Atos 27

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mbaŋa gawana iŋa na wo wareri Itali kaiwae, thɨ vaŋguŋgiya Pol na raruru e thiyo vavanava, weinji ragagaithɨ lenji randeviva regha idae Juliyas na i njimbukikiŋgi. Juliyas i yaku ragagaithɨ e lenji wabwi laghɨye regha, idae thɨŋa, “Sisa le ragagaithɨ.”
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Wo rakatha e waŋga regha i mena Adramitiyam. Waŋgako iyako va i wareriŋaŋgiya ghembaghemba vavana inanji Eisiya e tɨne. Wo rakatha e waŋgako iyako weime Aristakas rara Tesalonaika, Masedoniya ele valɨvaŋga.|alt="Map of Paul's Journey to Rome" src="Paul4-BW SUDU.tif" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" copy="SIL" ref="Vak 27:2"
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Wo womaruwoko, na veghɨviya weime, amba vo womaru Saidon, na gheko Juliyas i mwaewo weya Pol iya kaiwae i vatomwe na i wa ve thuweŋgiya ghaune ghathalavu kaiwae.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Wo kuki vena, ndewendewe i uviya ghamwame, iya kaiwae wo womareŋa Saipras e vwarɨvwarɨrɨniye.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Wo womalawa Silisiya na Pampiliya e njighɨniye na vo womaru Maira, Laisiya ele valɨvaŋga.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ragagaithɨ lenji randeviva ve vaidiya waŋga regha e ghembako i mena Aleksandariya na i wareriŋa Itali, iŋa na wo thavalawewe.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Lama ghɨnagha seiwo i vuyowo na mbaŋa i ghanagha seiwo seiwo wo woma njaoko, ghaghad vo womaru e ghemba regha idae Naidas ghadidiye. Ndewendeweko va i ndevatharɨ na i vakatha ma valɨkaiwame wo woma na i ghembe ghamwameko. Wo woma na i ghembe Krit mbothiye, idae Salmone, na wo womareŋa e wawanɨniyeko.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Lama ghɨnagha i vuyowo, iya kaiwae vambe wo womareŋa vara e raurauko ghadidiye ghaghada vo womaru e ghemba regha idae Garowo Ghamba Thowa, ina Lasi ghadidiye.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Kaero mbaŋa i ghanagha wo vakowana, na Mbemba gha Mbaŋa+ 27:9 Va mbaŋara theghathegha regha na regha e tɨne ravowovowo laghɨye ne i ru Ŋgolo Boboma tɨne moli na i vowo ghamberegha le tharɨ na gharɨgharɨke wolaghɨye lenji tharɨ kaiwae. Amba Loi ne i numotenɨŋgi lenji tharɨ. Mbaŋako iyako e tɨne gharɨgharɨ wo thɨ mbemba ghanɨŋga. Iya kaiwae mbaŋa thɨ utuŋa mbaŋako iyako thɨ uno Mbemba gha Mbaŋa. (Hu thuwe Liv 16; 23:26-32, Legha 29:7-11 na tembe hu thuweva Hibru 9:7)
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Giyagiyana, kaero ya thuwe, thoŋgo ra woma iteta ghembake iyake, la ghɨnaghake mane i thovuye, ne ra vakowana waŋgake na ghaghadoweke, na tembe ŋgoreiyeva yawalinda.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ko iyemaeŋge ragagaithɨ lenji randeviva mava i goru weya Pol le utuko, vambe i goruwe vara waŋgako ghakapɨtan na waŋgako tanuwagae lenji utu.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Garowoko iyako ma i thovuye na mbowo wo yakuwe ndewendewe ghambaŋa, iya kaiwae gharɨgharɨ lemoyo nuwanjiya wo kuki na wo wa Poenikis na vo roroghaghawe. Poenikis iye Krit ghagarowo regha, yabuyamwa theghewo, dabadaba yaghala na malaghaiwabu.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 I viva mbowo i worawe na yaghala, raŋa demo kunauye. Lenji renuwaŋa thɨŋa eŋge ne i vakatha ŋgoreiya lenji renuwaŋa, iya kaiwae thɨ momodɨvoreŋa yaŋge na mbe wo woma ŋgalai vara Krit ghadidiye.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ko mava mbaŋa molao kaero ndewendewe vurɨgheghe laghɨye moli regha i rowo, idae thɨŋa, “Malaghaiwabu,” i u na i njama e raurauko.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mbaŋa i ŋge waŋgako, ma te valɨkaiwameva wo woma na i ghemba ndewendeweko, mbema wo viyathu eŋge i mbaroŋaime.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mbaŋa wo mena e raurau nasiye regha, idae Koda, seiwo wo vaidiya vwaruvwaruru, amba wo rovurɨgheghe wo momodɨvoreŋa ndiŋgi na wo ŋgarɨghathɨ wagiyawe.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Thɨ wovoreŋa ndiŋgiko na thɨ ŋgarɨ wagiyawe, amba thɨ momoda thiyo na i vaghɨliya waŋgako, thɨ ŋgarɨŋgi na i vikikiya waŋgako. Va thɨ mararu ne iwaeŋge ndewendeweko i yambivala e ragha vwatae Libiya ele valɨvaŋga, iya kaiwae thɨ vakuki njoŋa mweŋa na mbema ndewendeweko vara i mbaroŋa waŋgako.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Mbaŋa theghewoniye e tɨne ndewendeweko mbe i vurɨvurɨgheghe vara, kaero thɨ bigiyathu waŋgako ghadowe vavana.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Mbaŋa theghetoninji e tɨne, mbe thiye vara e nɨmanɨmanji thɨ yathu waŋgako kaiwoniye bigibiginiye vavana.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mbaŋa vama i ghanagha mava wo thuwe varae o ghɨtara na ndewendeweko mbe i vurɨvurɨgheghe vara, iya kaiwae wo renuwaŋa, ma tene wo vaidiva ghamba thovuye regha.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Mbaŋa gheviya vama thɨ ghɨnagha voreŋa, ma thɨ ndeghanɨŋga mun, kaero Pol i ndeghathɨ e maranji na iŋa, “Giyagiyana, thoŋgo mendava hu loŋweghathɨgha lo renuwaŋama na thawo ra iteta Krit, mbala ma ra vaidiya tharɨke iyake na mbala ma ra yathu bigibigi.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Ko iyemaeŋge e mbaŋake iyake ya dage e ghemi, tha hu gharelaghɨlaghɨ! Mane lolo regha i thɨvaiya yawaliye, waŋgake vara ne i tharɨ.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Me gougou, Loike iya ghino ya vareminjeke na ya kururuwe me variya le nyao thovuye regha na i mena i ndeghathɨ evasiwaŋgu,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 amba iŋa, ‘Pol, tha u mararu! Ghen ne vo ndeghathɨ Sisa e marae na u kot, na Loi le thovuyeko kaiwae, gharɨgharɨna u ghɨnaghana weinaŋgi, mane thɨ thɨvaiya yawalinji.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Iya kaiwae, tha huya mararu, giyagiyana, kaiwae ya vareminja Loi ne i vakatha ŋgoreiya me le utuko e ghino.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ko iyemaeŋge ne ra dune e raurau regha.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Mbaŋayaworo na ghevarɨ gougouniye, ghime amba iname wo yanɨyan loloŋga e njighɨ Meditareiniyan tɨne. Vama ŋgoreiya gougou mborowa raghɨnaghɨnagha thɨ renuwaŋa ŋgoreiya kaero iname e ghemba ghadidiye.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Amba thɨ liya thiyo, njighɨko le dinja na le divoro ghanono, thɨ liyathu e njighɨko tɨne na thɨ vaidi le didinja teti saven mitas. Mbaŋa ubotu na mbowo thɨ liyathuva na le didinja tuwanti saven mitas.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Lenji mararu kaiwae, thɨŋa ne iwaeŋge i yambivoreŋaime e ragha vwata, iya kaiwae thɨ duŋgiya yaŋge yaŋgavarɨ e gharɨgheko na nuwanjiko nuwaiya gɨdana ighɨviya.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Raghɨnaghɨnaghako thɨ munjeva thɨ voiteta waŋgako, thɨ vakuki njoŋa ndiŋgi, na lenji varɨvoru thɨŋava thɨ raka e ghandamwako na vethɨ duŋgiya yaŋge vavanava.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Amba Pol i dage weŋgiya ragagaithɨ weinji lenji randeviva iŋa, “Thoŋgo raghɨnaghɨnagha mane thiya yaku e waŋgake, ma valɨkaiwanda ne hu vamora yawalinda.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Iya kaiwae ragagaithɨ thɨ tenɨŋgiya thiyothiyo iya thɨ vakwata ndiŋgikowe na ndiŋgiko i dobu.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mbaŋa nasiye ighɨviya rakaraka, Pol i dage vavurɨgheghe weŋgiya gharɨgharɨko e waŋgako na wo thiya ghanɨŋga. Iŋa, “Mbaŋa yaworo na ghevarɨ kaero thɨko na hu rerenuwaŋa laghɨye ma hu ndeghanɨŋga mun.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 E mbaŋake iyake ya naŋgo vurɨgheghe e ghemi na wo hu rukuvɨghathɨ na riwamina i vurɨgheghe amba ne e yawayawalimi. Emunjoru mane lolo regha yawaliye i ghawe.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Utuutuke iyake e ghereiye, i mbana bred vavana, e maranji i vata ago weya Loi, i njiviya kaero i ghan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Taulaghɨko thɨ gharematuwa, thɨ mbana ghanɨŋga vavana na thɨ ghan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Taulaghɨko ghime va wo rakatha e waŋgako iyako lama ghanaghanagha munɨseriyeiwo na iyepirɨ na thamaghewona (276).
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Woya ghanɨŋga ghaghad ŋgamoime i thigha, amba wo yathu wit iyava wo dowe e waŋgako na i vakatha waŋgako i maya.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ighɨviya na thovuye, raghɨnaghɨnaghako thɨ thuwe vanatɨna ko mava thɨ ghareghare na thovuye thevalɨvaŋgako. Thɨ thuwe garowo regha kerakera inawe, na thɨ munjeva mbala valɨkaiwanji thɨ vakatha waŋgako ve rukuvorowe.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Thɨ tenɨyathuŋgiya yaŋge na tembe thɨ rakayathuŋgiva eghaulu ghanjithiyothiyo, thɨ viyathuŋgi e njighɨko tɨne. Amba thɨ kukiya mweŋako e ghandamwako na ndewendeweko i umbanɨwe na waŋgako i woma ghemba garowoko.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ko iyemaeŋge waŋgako i rukuvoro e ragha regha vwatae na i rovala. Ghandamwa i dune wagiyawe, ma i nyivɨnyivɨ ko iyemaeŋge bagodu i tagarakaraka gharɨghe.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ragagaithɨ lenji renuwaŋa thɨ munjeva thɨ gaboŋgiya raruru e thiyoko, na mbala thava regha i gaeru e ghemba na i vo.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ko iyemaeŋge lenji randevivako i dagetenɨŋgi, kaiwae nuwaiya i vamoru Pol yawaliye. I dage weŋgiya thavala thɨ ghareghare gae thɨ pitokai na thɨ gaeru vanatɨna
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 na vavanava thɨ bigiya waŋgako ŋginauye, thɨ vakathaŋgiya kebwarabwara, na e kamwathɨko iyako taulaghɨke ghime woya gaeru vanatɨna.Waŋgako i rukuvoro e ragha vwatae na i rovala na bagodu i tagarakaraka gharɨghe|alt="shipwreck on reef" src="IB04218bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="27:39-44"
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.