João 6
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA
1 Mbaŋa vavana e ghereiye, Jisas i womalawa Galili Njighɨniye valɨvaŋga. Idae mbe reghava Njighɨ Taibiriyas.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Wabwi laghɨye regha thɨ rakareghambawe kaiwae va thɨ thuwe le vakathako ghamba rotaele weŋgiya ghambweghambwera.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Amba Jisas i voro e ou nasiye regha na i yaku weiyaŋgiya gharaghambu.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 (Thaga Valaŋani ghambaŋa ma vama bwagabwaga.)
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Iya kaiwae mbaŋa Jisas i tagathɨna marae na i thuwe wabwi laghɨye thɨ rakarakamena, i dagewe Pilip iŋa, “Aŋga ne vara vamoda bred gharɨgharɨke wolaghɨye thiyake kaiwanji?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 I utu ŋgoreiyako na i mando Pilip, kaiwae amalaghɨniye vama i ghareghare ne i vakatha budakai.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Pilip i gonjoghawe iŋa, “Othembe silva gethɨseriyeiwo (200) ne ra mban na ra vamodo bred, na ra viya na nanasiye iya thɨ ghan ne laghɨyeninjiya bada.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Gharaghambuko regha, Endru, Saimon Pita ghaghae, iŋa,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Ŋgama ghɨmoru regha ina gheke, ghabred mbumbulima i mena e ghanɨŋga regha idae bali, na borogi nanasiye umboiwo. Ko ŋgoroŋgako gharerenuwaŋa weŋgi vara gharɨgharɨke wolaghɨye?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jisas iŋa, “Hu dage weŋgi na thiya yaku.” E valɨvaŋgako iyako nana va i pokuwe. Gharɨgharɨko wolaghɨye thiya yaku; ghɨmoghɨmoru lenji ghanaghanagha va ŋgoreiya paeb tausan.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jisas i mbana bredɨma, i vata ago weya Loi ghanɨŋgako kaiwae, na i giya weŋgiya gharɨgharɨko va thiya yakuko. I vakatha borogima tembe ŋgoreiyeva. Thiya ghanɨŋga ŋgoreiya ghanjighad.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Mbaŋa vama thiya ghanɨthigha, Jisas i dage weŋgiya gharaghambu iŋa, “Hu mbanɨvathavathaŋgiya methɨ ghanɨvareŋgina na thava ra vakowana.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Thɨ mbanɨvanjaraŋgiya nambonambo ŋgamwayaworo na ŋgamwaiwo, iya bredɨma mbumbulima vaŋgovaŋgothiye gharɨgharɨma methɨ ghanɨvareŋgi.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Mbaŋa thɨ thuwe le vakathako ghamba rotaele iyako thɨŋa, “Mbema emunjoru, amalaghɨniye Loi ghalɨŋaema gharautu, iya bukuma i woraŋgiya, ne i njama e yambaneke.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jisas kaero i ghareghare thɨ munjeva thɨ mena thɨ vaŋgu na thɨ vavurɨghegheŋa na thɨ vakatha na kiŋ, i iteteŋgi na mbowo i njoghava e ouko ghamberegha moli.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Mbaŋa vama ilimomouwo gharaghambu vethɨ rakanja e njighɨko ghadidiye na thɨ roroghagha Jisas.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Ko iyemaeŋge mbaŋa i gou na Jisas mamba i mena weŋgi, vethɨ rakatha e waŋga, thɨ womalawa na thɨ wa Kapenaom.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ndewendewe i rowo vurɨgheghe na njighɨko tɨne i robagodu.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Vama vethɨ wodowodo na lenji bwagabwaga kaero ŋgoreiya kilomita theghelima o kilomita theghewa, amba thɨ thuwe Jisas i loŋga ghembeŋgi e njighɨko vwatae. I vakathaŋgi na thɨ mararu laghɨye.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ko amba i dage weŋgi iŋa, “Tha huya mararu; ghino Jisas.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Thɨ warari na weinji e waŋgako na e mbaŋako vara iyako vethɨ govutha vanatɨna, e ghembako iya methɨ ghembeko.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mbaŋambaŋa vena wabwima vambe thiya yakuma e valɨvaŋgako iyako, kaero thɨ renuwaŋa waŋga mbe waŋgara eŋge menda ina gheko, na Jisas ma menda i thawe weiyaŋgiya gharaghambu, ko menda mbe thiye eŋge vara thɨ raka.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Amba waŋgawaŋga vavana thɨ rakaru, thɨ rakamena e ghemba idae Taibiriyas. Thiya goru valɨghadidiye regha ŋgora menda gharɨgharɨma thɨ ghana bredɨma mbaŋa menda Giya i vata agowe kaiwae.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Mbaŋa wabwiko kaero thɨ ghareghare Jisas na tembe ŋgoreiye gharaghambu ma ma inanji gheko, thɨ rakatha e waŋgawaŋgako thiyako na thɨ raka Kapenaom, thɨ tamwembela amalaghɨniye.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Mbaŋa gharɨgharɨma thɨ vaidiya Jisas e njighɨko valɨvaŋga, thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, thembaŋa mo menake gheke?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Ya dage emunjoru e ghemi, lemi tamwe mbeleŋgo ma rɨghethoru kaiwae hu ghareghare vakathaŋgiko ghamba rotaele ya vakathaŋgi, nandere, ko rɨghethoru kaiwae menda hu ghanɨŋgiya bredɨma na kaero valɨkaiwami moli.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Tha hu rovurɨgheghe ghanɨŋgake iya le yakuke ma molao kaiwae, ko iyemaeŋge hu rovurɨgheghe ghanɨŋga e yawayawaliye na ne i meghabana kaiwae. Ghanɨŋgako iyako Lolo Nariye ghino ne ya giya weŋga, kaiwae Loi Ramanda kaerova i giya mbarowe na i vakatha.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Amba thɨ vaito thɨŋa, “Ne wo vakatha budakai na wo kaiwoŋa the kaiwo Loi nuwaiya wo vakatha?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Loi le kaiwo iyake: hu loŋweghathɨgha iye amalaghɨniye va i variye.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Thɨ dagewe thɨŋa, “The vakatha ghamba rotaele ne u vakatha na wo thuwe e marameke ambane valɨkaiwae wo loŋweghathɨŋge? Ne u vakatha budakai?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Orumburumbume me vivako moli methɨ ghana ghanɨŋga regha idae ‘manna’ e njamnjam, ŋgoreiya buk le utu iŋa, ‘I giya bred weŋgi i mena e buruburu na thɨ ghan.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ya dage emunjoru e ghemi, ma Mosese ŋgoreiye iyava i giya bredɨna weŋga i mena e buruburu, ko iyemaeŋge Bwebwe, iye iya i giya bredɨna emunjoru weŋga i mena e buruburu.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Kaiwae bred i mena weya Loi iya amalaghɨniye va i variye na i njama e buruburu. Iye i giya yambaneke yawaliye.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Thɨ dagewe thɨŋa, “Amalana, u giya bredɨke iyake weime mbaŋake wolaghɨye.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ghino ghanɨŋga e yawayawaliye. Thela thoŋgo i mena e ghino mane bada i gharɨ, na thela thoŋgo i loŋweghathɨŋgo mane mbwa i gharɨ.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Kaero ya dage weŋga, othembe va hu thuweŋgo mamba hu loŋweghathɨŋgo.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Taulaghɨko iya Bwebwe i giyako e ghino ne thɨ mena e ghino, na thela thoŋgo i mena e ghino mane ya botewoyathu.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kaiwae va ya njama e buruburu ma ya mena ya vakatha ghino lo renuwaŋa, nandere, ya mena ya vakatha thela i variyeŋgo le renuwaŋa.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Iyava i variyeŋgoke le renuwaŋa iyake, mbala thava ya thɨvaiya regha iyava i giyake e ghino, ko ya vaŋguthuweiruvaoŋgi na e yawayawalinji mbaŋa ne ele ghambako.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Kaiwae Bwebwe le renuwaŋa ŋgoreiye, thela thoŋgo i thuwe Nariye na i loŋweghathɨ, ne i vaidiya yawaliye memeghabananiye, na ne ya vaŋguvairɨŋgi na e yawayawalinji mbaŋa ne ele ghambako.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Jiu lenji randeviva mbe thiye eŋge thɨ liya ghautu kaiwae va iŋa, “Ghino bred ya mena e buruburu.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Thɨŋa, “Emunjoru iye Jisas, Josep nariye. Ra ghareghareŋgiya ramae na tɨnae. Ŋgoroŋga eŋge na iya meŋake, ‘Ya mena e buruburu?’”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Tha ghanjiliutu mbe ghemi eŋge.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ma lolo regha valɨkaiwae i mena e ghino, thoŋgo Bwebwe iyava i variyeŋgoke ma i vaŋgumena e ghino; na ne ya vaŋguthuweiru na e yawayawaliye mbaŋa ne ele ghambako.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Loi ghalɨŋae gharautu regha va i roriya iyake: ‘Loi tene i vavaghareŋgiya taulaghɨko.’ Thela i vandeŋe Bwebwe na i thuwe valawe, iye i mena e ghino.
45 Está escrito nos profetas:
46 Ma gharerenuwaŋa ŋgoreiye lolo regha i thuwathuwa weya Bwebwe; ko mbe loloko eŋge iya i mena weya Loi, mbe amalaghɨniye eŋge va i thuwathuwa weya Bwebwe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ya dage emunjoru e ghemi, thela i loŋweghathɨ ne i vaidiya yawaliye memeghabananiye.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ghino ghanɨŋga e yawayawaliye.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Orumburumbumi va thɨ ghana manna e njamnjam, ko iyemaeŋge tevambe thɨ mareva.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ko ghanɨŋgake iya i menake e buruburu mbe regha, thoŋgo thela i ghan ne yawaliye i meghabana.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ghino ghanɨŋga e yawayawaliye na va ya mena e buruburu. Thoŋgo thela i ghana ghanɨŋgake iyake ne i vaidiya yawalɨ memeghabananiye. Ghanɨŋgake iyake mbunɨmaniŋguke, ne ya vatomwe yambaneke yawaliye memeghabananiye kaiwae.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Jiu mbe thiye eŋge weinji lenji ghatemuru thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Ne ŋgoroŋga na amalake i giya mbunɨmaniye weinda na ra ghan?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ya dage emunjoru e ghemi, thoŋgo ma hu ghan Lolo Nariye mbunɨmaniye na ma hu mun madɨbae, ghemi mane e yawayawalimi.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Thela thoŋgo i ghana mbunɨmaniŋgu na i muna madɨbaŋgu i wo yawaliye memeghabananiye, na ne ya vaŋguthuweiru mbaŋa ele ghambako.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kaiwae mbunɨmaniŋguke iye ghanɨŋga moli na madɨbaŋgu iye mbwa moli.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Thela thoŋgo i ghana mbunɨmaniŋgu na i muna madɨbaŋgu, iye i yaku e ghino na ghino ya yakuwe.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Bwebwe e yawayawaliye va i variyeŋgo, iya kaiwae ghino tembe e yawayawaliŋguva. Tembe ŋgoreiyeva thela i vaŋamwe ghamberegha e ghino ne ya wogiya yawalɨ memeghabananiyewe.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ghanɨŋgake iyake iyava i menama e buruburu. Orumburumbunda va thɨ ghana manna, ko iyemaeŋge va thɨ mare, ko thela thoŋgo i ghana ghanɨŋgake iyake mane i mare ne yawaliye i meghabana mbaŋake wolaghɨye.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Va i utuŋa iyake mbaŋa va i vavaghare Kapenaom e ŋgolo kururu tɨne.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mbaŋa gharaghambuko vavana thɨ loŋwe iyake thɨŋa, “Vavaghareke iyake i vurɨgheghe. Thela ne valɨkaiwae i wovathako?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Va i ghareghare gharaghambu thɨ liliya utu renuwaŋake iyake utuniye, amba i dage weŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga, mbwata lo utuutuke i varerenuwaŋaŋga na i vakatha na hu ndenjogha.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ne ŋgoroŋga gharerenuwaŋa thoŋgo hu thuwe Lolo Nariye i njogha na tembe ve yakuva e buruburu?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Loi Une i giya yawalɨ; vurɨgheghe i mena lolo mane i giya bigi regha. Utuutuŋgiko iyava ya utuŋako weŋga i vakathaŋga na hu wo Loi Une na iye i giya yawalɨ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ko iyemaeŋge vavana ghemi ma hu loŋweghathɨ.” Kaiwae Jisas va i ghareghare ŋgora vambe i rikowe, thavala mava thɨ loŋweghathɨ na thela ghaliliva.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 I gotubwe iŋa, “Iyake iyava kaiwae ya dage e ghemi, ma valɨkaiwae lolo regha i mena e ghino thoŋgo ma Bwebwe iŋa valɨkaiwae i vakatha ŋgoreiye.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Iyako e ghereiye gharaghambuko lemoyo thiya ronjogha na ma thɨ ghambu.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 I vaitoŋgiya theyaworo na theghewoma iŋa, “Ŋgoroŋga ghemi, nuwamiya tembe hu iteteŋgova?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Saimon Pita i gonjoghawe iŋa, “Giyana, ne wo wa weya thela? Utuutu e yawayawaliye na ne i meghabana inanji e ghen.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Kaero wo loŋweghathɨ na wo ghareghare ghen Raboboma na u mena weya Loi.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Va ya tuthiŋga themiyaworo na themighewona iyemaeŋge ghemina regha iye seitan.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Iyako Judas, iye Saimon Isakariyot nariye utuniye. Othembe amalaghɨniye gharaghambuko theyaworo na theghewoko regha, muyai tembe i vatomweva.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.