas!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Amba i tha e waŋgako weiyaŋgi na ndewendeweko i mare. Vama i wo vara gharaghambuko nuwanji,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 kaiwae othembe va thɨ thuwe i mbana bred mbumbulima na i vaŋamweŋgiya wabwi laghɨyewe ma vamba nuwanjiko i rumwaruŋa thela Jisas, kaiwae gharenjiko vamba i vurɨgheghe.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Vama thɨ golawa valɨmbwa na vethɨ goru vanatɨna e ghemba regha idae Genesaret na thɨ sowo lenji waŋgakowe.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Mbaŋa thɨ rakanja e waŋgako gharɨgharɨ kaero thɨ ghareghare Jisas.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Amba gharɨgharɨ thɨ yoruku na thɨ raka e ghembaghemba e vanautumako iyako tɨne, thɨ bigiŋgiya ghambweghambwera weinjiyaŋgiya lenji ghamba ghena na vethɨ loŋwevaidiya Jisas utuniye aŋga inae na thɨ yobigiwe.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 E the valɨvaŋga Jisas va ve vuthawe, e ghembaghemba nanasiye na laghɨlaghɨye na the valɨvaŋga gharɨgharɨ inanjiwe, gharɨgharɨ thɨ bigimenaŋgiya ghanjiune thiya ghambwera ŋgora ghamba me vathavatha na thɨ naŋgo vurɨgheghewe thɨŋa, “Thare u vatomwe na ghambweghambwerake thɨ vɨghathɨgha ghanɨkwamana mbothiye?” Thavala va thɨ vɨghathɨ, taulaghɨko riwanji i thovuye.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.