Lucas 19
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ
1 Jisas i ru Jeriko na i ŋgalauwa e tɨne, mava i ndeghathɨ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 E ghembako tɨne amala regha idae Sakiyas. Iye ravwenyevwenye na takis gharamban lenji randeviva.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Va nuwaiya i thuwe Jisas, ko kaiwae amalaghɨniye va lolo ubotu, na wabwi laghɨye weinji Jisas mava valɨkaiwae i thuwe.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Iya kaiwae i rukuviva e ghamwanji na i vana umbwa umbwara idae sikamo na i thuwe Jisas kaiwae va i reŋa vara e kamwathɨko iyako.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Mbaŋa Jisas i vutha e valɨvaŋgako iyako, i ghɨmara voro na i dagewe iŋa, “Sakiyas, u yoruku u nja, kaiwae nuwaŋguiya noroke ya yaku e len ŋgolo.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Sakiyas i yoruku i nja, i kulavatha ele ŋgolo weiye le warari laghɨye.Jisas iŋa, “Sakiyas, nuwaŋguiya noroke ya yaku e len ŋgolona.”|alt="Jesus calling Zaccheus" src="IB04120bw.tif" size="col" copy="Faadil" ref="19:1-10"
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Gharɨgharɨko wolaghɨye inanji gheko thɨ thuwe Jisas i vakatha iyako kaero thɨ liya ghautu thɨŋa, “Amalake iyake iye bobwari na i ru amalake iya tharɨke gharavakatha ele ŋgolo.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Sakiyas i yondovirɨ na i dage weya Giya, iŋa, “Amalana! Wo u thuwe, lo bigibigike valɨvaŋga ne ya giya weŋgiya mbinyembinyeŋgu na thoŋgo ya mban na e vwataeva weya lolo regha, ne ya vamodo njoghawe vara mbaŋavarɨ na e vwatae.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jisas i dagewe iŋa, “Vamoru kaero i mena e ŋgoloke iyake noroke, kaiwae amalake iyake i loŋweghathɨ ŋgoreiya Eibraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ghino, Lolo Nariye ya mena na ya tamweŋgi na ya vamoruŋgiya raghaweghawe.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Mbaŋa gharɨgharɨ thɨ vandevandeŋa iyako, Jisas i gotubwe e goghaimbake iyake, kaiwae vama ina Jerusalem ghadidiye, na gharɨgharɨ va lenji renuwaŋa ne e mbaŋako vara iyako Loi le ghamba mbaro i yomara.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Iya kaiwae i dage weŋgi iŋa, “Amala regha, iye giyanduŋenduŋe. Va i wareriŋa vanautuma regha, bwagabwaga moli, na thɨ vakatha na iye kiŋ, ko amba i njoghava.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Amba muyai i wa, i kula vathaŋgiya le rakakaiwo theyaworo na i giya gol gethɨra iya weŋgi na i dage weŋgi iŋa, ‘Hu vakaiwoŋa manike iyake na i mbuthu ghaghad ya njoghama.’”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Ko iyemaeŋge ghambae gharɨgharɨniye vavana thɨ botewoyathu na thɨ variyeŋgiya toto gharawo vavana na thɨ rereghambawe, thɨŋa, ‘Ma nuwameiya amalake iyake i tabo na lama kiŋ.’”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Amalama kaerova thɨ vakatha na kiŋ na kaero i njoghama. Iŋa na le rakakaiwoko theyaworoko thɨ rakamenawe, kaiwae nuwaiya i ghareghare gheviya thɨ rovaidi lenji kune e tɨne.”
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “I vivako i mena i dagewe iŋa, ‘Amalana, len golɨma gethɨrama mendava i rokaiwo na ya vaidiya gethɨyaworova na e vwataeva.’”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ghagiyako i gonjoghawe iŋa, ‘I thovuye moli, ghen rakakaiwo thovuye ghen! Kaiwae emunjoru ghamba vareminje ghen e bigibigi nanasiye, ya woraweŋge na u mbaroŋaŋgiya ghembaghemba ghembayaworo!’”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Rakakaiwoko theghewoniye i mena na iŋa, ‘Amalana, len golɨma mendava u woveŋgoma mendava i rovakathava gethɨlima na e vwataeva.’”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ghagiyako i gonjoghawe iŋa, ‘Ghen ne u mbaroŋaŋgiya ghembaghemba ghembalima.’”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Rakakaiwoko reghava i mena na iŋa, ‘Amalana, u wonjoghao len golɨke. Va ya wothuwele e kwama tɨne.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Va ya mararuŋge kaiwae ghanɨthanavu i vurɨgheghe. U woraŋgiya budakaiya mava u worawe na u tɨgha budakaiya mava u kabu.’”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ghagiyako i gonjoghawe iŋa, ‘Rakakaiwo raithara ghen! Ghalɨŋana tembe i njogha na i wonjoŋaŋgeva. Kaero u ghareghare ghino wothanavu i vurɨgheghe, ya mbana budakaiya ghino mava ya bigirawe na ya tɨgha mava ghino ya kabu.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Buda kaiwae mava u bigiraweya lo manina e beŋɨk na mbala menda ya njoghama na ya mban njogha weiye vavanava na e vwataeva?’”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Amba i dage weŋgiya iyava thiya ndeghathɨko gheko iŋa, ‘Hu mbana maninawe na hu giyawa rakakaiwona iya gethɨyaworona inawe.’”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ko iyemaeŋge thɨ dagewe, thɨŋa, ‘Amalana, gethɨyaworo kaero inawe!’”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “I gonjogha weŋgi iŋa, ‘Ya dage e ghemi, thela i vakaiwoŋa wagiyaweya ghabebeko, ghino ya vatabowe, ko thela ma e ghavareminje, othembe nasiye moli inawe, ya bigivaowe.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ko iyemaeŋge, iya thiyema wothɨghɨyaŋgima, iya thɨ botewo ya tabo na lenji kiŋɨma, hu vaŋgumenaŋgi gheke na hu gaboŋgi e maraŋgu.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jisas i utuŋa iyake na e ghereiye, i viva weŋgi thɨ voro Jerusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Mbaŋa i vurɨthaiŋgiya Betepage na Betani, Olivɨ e ghanji Ou, amba i variyeŋgiya gharaghambu theghewo e ghamwanji,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 i dage weŋgi iŋa, “Hu wa e ghembana e ghamwamina. Mbaŋa ne vohu ru, ne hu vaidiya doŋɨki nariye, thɨ ŋgarɨrawe na ma mbaŋa regha lolo i thawe. Hu raka ghathiyona na hu vaŋgumena gheke.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Thoŋgo lolo regha i vaitoŋga, ‘Buda kaiwae hu raka doŋɨkina nariye?’ hu dagewe, huŋa, ‘Giya nuwaiya.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Me variyeŋgima thɨ wa na vethɨ vaidi ŋgoreiya me dagema weŋgi.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Mbaŋa thɨ rakaraka ghathiyoma, tatanuwaganji thɨ vaito thɨŋa, “Buda kaiwae hu raka doŋɨkina nariye?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Thɨ gonjogha weŋgi, thɨŋa, “Giya nuwaiya.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Thɨ yovaŋguya doŋɨkiko nariye weya Jisas, thɨ bigiraweya ghanjikwama ghayaboyabo e vwatae, na thɨ vaŋguvoreŋa Jisas i yakuwe.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 E le loŋga tɨne, gharɨgharɨ thɨ yevɨŋgiya ghanjikwamakwama e kamwathɨko.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Mbaŋa kaero inanji Jerusalem ghadidiye, ŋgora kamwathɨ i nja Olivɨ e ghanji Ou, gharaghambu ko ghanjiwabwi laghɨye thɨ vata ago weya Loi na thɨ tarawe e ghalɨŋanji laghɨye, le vakatha ghamba rotaele laghɨlaghɨye iyava thɨ thuwe e maranjiko kaiwae:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 thɨŋa, “Loi ghare weya kiŋɨke iya i mena Giya e idaeke. Ra wovavwenyevwenyeŋa Loi e buruburu na le gharemalɨlɨ i mena weinda.”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Parisi vavana e wabwiko tɨne thɨ dage weya Jisas thɨŋa, “Ravavaghare, u dage tenɨŋgiya ghanɨraghambu na thɨ loŋga kubaro.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 I gonjogha weŋgi iŋa, “Ya dage e ghemi, thoŋgo thiyeke thɨ loŋga kubaro, varɨvarɨke ne thɨ yaro.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Mbaŋa vama i mena Jerusalem ghadidiye na i thuwe ghembako, i randa kaiwae,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 na iŋa, “Thoŋgo mbema u ghareghare vara noroke budakai ne i womena gharemalɨlɨ, ko iyemaeŋge mane u thuwe kaiwae i rothuwele e ghen.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Mbaŋa tene i mena mbaŋaniye ne ghanɨthɨghɨya thɨ meghɨliŋaŋge, ne thɨ gana tenɨŋge, thɨ ndetenɨtenɨŋge na thɨ ndembiyeŋge e valɨvaŋga regha na regha.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Mbema ne thɨ mukuwaŋge vara na thɨ gabovaoŋgiya gharɨgharɨ nanji e tɨnena. Mane te varɨ reghava i ndendeghathɨ e ghambae, kaiwae ma menda u ghareghare mbaŋa Loi le mena e ghen.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Amba Jisas ve ru e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na i vagege raŋgiyaŋgiya rakunekune,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 na i dage weŋgi iŋa, “Gharorori ŋgoreiye, ‘Lo ŋgoloke iye ŋgolo ghamba naŋgo,’ ko iyemaeŋge hu vakatha ŋgoreiya rakaivɨ lenji ghamba kubaro.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Mbaŋa regha na regha Jisas i vavaghare e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne. Ko iyemaeŋge ravowovowo laghɨlaghɨye, mbaro gharavavaghare na gharɨgharɨ lenji randeviva nuwanjiya thɨ unɨghɨ;
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 iyemaeŋge mava thɨ vaidiya lenji kamwathɨ thovuye regha na valɨkaiwanji thɨ vakathawe, kaiwae gharɨgharɨko wolaghɨye nuwanjiya moli thɨ vandeŋe le utuko.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.