Atos 8
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVT
1 Na Sol va ina gheko, iŋa i thovuye moli kaiwae Sitiven kaero i mare.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Loi gharakurukururu vavana thɨ wo Sitiven riwae na thɨ beku, na thɨ randa laghɨye kaiwae.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Ko iyemaeŋge Sol nuwaiya i mukuwa ekelesiya. I nja na i vana e ŋgoloŋgolo regha na regha, i yalaweŋgiya raloŋweloŋweghathɨ ghɨmoghɨmoru na wanakau na ve bigiraweŋgi e thiyo tɨne.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Raloŋweloŋweghathɨ iyava tomethi lenji rakama, theghemba va vethɨ vuthawe thɨ vavaghareŋa Toto Thovuye, Jisas iye Mesaiya.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Regha idae Pilip i wa e ghemba laghɨye regha Sameriya e tɨne, na i utuŋa Mesaiya utuutuniye gheko.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Gharɨgharɨko wolaghɨye weinji lenji renuwaŋa regha thɨ vandeŋe Pilip le utuko, kaiwae thɨ thuwe vakatha ghamba rotaele vavana i vakathaŋgi.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Ŋgoreiya nyao raraitharɨ thɨ kula na ghalɨŋanji laghɨye na thɨ rakaraŋgi weŋgiya gharɨgharɨ vavana, na thavala riwanji ŋginauye regha i kuvokuvo, na thavala lenji loŋga i tharɨ, i vakathaŋgi na riwanji i thovuye.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Iya kaiwae gharɨgharɨ e ghembako iyako tɨne thɨ warari laghɨye moli.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Sameriya e tɨne amala regha idae Saimon iye manɨyeto. Mbaŋa molao i vakavakatha ghathanavuko iyako na le thimbako i wo ghembako gharayakuyaku nuwanji, na iŋava iye lolo laghɨye regha.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Gharɨgharɨko wolaghɨye, e idaidanji na ma e idaidanji, thɨ yavwatatawana. Thɨŋa, “Mbema emunjoru Saimon iye Loi le vurɨgheghe,” na thɨ rena idae “Laghɨye.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Gharɨgharɨko wolaghɨye thɨ ghambu kaiwae mbaŋa molao le vakathako kaero i wo nuwanji.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Ko iyemaeŋge mbaŋa thɨ loŋwe Pilip i utuŋa Toto Thovuye Loi nuwaiya i mbaro, gharɨgharɨko thɨ loŋweghathɨ na thɨ vavaghareŋa Jisas iye Mesaiya, ghɨmoghɨmoru na wanakau thɨ loŋweghathɨ na thɨ bapɨtaiso.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Saimon vambe i loŋweghathɨva na i bapɨtaiso, na i ghambugha Pilip, thevalɨvaŋga i reŋawe Saimon mbe weiye vara, kaiwae Pilip va i vakathaŋgiya vakatha ghamba rotaele vavana na thɨ wo nuwae.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Mbaŋa ghalɨŋae gharaghambɨ thɨ loŋwe Sameriya gharɨgharɨniye kaero thɨ loŋwe Loi le utu na thɨ worawe e gharenji, thɨ variyeŋgiya Pita na Jon na thɨ wa weŋgi.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Mbaŋa thɨ vutha weŋgi thɨ naŋgo raloŋweloŋweghathɨ totogha kaiwanji mbala Nyao Boboma i ru e gharenji,
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 kaiwae Nyao Boboma mamba i ru mun weya raloŋweloŋweghathɨ regha, mbema thɨ bapɨtaiso eŋge Giya Jisas e idae.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Mbaŋa Pita na Jon thɨ bigiraweya nɨmanɨmanji e umbalinji ko amba thɨ wo Nyao Boboma.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Mbaŋa Saimon i thuwe raloŋweloŋweghathɨ thɨ wo Nyao Boboma mbaŋa ghalɨŋae gharaghambɨ thɨ bigiraweya nɨmanɨmanji e umbalinji, i munjeva i mbana mani na i giya weŋgiya Pita na Jon,
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 na iŋa, “Hu giyama vurɨgheghena iyana e ghino, na ghino mbala tembe ŋgoreiyeva; mbala ya liraweya nɨmaŋguke lolo regha e umbaliye na i wo Nyao Boboma.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Ko iyemaeŋge Pita i gonjoghawe iŋa, “Wein len manina u mare moli, kaiwae u munjeva u vamodo Loi le mwaewo e mani!
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Ghen ma idan ina e kaiwoke iyake, kaiwae Loi i ghareghare len renuwaŋana i tharɨ moli.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Iya kaiwae u uturaŋgiya len tharɨna na u roiteteŋgi. U naŋgo weya Loi. Mbwata ne i numotenɨŋgiya len renuwaŋana raraitharɨ e gharena.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Kaero ya thuwe yamwanja laghɨye gharerenuwaŋa i riyevanjara gharena na tharɨ thanavuniye i yalaweghathɨŋge.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Lenji utuutuko kaiwae Saimon i dage weŋgi iŋa, “Hu naŋgo weya Loi kaiwaŋgu, na mbala budakaiya mohu utuŋana, mane regha i yomara e ghino.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Pita na Jon thɨ utuŋa lenji ghareghare Jisas kaiwae na thɨ vavaghareŋa Loi le utu, amba thɨ njogha Jerusalem. Lenji njogha e tɨne thɨ vavaghareŋa Toto Thovuye Sameriya e ghembaghembaniye vavana.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Mbaŋa regha Giya le nyao thovuye i dage weya Pilip iŋa, “U thuweiru! U raŋgiwoko, valɨvaŋga e yaghalako. Kamwathɨke iyake i ri Jerusalem na i reŋa vurɨvurɨ vwatavwata na venja Gaja.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Iya kaiwae Pilip i wareri, na e kamwathɨ mborowa i lavolevoleya amala regha rara Itiyopiya. Iye vanautumako iyako ghakwin le rakakaiwo laghɨye regha na le bigibigi gharanjimbukiki. Amalake va i wa Jerusalem na ve kururu,
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 na vama i njoghanjogha ghambae kaiwae, i yaku ele waŋga momodɨ na i vavaona Loi ghalɨŋae gharautu Aiseya le buk.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Nyao Boboma i dage weya Pilip iŋa, “U wa na vo loŋga ele waŋga momodɨko ghadidiye.”Pilip i vavaghare amala rara Itiyopiya|alt="Philip and the Ethiopian" src="CN01932B.TIF" size="span" copy="Cook" ref="8:26-40"
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Pilip i yoruku na i wa e waŋgako vasiwae na i loŋweya amalako i vavaona Loi ghalɨŋae gharautu Aiseya le buk. Amba i vaito iŋa, “Bukuna iya u vavaonana, thare u ghareghare gharumwaru?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Amalako iŋa, “Ŋgoroŋga ne yaŋa na ya ghareghare thoŋgo ma lolo regha i vamanjamanjalaŋa e ghino?” Amba i kulavoreŋa Pilip na i voro i yaku weiye.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Buk Bobomako le utuutu iyava i vavaonako iŋa ŋgoreiyake:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Thɨ vakatha na i monjina laghɨye na e ghakot tɨne ma thɨ vatomwe lolo regha i utu emunjoru kaiwae. Ma regha valɨkaiwae na ne i utuŋa orumburumbuye thako muyaiko utuninji, kaiwae yawaliye e yambaneke kaero iko.
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Rara Itiyopiyako i dage weya Pilip iŋa, “U utugiyama weŋgo, thela utuniya Loi ghalɨŋae gharautuke i utuutu, amalaghɨniye utuniye o mbe lolo regha utuniye?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Amba Pilip i woraweya le utuko rɨghe, i utuwe e utuutuko iya Aiseya le woraŋgiyako na i utuŋa Toto Thovuye Jisas kaiwae.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Thɨ loŋgaloŋga e kamwathɨ mborowae, e valɨvaŋga ŋgoreiya mbwa inawe, amba rara Itiyopiyako i dage weya Pilip iŋa, “Wo u thuwe, mbwa iya. Thare bigi regha i kitenɨŋgo na ma valɨkaiwae u bapɨtaisoŋgo?”
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Pilip i dagewe iŋa, “Valɨkaiwan moli ya bapɨtaisoŋge thoŋgo u loŋweghathɨ e gharena laghɨye.”
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Rara Itiyopiyako i vandeghathɨ le waŋga momodɨko, amba Pilip weiye amalako thɨ nja, vethɨ ghaenja e mbwako tɨne na Pilip i bapɨtaiso amalako.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Mbaŋa thɨ ghae voro, amba Giya Une i yovaŋguya Pilip. Rara Itiyopiyako ma te i ndethuweva mun, ko iyemaeŋge amalako weiye le warari laghɨye i njogha e ghambae.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Pilip ghamberegha i ghareghare ve yomara e ghemba regha idae Ajotas. Na e ghemba regha na regha i ru weŋgi i vavaghareŋa Toto Thovuye ghaghad ve vutha Sisariya.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.