Atos 7

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Amba ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva i vaito Sitiven iŋa, “Mbema emunjoru iya wonjoweke iyake i voreŋaŋge?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Sitiven i gonjoghawe iŋa, “Oghaghaŋgu na oramaŋgu, wo hu vandeŋeŋgo. Loi Vwenyevwenye va i yomara weya rumbunda Eibraham, mbaŋa vamba ina Mesopoteimiya, amba muyai i wa na ve yaku Haran.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Loi va i dagewe iŋa, ‘U iteta ghambana na ghanuu gharɨgharɨniye u wa e valɨvaŋga regha ne ya vatomwe e ghen.’”
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Iya kaiwae Eibraham i iteta Saldiya le valɨvaŋga na i wa ve yaku e ghemba regha idae Haran. Ramae i mare na e ghereiye, amba Loi i variye na i mena e valɨvaŋgake iyake iya mbaŋake raya yakukewe.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Loi mava i vatomwe mun thelau regha amalaghɨniye ghamberegha kaiwae, othembe raŋama nasiye regha, ko iyemaeŋge Loi va i dagerawe, amalaghɨniye na orumburumbuye, tha muyaiko thiye ne lenji thelau, othembe va e mbaŋako iyako Eibraham ma vamba e nanariye.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Loi i dagewe iŋa, ‘Orumburumbu nevole vethɨ mebobwari e vanautuma regha na gharɨgharɨ e vanautumako iyako ne thɨ giya kaiwo vuyowo weŋgi na ma e modamodanji na thɨ vakatha vuyowo weŋgi theghathegha hoseriyevarɨ (400) e tɨne.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ko iyemaeŋge gharɨgharɨko iya ne thɨ vakathaŋgi rakakaiwobwaga, ne ya giya vuyowo weŋgi. Ko e ghereiye ne thɨ rakaraŋgi na thɨ rakanjoghamake thɨ kururu e ghino e ghembake iyava ya dageraweke.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Mbaŋa Loi i vakatha dageraweko iyako weya Eibraham na tembe i dage weva thɨ kitena ghɨmoghɨmoru riwanji mbothiye njimwae na dageraweko iyako ghanono. Iyake kaiwae Eibraham nariya Aisake, mbaŋa va i virɨ na mbaŋa theghewa e ghereiye i kitena riwae njimwa mbothiye. Aisake nariya Jeikob na Jeikob le ŋgaŋgaya ghinda orumburumbunda theyaworo na theghewo.”
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Mbaŋa reghava e ghereiye theyaworo na theghewoko regha, idae Josep, ghaghanji moli, ko iyemaeŋge va thɨ yamwanja laghɨye kaiwae na thɨ vakuneŋa weŋgiya gharɨgharɨ vavana na thɨ yovaŋgu Ijipt. Ko iyemaeŋge kaiwae Loi vambe weiye vara,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 i vamoru e ghavuyowoko wolaghɨye tɨne. I giya thimba thovuyewe na i vakatha i wo Pero nuwae, iye Ijipt lenji kiŋ. Iya kaiwae Kiŋ Pero i vakatha na i mbaroŋa Ijipt laghɨyeko na tembe ŋgoreiyeva amalaghɨniye ghayayaoko.”
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Amba vunuvu laghɨye regha i wo Ijipt laghɨyeko na tembe ŋgoreiyeva Kenani, i vakatha me vatharɨ laghɨye na orumburumbunda e mbaŋako iyako mava e ghanji.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Jeikob i loŋwevaidiya ghanɨŋga utuniye, thɨŋa ina Ijipt, amba i variyeŋgiya le ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru, ghinda orumburumbunda, i variyekaiŋgi na thɨ wa Ijipt.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Lenji njogha Ijipt mbaŋaiwoniye e tɨne, amba Josep tembe ghamberegha i woraŋgiya oghaghaeko weŋgi thela amalaghɨniye. E mbaŋako iyako i utugiya weya Pero thiye amalaghɨniye oghaghae.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Amba Josep i variya utu ramae Jeikob na le bodaboda kaiwanji thɨ rakamena Ijipt, lenji ghanaghanagha iyepirɨ na theghelima (75).
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Iya kaiwae Jeikob i wa Ijipt na gheko amalaghɨniye na le ŋgaŋga ghinda orumburumbunda, vethɨ marewe.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Ko iyemaeŋge riwanji te vambe thɨ biginjoghava Sekem na vethɨ beku e maŋgavarɨ. Maŋgavarɨko iyako Eibraham va i vamodo Heimo le ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru weŋgi.”
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Loi le dagerawe weya Eibraham ghambaŋa vama i gheneghenetha, orumburumbunda Isirel gharɨgharɨniye vama thɨ ghambɨ i ghanagha Ijipt e tɨne na kaero wabwi laghɨye moli.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ko iyemaeŋge e mbaŋako iyako amba kiŋ reghava, iye ma i ghareghare Josep, ghambaŋa i mbaro Ijipt.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 I yaroŋgiya orumburumbunda na i vakatha vuyowo laghɨye weŋgi. I vakatha na thɨ bigiraweŋgiya lenji ŋgaŋga nanasiye eto na mbala thiya mare.”
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “E mbaŋako iyako Mosese i virɨ. Ghayamoyamo va i thovuye moli. Manjala umboto ramae na tɨnae thɨ njimbukiki e lenji ŋgolo tɨne.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Mbaŋa thɨ woraŋgiya eto, Pero yawarumbuye i vaidi i wo na i mun ŋgoreiya nariye.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Ijipt lenji thimbako wolaghɨye va thɨ vavagharevaowe, na i tabona lolo vurɨvurɨghegheniye regha e utuutu na e vakatha.”
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Mbaŋa Mosese ghatheghathegha vama i wo ghwevarɨ, le renuwaŋako nuwaiya i wa na ve thuweŋgiya ghambae Isirel gharɨgharɨniye.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mosese i thuwe rara Ijipt regha i tagavotagamenawa ghambae loloniye regha, amba i wa na ve thalavu na i tagavamara rara Ijiptɨko.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mosese le renuwaŋa iŋa eŋge ghambaeko gharɨgharɨniye mbe thɨ ghareghareŋge Loi i vakaiwoŋa amalaghɨniye na i thalavuŋgi, ko iyemaeŋge mava thɨ ghareghare.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Va ighɨviyava Mosese i mena na i vaidiŋgiya Isirel gharɨgharɨniye theghewo, thɨ vegabogaboŋgi. I munje i vanamweŋgi iŋa, ‘Ghewo, mbe wabwi reghaeŋge ghemi. Buda kaiwae hu vegabogaboŋga?’”
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Ko iyemaeŋge amalako iyava i vakatha tharɨko i mwanavewa Mosese na iŋa, ‘Ko ghen thela me tuthiŋge na u munjeva u mena u mbaroŋaime na u ghatha lama tharɨke?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Nuwaniya u tagavamareŋgo ŋgoreiya menda u tagavamara rara Ijiptɨma?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Mbaŋa Mosese i loŋwe utuutuko iyako, i vo na i wa ve yaku Midiyan. Ve me bobwari na ve ghewe. Ve ghambɨŋgiya gamagai ghɨmoghɨmoru theghewo.”
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Theghathagha ghwevarɨ e ghereiye, amba nyao thovuye regha i yomara weya Mosese e njamnjam, e ou Sainai ghadidiye ŋgoreiya ndɨghe i rara e umbwaumbwako ndamwandamwanji.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Mbaŋa i thuwe iyako, ghare i yo laghɨye. I wa na nuwaiya ve thuwe wagiyawe, amba i loŋwe Loi ghalɨŋae i kulawe iŋa,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Ghino orumburumbu lenji Loi, Eibraham, Aisake na Jeikob lenji Loi.’ Mararu laghɨye moli kaiwae Mosese riwae i tage na mava valɨkaiwae tembe marae i waweva.”
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Loi i dagewe iŋa, ‘U rakayathu gheghenɨna ghae, kaiwae thelauna iya u ndeghathɨnawe, thelau boboma.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Emunjoru kaero ya thuweŋgiya Ijipt thɨ vakatha lo gharɨgharɨ thɨ vaidiya vuyowo laghɨye moli na kaero ya loŋwe lenji randa. Iya kaiwae ya nja amba ya vamoruŋgi. U vivatha na ya variye njoghaŋge Ijipt.’”
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Mosese iyava Isirel gharɨgharɨniye thɨ botewona na thɨŋa, ‘Ko ghen thela me dage e ghen na u munjeva u mena u mbaroŋaime na u ghatha lama tharɨke?’ Ko iyemaeŋge Loi va i variya Mosese nyao thovuye e ghalɨŋaewe, iyava i yomaramawe e umbwaumbwama ndamwandamwa thɨ ra, na iye i tabo Isirel lenji rambarombaro na lenji ravamoru.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 I viva weŋgiya gharɨgharɨ na thɨ rakaraŋgi Ijipt, na i vakathaŋgiya vakatha ghamba rotaele vavana Ijipt e tɨne, e Njighɨ Sosoro tɨne na tembe ŋgoreiyeva e njamnjam theghathegha ghwevarɨ (40) e tɨne.”
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 “Iye iyava i dage weŋgiya Isirel gharɨgharɨniye, va iŋa, ‘Loi tene i variya ghalɨŋae gharautu regha ŋgoreiya ghino, ne i mena mbe ghemi vara e tɨnemina.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Mosese iyava weiyaŋgiya orumburumbunda thɨ mevathavatha e njamnjam, na iye te vambe weiyeva nyao thovuye thɨ utu e ou Sainai vwatae, na iye va i wo Loi le utu e yawayawaliye na i valawe weinda.”
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ko iyemaeŋge orumburumbunda mava thɨ loŋwe Mosese ghalɨŋae. Va thɨ botewoyathu na nuwanjiya e gharenjiko thɨ rakanjogha Ijipt.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Thɨ dage weya Eron thɨŋa, ‘U vakathaŋgiya la loi na thiye thɨ viva weinda, kaiwae leke Mosese, iyava i vivake weinda na ra rakaraŋgi Ijipt, ma ra ghareghare buda i gharɨ.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Iya kaiwae e mbaŋako iyako thɨ vakatha loi kwanɨkwan regha. Ghayamoyamo ŋgoreiya burumwaka nariye. Thɨ bigimena lenji vowo na thɨ vowowe na thɨ vakatha thaga kaiwae thɨ yavwatatawana bigiko iyava thɨ vakatha e nɨmanjiko.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ko iyemaeŋge Loi i roghereiye wanaŋgi na i viyathuŋgi thɨ kururu weŋgiya varae, manjala, na ghɨtara, ŋgoreiya va thɨ rori Loi ghalɨŋae gharautu e lenji buk, iya iŋake:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ko iyemaeŋge mbe Molok le ghamba kururu na loi ghɨtara Lepan ŋgaliŋgaliya iya hu bigibigi loloŋgana. Thiye loi kwanɨkwan iyava hu vakathana na hu kururu weŋgi. Iya kaiwae ne ya variyeyathuŋga e ghambami na hu raka Babilon.’”
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Orumburumbunda vambe thɨ thɨnɨthɨn loloŋga vara weinji Mevathavatha Ŋgoloniye e njamnjam. Va thɨ vatad na ŋgoreiya Loi le woraŋgiya weya Mosese na ghayamoyamo ŋgoreiya va i vatomwewe.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ŋgoloke iyake vambe i rorolawa weŋgi eŋge orumburumbunda tha na tha ghaghada Josuwa ghambaŋa amba thɨ thɨnɨmena na thɨ thɨnɨraŋgi, mbaŋa Loi va i vagege raŋgiyaŋgiya Kenani gharɨgharɨniye e ghamwanji na thiye thɨ wo ghembake iyake na ghambanji. Ŋgoloko iyako thɨ vakaiwoŋa ghaghada Deivid ghambaŋa.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Amba Loi i warari Deivid kaiwae iya kaiwae Deivid i naŋgowe na i munjeva i vatada Ŋgolo Boboma Jeikob le Loi kaiwae.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ko iyemaeŋge Solomon iye va i vatada Loi le ŋgolo.”
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Iyemaeŋge ra ghareghare Loi Ramevoro Moli ma i yaku e ŋgolo gharɨgharɨ thɨ vatad e nɨmanji: ŋgoreiya Loi ghalɨŋae gharautu le utu, iŋa:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Loi iŋa,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kaiwae ghino ya vakatha bigibigike wolaghɨye thiyake e nɨmaŋguke.” ’”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Sitiven mbowo i dage weŋgiya Jiu lenji randeviva iŋa, “Ghemi gharemi i vurɨgheghe! Ghemi lemi goriwoyathu i laghɨye moli! Hu vakatha tharɨ ŋgoreiya orumburumbumi va thɨ vakatha. Yanawamina i kuleŋa Loi le utu! Ghemi mbaŋake wolaghɨye hu thɨghɨyawana Nyao Boboma!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Thare Loi ghalɨŋae gharautu regha mava orumburumbumi thɨ vakatha vuyowo weŋgi? Va thɨ gaboŋgiya Loi ghalɨŋae gharautu, thiye va thɨ utuŋa Lolo Thovuye. Iye Mesaiya, iyava hu vatomwe na hu tagavamare.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ghemi va hu wo Loi le mbaro, na mbaroko iyako nyao thovuthovuye thɨ giya weŋgiya orumburumbumi, ko iyemaeŋge ma hu ghambu.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Mbaŋa Jiu lenji randeviva thɨ loŋwe utuutuko iyako i vakatha ghatemuru weŋgi na thɨ rɨghɨmbiya ŋiŋinji.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Ko iyemaeŋge, Sitiven Nyao Boboma i riyevanjara, marae i voro e buruburu, i thuwe Loi le vwenyevwenye, na i thuwe Jisas i ndeghathɨ Loi e une e ghamba yavwatata.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Sitiven iŋa, “Wo hu thuwe! Ya thuwe buruburu i mavu na Lolo Nariye i ndeghathɨ Loi e une e ghamba yavwatata.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Amba Jiu lenji kot laghɨye thɨ yabo yanayanawanji na thɨ kula ghalɨŋanji laghɨye. Taulaghɨko thɨ rukughembe na thɨ yalawe,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 thɨ liraŋgiya e ghembako ghagana ghereiye na thɨ tagavamare e varɨvarɨ. Thiye rabiribiriko thɨ bigiraŋgiya ghanjikwama ghayaboyabo na thɨ bigirawe thegha regha idae Sol e gheghe, na i njimbukiki.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Vambe inanji e biri mborowa Sitiven kaero i naŋgo iŋa, “Giya Jisas u wo uneŋguke.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Amba i dobu e gheghe vuvuye na i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Giya Loi, tharɨke iya thɨ vakavakathake e ghino, thava u lithɨ weŋgi.” Mbaŋa i utuvao utuutuke iyake yawaliye iko.Jiu lenji kot laghɨye thɨ vakatha na thɨ tagavamare Sitiven e varɨvarɨ|alt="stoning of steven" src="cn02154b.tif" size="col" copy="Cook" ref="7:54-60"
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.