Atos 27
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVI
1 Mbaŋa gawana iŋa na wo wareri Itali kaiwae, thɨ vaŋguŋgiya Pol na raruru e thiyo vavanava, weinji ragagaithɨ lenji randeviva regha idae Juliyas na i njimbukikiŋgi. Juliyas i yaku ragagaithɨ e lenji wabwi laghɨye regha, idae thɨŋa, “Sisa le ragagaithɨ.”
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Wo rakatha e waŋga regha i mena Adramitiyam. Waŋgako iyako va i wareriŋaŋgiya ghembaghemba vavana inanji Eisiya e tɨne. Wo rakatha e waŋgako iyako weime Aristakas rara Tesalonaika, Masedoniya ele valɨvaŋga.|alt="Map of Paul's Journey to Rome" src="Paul4-BW SUDU.tif" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" copy="SIL" ref="Vak 27:2"
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Wo womaruwoko, na veghɨviya weime, amba vo womaru Saidon, na gheko Juliyas i mwaewo weya Pol iya kaiwae i vatomwe na i wa ve thuweŋgiya ghaune ghathalavu kaiwae.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Wo kuki vena, ndewendewe i uviya ghamwame, iya kaiwae wo womareŋa Saipras e vwarɨvwarɨrɨniye.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Wo womalawa Silisiya na Pampiliya e njighɨniye na vo womaru Maira, Laisiya ele valɨvaŋga.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ragagaithɨ lenji randeviva ve vaidiya waŋga regha e ghembako i mena Aleksandariya na i wareriŋa Itali, iŋa na wo thavalawewe.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Lama ghɨnagha seiwo i vuyowo na mbaŋa i ghanagha seiwo seiwo wo woma njaoko, ghaghad vo womaru e ghemba regha idae Naidas ghadidiye. Ndewendeweko va i ndevatharɨ na i vakatha ma valɨkaiwame wo woma na i ghembe ghamwameko. Wo woma na i ghembe Krit mbothiye, idae Salmone, na wo womareŋa e wawanɨniyeko.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Lama ghɨnagha i vuyowo, iya kaiwae vambe wo womareŋa vara e raurauko ghadidiye ghaghada vo womaru e ghemba regha idae Garowo Ghamba Thowa, ina Lasi ghadidiye.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Kaero mbaŋa i ghanagha wo vakowana, na Mbemba gha Mbaŋa+ 27:9 Va mbaŋara theghathegha regha na regha e tɨne ravowovowo laghɨye ne i ru Ŋgolo Boboma tɨne moli na i vowo ghamberegha le tharɨ na gharɨgharɨke wolaghɨye lenji tharɨ kaiwae. Amba Loi ne i numotenɨŋgi lenji tharɨ. Mbaŋako iyako e tɨne gharɨgharɨ wo thɨ mbemba ghanɨŋga. Iya kaiwae mbaŋa thɨ utuŋa mbaŋako iyako thɨ uno Mbemba gha Mbaŋa. (Hu thuwe Liv 16; 23:26-32, Legha 29:7-11 na tembe hu thuweva Hibru 9:7)
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Giyagiyana, kaero ya thuwe, thoŋgo ra woma iteta ghembake iyake, la ghɨnaghake mane i thovuye, ne ra vakowana waŋgake na ghaghadoweke, na tembe ŋgoreiyeva yawalinda.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ko iyemaeŋge ragagaithɨ lenji randeviva mava i goru weya Pol le utuko, vambe i goruwe vara waŋgako ghakapɨtan na waŋgako tanuwagae lenji utu.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Garowoko iyako ma i thovuye na mbowo wo yakuwe ndewendewe ghambaŋa, iya kaiwae gharɨgharɨ lemoyo nuwanjiya wo kuki na wo wa Poenikis na vo roroghaghawe. Poenikis iye Krit ghagarowo regha, yabuyamwa theghewo, dabadaba yaghala na malaghaiwabu.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 I viva mbowo i worawe na yaghala, raŋa demo kunauye. Lenji renuwaŋa thɨŋa eŋge ne i vakatha ŋgoreiya lenji renuwaŋa, iya kaiwae thɨ momodɨvoreŋa yaŋge na mbe wo woma ŋgalai vara Krit ghadidiye.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ko mava mbaŋa molao kaero ndewendewe vurɨgheghe laghɨye moli regha i rowo, idae thɨŋa, “Malaghaiwabu,” i u na i njama e raurauko.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Mbaŋa i ŋge waŋgako, ma te valɨkaiwameva wo woma na i ghemba ndewendeweko, mbema wo viyathu eŋge i mbaroŋaime.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Mbaŋa wo mena e raurau nasiye regha, idae Koda, seiwo wo vaidiya vwaruvwaruru, amba wo rovurɨgheghe wo momodɨvoreŋa ndiŋgi na wo ŋgarɨghathɨ wagiyawe.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Thɨ wovoreŋa ndiŋgiko na thɨ ŋgarɨ wagiyawe, amba thɨ momoda thiyo na i vaghɨliya waŋgako, thɨ ŋgarɨŋgi na i vikikiya waŋgako. Va thɨ mararu ne iwaeŋge ndewendeweko i yambivala e ragha vwatae Libiya ele valɨvaŋga, iya kaiwae thɨ vakuki njoŋa mweŋa na mbema ndewendeweko vara i mbaroŋa waŋgako.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Mbaŋa theghewoniye e tɨne ndewendeweko mbe i vurɨvurɨgheghe vara, kaero thɨ bigiyathu waŋgako ghadowe vavana.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Mbaŋa theghetoninji e tɨne, mbe thiye vara e nɨmanɨmanji thɨ yathu waŋgako kaiwoniye bigibiginiye vavana.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Mbaŋa vama i ghanagha mava wo thuwe varae o ghɨtara na ndewendeweko mbe i vurɨvurɨgheghe vara, iya kaiwae wo renuwaŋa, ma tene wo vaidiva ghamba thovuye regha.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Mbaŋa gheviya vama thɨ ghɨnagha voreŋa, ma thɨ ndeghanɨŋga mun, kaero Pol i ndeghathɨ e maranji na iŋa, “Giyagiyana, thoŋgo mendava hu loŋweghathɨgha lo renuwaŋama na thawo ra iteta Krit, mbala ma ra vaidiya tharɨke iyake na mbala ma ra yathu bigibigi.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ko iyemaeŋge e mbaŋake iyake ya dage e ghemi, tha hu gharelaghɨlaghɨ! Mane lolo regha i thɨvaiya yawaliye, waŋgake vara ne i tharɨ.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Me gougou, Loike iya ghino ya vareminjeke na ya kururuwe me variya le nyao thovuye regha na i mena i ndeghathɨ evasiwaŋgu,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 amba iŋa, ‘Pol, tha u mararu! Ghen ne vo ndeghathɨ Sisa e marae na u kot, na Loi le thovuyeko kaiwae, gharɨgharɨna u ghɨnaghana weinaŋgi, mane thɨ thɨvaiya yawalinji.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Iya kaiwae, tha huya mararu, giyagiyana, kaiwae ya vareminja Loi ne i vakatha ŋgoreiya me le utuko e ghino.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ko iyemaeŋge ne ra dune e raurau regha.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Mbaŋayaworo na ghevarɨ gougouniye, ghime amba iname wo yanɨyan loloŋga e njighɨ Meditareiniyan tɨne. Vama ŋgoreiya gougou mborowa raghɨnaghɨnagha thɨ renuwaŋa ŋgoreiya kaero iname e ghemba ghadidiye.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Amba thɨ liya thiyo, njighɨko le dinja na le divoro ghanono, thɨ liyathu e njighɨko tɨne na thɨ vaidi le didinja teti saven mitas. Mbaŋa ubotu na mbowo thɨ liyathuva na le didinja tuwanti saven mitas.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Lenji mararu kaiwae, thɨŋa ne iwaeŋge i yambivoreŋaime e ragha vwata, iya kaiwae thɨ duŋgiya yaŋge yaŋgavarɨ e gharɨgheko na nuwanjiko nuwaiya gɨdana ighɨviya.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Raghɨnaghɨnaghako thɨ munjeva thɨ voiteta waŋgako, thɨ vakuki njoŋa ndiŋgi, na lenji varɨvoru thɨŋava thɨ raka e ghandamwako na vethɨ duŋgiya yaŋge vavanava.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Amba Pol i dage weŋgiya ragagaithɨ weinji lenji randeviva iŋa, “Thoŋgo raghɨnaghɨnagha mane thiya yaku e waŋgake, ma valɨkaiwanda ne hu vamora yawalinda.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Iya kaiwae ragagaithɨ thɨ tenɨŋgiya thiyothiyo iya thɨ vakwata ndiŋgikowe na ndiŋgiko i dobu.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Mbaŋa nasiye ighɨviya rakaraka, Pol i dage vavurɨgheghe weŋgiya gharɨgharɨko e waŋgako na wo thiya ghanɨŋga. Iŋa, “Mbaŋa yaworo na ghevarɨ kaero thɨko na hu rerenuwaŋa laghɨye ma hu ndeghanɨŋga mun.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 E mbaŋake iyake ya naŋgo vurɨgheghe e ghemi na wo hu rukuvɨghathɨ na riwamina i vurɨgheghe amba ne e yawayawalimi. Emunjoru mane lolo regha yawaliye i ghawe.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Utuutuke iyake e ghereiye, i mbana bred vavana, e maranji i vata ago weya Loi, i njiviya kaero i ghan.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Taulaghɨko thɨ gharematuwa, thɨ mbana ghanɨŋga vavana na thɨ ghan.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Taulaghɨko ghime va wo rakatha e waŋgako iyako lama ghanaghanagha munɨseriyeiwo na iyepirɨ na thamaghewona (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Woya ghanɨŋga ghaghad ŋgamoime i thigha, amba wo yathu wit iyava wo dowe e waŋgako na i vakatha waŋgako i maya.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ighɨviya na thovuye, raghɨnaghɨnaghako thɨ thuwe vanatɨna ko mava thɨ ghareghare na thovuye thevalɨvaŋgako. Thɨ thuwe garowo regha kerakera inawe, na thɨ munjeva mbala valɨkaiwanji thɨ vakatha waŋgako ve rukuvorowe.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Thɨ tenɨyathuŋgiya yaŋge na tembe thɨ rakayathuŋgiva eghaulu ghanjithiyothiyo, thɨ viyathuŋgi e njighɨko tɨne. Amba thɨ kukiya mweŋako e ghandamwako na ndewendeweko i umbanɨwe na waŋgako i woma ghemba garowoko.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ko iyemaeŋge waŋgako i rukuvoro e ragha regha vwatae na i rovala. Ghandamwa i dune wagiyawe, ma i nyivɨnyivɨ ko iyemaeŋge bagodu i tagarakaraka gharɨghe.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ragagaithɨ lenji renuwaŋa thɨ munjeva thɨ gaboŋgiya raruru e thiyoko, na mbala thava regha i gaeru e ghemba na i vo.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ko iyemaeŋge lenji randevivako i dagetenɨŋgi, kaiwae nuwaiya i vamoru Pol yawaliye. I dage weŋgiya thavala thɨ ghareghare gae thɨ pitokai na thɨ gaeru vanatɨna
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 na vavanava thɨ bigiya waŋgako ŋginauye, thɨ vakathaŋgiya kebwarabwara, na e kamwathɨko iyako taulaghɨke ghime woya gaeru vanatɨna.Waŋgako i rukuvoro e ragha vwatae na i rovala na bagodu i tagarakaraka gharɨghe|alt="shipwreck on reef" src="IB04218bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="27:39-44"
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.